Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
zaterdag 7 november 2009 om 13:47
Vooruit: je volgt je hart, jij denkt dat je dit moet doen, Dus het is niet dwaas!! Je weet wat de riciso's zijn! Je wil het nog een kans geven! En dat je ex wil nadenken is niet gek en misschien ook wel goed!!! Wat er ook gebeurt kijk niet terug met spijt!! Iedereen moet het op zijn eigen manier doen!
Zelfde geldt voor Minoutje!!! We volgens ons hartje!! Met alle risico's van dien!!!
Zelfde geldt voor Minoutje!!! We volgens ons hartje!! Met alle risico's van dien!!!
zaterdag 7 november 2009 om 15:58
Lieve Vooruit, doe altijd wat jij vindt dat juist is. Dat is het belangrijkste. Je moet er voor de volle honderd procent achter staan. Natuurlijk is het zwaar, nu moet je wachten op hem. Maar als je het waard vind om er voor te vechten, doe dat dan en maak je geen zorgen om de toekomst. Of ben je bang dat je uiteindelijk toch een te grote opoffering maakt?
Je moet hem ook de tijd geven die hij nodig heeft, want als hij het zeker weet, dan is het tenminste de moeite waard. Denk wel aan je gezondheid he?
Mijn ‘crush’ laat nog steeds heel veel horen. Smsjes bijvoorbeeld. Ben benieuwd of er een vervolg komt.
@ Minoutje: hoe gaat het vandaag met jou? Voel je je alweer wat beter?
En hoe gaat het met het nadenken? Gingen jullie dit weekend het huisje legen?
@ Bloemetje: Sterkte met je oma, hopelijk voelt ze zich snel wat beter. Fijn dat je gesprek goed ging! Nog 3 week en dan weet je het! Is het leuk werk? Heb je leuke collega’s?
Goed dat je de vragen nu gewoon van je afschrijft. Natuurlijk,ik heb ook nog steeds vragen, maar ik wil de antwoorden niet meer weten. Het doet er niet meer toe. Hopelijk kom je ook snel in deze fase.
Lieverd, een leuke ex of een leuke date, dat is echt niet het belangrijkste. Het feit dat jij je leven weer op de rails hebt, dat is knap! Je hebt een leuk appartement, een baan, een lief poezebeest, goede vrienden! Geloof mij, ik zou dat ook graag willen! Daar moet je dus trots op zijn! Ik vind het in ieder geval echt knap! We moeten meer waarde hechten aan wat wel positief is he?
@ Raiden: Sterkte bij het evenement! Hopelijk gaat het goed en is het nog een beetje gezellig. Haha, mannen en voetbal… of games… of voetbalgames. Tja.
Je moet hem ook de tijd geven die hij nodig heeft, want als hij het zeker weet, dan is het tenminste de moeite waard. Denk wel aan je gezondheid he?
Mijn ‘crush’ laat nog steeds heel veel horen. Smsjes bijvoorbeeld. Ben benieuwd of er een vervolg komt.
@ Minoutje: hoe gaat het vandaag met jou? Voel je je alweer wat beter?
En hoe gaat het met het nadenken? Gingen jullie dit weekend het huisje legen?
@ Bloemetje: Sterkte met je oma, hopelijk voelt ze zich snel wat beter. Fijn dat je gesprek goed ging! Nog 3 week en dan weet je het! Is het leuk werk? Heb je leuke collega’s?
Goed dat je de vragen nu gewoon van je afschrijft. Natuurlijk,ik heb ook nog steeds vragen, maar ik wil de antwoorden niet meer weten. Het doet er niet meer toe. Hopelijk kom je ook snel in deze fase.
Lieverd, een leuke ex of een leuke date, dat is echt niet het belangrijkste. Het feit dat jij je leven weer op de rails hebt, dat is knap! Je hebt een leuk appartement, een baan, een lief poezebeest, goede vrienden! Geloof mij, ik zou dat ook graag willen! Daar moet je dus trots op zijn! Ik vind het in ieder geval echt knap! We moeten meer waarde hechten aan wat wel positief is he?
@ Raiden: Sterkte bij het evenement! Hopelijk gaat het goed en is het nog een beetje gezellig. Haha, mannen en voetbal… of games… of voetbalgames. Tja.
zaterdag 7 november 2009 om 21:53
quote:Vooruit schreef op 07 november 2009 @ 12:04:
Mijn ex is aan het nadenken over ons en nu is het beter om geen contact met hem op te nemen en dat vind ik zo moeilijk!
Vooruit, ik heb ook al gereageerd op je eigen topic. Hier nog als toevoeging: het feit alleen al dat hij erover na moet denken, zegt mij al genoeg.
....
Of hebben al die kritische mensen in mijn omgeving en hier op het forum gelijk en ben ik juist niet goed bezig voor mezelf op de lange termijn? Nee, dat ben je - naar mijn mening - niet. Ik snap dat je het korte termijnverdriet niet wil. Maar geloof me (ik spreek uit ervaring) hier ga je weer tegenaan lopen (op korte dan wel langere termijn). Dit is zo wezenlijk. Lees je eigen topic er maar op na. Het is niet iets van de laatste keer.
Ook bij Minou heb ik hetzelfde gevoel. Ik vertrouwde de Fransman niet toen een en ander net speelde en dat doe ik nog steeds niet. Mooie praatjes kan hij hebben, maar zijn gedrag was er niet naar. Er zijn van die mannen die bij de minste of geringste weerstand raar verdrag vertonen en daar is Fransman er - wat ik zo gelezen heb - een van. Minou, lees alsjeblieft nog eens door wat je eerder over hem geschreven hebt. Als mannen op een droogje zitten, kunnen ze nog wel eens sociaal-wenselijke woorden spreken. Mijn nieuwe motto (uit de States): Walk the talk!
Maar goed, het is jullie leven. Ik ben maar een buitenstaander.
Ik zal binnenkort nog even over mijzelf schrijven. Valt namelijk ook nog wel wat over te vertellen.
Mijn ex is aan het nadenken over ons en nu is het beter om geen contact met hem op te nemen en dat vind ik zo moeilijk!
Vooruit, ik heb ook al gereageerd op je eigen topic. Hier nog als toevoeging: het feit alleen al dat hij erover na moet denken, zegt mij al genoeg.
....
Of hebben al die kritische mensen in mijn omgeving en hier op het forum gelijk en ben ik juist niet goed bezig voor mezelf op de lange termijn? Nee, dat ben je - naar mijn mening - niet. Ik snap dat je het korte termijnverdriet niet wil. Maar geloof me (ik spreek uit ervaring) hier ga je weer tegenaan lopen (op korte dan wel langere termijn). Dit is zo wezenlijk. Lees je eigen topic er maar op na. Het is niet iets van de laatste keer.
Ook bij Minou heb ik hetzelfde gevoel. Ik vertrouwde de Fransman niet toen een en ander net speelde en dat doe ik nog steeds niet. Mooie praatjes kan hij hebben, maar zijn gedrag was er niet naar. Er zijn van die mannen die bij de minste of geringste weerstand raar verdrag vertonen en daar is Fransman er - wat ik zo gelezen heb - een van. Minou, lees alsjeblieft nog eens door wat je eerder over hem geschreven hebt. Als mannen op een droogje zitten, kunnen ze nog wel eens sociaal-wenselijke woorden spreken. Mijn nieuwe motto (uit de States): Walk the talk!
Maar goed, het is jullie leven. Ik ben maar een buitenstaander.
Ik zal binnenkort nog even over mijzelf schrijven. Valt namelijk ook nog wel wat over te vertellen.
zaterdag 7 november 2009 om 23:38
Ben het met Christiane eens, zou het enorm vinden als jullie mooie meiden zitten te wachten op een ex die toch niet zal veranderen en in een relatie waar je niet gelukkig zal worden.
Minou ook ik vind die fransman een doortrapt mannetje , teminste uit jou verhalen te begrijpen... mijn foute man alarm gaat af bij hem
Maar goed dat zegt niks, want heb ook een gestoorde ex
Roosje ik vind jou ook enorm sterk, en jou gaat alles toch ook verder goed af? jij had toch ook een leuke woning? Een lief poezebeest kan ik je aan helpen haha mijn schoonzus heeft nog een nestje met kittens. Heb je geen goede vriendinnen in je buurt of familie waar je kan praten over je gevoelens?
Mijn dagje is weer voorbij gevlogen, heerlijk... heb geen seconde aan hem gedacht eigenlijk. Wil ik zo houden. Morgen lekker dagje in huisje poetsen, filmpjes kijken en zumba'en
Minou ook ik vind die fransman een doortrapt mannetje , teminste uit jou verhalen te begrijpen... mijn foute man alarm gaat af bij hem
Maar goed dat zegt niks, want heb ook een gestoorde ex
Roosje ik vind jou ook enorm sterk, en jou gaat alles toch ook verder goed af? jij had toch ook een leuke woning? Een lief poezebeest kan ik je aan helpen haha mijn schoonzus heeft nog een nestje met kittens. Heb je geen goede vriendinnen in je buurt of familie waar je kan praten over je gevoelens?
Mijn dagje is weer voorbij gevlogen, heerlijk... heb geen seconde aan hem gedacht eigenlijk. Wil ik zo houden. Morgen lekker dagje in huisje poetsen, filmpjes kijken en zumba'en
zondag 8 november 2009 om 12:36
Goedemorgen meiden,
Weer zo'n afschuwelijke zondagmorgen...... anders zouden we dit en dat......
Maar gelukkig moet ik werken vanmiddag dus dat is mooie afleiding.
Christiane en Bloemetje, bedankt voor jullie eerlijke mening. Ik ben er wel een beetje verdrietig door maar dat is beter dan mijn ogen ervoor sluiten. Wat ik me wel afvraag, Christiane: wat zegt het feit dat hij erover moet nadenken jou dan?
Gisteren was een goede vriend bij mij en hij had allerlei lieve (etens)dingen meegenomen voor mij. We hebben zo gezellig gegeten en filmpjes gekeken.....dat deed ik anders vaak met mijn vriend....dus het kan wel, doorgaan met je eigen leven en toch ook de dingen doen die je zo leuk vindt, maar dan zonder je ex. Dat geeft wel vertrouwen.
Maar eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat mijn ex weer met me verder wil......
Christiane, ben benieuwd wat er over jou te vertellen valt. Heb je het contact met je ex weer helemaal verbroken?
Weer zo'n afschuwelijke zondagmorgen...... anders zouden we dit en dat......
Maar gelukkig moet ik werken vanmiddag dus dat is mooie afleiding.
Christiane en Bloemetje, bedankt voor jullie eerlijke mening. Ik ben er wel een beetje verdrietig door maar dat is beter dan mijn ogen ervoor sluiten. Wat ik me wel afvraag, Christiane: wat zegt het feit dat hij erover moet nadenken jou dan?
Gisteren was een goede vriend bij mij en hij had allerlei lieve (etens)dingen meegenomen voor mij. We hebben zo gezellig gegeten en filmpjes gekeken.....dat deed ik anders vaak met mijn vriend....dus het kan wel, doorgaan met je eigen leven en toch ook de dingen doen die je zo leuk vindt, maar dan zonder je ex. Dat geeft wel vertrouwen.
Maar eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat mijn ex weer met me verder wil......
Christiane, ben benieuwd wat er over jou te vertellen valt. Heb je het contact met je ex weer helemaal verbroken?
zondag 8 november 2009 om 17:47
quote:Vooruit schreef op 08 november 2009 @ 12:36:
Wat ik me wel afvraag, Christiane: wat zegt het feit dat hij erover moet nadenken jou dan?
Dat als hij net zoveel houdt als jij van hem, en als hij net zo graag met jou verder wil als jij met hem, hij er niet over hoeft na te denken. En al helemaal geen dagen... Hier is niet alleen sprake van een ongelijkwaardige toekomstverwachting, maar ook van een ongelijkwaardige beleving van de relatie (als je het mij vraagt).
Maar eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat mijn ex weer met me verder wil...... Ik vind het oprecht jammer dat jij voor de korte termijnbevrediging wil gaan. Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik kan je vertellen dat je er nog vaker tegenaan gaat lopen, zeker als je wat ouder wordt. En dan denk je bij jezelf: had ik maar...
Christiane, ben benieuwd wat er over jou te vertellen valt. Heb je het contact met je ex weer helemaal verbroken? Ja.
Wat ik me wel afvraag, Christiane: wat zegt het feit dat hij erover moet nadenken jou dan?
Dat als hij net zoveel houdt als jij van hem, en als hij net zo graag met jou verder wil als jij met hem, hij er niet over hoeft na te denken. En al helemaal geen dagen... Hier is niet alleen sprake van een ongelijkwaardige toekomstverwachting, maar ook van een ongelijkwaardige beleving van de relatie (als je het mij vraagt).
Maar eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat mijn ex weer met me verder wil...... Ik vind het oprecht jammer dat jij voor de korte termijnbevrediging wil gaan. Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik kan je vertellen dat je er nog vaker tegenaan gaat lopen, zeker als je wat ouder wordt. En dan denk je bij jezelf: had ik maar...
Christiane, ben benieuwd wat er over jou te vertellen valt. Heb je het contact met je ex weer helemaal verbroken? Ja.
maandag 9 november 2009 om 11:25
Dames, veel geschreven weer hier. Heb het vluchtig even doorgelezen net, want ik ben een aantal dagen niet op het forum geweest...
Vooruit, ik heb jouw eigen topic niet gelezen, maar ik denk eerlijk gezegd dat het heel goed is wat Christiane schrijft. Soms zijn dingen niet leuk om te lezen (of te zeggen) maar ik hoop echt dat je niet idealiseerd wat je met je ex hebt gehad. Natuurlijk is het heel heftig om door dit afkickproces te moeten gaan, en is de verleiding heel groot om je over te geven aan je 'verslaving' maar ook ik denk dat je er goed aan doet om alles eens door te lezen om een zo realistisch mogelijk beeld te krijgen. Je bent te waardevol om concessies te doen. En natuurlijk is dit van een afstand veel makkelijker om te zeggen dan wanneer je er zelf middenin zit.
Ik ben van mening dat je nu echt even voor jezef moet gaan kiezen. Je komt momenteel erg onrustig en onzeker over en laat naar mijn idee op dit moment je geluk teveel van een ander afhangen. Maar anders eens een lijstje met de dingen die NIET goed gingen tussen jullie, met alle redenen waarom het in de eerste plaats uit is gegaan, wellicht wordt je beeld van hem dan weer wat realistischer.
En uiteraard hoop ook ik van harte dat deze meneer wel voor jou wil gaan, maar dan wel met alles erop en eraan hoor. Alleen als hij vind dat jij het beste bent wat hem kan overkomen!!!
Hoop echt dat het niet te hard aankomt als je dit soort dingen leest, en dat je je beseft dat deze dingen gezegd worden omdat we vinden dat je in relaties het beste van het beste hoort te hebben...
Heel veel sterkte in ieder geval en een
Vooruit, ik heb jouw eigen topic niet gelezen, maar ik denk eerlijk gezegd dat het heel goed is wat Christiane schrijft. Soms zijn dingen niet leuk om te lezen (of te zeggen) maar ik hoop echt dat je niet idealiseerd wat je met je ex hebt gehad. Natuurlijk is het heel heftig om door dit afkickproces te moeten gaan, en is de verleiding heel groot om je over te geven aan je 'verslaving' maar ook ik denk dat je er goed aan doet om alles eens door te lezen om een zo realistisch mogelijk beeld te krijgen. Je bent te waardevol om concessies te doen. En natuurlijk is dit van een afstand veel makkelijker om te zeggen dan wanneer je er zelf middenin zit.
Ik ben van mening dat je nu echt even voor jezef moet gaan kiezen. Je komt momenteel erg onrustig en onzeker over en laat naar mijn idee op dit moment je geluk teveel van een ander afhangen. Maar anders eens een lijstje met de dingen die NIET goed gingen tussen jullie, met alle redenen waarom het in de eerste plaats uit is gegaan, wellicht wordt je beeld van hem dan weer wat realistischer.
En uiteraard hoop ook ik van harte dat deze meneer wel voor jou wil gaan, maar dan wel met alles erop en eraan hoor. Alleen als hij vind dat jij het beste bent wat hem kan overkomen!!!
Hoop echt dat het niet te hard aankomt als je dit soort dingen leest, en dat je je beseft dat deze dingen gezegd worden omdat we vinden dat je in relaties het beste van het beste hoort te hebben...
Heel veel sterkte in ieder geval en een
maandag 9 november 2009 om 11:38
Nu even een ego post, want ik ben jullie nog een update verschuldigd van de date...
Mijn leven voelde de afgelopen dagen als een film, Alsof ik niet in mijn eigen leven zat, maar dat van een ander. Beetje vage omschrijving misschien, maar ik kan er nu even niks duidelijkers van maken En nu zit ik weer in de realiteit en het leven van alle dag. Even wennen hoor.
De date? In één woord: overweldigend. In plaats van vrijdag begon het al op donderdag. Hij was toevallig in de buurt en stelde voor om even langs te komen na zijn werk omdat ik wat ziekjes was... stik zenuwachtig allebei, want het was behoorlijk onverwacht natuurlijk. Maar na een half uurtje was het ijs gebroken. Gepraat, gelachen gezoend... en hij is niet meer weg gegaan tot gisterenmiddag.
Ontzettend raar en helemaal niet mijn manier om met dit soort dingen om te gaan. Maar ergens voelde het ook heel logisch.
Ik heb werkelijk geen idee hoe dit zo heeft kunnen lopen en ook hij is natuurlijk helemaal overdonderd. We zijn allebei behoorlijk van slag en hebben afgesproken dat we nu echt weer even terug naar de realiteit moeten. Hij is net vrijgezel en heeft nog heel wat dingen te regelen. Op practisch gebied, maar ook met zichzelf. En hetzelfde geldt natuurlijk voor mij.
Een foutere timing bestaat niet... en ik heb geen idee waar ditop uit gaat lopen.
Help!
Mijn leven voelde de afgelopen dagen als een film, Alsof ik niet in mijn eigen leven zat, maar dat van een ander. Beetje vage omschrijving misschien, maar ik kan er nu even niks duidelijkers van maken En nu zit ik weer in de realiteit en het leven van alle dag. Even wennen hoor.
De date? In één woord: overweldigend. In plaats van vrijdag begon het al op donderdag. Hij was toevallig in de buurt en stelde voor om even langs te komen na zijn werk omdat ik wat ziekjes was... stik zenuwachtig allebei, want het was behoorlijk onverwacht natuurlijk. Maar na een half uurtje was het ijs gebroken. Gepraat, gelachen gezoend... en hij is niet meer weg gegaan tot gisterenmiddag.
Ontzettend raar en helemaal niet mijn manier om met dit soort dingen om te gaan. Maar ergens voelde het ook heel logisch.
Ik heb werkelijk geen idee hoe dit zo heeft kunnen lopen en ook hij is natuurlijk helemaal overdonderd. We zijn allebei behoorlijk van slag en hebben afgesproken dat we nu echt weer even terug naar de realiteit moeten. Hij is net vrijgezel en heeft nog heel wat dingen te regelen. Op practisch gebied, maar ook met zichzelf. En hetzelfde geldt natuurlijk voor mij.
Een foutere timing bestaat niet... en ik heb geen idee waar ditop uit gaat lopen.
Help!
maandag 9 november 2009 om 12:03
@ Ikke: wow, meteen een heel weekend? Oeh, dat is wel heftig. Ik ben benieuwd hoe jullie het hebben afgesloten, doordat je zegt dat hij nog aan zichzelf wilt werken. Hoe zit dat precies? Is het zo van: ik wil het rustig aan doen? Of is het meer van even een break van die heftige emoties? Ben wel benieuwd namelijk hoe dat is gelopen. Snap best dat het misschien iets te snel gaat voor jullie. Ik zou het zelf niet kunnen. Ik moest mijn crush om 12 uur echt wegschoppen haha. Wel fijn dat het klikte. Hoop dat alles goed komt. En die help-fase ken ik
@ Christiane, Bloemetje en Ikke:
over Vooruit
Ik snap wel wat jullie bedoelen. Ik vind ook dat ze er allebei voor de volle 100% achter moeten staan. Ik vind ook dat je wel dezelfde toekomst verwachtingen moet hebben. Dus jij zult dan wel dezelfde verwachtingen als hij moeten hebben…
Maar ik snap ook wel dat meneer nog even moet nadenken. Hij wil natuurlijk niet weer hetzelfde gedoe. Zoals ik ook al vroeg: Vooruit, hoe weet je dat je later niet weer die behoefte hebt om samenwonen door te zetten? En hoe zit dat met andere wensen: wil je bijvoorbeeld trouwen? Hij wil niet samenwonen, dus hoe wil je dat doen? Wat verwacht je van hem en van de relatie? Voor zover ik mij kan herinneren was je mid-dertig was en een trouw-wens had. Klopt dat?
Aan de andere kant ben ik het ook eens met Minoutje en Raiden, ik vind dat Vooruit moet doen wat zij het juiste vind! Als ze hem niet kwijt wilt… Je weet niet hoe dit loopt, maar ik wens je succes.
En mocht het toch niet meer goedkomen, dan zijn wij er altijd hoor.
@ Bloemetje: dank je wel hoor Ik had gisteren nog een gesprek met een familielid van mij, die had nog niet zoveel gehoord van ‘mijn verhaal’. Dan moet je weer dat hele verhaal vertellen. Heftig. Maar ik wist ook dat ik er klaar mee was. Daar ben ik wel trots op. Ik heb dit weekend ook weer dingen gedaan die ik ooit nog met ex deed, naar plekken geweest waar hij kon zijn en ik moet je zeggen: hij is weg. Ik droom nog wel over hem, maar dan zijn het dromen over dat we een vriendschap opbouwen met zijn vriendin erbij. Dus ik accepteer nu dat hij een vriendin heeft en ik iemand uit het verleden ben. En dat voelt prima. Ik heb helaas nog geen woning en dus geen ruimte voor een poezebeest Maar denk dat als het een beetje mee zit, ik over een paar week weer alles op de rails hebt, daar ga ik voor! Hoe was je weekend? Hoe was het zumba’en?
@ Christiane, Bloemetje en Ikke:
over Vooruit
Ik snap wel wat jullie bedoelen. Ik vind ook dat ze er allebei voor de volle 100% achter moeten staan. Ik vind ook dat je wel dezelfde toekomst verwachtingen moet hebben. Dus jij zult dan wel dezelfde verwachtingen als hij moeten hebben…
Maar ik snap ook wel dat meneer nog even moet nadenken. Hij wil natuurlijk niet weer hetzelfde gedoe. Zoals ik ook al vroeg: Vooruit, hoe weet je dat je later niet weer die behoefte hebt om samenwonen door te zetten? En hoe zit dat met andere wensen: wil je bijvoorbeeld trouwen? Hij wil niet samenwonen, dus hoe wil je dat doen? Wat verwacht je van hem en van de relatie? Voor zover ik mij kan herinneren was je mid-dertig was en een trouw-wens had. Klopt dat?
Aan de andere kant ben ik het ook eens met Minoutje en Raiden, ik vind dat Vooruit moet doen wat zij het juiste vind! Als ze hem niet kwijt wilt… Je weet niet hoe dit loopt, maar ik wens je succes.
En mocht het toch niet meer goedkomen, dan zijn wij er altijd hoor.
@ Bloemetje: dank je wel hoor
Ik had gisteren nog een gesprek met een familielid van mij, die had nog niet zoveel gehoord van ‘mijn verhaal’. Dan moet je weer dat hele verhaal vertellen. Heftig. Maar ik wist ook dat ik er klaar mee was. Daar ben ik wel trots op. Ik heb dit weekend ook weer dingen gedaan die ik ooit nog met ex deed, naar plekken geweest waar hij kon zijn en ik moet je zeggen: hij is weg. Ik droom nog wel over hem, maar dan zijn het dromen over dat we een vriendschap opbouwen met zijn vriendin erbij. Dus ik accepteer nu dat hij een vriendin heeft en ik iemand uit het verleden ben. En dat voelt prima. Ik heb helaas nog geen woning en dus geen ruimte voor een poezebeest Maar denk dat als het een beetje mee zit, ik over een paar week weer alles op de rails hebt, daar ga ik voor! Hoe was je weekend? Hoe was het zumba’en?
anoniem_91255 wijzigde dit bericht op 09-11-2009 12:10
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
maandag 9 november 2009 om 12:41
Hoi Roosje, ja een heel weekend was behoorlijk heftig en snel. Achteraf beschouwd misschien ook niet echt verstandig van ons (maarja, waar is het verstand als de emoties zo hoog oplopen...? ) Wat het "aan zichzelf werken" berteft: Het komt er eigenlijk op neer dat hij, omdat hij net uit een relatie komt (met samenwonen en al) er helemaal niet op zit te wachten zich meteen aan iemand anders te binden. Hij is opgelucht dat het over is met zijn ex, want het ging echt niet goed tussen die twee, maar hij heeft natuurlijk wel de tijd nodig om zichzelf weer terug te vinden. daarbij is hij hard op zoek naar een eigen woning, hij verblijft momenteel bij vrienden. Hij wil dus niet 'verliefd' worden, omdat de timing wat dat betreft helemaal niet handig is. ( Hij zou het ook heel naar vinden voor zijn ex)
Heel vreemd en surrealistisch dus wel dat we drie dagen lang samen zijn geweest en het heel fijn hebben gehad. Ik denk dat het gewoon verstandig is om niet teveel contact met elkaar te hebben, want het klint zo goed dat we voor we het weten wél die gevoelens voor elkaar zouden krijgen.... Dus nu?
Geduld hebben denk ik.. En gewoon doorgaan met mijn eigen leventje.
Vooruit, ik ben het eens met wat Roosje schrijft, het verhaal heeft natuurlijk meerdere kanten. En dat hij na moet denken betekent natuurlijk niet meteen dat het geen kans van slagen heeft, maar ik blijf erbij dat een toekomstvisie op de lange termijn wel overeen moet komen.
Roosje, wanneer gaat jouw date plaatsvinden? Heb je er zin in? Hoop dat het niet zo vaag wordt als die van mij
Heel vreemd en surrealistisch dus wel dat we drie dagen lang samen zijn geweest en het heel fijn hebben gehad. Ik denk dat het gewoon verstandig is om niet teveel contact met elkaar te hebben, want het klint zo goed dat we voor we het weten wél die gevoelens voor elkaar zouden krijgen.... Dus nu?
Geduld hebben denk ik.. En gewoon doorgaan met mijn eigen leventje.
Vooruit, ik ben het eens met wat Roosje schrijft, het verhaal heeft natuurlijk meerdere kanten. En dat hij na moet denken betekent natuurlijk niet meteen dat het geen kans van slagen heeft, maar ik blijf erbij dat een toekomstvisie op de lange termijn wel overeen moet komen.
Roosje, wanneer gaat jouw date plaatsvinden? Heb je er zin in? Hoop dat het niet zo vaag wordt als die van mij
maandag 9 november 2009 om 12:42
quote:Roosje1986 schreef op 09 november 2009 @ 12:03:
@ Christiane, Bloemetje en Ikke:
over Vooruit
Ik snap wel wat jullie bedoelen. Ik vind ook dat ze er allebei voor de volle 100% achter moeten staan. Ik vind ook dat je wel dezelfde toekomst verwachtingen moet hebben. Dus jij zult dan wel dezelfde verwachtingen als hij moeten hebben…
Maar ik snap ook wel dat meneer nog even moet nadenken. Hij wil natuurlijk niet weer hetzelfde gedoe. Zoals ik ook al vroeg: Vooruit, hoe weet je dat je later niet weer die behoefte hebt om samenwonen door te zetten? En hoe zit dat met andere wensen: wil je bijvoorbeeld trouwen? Hij wil niet samenwonen, dus hoe wil je dat doen? Wat verwacht je van hem en van de relatie? Voor zover ik mij kan herinneren was je mid-dertig was en een trouw-wens had. Klopt dat?
Aan de andere kant ben ik het ook eens met Minoutje en Raiden, ik vind dat Vooruit moet doen wat zij het juiste vind! Als ze hem niet kwijt wilt… Je weet niet hoe dit loopt, maar ik wens je succes.
En mocht het toch niet meer goedkomen, dan zijn wij er altijd hoor.
Ik ben het niet met je eens (maar dat hoeft ook niet). Natuurlijk moet Vooruit doen wat ze zelf wil, maar ik blijf het uit wat ik lees een ongelijkwaardige relatie vinden. Met ongelijke toekomstverwachtingen. Dat kan allemaal nog wel loslopen als je midden twintig bent, maar als je midden dertig bent, wordt dat een heel ander verhaal. En dan vind ik het dom (maar dat is dus mijn mening) als je gaat voor de korte termijnbevrediging van: 'ik kan niet zonder hem'. Dat er concessies worden gedaan.
En ook blijf ik het vreemd vinden dat meneer moet nadenken. Ik kan me voorstellen dat hij geen gezeik wil, maar als de liefde echt diep zit: zegt hij: ik wil geen gezeik meer, laten we het even rustig aan doen. Maar dan zegt hij dus niet: ik moet nadenken. Het komt - in ieder geval hier op het forum - over dat hij zijn eigen leven veel te prettig vind om Vooruit daar al te veel in toe te laten.
Sorry Vooruit, dat ik zo in de derde persoon ver je praat, maar vindt het moeilijk om in de tweede persoon over iemand te praten tegen iemand anders. Wordt zo'n rare zinsbouw. Maar ik hoop echt dat je er wat mee doet.
Even over mijzelf. In september is zoals jullie weten mijn oma overleden. Mijn ex-lief is toen tot grote steun geweest. In de weken daarna, tijdens mijn vakantie heeft hij op mijn katjes gepast. Heel lief. We hebben in Amerika bijna dagelijks contact gehad. Met name sms. Soms via de telefoon. En toch heb ik het contact weer verbroken. Ik sta er nu zelfs nog meer achter dan in juni. En ja, ik ben verdrietig. Maar ik weet dat ik het zonder hem ook red. Ik ben zelfs erg verdrietig. Maar ik ga niet voor minder. Hij zit zodanig in bepaalde patronen vast dat hij mij niet kan geven wat ik nodig heb, en ik hem niet kan geven wat hij nodig heeft en wat ik hem zou willen geven. Het komt gewoon niet volledig aan. Het is nu o zo makkelijk om hem weer op te zoeken en met minder genoegen te nemen (idee is ook zeker bij me opgekomen), maar waarom zou ik dat doen? Soms denk ik: ik kan niet zonder hem. En weet je: dat is ONZIN. Iedereen kan zonder een ander. Misschien niet zonder pijn, maar het gaat wel. Als je echt wil. En als ik al een zwak moment heb van: we hadden het zo leuk samen, dan denk ik: ja, dat was zo, maar er waren ook moeilijke dingen. Geen ruzies ofzo, maar het was gewoon niet optimaal. Veel relaties die uitzijn, worden geromantiseerd. En daar doe ik dus niet aan mee. En dat zouden meer mensen moeten doen.
@ Christiane, Bloemetje en Ikke:
over Vooruit
Ik snap wel wat jullie bedoelen. Ik vind ook dat ze er allebei voor de volle 100% achter moeten staan. Ik vind ook dat je wel dezelfde toekomst verwachtingen moet hebben. Dus jij zult dan wel dezelfde verwachtingen als hij moeten hebben…
Maar ik snap ook wel dat meneer nog even moet nadenken. Hij wil natuurlijk niet weer hetzelfde gedoe. Zoals ik ook al vroeg: Vooruit, hoe weet je dat je later niet weer die behoefte hebt om samenwonen door te zetten? En hoe zit dat met andere wensen: wil je bijvoorbeeld trouwen? Hij wil niet samenwonen, dus hoe wil je dat doen? Wat verwacht je van hem en van de relatie? Voor zover ik mij kan herinneren was je mid-dertig was en een trouw-wens had. Klopt dat?
Aan de andere kant ben ik het ook eens met Minoutje en Raiden, ik vind dat Vooruit moet doen wat zij het juiste vind! Als ze hem niet kwijt wilt… Je weet niet hoe dit loopt, maar ik wens je succes.
En mocht het toch niet meer goedkomen, dan zijn wij er altijd hoor.
Ik ben het niet met je eens (maar dat hoeft ook niet). Natuurlijk moet Vooruit doen wat ze zelf wil, maar ik blijf het uit wat ik lees een ongelijkwaardige relatie vinden. Met ongelijke toekomstverwachtingen. Dat kan allemaal nog wel loslopen als je midden twintig bent, maar als je midden dertig bent, wordt dat een heel ander verhaal. En dan vind ik het dom (maar dat is dus mijn mening) als je gaat voor de korte termijnbevrediging van: 'ik kan niet zonder hem'. Dat er concessies worden gedaan.
En ook blijf ik het vreemd vinden dat meneer moet nadenken. Ik kan me voorstellen dat hij geen gezeik wil, maar als de liefde echt diep zit: zegt hij: ik wil geen gezeik meer, laten we het even rustig aan doen. Maar dan zegt hij dus niet: ik moet nadenken. Het komt - in ieder geval hier op het forum - over dat hij zijn eigen leven veel te prettig vind om Vooruit daar al te veel in toe te laten.
Sorry Vooruit, dat ik zo in de derde persoon ver je praat, maar vindt het moeilijk om in de tweede persoon over iemand te praten tegen iemand anders. Wordt zo'n rare zinsbouw. Maar ik hoop echt dat je er wat mee doet.
Even over mijzelf. In september is zoals jullie weten mijn oma overleden. Mijn ex-lief is toen tot grote steun geweest. In de weken daarna, tijdens mijn vakantie heeft hij op mijn katjes gepast. Heel lief. We hebben in Amerika bijna dagelijks contact gehad. Met name sms. Soms via de telefoon. En toch heb ik het contact weer verbroken. Ik sta er nu zelfs nog meer achter dan in juni. En ja, ik ben verdrietig. Maar ik weet dat ik het zonder hem ook red. Ik ben zelfs erg verdrietig. Maar ik ga niet voor minder. Hij zit zodanig in bepaalde patronen vast dat hij mij niet kan geven wat ik nodig heb, en ik hem niet kan geven wat hij nodig heeft en wat ik hem zou willen geven. Het komt gewoon niet volledig aan. Het is nu o zo makkelijk om hem weer op te zoeken en met minder genoegen te nemen (idee is ook zeker bij me opgekomen), maar waarom zou ik dat doen? Soms denk ik: ik kan niet zonder hem. En weet je: dat is ONZIN. Iedereen kan zonder een ander. Misschien niet zonder pijn, maar het gaat wel. Als je echt wil. En als ik al een zwak moment heb van: we hadden het zo leuk samen, dan denk ik: ja, dat was zo, maar er waren ook moeilijke dingen. Geen ruzies ofzo, maar het was gewoon niet optimaal. Veel relaties die uitzijn, worden geromantiseerd. En daar doe ik dus niet aan mee. En dat zouden meer mensen moeten doen.
maandag 9 november 2009 om 12:48
dinsdag 10 november 2009 om 23:52
Hoi meiden,
Bloemetje, hoe is het met je oma? Gaat het alweer wat beter met haar? Ik hoop het!!
Ikke, wauw wat een verhaal met jouw date! Hartstikke leuk toch, zou ik ook wel willen! Het leidt in ieder geval je gedachten af van je ex. En ja, het is wel wat vroeg voor jullie allebei maar het kan toch ook gewoon leuk zijn? Jullie hoeven toch niet meteen te trouwen?
Roosje, waarom wilde je eigenlijk niet dat jouw date langer bleef die avond? Gaat het dan te snel voor jou? In ieder geval leuk dat hij nog actief contact met je blijft houden. Hebben jullie al een tweede date gepland?
Raiden, Minoutje, hoe gaat het met jullie?
Christiane, goed van je dat je het contact met je ex toch weer verbroken hebt. Omdat je er zelf niet achter staat om op de oude voet met hem verder te gaan. Ookal ben je verdrietig, je kiest voor jezelf. Wat het beste voor jou is.
Je schreef dat je het jammer (en dom) vindt dat ik voor het korte termijn gevoel ga. Ja, dat speelt natuurlijk mee maar er is nog een tweede punt waar ik eigenlijk meer mee zit: ik sta niet meer achter mijn beslissing om het uit te maken. Ik kopieer even een stukje wat ik op een ander topic heb geschreven:
Zou het echt een te grote opoffering van mij zijn? Moet ik echt gaan voor alles of niks? Is het af en toe niet eens goed om gewoon tevreden te zijn met wat je hebt? Mijn ex en ik hadden het fijn samen, moet ik dat opgeven en een ideaal nastreven dat misschien helemaal niet bestaat? Want als ik iemand anders vind die wel met me wil samenwonen, dan zal er weer een ander nadeel zijn. En zal die relatie dan opwegen tegen wat ik met mijn ex had?
Juist dit is mijn grote probleem. Ikke schreef ook al dat we in een relatie het beste van het beste horen te hebben. Maar kan het ook zo zijn dat we in ons streven naar ons ideaalbeeld de beste partner voorbij lopen? Er IS geen ideaal, elke relatie zal wat hebben. Hier zit ik echt mee. Hoe lang moet ik door blijven zoeken? Moet ik vanwege een nadeel dat de volgende relatie ongetwijfeld ook zal hebben het dan ook weer uitmaken omdat ik het beste wil?
En dat mijn ex nog steeds nadenkt en niks van zich laat horen...tsja, dat is wel erg moeilijk inderdaad. Ik zou er zelf ook de conclusies aan verbinden die Christiane eraan verbindt. Maar mijn ex is anders. Hier hebben anderen mij ook op gewezen op mijn eigen topic. Zijn gedrag zegt niet over hem wat het over mij zou zeggen.
Bloemetje, hoe is het met je oma? Gaat het alweer wat beter met haar? Ik hoop het!!
Ikke, wauw wat een verhaal met jouw date! Hartstikke leuk toch, zou ik ook wel willen! Het leidt in ieder geval je gedachten af van je ex. En ja, het is wel wat vroeg voor jullie allebei maar het kan toch ook gewoon leuk zijn? Jullie hoeven toch niet meteen te trouwen?
Roosje, waarom wilde je eigenlijk niet dat jouw date langer bleef die avond? Gaat het dan te snel voor jou? In ieder geval leuk dat hij nog actief contact met je blijft houden. Hebben jullie al een tweede date gepland?
Raiden, Minoutje, hoe gaat het met jullie?
Christiane, goed van je dat je het contact met je ex toch weer verbroken hebt. Omdat je er zelf niet achter staat om op de oude voet met hem verder te gaan. Ookal ben je verdrietig, je kiest voor jezelf. Wat het beste voor jou is.
Je schreef dat je het jammer (en dom) vindt dat ik voor het korte termijn gevoel ga. Ja, dat speelt natuurlijk mee maar er is nog een tweede punt waar ik eigenlijk meer mee zit: ik sta niet meer achter mijn beslissing om het uit te maken. Ik kopieer even een stukje wat ik op een ander topic heb geschreven:
Zou het echt een te grote opoffering van mij zijn? Moet ik echt gaan voor alles of niks? Is het af en toe niet eens goed om gewoon tevreden te zijn met wat je hebt? Mijn ex en ik hadden het fijn samen, moet ik dat opgeven en een ideaal nastreven dat misschien helemaal niet bestaat? Want als ik iemand anders vind die wel met me wil samenwonen, dan zal er weer een ander nadeel zijn. En zal die relatie dan opwegen tegen wat ik met mijn ex had?
Juist dit is mijn grote probleem. Ikke schreef ook al dat we in een relatie het beste van het beste horen te hebben. Maar kan het ook zo zijn dat we in ons streven naar ons ideaalbeeld de beste partner voorbij lopen? Er IS geen ideaal, elke relatie zal wat hebben. Hier zit ik echt mee. Hoe lang moet ik door blijven zoeken? Moet ik vanwege een nadeel dat de volgende relatie ongetwijfeld ook zal hebben het dan ook weer uitmaken omdat ik het beste wil?
En dat mijn ex nog steeds nadenkt en niks van zich laat horen...tsja, dat is wel erg moeilijk inderdaad. Ik zou er zelf ook de conclusies aan verbinden die Christiane eraan verbindt. Maar mijn ex is anders. Hier hebben anderen mij ook op gewezen op mijn eigen topic. Zijn gedrag zegt niet over hem wat het over mij zou zeggen.
woensdag 11 november 2009 om 00:10
Vooruit, jij kent hem het beste. Probeer wel echt realistisch te zijn. Denk je er echt zo over, of is de hoop te heftig en druk je de realiteit weg? Als jij denkt dat er nog wat in zit, moet je ervoor gaan: maar calculeer wel alvast in dat het niet wederzijds is. als hij er geen brood meer in ziet, dan gaat het niet lukken meid. Hoe vreselijk dat ook is.Dat is bikkelhard en pijnlijk, maar uiteindelijk wel beter, want je verdient echt een vent die gewoon lekker met je wil samenwonen, die wat met je op wil bouwen en die je zekerheid en liefde geeft. Ik ben ook bereid om ineens allemaal principes en waarden overboord te kieperen, omdat het nu voelt alsof dat allemaal toch niet zo belangrijk was. Geen intimiteit? 'ahh boeie, de liefde is genoeg!" Megaegoistisch? "geeft niet, ik ben toch zelfstandig, accepteer ik wel.."
Echt een valkuil waar we keihard inlopen, omdat we met emotie denken nu. Ik zou al mn spullen pakken en naar de andere kant van het land (naar hem) verhuizen als hij dat nu zou vragen. Terwijl dat in de betere periode van de relatie echt geen optie was. Ik zou doodongelukkig worden daar, maar om iemand terug te krijgen ben je tot alles in staat. Ik heb met mn sneue hoofd gewoon aangeboden om mijn eindscriptie te gaan schrijven over een onderwerp waar hij nu mee bezig is om een bedrijfje mee op te starten. Zodat ik hem kon helpen onder het mom van "slaan we 2 vliegen in 1 klap.'
Als ik heel eerlijk ben, boeit dat hele onderwerp me geen hol en ben ik echt een kneus dat ik dat heb aangeboden. Want dat deed ik alleen maar om te zorgen dat we nog een binding hebben.
Ik snap echt goed wat je zegt hoor, maar laat je niet overmannen door je emoties. probeer even stil te staan bij wat JIj wil en wat JIJ nodig hebt in een relatie. kan hij dat geven? Wil jij dat echt opegeven? of wil je hem gewoon terug en kan het je allemaal even geen reet schelen wat je mistte?
Ik ga hier ook maar eens een nachtje over slapen, hebben we het er morgen weer over. Ik worstel ook met die vragen over of je steeds door moet zoeken vanwege een nadeel enzo. Als ik terugdenk aan hoe ik me voelde vanwege die nadelen, dan is dat voor mij eigenlijk wel duidelijk. Dat waren geen nadelen, maar gewoon dealbreakers die ik nu probeer goed te praten omdat ik hem gewoon terug wil. Maar ik weet zeker dat het volgend jaar hetzelfde is.
Zo, uitgelult....pffff
trusten!!!
Echt een valkuil waar we keihard inlopen, omdat we met emotie denken nu. Ik zou al mn spullen pakken en naar de andere kant van het land (naar hem) verhuizen als hij dat nu zou vragen. Terwijl dat in de betere periode van de relatie echt geen optie was. Ik zou doodongelukkig worden daar, maar om iemand terug te krijgen ben je tot alles in staat. Ik heb met mn sneue hoofd gewoon aangeboden om mijn eindscriptie te gaan schrijven over een onderwerp waar hij nu mee bezig is om een bedrijfje mee op te starten. Zodat ik hem kon helpen onder het mom van "slaan we 2 vliegen in 1 klap.'
Als ik heel eerlijk ben, boeit dat hele onderwerp me geen hol en ben ik echt een kneus dat ik dat heb aangeboden. Want dat deed ik alleen maar om te zorgen dat we nog een binding hebben.
Ik snap echt goed wat je zegt hoor, maar laat je niet overmannen door je emoties. probeer even stil te staan bij wat JIj wil en wat JIJ nodig hebt in een relatie. kan hij dat geven? Wil jij dat echt opegeven? of wil je hem gewoon terug en kan het je allemaal even geen reet schelen wat je mistte?
Ik ga hier ook maar eens een nachtje over slapen, hebben we het er morgen weer over. Ik worstel ook met die vragen over of je steeds door moet zoeken vanwege een nadeel enzo. Als ik terugdenk aan hoe ik me voelde vanwege die nadelen, dan is dat voor mij eigenlijk wel duidelijk. Dat waren geen nadelen, maar gewoon dealbreakers die ik nu probeer goed te praten omdat ik hem gewoon terug wil. Maar ik weet zeker dat het volgend jaar hetzelfde is.
Zo, uitgelult....pffff
trusten!!!
woensdag 11 november 2009 om 10:42
quote:Jady83 schreef op 11 november 2009 @ 00:10:
Vooruit, jij kent hem het beste. Probeer wel echt realistisch te zijn. Denk je er echt zo over, of is de hoop te heftig en druk je de realiteit weg? Als jij denkt dat er nog wat in zit, moet je ervoor gaan: maar calculeer wel alvast in dat het niet wederzijds is. als hij er geen brood meer in ziet, dan gaat het niet lukken meid. Hoe vreselijk dat ook is.Dat is bikkelhard en pijnlijk, maar uiteindelijk wel beter, want je verdient echt een vent die gewoon lekker met je wil samenwonen, die wat met je op wil bouwen en die je zekerheid en liefde geeft. Ik ben ook bereid om ineens allemaal principes en waarden overboord te kieperen, omdat het nu voelt alsof dat allemaal toch niet zo belangrijk was. Geen intimiteit? 'ahh boeie, de liefde is genoeg!" Megaegoistisch? "geeft niet, ik ben toch zelfstandig, accepteer ik wel.."
Echt een valkuil waar we keihard inlopen, omdat we met emotie denken nu. Ik zou al mn spullen pakken en naar de andere kant van het land (naar hem) verhuizen als hij dat nu zou vragen. Terwijl dat in de betere periode van de relatie echt geen optie was. Ik zou doodongelukkig worden daar, maar om iemand terug te krijgen ben je tot alles in staat. Ik heb met mn sneue hoofd gewoon aangeboden om mijn eindscriptie te gaan schrijven over een onderwerp waar hij nu mee bezig is om een bedrijfje mee op te starten. Zodat ik hem kon helpen onder het mom van "slaan we 2 vliegen in 1 klap.'
Als ik heel eerlijk ben, boeit dat hele onderwerp me geen hol en ben ik echt een kneus dat ik dat heb aangeboden. Want dat deed ik alleen maar om te zorgen dat we nog een binding hebben.
Ik snap echt goed wat je zegt hoor, maar laat je niet overmannen door je emoties. probeer even stil te staan bij wat JIj wil en wat JIJ nodig hebt in een relatie. kan hij dat geven? Wil jij dat echt opegeven? of wil je hem gewoon terug en kan het je allemaal even geen reet schelen wat je mistte?
@ Vooruit: ik heb aan bovenstaande niets toe te voegen. Je moet vooral doen wat je zelf wilt, maar ik denk dat je jezelf als je straks tegen de 40 loopt jezelf nog wel tegenkomt als je met deze relatie verder zou gaan.
En nee, ik ben het niet met je eens als je schrijft dat elke relatie wel een nadeel heeft. En als het gaat over nadelen, dan zijn er altijd nog gradaties. Niet dezelfde toekomstverwachtingen hebben vind ik wel een erg groot nadeel.
Moet hij trouwens nog steeds nadenken? Waarom is dat anders voor hem dan voor jou? Nadenken is nadenken. Als jij werkelijk DE vrouw van zijn leven bent, wil hij niets liever dan samenzijn met jou (al dan niet met/zonder samenwonen). Maar misschien is het inderdaad wel veiliger om het weg te redeneren (been there, done that).
Vooruit, jij kent hem het beste. Probeer wel echt realistisch te zijn. Denk je er echt zo over, of is de hoop te heftig en druk je de realiteit weg? Als jij denkt dat er nog wat in zit, moet je ervoor gaan: maar calculeer wel alvast in dat het niet wederzijds is. als hij er geen brood meer in ziet, dan gaat het niet lukken meid. Hoe vreselijk dat ook is.Dat is bikkelhard en pijnlijk, maar uiteindelijk wel beter, want je verdient echt een vent die gewoon lekker met je wil samenwonen, die wat met je op wil bouwen en die je zekerheid en liefde geeft. Ik ben ook bereid om ineens allemaal principes en waarden overboord te kieperen, omdat het nu voelt alsof dat allemaal toch niet zo belangrijk was. Geen intimiteit? 'ahh boeie, de liefde is genoeg!" Megaegoistisch? "geeft niet, ik ben toch zelfstandig, accepteer ik wel.."
Echt een valkuil waar we keihard inlopen, omdat we met emotie denken nu. Ik zou al mn spullen pakken en naar de andere kant van het land (naar hem) verhuizen als hij dat nu zou vragen. Terwijl dat in de betere periode van de relatie echt geen optie was. Ik zou doodongelukkig worden daar, maar om iemand terug te krijgen ben je tot alles in staat. Ik heb met mn sneue hoofd gewoon aangeboden om mijn eindscriptie te gaan schrijven over een onderwerp waar hij nu mee bezig is om een bedrijfje mee op te starten. Zodat ik hem kon helpen onder het mom van "slaan we 2 vliegen in 1 klap.'
Als ik heel eerlijk ben, boeit dat hele onderwerp me geen hol en ben ik echt een kneus dat ik dat heb aangeboden. Want dat deed ik alleen maar om te zorgen dat we nog een binding hebben.
Ik snap echt goed wat je zegt hoor, maar laat je niet overmannen door je emoties. probeer even stil te staan bij wat JIj wil en wat JIJ nodig hebt in een relatie. kan hij dat geven? Wil jij dat echt opegeven? of wil je hem gewoon terug en kan het je allemaal even geen reet schelen wat je mistte?
@ Vooruit: ik heb aan bovenstaande niets toe te voegen. Je moet vooral doen wat je zelf wilt, maar ik denk dat je jezelf als je straks tegen de 40 loopt jezelf nog wel tegenkomt als je met deze relatie verder zou gaan.
En nee, ik ben het niet met je eens als je schrijft dat elke relatie wel een nadeel heeft. En als het gaat over nadelen, dan zijn er altijd nog gradaties. Niet dezelfde toekomstverwachtingen hebben vind ik wel een erg groot nadeel.
Moet hij trouwens nog steeds nadenken? Waarom is dat anders voor hem dan voor jou? Nadenken is nadenken. Als jij werkelijk DE vrouw van zijn leven bent, wil hij niets liever dan samenzijn met jou (al dan niet met/zonder samenwonen). Maar misschien is het inderdaad wel veiliger om het weg te redeneren (been there, done that).
woensdag 11 november 2009 om 14:27
Pffft, het gaat de verkeerde kant op met mij... Hoewel de 'date' en ik met elkaar hebben afgesproken dat het niet handig is om heftige gevoelens voor elkaar te krijgen voor nu, omdat de timing zo onhandig is, vrees ik dat hij toch al een beetje in mijn systeem zit. En ik baal daar altijd zo verschrikkelijk van. Alle rationaliteit verdwijnt als sneeuw voor de zon... contant mezelf afvragen of ik al een berichtje of een mail van hem heb gekregen, gatverdamme!!! Misschien is even geen contact wel een betere optie... 
woensdag 11 november 2009 om 16:54
@ Christiane: Ik ben het wel met je eens hoor, echt 
Ik vind ook zeker dat ze een gelijkwaardige relatie moeten hebben. Snap wel dat Vooruit het nog wil proberen. Weet niet of het iets oplevert en zeker niet of het gaat werken op de lange termijn. Het is misschien niet slim nee.
Ik zou het zelf ook niet zo doen. Ondanks dat ik nog zo jong ben, zag ik het bij mijn ex ook al, hij was tegen de dertig,had behoefte aan samenwonen, huisje,boompje, beestje, terwijl ik daar eigenlijk nog helemaal niet aan toe was. Ik zag dat echter pas toen het al uit was. En gelukkig is daar niets van terecht gekomen, want dat was dan geheid alsnog misgegaan. Dat romantiseren van relaties heb ik gelukkig geen last van haha.
Wat knap trouwens dat je echt achter de break staat! Je komt ook echt heel sterk over.
@ Vooruit: Allereerst even een reactie op jou vraag. Er waren twee redenen dat ik hem naar huis stuurde (hij zei trouwens dat hij rond half 10 naar huis moest, het werd 2 uur later) De eerste reden was de meest voor de hand liggende, door diverse omstandigheden woon ik bij mijn ouders. Daarnaast vind ik dat inderdaad te snel gaan. Hoewel ik nu helemaal niet weet waar ik met hem sta, vind ik het wel prettig om het rustig aan te doen. Hopelijk komt er snel een tweede date, maar we zien wel. Er zijn trouwens meer jongens die mij mee uit vragen, maar weet niet goed wat ik daar mee aan moet. :s Kan echt niet meer dan één man aan nu Grapje he?
Goed, terug naar jouw situatie. Hoe gaat het met je? Heb je al wat gehoord van hem? In mijn ogen betekent nadenken niet perse dat hij niet wilt. Maar dat ook hij zeker wilt weten dat hij achter de relatie staat. Hij wil ook niet weer dezelfde problemen straks, lijkt me. Hopelijk hoor je snel wat! Zodat je tenminste weet waar je aan toe bent.
@ Ikke: Wat een lastige situatie. Natuurlijk moet je wel eerlijk tegen jezelf blijven, dat dit misschien niet echt het juiste moment is en dat wanneer jullie echt goed klikte, het vanzelf wel komt. Rustig opbouwen vind ik zelf echt beter, maar dat ligt aan de persoon hè? Hebben jullie geen contact meer of toch nog wel? Ben je trouwens niet bang dat je bijv. een rebound bent? Ik denk dat je dat wel doorhad in het weekend, maar vroeg me dat gewoon af.
pff… ik zit ook in zo’n rare fase :’( Mijn date was vorige week! Het klikte goed, maar ja dan? Meneer is extreem druk en hij woont aan de andere kant van het land, nee, wacht vergeleken bij de meeste van jullie woon ik natuurlijk aan de andere kant van het land
Maar dan is de vraag: komt er een tweede date? Heeft dat überhaupt wel nut? Maar ik wil het zo graag!!! haha. Soms dan spreken we elkaar de hele dag niet en ligt er ‘s avonds opeens een lief smsje te wachten. Maar soms is hij weer extreem afstandelijk. Ik denk dat hij ook niet weet wat hij hier mee aan moet. En ik weet dat anderen wel interesse hebben en dan ben ik bang dat ik een verkeerde keuze maakt door op hem te wachten. Maar hij is echt leuk. Het is ook niet makkelijk haha.
Ik vind ook zeker dat ze een gelijkwaardige relatie moeten hebben. Snap wel dat Vooruit het nog wil proberen. Weet niet of het iets oplevert en zeker niet of het gaat werken op de lange termijn. Het is misschien niet slim nee. Ik zou het zelf ook niet zo doen. Ondanks dat ik nog zo jong ben, zag ik het bij mijn ex ook al, hij was tegen de dertig,had behoefte aan samenwonen, huisje,boompje, beestje, terwijl ik daar eigenlijk nog helemaal niet aan toe was. Ik zag dat echter pas toen het al uit was. En gelukkig is daar niets van terecht gekomen, want dat was dan geheid alsnog misgegaan. Dat romantiseren van relaties heb ik gelukkig geen last van haha.
Wat knap trouwens dat je echt achter de break staat! Je komt ook echt heel sterk over.
@ Vooruit: Allereerst even een reactie op jou vraag. Er waren twee redenen dat ik hem naar huis stuurde (hij zei trouwens dat hij rond half 10 naar huis moest, het werd 2 uur later) De eerste reden was de meest voor de hand liggende, door diverse omstandigheden woon ik bij mijn ouders. Daarnaast vind ik dat inderdaad te snel gaan. Hoewel ik nu helemaal niet weet waar ik met hem sta, vind ik het wel prettig om het rustig aan te doen. Hopelijk komt er snel een tweede date, maar we zien wel. Er zijn trouwens meer jongens die mij mee uit vragen, maar weet niet goed wat ik daar mee aan moet. :s Kan echt niet meer dan één man aan nu
Grapje he? Goed, terug naar jouw situatie. Hoe gaat het met je? Heb je al wat gehoord van hem? In mijn ogen betekent nadenken niet perse dat hij niet wilt. Maar dat ook hij zeker wilt weten dat hij achter de relatie staat. Hij wil ook niet weer dezelfde problemen straks, lijkt me. Hopelijk hoor je snel wat! Zodat je tenminste weet waar je aan toe bent.
@ Ikke: Wat een lastige situatie. Natuurlijk moet je wel eerlijk tegen jezelf blijven, dat dit misschien niet echt het juiste moment is en dat wanneer jullie echt goed klikte, het vanzelf wel komt. Rustig opbouwen vind ik zelf echt beter, maar dat ligt aan de persoon hè? Hebben jullie geen contact meer of toch nog wel? Ben je trouwens niet bang dat je bijv. een rebound bent? Ik denk dat je dat wel doorhad in het weekend, maar vroeg me dat gewoon af.
pff… ik zit ook in zo’n rare fase :’( Mijn date was vorige week! Het klikte goed, maar ja dan? Meneer is extreem druk en hij woont aan de andere kant van het land, nee, wacht vergeleken bij de meeste van jullie woon ik natuurlijk aan de andere kant van het land
Maar dan is de vraag: komt er een tweede date? Heeft dat überhaupt wel nut? Maar ik wil het zo graag!!! haha. Soms dan spreken we elkaar de hele dag niet en ligt er ‘s avonds opeens een lief smsje te wachten. Maar soms is hij weer extreem afstandelijk. Ik denk dat hij ook niet weet wat hij hier mee aan moet. En ik weet dat anderen wel interesse hebben en dan ben ik bang dat ik een verkeerde keuze maakt door op hem te wachten. Maar hij is echt leuk. Het is ook niet makkelijk haha.
woensdag 11 november 2009 om 17:40
@Roosje, is het een Brabander die date van je? dan mag hij blijven :p Ik zou niet op hem wachten maar genieten van de aandacht die je van hem krijgt en eventueel van andere mannen. Doe ik ook
@Ikke, rustig aan is een optie, maar hoeft toch niet geheel het contact te verbreken. Je kan 1 sms per dag sturen ipv 10. dat is rustig aan doen volgens mij haha.
@vooruit, ik ben het eens met christiane nog steeds, zou het zonde vinden als je zou wachten op een man die jou weer laat wachten en als hij je de 'ware'vind dan wil hij niks liever dan met je samenwonen en bij je zijn. Daar hoef je dan geen moment over na te denken, en nee ook mannen niet.
@ Raiden, bovenstaande slaat natuurlijk niet op jou... jou ex lijkt me anders namelijk uit jou verhalen. Iemand die met zichzelf in de knoop zit, maar wel nog aandach aan jou spendeerd. Ik denk dat het ooit wel goed komt bij jou en je ex.
Met mij gaat alles eigenlijk goed, rustig aan met mannen aan het flirten, beetje praat hier en daar. Ik vermaak me eigenlijk wel prima. Denk minder aan mijn ex, eigenlijk bijna helemaal niet meer, en dat komt omdat ik geen contact meer met hem heb en daar serieus geen behoefte meer aan heb. Heerlijk gewoon. Dus ik zeg.... kom maar op leuke mannen van brabant!!!
Vraag me af hoe het met de rest gaat. Fienewiep is hier nooit meer...
@Ikke, rustig aan is een optie, maar hoeft toch niet geheel het contact te verbreken. Je kan 1 sms per dag sturen ipv 10. dat is rustig aan doen volgens mij haha.
@vooruit, ik ben het eens met christiane nog steeds, zou het zonde vinden als je zou wachten op een man die jou weer laat wachten en als hij je de 'ware'vind dan wil hij niks liever dan met je samenwonen en bij je zijn. Daar hoef je dan geen moment over na te denken, en nee ook mannen niet.
@ Raiden, bovenstaande slaat natuurlijk niet op jou... jou ex lijkt me anders namelijk uit jou verhalen. Iemand die met zichzelf in de knoop zit, maar wel nog aandach aan jou spendeerd. Ik denk dat het ooit wel goed komt bij jou en je ex.
Met mij gaat alles eigenlijk goed, rustig aan met mannen aan het flirten, beetje praat hier en daar. Ik vermaak me eigenlijk wel prima. Denk minder aan mijn ex, eigenlijk bijna helemaal niet meer, en dat komt omdat ik geen contact meer met hem heb en daar serieus geen behoefte meer aan heb. Heerlijk gewoon. Dus ik zeg.... kom maar op leuke mannen van brabant!!!
Vraag me af hoe het met de rest gaat. Fienewiep is hier nooit meer...
woensdag 11 november 2009 om 18:24
quote:bloemetje11282 schreef op 11 november 2009 @ 17:40:
@vooruit, ik ben het eens met christiane nog steeds, zou het zonde vinden als je zou wachten op een man die jou weer laat wachten en als hij je de 'ware'vind dan wil hij niks liever dan met je samenwonen en bij je zijn. Daar hoef je dan geen moment over na te denken, en nee ook mannen niet. Alleen wij vrouwen houden ons zo vaak zoet met: ja, maar hij is anders. Onzin. Altijd. Mannen zijn simpel. Als jij de ware bent, willen ze je in hun omgeving.
@vooruit, ik ben het eens met christiane nog steeds, zou het zonde vinden als je zou wachten op een man die jou weer laat wachten en als hij je de 'ware'vind dan wil hij niks liever dan met je samenwonen en bij je zijn. Daar hoef je dan geen moment over na te denken, en nee ook mannen niet. Alleen wij vrouwen houden ons zo vaak zoet met: ja, maar hij is anders. Onzin. Altijd. Mannen zijn simpel. Als jij de ware bent, willen ze je in hun omgeving.
woensdag 11 november 2009 om 18:27
Mijn ex wou mij in het begin ook in zijn omgeving hebben en ging onderhand nog net niet op zijn knietjes om mij te vragen of ik met hem wil samenwonen. De reisafstand was ook om gek van te worden. Dus nee ik geloof er heilig in dat hij je maar aan het lijntje houdt en je niet wilt kwetsen en geen gezeur aan zijn kop heeft. Hij vind het wel lekker zo.
woensdag 11 november 2009 om 18:50
quote:bloemetje11282 schreef op 11 november 2009 @ 18:27:
Mijn ex wou mij in het begin ook in zijn omgeving hebben en ging onderhand nog net niet op zijn knietjes om mij te vragen of ik met hem wil samenwonen. De reisafstand was ook om gek van te worden. Dus nee ik geloof er heilig in dat hij je maar aan het lijntje houdt en je niet wilt kwetsen en geen gezeur aan zijn kop heeft. Hij vind het wel lekker zo.
Eens. En twee, drie dagen bedenktijd. Ok. Maar dit is al meer dan een week. Hoe lang heeft hij nodig?
* Merk dat dit onderwerp me ook wel raakt. Weet dat ex-lief van me houdt (en veel ook), maar blijkbaar niet genoeg.*
Mijn ex wou mij in het begin ook in zijn omgeving hebben en ging onderhand nog net niet op zijn knietjes om mij te vragen of ik met hem wil samenwonen. De reisafstand was ook om gek van te worden. Dus nee ik geloof er heilig in dat hij je maar aan het lijntje houdt en je niet wilt kwetsen en geen gezeur aan zijn kop heeft. Hij vind het wel lekker zo.
Eens. En twee, drie dagen bedenktijd. Ok. Maar dit is al meer dan een week. Hoe lang heeft hij nodig?
* Merk dat dit onderwerp me ook wel raakt. Weet dat ex-lief van me houdt (en veel ook), maar blijkbaar niet genoeg.*
woensdag 11 november 2009 om 18:52
quote:Roosje1986 schreef op 11 november 2009 @ 16:54:
@ Ikke: Wat een lastige situatie. Natuurlijk moet je wel eerlijk tegen jezelf blijven, dat dit misschien niet echt het juiste moment is en dat wanneer jullie echt goed klikte, het vanzelf wel komt. Rustig opbouwen vind ik zelf echt beter, maar dat ligt aan de persoon hè? Hebben jullie geen contact meer of toch nog wel? Ben je trouwens niet bang dat je bijv. een rebound bent? Ik denk dat je dat wel doorhad in het weekend, maar vroeg me dat gewoon af.
pff… ik zit ook in zo’n rare fase :’( Mijn date was vorige week! Het klikte goed, maar ja dan? Meneer is extreem druk en hij woont aan de andere kant van het land, nee, wacht vergeleken bij de meeste van jullie woon ik natuurlijk aan de andere kant van het land Maar dan is de vraag: komt er een tweede date? Heeft dat überhaupt wel nut? Maar ik wil het zo graag!!! haha. Soms dan spreken we elkaar de hele dag niet en ligt er ‘s avonds opeens een lief smsje te wachten. Maar soms is hij weer extreem afstandelijk. Ik denk dat hij ook niet weet wat hij hier mee aan moet. En ik weet dat anderen wel interesse hebben en dan ben ik bang dat ik een verkeerde keuze maakt door op hem te wachten. Maar hij is echt leuk. Het is ook niet makkelijk haha.
Hoi Roosje, bedankt voor je adviesen... kan ik ook wel even gebruiken nu (ook al weet ik het stiekem allemaal wel) want het is vanaf een afstandje makkelijker om de zaken rationeel te beschouwen dan wanneer je er middenin zit..
Een 'rebound' ben ik in ieder geval niet, althans dat is niet de insteek. Daar heb ik uiteraard wel meteen naar geïnformeerd op het moment dat de eerste zoen eraan zat te komen En ja, ik hou me nu ook maar voor dat wanneer het echt 'goed'zit, dat over een tijdje, als we er allebei meer rust voor hebben, ook wel zo is. Alleen het vreselijke vrouwmens in mij zou ook wel graag willen weten of het überhaupt zin heeft om geduldig te blijven ( niet écht mijn sterkste punt )
Ach, en ik mag ook niet zeuren hoor, heb inmiddels al wel wat sms-jes van hem ontvangen net... dus hij blijft in ieder geval ook contact zoeken (Joy! ) En bloemetje... bij die ene sms is het dus niet gebleven haha.
Roosje, jouw situatie klinkt ook weer lekker onhandig...:-p hoe krijgen we het weer voor elkaar he? Zucht!
Maarrr dames, in vergelijking met een aantal weken geleden zijn we wel alweer een heel stuk verder!! Trots op ons, ik ga er een wijntje op nemen.
@ Ikke: Wat een lastige situatie. Natuurlijk moet je wel eerlijk tegen jezelf blijven, dat dit misschien niet echt het juiste moment is en dat wanneer jullie echt goed klikte, het vanzelf wel komt. Rustig opbouwen vind ik zelf echt beter, maar dat ligt aan de persoon hè? Hebben jullie geen contact meer of toch nog wel? Ben je trouwens niet bang dat je bijv. een rebound bent? Ik denk dat je dat wel doorhad in het weekend, maar vroeg me dat gewoon af.
pff… ik zit ook in zo’n rare fase :’( Mijn date was vorige week! Het klikte goed, maar ja dan? Meneer is extreem druk en hij woont aan de andere kant van het land, nee, wacht vergeleken bij de meeste van jullie woon ik natuurlijk aan de andere kant van het land
Maar dan is de vraag: komt er een tweede date? Heeft dat überhaupt wel nut? Maar ik wil het zo graag!!! haha. Soms dan spreken we elkaar de hele dag niet en ligt er ‘s avonds opeens een lief smsje te wachten. Maar soms is hij weer extreem afstandelijk. Ik denk dat hij ook niet weet wat hij hier mee aan moet. En ik weet dat anderen wel interesse hebben en dan ben ik bang dat ik een verkeerde keuze maakt door op hem te wachten. Maar hij is echt leuk. Het is ook niet makkelijk haha.Hoi Roosje, bedankt voor je adviesen... kan ik ook wel even gebruiken nu (ook al weet ik het stiekem allemaal wel) want het is vanaf een afstandje makkelijker om de zaken rationeel te beschouwen dan wanneer je er middenin zit..
Een 'rebound' ben ik in ieder geval niet, althans dat is niet de insteek. Daar heb ik uiteraard wel meteen naar geïnformeerd op het moment dat de eerste zoen eraan zat te komen En ja, ik hou me nu ook maar voor dat wanneer het echt 'goed'zit, dat over een tijdje, als we er allebei meer rust voor hebben, ook wel zo is. Alleen het vreselijke vrouwmens in mij zou ook wel graag willen weten of het überhaupt zin heeft om geduldig te blijven ( niet écht mijn sterkste punt )
Ach, en ik mag ook niet zeuren hoor, heb inmiddels al wel wat sms-jes van hem ontvangen net... dus hij blijft in ieder geval ook contact zoeken (Joy! ) En bloemetje... bij die ene sms is het dus niet gebleven haha.
Roosje, jouw situatie klinkt ook weer lekker onhandig...:-p hoe krijgen we het weer voor elkaar he? Zucht!
Maarrr dames, in vergelijking met een aantal weken geleden zijn we wel alweer een heel stuk verder!! Trots op ons, ik ga er een wijntje op nemen.
anoniem_2617 wijzigde dit bericht op 11-11-2009 18:58
Reden: ik was wat onduidelijk...
Reden: ik was wat onduidelijk...
% gewijzigd
woensdag 11 november 2009 om 21:39
@ Ikke, nee ik heb geen contact met mijn ex......
Ik had hem laten weten dat hij maar moest aangeven als hij contact met me wil. En dat wil hij dus blijkbaar niet.....
Ik heb geen idee waar hij mee bezig is maar ik begrijp zo langzamerhand ook wel dat hij niet echt rondloopt met een vurige wens om bij mij te zijn. Het rare is alleen: hij is bepaald niet bang om te zeggen waar het op staat. Als hij me niet wil, dan zegt hij dat wel!
Daarom denk ik dat hij het nog steeds ECHT niet weet.....
Ik begon al even te denken dat hij de date was van Ikke Maar dat kan niet want Ikke's date heeft samengewoond!
Per dag gaat er nu meer kapot in mij. Wat Christiane al schrijft: het doet pijn als je ex-lief wel van je houdt, maar blijkbaar toch niet genoeg......
Ik heb voor mezelf de termijn van zondagavond gesteld. Als ik dan nog niks gehoord heb ga ik zelf bellen......
Ik had hem laten weten dat hij maar moest aangeven als hij contact met me wil. En dat wil hij dus blijkbaar niet.....
Ik heb geen idee waar hij mee bezig is maar ik begrijp zo langzamerhand ook wel dat hij niet echt rondloopt met een vurige wens om bij mij te zijn. Het rare is alleen: hij is bepaald niet bang om te zeggen waar het op staat. Als hij me niet wil, dan zegt hij dat wel!
Daarom denk ik dat hij het nog steeds ECHT niet weet.....
Ik begon al even te denken dat hij de date was van Ikke Maar dat kan niet want Ikke's date heeft samengewoond!
Per dag gaat er nu meer kapot in mij. Wat Christiane al schrijft: het doet pijn als je ex-lief wel van je houdt, maar blijkbaar toch niet genoeg......
Ik heb voor mezelf de termijn van zondagavond gesteld. Als ik dan nog niks gehoord heb ga ik zelf bellen......