Psyche
alle pijlers
Alias topic: Zelfdoding.
zondag 6 maart 2011 om 01:46
Eens met zonnestraaltje. Dat zie ik dus ook bij die vriend met een angststoornis. Hij beslist dat 'in een vlaag van waanzin' en op dat moment wil hij ook echt niet meer. Gelukkig weten wij, zijn vrienden en familie, dat hij wel gered wil worden. Hij wil wel graag dat er een oplossing komt voor z'n problemen. Het duurt alleen al zo lang. (15 jaar)
zondag 6 maart 2011 om 01:46
quote:Zanne schreef op 06 maart 2011 @ 01:44:
[...]
Ja natuurlijk.
Maar je snapt toch wel wat ik bedoel?
Waarom wil iemand voor een ander bepalen dat hij moet blijven leven.Omdat in jouw voorbeeld (je staat erbij en je kijkt er naar) niet wil bepalen niks te doen zodat je zeker weet dat iemand dood gaat.
[...]
Ja natuurlijk.
Maar je snapt toch wel wat ik bedoel?
Waarom wil iemand voor een ander bepalen dat hij moet blijven leven.Omdat in jouw voorbeeld (je staat erbij en je kijkt er naar) niet wil bepalen niks te doen zodat je zeker weet dat iemand dood gaat.
zondag 6 maart 2011 om 01:46
zondag 6 maart 2011 om 01:46
zondag 6 maart 2011 om 01:47
quote:rozenstruikje schreef op 06 maart 2011 @ 01:41:
[...]
Er werd gesteld dat mensen die dood willen lijden aan waanideeen. Maar er zijn gewoon best een hoop mensen die en een hoop shit hebben meegemaakt, een geestesziekte hebben en daardoor niet makkelijk in de omgang zijn en daadwerkelijk worden afgewezen.
)Ik was dat die schreeft over waanideeën, maar ik bedoel eigenlijk meer mensen met een postnatale depressie, die denken dat ze niet goed voor de baby kunnen zorgen. (nog niet zolang geleden in mijn kenissenkring meegemaakt) wel goed afgelopen gelukkig.
[...]
Er werd gesteld dat mensen die dood willen lijden aan waanideeen. Maar er zijn gewoon best een hoop mensen die en een hoop shit hebben meegemaakt, een geestesziekte hebben en daardoor niet makkelijk in de omgang zijn en daadwerkelijk worden afgewezen.
)Ik was dat die schreeft over waanideeën, maar ik bedoel eigenlijk meer mensen met een postnatale depressie, die denken dat ze niet goed voor de baby kunnen zorgen. (nog niet zolang geleden in mijn kenissenkring meegemaakt) wel goed afgelopen gelukkig.
zondag 6 maart 2011 om 01:50
quote:Zinderend schreef op 06 maart 2011 @ 01:48:
[...]
Dus als jij iemand op het spoor ziet stappen haal je je schouders op en loop je door?
? Wat een rare conclusie.
Nee natuurlijk niet. Jij zegt dat iemand die niet dood wil zich niet voor kan stellen dat een ander wel dood wil.
Ik denk dat veel mensen die gelukkig zijn snappen dat er mensen zijn die het leven niet meer aankunnen.
[...]
Dus als jij iemand op het spoor ziet stappen haal je je schouders op en loop je door?
? Wat een rare conclusie.
Nee natuurlijk niet. Jij zegt dat iemand die niet dood wil zich niet voor kan stellen dat een ander wel dood wil.
Ik denk dat veel mensen die gelukkig zijn snappen dat er mensen zijn die het leven niet meer aankunnen.
zondag 6 maart 2011 om 01:51
quote:Zanne schreef op 06 maart 2011 @ 01:34:
[...]
Wil je daar even mee ophouden?
Ik begrijp je wel, ik begrijp wat je gedachte is. Ik ben het alleen niet met je eens.
Relax zeg. Maar het is echt "begrijpen" hoor. Of ben je het er niet mee eens dat mensen verschillende karaktereigenschappen hebben die van invloed zijn op hun handelen of juist niet-handelen...
En dat voorbeeld van de tweede wereld oorlog waar je het over had. Veel verzetstrijders hebben destijds zelfmoord gepleegd toen ze zijn opgepakt... verzetstrijders lijken me nou niet de mensen met gebrek aan doorzettingsvermogen en overlevingsdrang. Voor hen was het de keuze uit gemarteld worden tot de dood erop volgt of niet gemarteld worden en gelijk dood.
En voor mij geldt het ook. Als ik in de oorlog terecht zou komen en gevangen genomen word en elke dag de meest gruwelijke groepsverkrachtingen en vernederingen te wachten sta, maak ik als ik geen kans tot ontsnapping zie, liever gelijk mezelf van kant (en onderweg als het even kan nog een paar van die eikels ook). Ik ga niet maanden of jaren daar die ellende doorstaan. Daar ben ik de persoon niet voor. Het enige dat nog invloed heeft op zo een besluit is dan dat ik bijvoorbeeld kinderen of een partner zou hebben die ook gevangen genomen zijn, en je voor hen blijft leven omdat je hun niet alleen wilt laten.
[...]
Wil je daar even mee ophouden?
Ik begrijp je wel, ik begrijp wat je gedachte is. Ik ben het alleen niet met je eens.
Relax zeg. Maar het is echt "begrijpen" hoor. Of ben je het er niet mee eens dat mensen verschillende karaktereigenschappen hebben die van invloed zijn op hun handelen of juist niet-handelen...
En dat voorbeeld van de tweede wereld oorlog waar je het over had. Veel verzetstrijders hebben destijds zelfmoord gepleegd toen ze zijn opgepakt... verzetstrijders lijken me nou niet de mensen met gebrek aan doorzettingsvermogen en overlevingsdrang. Voor hen was het de keuze uit gemarteld worden tot de dood erop volgt of niet gemarteld worden en gelijk dood.
En voor mij geldt het ook. Als ik in de oorlog terecht zou komen en gevangen genomen word en elke dag de meest gruwelijke groepsverkrachtingen en vernederingen te wachten sta, maak ik als ik geen kans tot ontsnapping zie, liever gelijk mezelf van kant (en onderweg als het even kan nog een paar van die eikels ook). Ik ga niet maanden of jaren daar die ellende doorstaan. Daar ben ik de persoon niet voor. Het enige dat nog invloed heeft op zo een besluit is dan dat ik bijvoorbeeld kinderen of een partner zou hebben die ook gevangen genomen zijn, en je voor hen blijft leven omdat je hun niet alleen wilt laten.
zondag 6 maart 2011 om 01:52
quote:Zanne schreef op 06 maart 2011 @ 01:50:
[...]
? Wat een rare conclusie.
Nee natuurlijk niet. Jij zegt dat iemand die niet dood wil zich niet voor kan stellen dat een ander wel dood wil.
Ik denk dat veel mensen die gelukkig zijn snappen dat er mensen zijn die het leven niet meer aankunnen.Ik denk dat niemand zich écht kan voorstellen hoe het voelt als hij/zij het niet zelf meegemaakt heeft.
[...]
? Wat een rare conclusie.
Nee natuurlijk niet. Jij zegt dat iemand die niet dood wil zich niet voor kan stellen dat een ander wel dood wil.
Ik denk dat veel mensen die gelukkig zijn snappen dat er mensen zijn die het leven niet meer aankunnen.Ik denk dat niemand zich écht kan voorstellen hoe het voelt als hij/zij het niet zelf meegemaakt heeft.
zondag 6 maart 2011 om 01:53
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.
zondag 6 maart 2011 om 01:54
quote:Zinderend schreef op 06 maart 2011 @ 01:48:
[...]
Dus als jij iemand op het spoor ziet stappen haal je je schouders op en loop je door?
Ook al is de vraag niet aan mij gericht:
Ik kan dat denk ik niet, ik ben er zo een die me het niet kan voorstellen. Op dat moment zou ik denk ik niet eens nadenken over het feit dat diegene dit wil. Mijn stand "overleven" zou mijn handelen denk ik bepalen. Alhoewel ik ook begrepen heb dat stil staan toekijken een veel voorkomend psychisch proces is wanneer je jouw voorbeeld ziet gebeuren. Niets menselijks is mij vreemd dus ook die kans is zeer aanwezig.
[...]
Dus als jij iemand op het spoor ziet stappen haal je je schouders op en loop je door?
Ook al is de vraag niet aan mij gericht:
Ik kan dat denk ik niet, ik ben er zo een die me het niet kan voorstellen. Op dat moment zou ik denk ik niet eens nadenken over het feit dat diegene dit wil. Mijn stand "overleven" zou mijn handelen denk ik bepalen. Alhoewel ik ook begrepen heb dat stil staan toekijken een veel voorkomend psychisch proces is wanneer je jouw voorbeeld ziet gebeuren. Niets menselijks is mij vreemd dus ook die kans is zeer aanwezig.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 6 maart 2011 om 01:55
quote:Zinderend schreef op 06 maart 2011 @ 01:52:
[...]
Ik denk dat niemand zich écht kan voorstellen hoe het voelt als hij/zij het niet zelf meegemaakt heeft.
Nee, misschien niet hoe het voelt ( gelukkig niet), maar dat er veel mensen zwaar depressief zijn en liever niet meer willen leven is toch gewoon een gegeven? Dat betekent niet dat ik mijn schouders maar ophaal.
Ik vind het een interessante vraag waarom men een ander wil redden van de dood, zelfs wanneer je weet dat die persoon niet meer verder wil leven.
En er is al een aantal keer een antwoord op gegeven o.a. door rozenstruikje. Er zit wel een waarheid in haar antwoorden.
[...]
Ik denk dat niemand zich écht kan voorstellen hoe het voelt als hij/zij het niet zelf meegemaakt heeft.
Nee, misschien niet hoe het voelt ( gelukkig niet), maar dat er veel mensen zwaar depressief zijn en liever niet meer willen leven is toch gewoon een gegeven? Dat betekent niet dat ik mijn schouders maar ophaal.
Ik vind het een interessante vraag waarom men een ander wil redden van de dood, zelfs wanneer je weet dat die persoon niet meer verder wil leven.
En er is al een aantal keer een antwoord op gegeven o.a. door rozenstruikje. Er zit wel een waarheid in haar antwoorden.
zondag 6 maart 2011 om 01:55
quote:Francelle schreef op 06 maart 2011 @ 01:42:
[...]
Je kunt de hulpvraag wel serieus nemen, maar wanneer ga jij dan bepalen wanneer iemand niet meer tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden. Wat zijn dan jouw criteria?
Ik 'stop' met ingrijpen als iemand mij er echt, maar dan ook echt van weet te overtuigen dat het leven geen zin meer heeft (gelukkig ben ik niet de beslissende partij). Op dat moment, geef ik de verantwoordelijkheid (weer) over aan de persoon zelf. En dat is lastig, rete lastig.......
Ik heb ooit een cliënt een kus op d'r voorhoofd gegeven met de boodschap; Het gaat je goed Mop!
Een half uur later lag het treinverkeer stil.
[...]
Je kunt de hulpvraag wel serieus nemen, maar wanneer ga jij dan bepalen wanneer iemand niet meer tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden. Wat zijn dan jouw criteria?
Ik 'stop' met ingrijpen als iemand mij er echt, maar dan ook echt van weet te overtuigen dat het leven geen zin meer heeft (gelukkig ben ik niet de beslissende partij). Op dat moment, geef ik de verantwoordelijkheid (weer) over aan de persoon zelf. En dat is lastig, rete lastig.......
Ik heb ooit een cliënt een kus op d'r voorhoofd gegeven met de boodschap; Het gaat je goed Mop!
Een half uur later lag het treinverkeer stil.
zondag 6 maart 2011 om 01:56
quote:Floks schreef op 06 maart 2011 @ 01:25:
[...]
Dat kan, maar het jaar daar op gaat het weer minder en dan komen de tussenpozen met een half jaar, vervolgens met 3 maanden en op een gegeven moment is iemand gewoon weer chronisch ongelukkig.
En dan?Jij zegt dus eigenlijk, laat diegene gaan?
[...]
Dat kan, maar het jaar daar op gaat het weer minder en dan komen de tussenpozen met een half jaar, vervolgens met 3 maanden en op een gegeven moment is iemand gewoon weer chronisch ongelukkig.
En dan?Jij zegt dus eigenlijk, laat diegene gaan?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 6 maart 2011 om 01:58
quote:mocy schreef op 06 maart 2011 @ 01:53:
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.
Het komt niet hard over.
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.
Het komt niet hard over.
zondag 6 maart 2011 om 01:58
quote:mocy schreef op 06 maart 2011 @ 01:53:
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.Ik kan me dat echt wel voorstellen. Het is nogal manipulatief op zo een manier...
In het kader van deze discussie gooi ik even een andere kant erin.
Ik ga nu iets schrijven wat ons als familie is overkomen en wat heel erg hard/meedogenloos over zal komen is. Mijn moeder leeft niet meer maar ten tijde van haar leven heeft zij diverse pogingen gedaan er een einde aan te maken. Echter, altijd op een manier dat ze nog gered werd of kon worden. Schreeuw om hulp dus.
Wij als kinderen werden het ff kort door de bocht gezegd zo zat dat we wel eens tegen elkaar uitgesproken hebben dat we hoopten dat het de volgende keer zou lukken.
Waarom ik dit hier opschrijf? Omdat je over dit soort dingen weinig leest/over gepraat wordt, maar ongetwijfeld vaak zullen voorkomen.Ik kan me dat echt wel voorstellen. Het is nogal manipulatief op zo een manier...
