Kinderen
alle pijlers
Borstvoedingsvragen
maandag 21 juni 2010 om 20:18
Welkom op het algemene borstvoedingsvragen-topic. Hier kun je al je vragen over borstvoeding kwijt. Ervaren borstvoedingsmoeders zullen zo goed mogelijk je vragen proberen te beantwoorden. Let erop dat het gaat om moeders die geen opleiding hebben gehad op gebied van borstvoeding. Hun antwoord vervangt dus niet het consult bij een lactatiekundige of de ondersteuning door een vrijwilliger bij een borstvoedingsorganisatie.
Voor gezondheidsproblemen raden wij aan om een arts of een gediplomeerd deskundige op gebied van borstvoeding in te schakelen.
Voor discussie is op dit topic geen plaats.
Zoek je een goed boek om je voor te bereiden op borstvoeding? Lees dan:
Borstvoeding, van Mary Broekhuijsen en Stefan Kleintjes
Handboek borstvoeding van La Leche League
Borstvoeding geven, een antwoord op veel vragen van Adrienne de Reede
Betrouwbare informatie over borstvoeding op internet vind je op de volgende sites:
Algemene site met (bijna) alles over borstvoeding: www.borstvoeding.com
Borstvoedingsforum van de verenigde borstvoedingsorganisaties: www.borstvoedingsforum.nl
Vereniging Borstvoeding Natuurlijk: www.borstvoedingnatuurlijk.nl
La Leche League Nederland: www.lalecheleague.nl
Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen: www.nvlborstvoeding.nl
Voor mensen die full time kolven een link naar een oud topic met veel tips:
Tips voor fulltime kolven
Voor gezondheidsproblemen raden wij aan om een arts of een gediplomeerd deskundige op gebied van borstvoeding in te schakelen.
Voor discussie is op dit topic geen plaats.
Zoek je een goed boek om je voor te bereiden op borstvoeding? Lees dan:
Borstvoeding, van Mary Broekhuijsen en Stefan Kleintjes
Handboek borstvoeding van La Leche League
Borstvoeding geven, een antwoord op veel vragen van Adrienne de Reede
Betrouwbare informatie over borstvoeding op internet vind je op de volgende sites:
Algemene site met (bijna) alles over borstvoeding: www.borstvoeding.com
Borstvoedingsforum van de verenigde borstvoedingsorganisaties: www.borstvoedingsforum.nl
Vereniging Borstvoeding Natuurlijk: www.borstvoedingnatuurlijk.nl
La Leche League Nederland: www.lalecheleague.nl
Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen: www.nvlborstvoeding.nl
Voor mensen die full time kolven een link naar een oud topic met veel tips:
Tips voor fulltime kolven
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 21:47
Over dat slapen he... Toen onze eerste geboren was, had ik nog het idee dat een baby altijd veel sliep. Dat wij een dochter kregen die dus overdag hooguit 45 minuten sliep, klopte dus niet naar mijn idee. De eerste 2-3 maanden heb ik dan ook tevergeefs 3/4 van mijn dag besteed aan haar in slaap te krijgen, want baby's 'moeten' toch slapen.
Ik hield zelfs in een agenda bij wanneer ze dronk, sliep, speelde, enz.
Tot ik met een maand of drie zoiets had van "bekijk het maar, dan slaap je maar niet". En goh, ineens had onze dochter een ritme.... Ze was wakker tot een bepaalde tijd, waarin ze speelde en deed. En zodra ze druk werd, bleek ze moe te zijn. Terwijl wij eerst dachten, ze is druk aan het doen, dus ze kan nog wel even langer spelen.
Daarom hebben we bij onze zoon al vanaf het begin gekeken naar hem. Moe? Nou dan gaan we slapen. Niet moe, dan gaan we spelen/dingen doen. Honger? Drink maar. Vieze luier? Schone om. (Jaja, ik las een tijdje terug een stuk over dat je ook alleen de luier nog maar op de klok moest verschonen. Of het nou een poepluier was of niet, gewoon laten zitten... Oh oh dat arme huidje....)
Doorslapen, helaas, dat deden die van ons nooit snel. Onze dochter was 2,5 jaar toen ze het licht zag. Onze zoon begint er net een week of wat mee. Hij is 1,5 jaar. Ik ben benieuwd hoe onze derde-op-komst het gaat doen. Ik ga maar weer uit van het ergste.
En ja, bij onze dochter ook van alles geprobeerd om het te laten doorslapen: inbakeren, rijstebloem door de bv, kv, laten huilen (tot bijna hyperventilatie toe). Zelfs samen slapen hielp soms niet bij haar.
Bij onze zoon gelukkig wel. Die hoefde ons bed maar te zien en hij sliep al. Als hij nu ook weer een nacht spookt komt hij bij ons en is het goed.
Mijn conclusie was ook dat bv geven geen verschil uitmaakt voor doorslapen. Onze zoon stopte met 13-14 maanden zelf met de bv. En nog maanden daarna sliep hij nog niet door, terwijl hij zich overdag bijna klem eet. Dochter dronk wel lang, geen grote voedingen. Sliep ook niet door. Ik geloof dat kinderen dat doen zodra ze zich veilig genoeg voelen om zolang alleen te zijn. Als ze begrijpen dat papa en mama echt wel komen en dat je altijd in de buurt bent.
Ik hield zelfs in een agenda bij wanneer ze dronk, sliep, speelde, enz.
Tot ik met een maand of drie zoiets had van "bekijk het maar, dan slaap je maar niet". En goh, ineens had onze dochter een ritme.... Ze was wakker tot een bepaalde tijd, waarin ze speelde en deed. En zodra ze druk werd, bleek ze moe te zijn. Terwijl wij eerst dachten, ze is druk aan het doen, dus ze kan nog wel even langer spelen.
Daarom hebben we bij onze zoon al vanaf het begin gekeken naar hem. Moe? Nou dan gaan we slapen. Niet moe, dan gaan we spelen/dingen doen. Honger? Drink maar. Vieze luier? Schone om. (Jaja, ik las een tijdje terug een stuk over dat je ook alleen de luier nog maar op de klok moest verschonen. Of het nou een poepluier was of niet, gewoon laten zitten... Oh oh dat arme huidje....)
Doorslapen, helaas, dat deden die van ons nooit snel. Onze dochter was 2,5 jaar toen ze het licht zag. Onze zoon begint er net een week of wat mee. Hij is 1,5 jaar. Ik ben benieuwd hoe onze derde-op-komst het gaat doen. Ik ga maar weer uit van het ergste.
En ja, bij onze dochter ook van alles geprobeerd om het te laten doorslapen: inbakeren, rijstebloem door de bv, kv, laten huilen (tot bijna hyperventilatie toe). Zelfs samen slapen hielp soms niet bij haar.
Bij onze zoon gelukkig wel. Die hoefde ons bed maar te zien en hij sliep al. Als hij nu ook weer een nacht spookt komt hij bij ons en is het goed.
Mijn conclusie was ook dat bv geven geen verschil uitmaakt voor doorslapen. Onze zoon stopte met 13-14 maanden zelf met de bv. En nog maanden daarna sliep hij nog niet door, terwijl hij zich overdag bijna klem eet. Dochter dronk wel lang, geen grote voedingen. Sliep ook niet door. Ik geloof dat kinderen dat doen zodra ze zich veilig genoeg voelen om zolang alleen te zijn. Als ze begrijpen dat papa en mama echt wel komen en dat je altijd in de buurt bent.
dinsdag 17 augustus 2010 om 21:47
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:02
quote:Minck schreef op 17 augustus 2010 @ 21:47:
Daarom hebben we bij onze zoon al vanaf het begin gekeken naar hem. Moe? Nou dan gaan we slapen. Niet moe, dan gaan we spelen/dingen doen.
Maar dat vind ik al lastig genoeg. Zoon wordt van het drinken altijd lekker sloom, om vervolgens na een tijdje wel weer uit die after lunch dip te komen. Maar soms ook niet. Blijft best lastig om te bepalen of hij nou alweer moe is of nog een beetje suffig van het drinken. En dan komen er ook nog krampjes bij die hem wakker houden als hij eigenlijk echt aan slapen toe is...
Op zich snap ik best dat er mensen zijn die graag een schema willen volgen, want zo eenvoudig is dat kijken naar je kind nog niet eens.
Daarom hebben we bij onze zoon al vanaf het begin gekeken naar hem. Moe? Nou dan gaan we slapen. Niet moe, dan gaan we spelen/dingen doen.
Maar dat vind ik al lastig genoeg. Zoon wordt van het drinken altijd lekker sloom, om vervolgens na een tijdje wel weer uit die after lunch dip te komen. Maar soms ook niet. Blijft best lastig om te bepalen of hij nou alweer moe is of nog een beetje suffig van het drinken. En dan komen er ook nog krampjes bij die hem wakker houden als hij eigenlijk echt aan slapen toe is...
Op zich snap ik best dat er mensen zijn die graag een schema willen volgen, want zo eenvoudig is dat kijken naar je kind nog niet eens.
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:25
quote:reglisse schreef op 17 augustus 2010 @ 19:26:
Ik heb het boekje net toch maar even gelezen, en ik word er echt verdrietig van. Je kind niet te veel dragen, daar wordt het later drammerig van (ik heb hier nota bene een oud boek uit de jaren '80 waarin al onderzoek wordt beschreven waaruit het het tegenovergestelde blijkt). Verzet en huilen hoort erbij en is niet zielig (vind ik dus wel). Ik ben er echt een beetje overstuur van (ik herken Wen's reactie uit een eerder topic). voor ik de rest ga lezen, en ergens fijn dat ik niet de enige was die zo reageerde op dat boekje
Ik heb het boekje net toch maar even gelezen, en ik word er echt verdrietig van. Je kind niet te veel dragen, daar wordt het later drammerig van (ik heb hier nota bene een oud boek uit de jaren '80 waarin al onderzoek wordt beschreven waaruit het het tegenovergestelde blijkt). Verzet en huilen hoort erbij en is niet zielig (vind ik dus wel). Ik ben er echt een beetje overstuur van (ik herken Wen's reactie uit een eerder topic). voor ik de rest ga lezen, en ergens fijn dat ik niet de enige was die zo reageerde op dat boekje
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:28
@miffy is ook lastig! Vooral in het begin, maar het wordt je steeds helderder. Ik weet nog dat ik het advies kreeg, gewoon je kindje volgen, toen hij nog zoveel huilde. Daar had ik echt niks aan. Maar het hielp wel om op een gegeven moment het heft in eigen hand te nemen. In het begin kon hij niet langer dan een uur wakker blijven. Toen ben ik heel consequent geweest en heb ik hem steeds maximaal 1,5 uur op gehad. Hij sliep toen nog in de wieg en die wiegde ik tot hij sliep. Op den duur kon ik horen aan zijn huil of hij tegen de slaap vocht of echt niet moe was. Dan probeerde ik het een half uur later weer. Eigenlijk is het heel lastig mekaar tips geven omdat ieder kind anders is.
Hier staan wel wat aanknopingspunten
Hier staan wel wat aanknopingspunten
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:34
quote:wen schreef op 17 augustus 2010 @ 22:25:
[...]
voor ik de rest ga lezen, en ergens fijn dat ik niet de enige was die zo reageerde op dat boekje
Bij mij past de methode ook absoluut niet hoor, maar vanavond vroeg ik me toch ook wel weer even af of ik troosten bij krampjes niet vooral voor mezelf doe: als ik me ellendig voel, wil ik ook geen gepruts aan mijn lijf. Misschien zit (ligt) zoon er ook helemaal niet op te wachten uit zijn bed gesleept te worden als hij kramp heeft en moe is. Maar aan de andere kant: ik vind bovenop iemand anders in slaap vallen ook niet het allerfijnste wat er is, en hij wel ...
Fabindia, ik doe het nu al voor de tweede keer, en het is gewoon weer lastig
[...]
voor ik de rest ga lezen, en ergens fijn dat ik niet de enige was die zo reageerde op dat boekje
Bij mij past de methode ook absoluut niet hoor, maar vanavond vroeg ik me toch ook wel weer even af of ik troosten bij krampjes niet vooral voor mezelf doe: als ik me ellendig voel, wil ik ook geen gepruts aan mijn lijf. Misschien zit (ligt) zoon er ook helemaal niet op te wachten uit zijn bed gesleept te worden als hij kramp heeft en moe is. Maar aan de andere kant: ik vind bovenop iemand anders in slaap vallen ook niet het allerfijnste wat er is, en hij wel ...
Fabindia, ik doe het nu al voor de tweede keer, en het is gewoon weer lastig
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:39
quote:Miffy schreef op 17 augustus 2010 @ 21:40:
Eigenlijk vind ik dat genoeg reden om het niet te geven, maar het is ook zo vervelend om toe te moeten kijken terwijl je kind zich duidelijk beroerd voelt en er niks aan te kunnen doen.Voor mij was dat de reden om het uiteindelijk wel te geven. Ik wilde toch het gevoel hebben dat ik iets kon doen, kennelijk, maar eigenlijk wist ik al dat het niet zou helpen. En misschien hielp het daardoor juist wel niet placebo-effect gaat natuurlijk niet op als je er niet in gelooft. Ik las ook dit lekker nuchtere artikeltje toen, en tóch ben ik naar de drogist gegaan. Krampjes duurden hier trouwens tot voorbij de vier maanden, het voelde alsof het nooit ophield!
Eigenlijk vind ik dat genoeg reden om het niet te geven, maar het is ook zo vervelend om toe te moeten kijken terwijl je kind zich duidelijk beroerd voelt en er niks aan te kunnen doen.Voor mij was dat de reden om het uiteindelijk wel te geven. Ik wilde toch het gevoel hebben dat ik iets kon doen, kennelijk, maar eigenlijk wist ik al dat het niet zou helpen. En misschien hielp het daardoor juist wel niet placebo-effect gaat natuurlijk niet op als je er niet in gelooft. Ik las ook dit lekker nuchtere artikeltje toen, en tóch ben ik naar de drogist gegaan. Krampjes duurden hier trouwens tot voorbij de vier maanden, het voelde alsof het nooit ophield!
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:46
quote:Miffy schreef op 17 augustus 2010 @ 22:34:
[...]
Bij mij past de methode ook absoluut niet hoor, maar vanavond vroeg ik me toch ook wel weer even af of ik troosten bij krampjes niet vooral voor mezelf doe: als ik me ellendig voel, wil ik ook geen gepruts aan mijn lijf. Misschien zit (ligt) zoon er ook helemaal niet op te wachten uit zijn bed gesleept te worden als hij kramp heeft en moe is. Maar aan de andere kant: ik vind bovenop iemand anders in slaap vallen ook niet het allerfijnste wat er is, en hij wel ...
Er gaat wat door je hoofd he, als je baby zich niet lekker voelt.
Ik ben er zelf wel van overtuigd dat een baby niet gemaakt is om in een bed te liggen en al helemaal niet als hij zich niet lekker voelt, alles wat ik gelezen heb tot nu toe (en da's onderhand best een stapeltje ) wijst erop dat een klein kind dan juist lichaamscontact nodig heeft. Wil niet zeggen dat een kind niet in een bed kan of zou moeten liggen, maar bij pijn of ongemak zou ik toch voor de optie van huidcontact kiezen.
En wat irritant dat ik bij reageren niet terug kan lezen! Grrr. Vandaar veel berichtjes van mij, sorry.
[...]
Bij mij past de methode ook absoluut niet hoor, maar vanavond vroeg ik me toch ook wel weer even af of ik troosten bij krampjes niet vooral voor mezelf doe: als ik me ellendig voel, wil ik ook geen gepruts aan mijn lijf. Misschien zit (ligt) zoon er ook helemaal niet op te wachten uit zijn bed gesleept te worden als hij kramp heeft en moe is. Maar aan de andere kant: ik vind bovenop iemand anders in slaap vallen ook niet het allerfijnste wat er is, en hij wel ...
Er gaat wat door je hoofd he, als je baby zich niet lekker voelt.
Ik ben er zelf wel van overtuigd dat een baby niet gemaakt is om in een bed te liggen en al helemaal niet als hij zich niet lekker voelt, alles wat ik gelezen heb tot nu toe (en da's onderhand best een stapeltje ) wijst erop dat een klein kind dan juist lichaamscontact nodig heeft. Wil niet zeggen dat een kind niet in een bed kan of zou moeten liggen, maar bij pijn of ongemak zou ik toch voor de optie van huidcontact kiezen.
En wat irritant dat ik bij reageren niet terug kan lezen! Grrr. Vandaar veel berichtjes van mij, sorry.
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:50
quote:Minck schreef op 17 augustus 2010 @ 21:47:
Sliep ook niet door. Ik geloof dat kinderen dat doen zodra ze zich veilig genoeg voelen om zolang alleen te zijn. Als ze begrijpen dat papa en mama echt wel komen en dat je altijd in de buurt bent.
Ik denk dat ik het daar grotendeels wel mee eens ben, in combinatie met ontwikkeling.
Mijn dochter sliep door sinds ze een maand of 14 was (denk ik? Ik weet het niet meer precies...), nu is ze 19 maanden en de laatste dagen wil ze weer nachtvoedingen en ik kan ze nu een stuk minder goed hebben dan een half jaar geleden. 't Zal wel weer een fase zijn... hopelijk is het een korte want ik ben snel weer gehecht geraakt aan het zélf doorslapen.
Minck, volgens mij zouden wij in het echt best een leuk boompje op kunnen zetten als ik jouw reacties zo lees
Sliep ook niet door. Ik geloof dat kinderen dat doen zodra ze zich veilig genoeg voelen om zolang alleen te zijn. Als ze begrijpen dat papa en mama echt wel komen en dat je altijd in de buurt bent.
Ik denk dat ik het daar grotendeels wel mee eens ben, in combinatie met ontwikkeling.
Mijn dochter sliep door sinds ze een maand of 14 was (denk ik? Ik weet het niet meer precies...), nu is ze 19 maanden en de laatste dagen wil ze weer nachtvoedingen en ik kan ze nu een stuk minder goed hebben dan een half jaar geleden. 't Zal wel weer een fase zijn... hopelijk is het een korte want ik ben snel weer gehecht geraakt aan het zélf doorslapen.
Minck, volgens mij zouden wij in het echt best een leuk boompje op kunnen zetten als ik jouw reacties zo lees
dinsdag 17 augustus 2010 om 22:59
Wen, we hebben nu nog twee reisdagen en dan ga ik me vrijdag eens even inlezen in draagdoeken. De reisdagen heb ik ingelast als clusterkolfdagen (als de kinderen lief zijn )
Wat betreft dat slapen en tekenen van moeheid: mijn zoontje was echt een moeilijke slaper en dronk daardoor (door zijn moeheid) heel erg slecht. We deden bij hem alles op verzoek.
Bij mijn dochter wilde ik meer regelmaat en ik heb dus wel een ritme ingebouwd. Vanaf week 2 al en dat werkt bij haar heel goed. Ze slaapt op vaste tijden en heeft op vaste tijden een voedingen. Natuurlijk krijgt ze ook als ze eerder honger heeft, maar dat gebeurt eigenlijk nooit.
Ik denk dat zij sowieso het type makkelijke baby is, maar het het geeft mij heel veel rust dat er een ritme in zit. Daarnaast huilt ze dus praktisch nooit, dus ik zit er echt wel eens nast qua vermoeidheidssignalen. Ik stop haar in bed als het tijd is, ook als ik haar er niet moe uit vindt zien, en dan gaat ze dus toch slapen. En soms doet ze ineens moe en denk ik "hee, hoezo ben je moe?" Dan breng ik haar naar bed, slaapt ze direct en hee..., het was ook nog eens een stuk later dan ik dacht.
Maarja, ik denk dat als ik het ritme er niet in had gebracht, zij het zelf wel had gedaan.
Wat betreft doorslapen: bij mijn zoontje heb ik werkelijk elke theorie uitgeprobeert en het hielp niets. Tot hij op een dag zomaar doosliep (met 2 jaar...). Volgens mij had dat niet met mijn activiteiten te maken, maar simpelweg met het feit dat hij eraan toe was.
Wat betreft dat slapen en tekenen van moeheid: mijn zoontje was echt een moeilijke slaper en dronk daardoor (door zijn moeheid) heel erg slecht. We deden bij hem alles op verzoek.
Bij mijn dochter wilde ik meer regelmaat en ik heb dus wel een ritme ingebouwd. Vanaf week 2 al en dat werkt bij haar heel goed. Ze slaapt op vaste tijden en heeft op vaste tijden een voedingen. Natuurlijk krijgt ze ook als ze eerder honger heeft, maar dat gebeurt eigenlijk nooit.
Ik denk dat zij sowieso het type makkelijke baby is, maar het het geeft mij heel veel rust dat er een ritme in zit. Daarnaast huilt ze dus praktisch nooit, dus ik zit er echt wel eens nast qua vermoeidheidssignalen. Ik stop haar in bed als het tijd is, ook als ik haar er niet moe uit vindt zien, en dan gaat ze dus toch slapen. En soms doet ze ineens moe en denk ik "hee, hoezo ben je moe?" Dan breng ik haar naar bed, slaapt ze direct en hee..., het was ook nog eens een stuk later dan ik dacht.
Maarja, ik denk dat als ik het ritme er niet in had gebracht, zij het zelf wel had gedaan.
Wat betreft doorslapen: bij mijn zoontje heb ik werkelijk elke theorie uitgeprobeert en het hielp niets. Tot hij op een dag zomaar doosliep (met 2 jaar...). Volgens mij had dat niet met mijn activiteiten te maken, maar simpelweg met het feit dat hij eraan toe was.
dinsdag 17 augustus 2010 om 23:17
woensdag 18 augustus 2010 om 07:25
Wen: ik kan niet quoten dus ik hoop dat je zo nog weet wat ik bedoel ik heb een vraag over het lichaamscontact-verhaal. Zoals ik wel eens heb verteld had ik enorm in mijn hoofd om Sophietje veel te gaan dragen en veel bij me te houden etc. Alleen besloot zij anders. Na 6 wk ongeveer wilde ze dat niet meer. Niet bij me slapen, niet in de doek, liever niet op mijn buik. Nog steeds wordt ze liever niet opgetild (ze draait zich direct van me af) op mijn buik liggen wil ze al hrlemaal niet meer. Slapen deed ze ook niet meer id kamer oid, alleen toen ik haar in haar in eigen bed ging leggen.
Maar als het 'van nature' zo zou zijn dat baby's lichaamscontact nodig hebben, hoe moet ik dit dan zien? Ik geloof dat namelijk ook, maar kan dat niet duiden met mijn eigen dochter.
En dat ze 'zo' ging doen was voor mij een reden voor de buts boeken vd bieb. Waaronder mevrouw Blom, waar een aantal tips dus van bleken te werken. En daar hoort niet bij laten huilen, for the record
ben heel benieuwd hoe je dit ziet. En natuurlijk is ieder kind anders, maar ik verbaas me best over deze ontwikkeling. Had het me sowieso anders voorgesteld. Met veel knuffelen enzo gelukkig vindt ze kusjes wel erg grappig
Maar als het 'van nature' zo zou zijn dat baby's lichaamscontact nodig hebben, hoe moet ik dit dan zien? Ik geloof dat namelijk ook, maar kan dat niet duiden met mijn eigen dochter.
En dat ze 'zo' ging doen was voor mij een reden voor de buts boeken vd bieb. Waaronder mevrouw Blom, waar een aantal tips dus van bleken te werken. En daar hoort niet bij laten huilen, for the record
ben heel benieuwd hoe je dit ziet. En natuurlijk is ieder kind anders, maar ik verbaas me best over deze ontwikkeling. Had het me sowieso anders voorgesteld. Met veel knuffelen enzo gelukkig vindt ze kusjes wel erg grappig
woensdag 18 augustus 2010 om 07:49
Sophy, mijn broer moest vroeger niets van mn moeder hebben, borstvoeding bliefte hij niet hij gaf het weer op (reflux?, gezien mijn moeders gebrekkige BV kennis weet ik niet wat verder een oorzaak geweest kan zijn) hij moest beslist geen lijfelijke contact met mn moeder. huilen brullen afwenden etc.
Dat mijn moeder zwanger was van mijn broer is haar eerste kindje overleden (1,5 jaar) bij een zware hartoperatie.
ik zie daarin een grote gelijkenis, jij hebt tijdens je zwangerschap je moeder verloren.
Misschien heeft het gemis en verdriet wat tot in je botten verankert zit ermee te maken....
hechten-verliezen ... misschien wouwel ik wel hoor ... maar wilde het wel even neerzetten.
Dat mijn moeder zwanger was van mijn broer is haar eerste kindje overleden (1,5 jaar) bij een zware hartoperatie.
ik zie daarin een grote gelijkenis, jij hebt tijdens je zwangerschap je moeder verloren.
Misschien heeft het gemis en verdriet wat tot in je botten verankert zit ermee te maken....
hechten-verliezen ... misschien wouwel ik wel hoor ... maar wilde het wel even neerzetten.
woensdag 18 augustus 2010 om 09:28
Sophy, ik zou dat echt niet weten eerlijk gezegd. Ik geloof dat een kind zelf ook wel aangeeft hoeveel lichaamscontact het nodig heeft, maar met 6 weken is het wel heel jong om dat vrijwel niet meer te willen. En ik denk ook dat er allerlei redenen kunnen zijn die het 'normale' proces anders kunnen laten verlopen. Je bent ongetwijfeld niet de enige met een baby die niet gedragen of veel geknuffeld wil worden, maar waarom dat dan is?
Baby's zijn zo 'ontworpen' omdat dat gedrag evolutionair voordeel biedt (dicht bij moeder = veilig voor gevaar), maar ook omdat baby's in feite te vroeg geboren worden (de hersenen zijn nog niet volledig ontwikkeld omdat het hoofd anders niet door het bekken zou passen). Gedragen worden is dus altijd noodzakelijk geweest voor overleving, en heeft en passant allerlei andere effecten (gekregen?). Maar er waren ook toen vast baby's die niet gedragen wilden worden om welke reden dan ook, er was alleen weinig keus - gedragen worden of achtergelaten worden.
Wat Yam zegt is denk ik ook niet zo gek (Yam je wauwelt niet denk ik), je hebt natuurlijk enorm verdriet doorstaan tijdens je zwangerschap (en erna), en dat maakt allerlei hormonen los die ook zijn invloed hebben op je ongeboren baby. Ik weet niet helemaal hoe dat precies zit (en ongeveer lijkt me niet voldoende), maar als je wilt zou je je er eens in kunnen verdiepen. Stel dat dat inderdaad het geval is, dat dat zo'n invloed heeft gehad, dan kun je misschien sommige dingen zoals dit makkelijker duiden. En misschien heeft het er niets mee te maken.
Maar uiteindelijk is wat jij doet het enige wat je kunt doen volgens mij, kijken wat je kind wil en daarnaar handelen (dat je niet laat huilen weet ik natuurlijk ). Misschien komt het ook nog wel, krijgt ze later wel behoefte aan veel lichaamscontact of bij je slapen.
Dat knuffelen had ik me ook iets anders voorgesteld trouwens, ik dacht ook 'lekker knuffelen met m'n baby, en dan komt later mijn peutertje met open armpjes op me afgerend om me te omhelzen'. Mooi niet he? Dragen vindt ze fijn en prima, maar verder ook niet. Ze rent met open armpjes op me af om vervolgens af te buigen op het loopwagentje af
Baby's zijn zo 'ontworpen' omdat dat gedrag evolutionair voordeel biedt (dicht bij moeder = veilig voor gevaar), maar ook omdat baby's in feite te vroeg geboren worden (de hersenen zijn nog niet volledig ontwikkeld omdat het hoofd anders niet door het bekken zou passen). Gedragen worden is dus altijd noodzakelijk geweest voor overleving, en heeft en passant allerlei andere effecten (gekregen?). Maar er waren ook toen vast baby's die niet gedragen wilden worden om welke reden dan ook, er was alleen weinig keus - gedragen worden of achtergelaten worden.
Wat Yam zegt is denk ik ook niet zo gek (Yam je wauwelt niet denk ik), je hebt natuurlijk enorm verdriet doorstaan tijdens je zwangerschap (en erna), en dat maakt allerlei hormonen los die ook zijn invloed hebben op je ongeboren baby. Ik weet niet helemaal hoe dat precies zit (en ongeveer lijkt me niet voldoende), maar als je wilt zou je je er eens in kunnen verdiepen. Stel dat dat inderdaad het geval is, dat dat zo'n invloed heeft gehad, dan kun je misschien sommige dingen zoals dit makkelijker duiden. En misschien heeft het er niets mee te maken.
Maar uiteindelijk is wat jij doet het enige wat je kunt doen volgens mij, kijken wat je kind wil en daarnaar handelen (dat je niet laat huilen weet ik natuurlijk ). Misschien komt het ook nog wel, krijgt ze later wel behoefte aan veel lichaamscontact of bij je slapen.
Dat knuffelen had ik me ook iets anders voorgesteld trouwens, ik dacht ook 'lekker knuffelen met m'n baby, en dan komt later mijn peutertje met open armpjes op me afgerend om me te omhelzen'. Mooi niet he? Dragen vindt ze fijn en prima, maar verder ook niet. Ze rent met open armpjes op me af om vervolgens af te buigen op het loopwagentje af
woensdag 18 augustus 2010 om 10:56
Yam en Wen bedankt. Het raakt me heel erg. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat het invloed kon hebben. Nou, dat is niet waar. Ik denk dat ik die optie genegeerd heb. Ik zat zo in survivalmodus dat ik wel door moest en alleen maar zo goed mogelijk mijn zwangerschap uit kon dragen.
Ik moet er gewoon van huilen. (niet om jullie, maar het doet me ineens beseffen hoe vreselijk het was en hoe erg ik heb geprobeerd haar te beschermen, terwijl ik dat helemaal niet kon).
En natuurlijk kan het ook gewoon 'van haar zijn' zonder dat het daar mee te maken heeft, maar dit zou ook goed kunnen meespelen. He, ik ben er echt even van onder de indruk.
Bedankt trouwens wen voor je mooie uitleg altijd. Ik vind het erg interessant altijd om je te lezen. En als je een keer tijd vindt, zou ik het heel interessant vinden om er meer over te weten. Ik denk dat het goed is om het te weten, zonder haar natuurlijk continu onder een vergrootglas te willen leggen. Maar als het invloed heeft, dan zou ik dat idd graag beter willen duiden.
Nou, enorrum offtopic waarvoor excuus
Ik moet er gewoon van huilen. (niet om jullie, maar het doet me ineens beseffen hoe vreselijk het was en hoe erg ik heb geprobeerd haar te beschermen, terwijl ik dat helemaal niet kon).
En natuurlijk kan het ook gewoon 'van haar zijn' zonder dat het daar mee te maken heeft, maar dit zou ook goed kunnen meespelen. He, ik ben er echt even van onder de indruk.
Bedankt trouwens wen voor je mooie uitleg altijd. Ik vind het erg interessant altijd om je te lezen. En als je een keer tijd vindt, zou ik het heel interessant vinden om er meer over te weten. Ik denk dat het goed is om het te weten, zonder haar natuurlijk continu onder een vergrootglas te willen leggen. Maar als het invloed heeft, dan zou ik dat idd graag beter willen duiden.
Nou, enorrum offtopic waarvoor excuus
woensdag 18 augustus 2010 om 11:38
quote:Sophy schreef op 18 augustus 2010 @ 10:56:
En natuurlijk kan het ook gewoon 'van haar zijn' zonder dat het daar mee te maken heeft, maar dit zou ook goed kunnen meespelen. He, ik ben er echt even van onder de indruk.
Mijn dochter was precies zoals jij het beschrijft. Absoluut geen knuffel en schootbaby. Dragen in de draagdoek heb ik bij haar ook niet lang gedaan. Als ze in de box lekker lag te spelen en ik haar bij me nam om te knuffelen begon ze huilen. Om vervolgens in de box weer lekker verder te spelen. Het liefst sliep ze in haar eigen bedje. En nog steeds. Ze wil eigenlijk nooit bij ons in bed liggen, ook niet in het weekend 's ochtends. Als ze al wil, dan absoluut niet tegen ons aan. Laatst was ze ziek en nam ik haar bij ons in bed. Midden in de nacht zei ze dat ze naar haar eigen bedje wilde... Ze is nu ruim 2,5 en gelukkig tegenwoordig een stuk knuffelbaarder. Maar dan alleen als zij het wil. Verder is het echt een vrolijk, makkelijk, energiek en praatgraag meisje. Tijdens mijn zwangerschap van haar is er helemaal niks ernstigs gebeurd en heb ik ook geen stress of wat dan ook gehad.
Zelf ben ik een enorme knuffelkont en vriendlief eigenlijk ook. Dus dit viel even tegen. Gelukkig heb ik ondertussen nog een zoontje van bijna 5 maanden wat wel een enorme knuffel en draagbaby is! Heerlijk vind ik het!
En natuurlijk kan het ook gewoon 'van haar zijn' zonder dat het daar mee te maken heeft, maar dit zou ook goed kunnen meespelen. He, ik ben er echt even van onder de indruk.
Mijn dochter was precies zoals jij het beschrijft. Absoluut geen knuffel en schootbaby. Dragen in de draagdoek heb ik bij haar ook niet lang gedaan. Als ze in de box lekker lag te spelen en ik haar bij me nam om te knuffelen begon ze huilen. Om vervolgens in de box weer lekker verder te spelen. Het liefst sliep ze in haar eigen bedje. En nog steeds. Ze wil eigenlijk nooit bij ons in bed liggen, ook niet in het weekend 's ochtends. Als ze al wil, dan absoluut niet tegen ons aan. Laatst was ze ziek en nam ik haar bij ons in bed. Midden in de nacht zei ze dat ze naar haar eigen bedje wilde... Ze is nu ruim 2,5 en gelukkig tegenwoordig een stuk knuffelbaarder. Maar dan alleen als zij het wil. Verder is het echt een vrolijk, makkelijk, energiek en praatgraag meisje. Tijdens mijn zwangerschap van haar is er helemaal niks ernstigs gebeurd en heb ik ook geen stress of wat dan ook gehad.
Zelf ben ik een enorme knuffelkont en vriendlief eigenlijk ook. Dus dit viel even tegen. Gelukkig heb ik ondertussen nog een zoontje van bijna 5 maanden wat wel een enorme knuffel en draagbaby is! Heerlijk vind ik het!
woensdag 18 augustus 2010 om 11:55
Soof, lieverd, geen zinnige bijdrage van mij, alleen maar een dikke knuffel (ik ben een digitale knuffelkont )
Verder herken ik veel in de moeilijke slapers-verhalen van reglisse en Minck vwb haar dochter.
En, ik wil graag even jubelen voor mezelf. Vandaag is dochter exact 6 maanden en ik ben er trots op dat ik haar nog steeds zelf voed.
(had het nooit verwacht van mezelf, stond er behoorlijk sceptisch tegenover zelfs - onbekend maakt onbemind ofzoiets:-$)
Verder herken ik veel in de moeilijke slapers-verhalen van reglisse en Minck vwb haar dochter.
En, ik wil graag even jubelen voor mezelf. Vandaag is dochter exact 6 maanden en ik ben er trots op dat ik haar nog steeds zelf voed.
(had het nooit verwacht van mezelf, stond er behoorlijk sceptisch tegenover zelfs - onbekend maakt onbemind ofzoiets:-$)
woensdag 18 augustus 2010 om 12:01
Gefeliciteerd Bengal!
@ Sophie, er kan zoveel meer spelen en al begrepen worden door kleine kinderen. Ik weet natuurlijk niet wat je allemaal meegemaakt hebt. Zo te lezen meer dan genoeg. Er zijn natuurlijk nog veel meer manieren om je kindje te tonen dat je van hem of haar houdt en dat je er voor ze bent. Het knuffel-gehalte is misschien wel lager, maar wellicht compenseert ze dat op een andere manier?
@ Sophie, er kan zoveel meer spelen en al begrepen worden door kleine kinderen. Ik weet natuurlijk niet wat je allemaal meegemaakt hebt. Zo te lezen meer dan genoeg. Er zijn natuurlijk nog veel meer manieren om je kindje te tonen dat je van hem of haar houdt en dat je er voor ze bent. Het knuffel-gehalte is misschien wel lager, maar wellicht compenseert ze dat op een andere manier?