Lieve papa
dinsdag 2 december 2008 om 15:37
Lieve papa 15-5-1998
Ik zit nog steeds met dezelfde vragen als toen we elkaar voor het eerst schreven.
Waarom heb jij mij geen kaartje gestuurd op mijn verjaardagen en waarom heb je toen je ging verhuizen niet een verhuisbericht gestuurd?
Ik hoop dat dit niet al te moeilijk is voor je om te beantwoorden,
Liefs Ambrosia
P.S. Ik hoop dat je de laatste zin niet verkeerd opvat, dat is namelijk niet zo bedoeld
Tien jaar later, nog steeds geen antwoorden, maar wel zo veel verdriet.
Ik zit nog steeds met dezelfde vragen als toen we elkaar voor het eerst schreven.
Waarom heb jij mij geen kaartje gestuurd op mijn verjaardagen en waarom heb je toen je ging verhuizen niet een verhuisbericht gestuurd?
Ik hoop dat dit niet al te moeilijk is voor je om te beantwoorden,
Liefs Ambrosia
P.S. Ik hoop dat je de laatste zin niet verkeerd opvat, dat is namelijk niet zo bedoeld
Tien jaar later, nog steeds geen antwoorden, maar wel zo veel verdriet.
maandag 27 februari 2012 om 12:56
Wat een verdrietig verhaal. Ik denk dat je bio vader je brieven te confronterend vond. Hij kan/kon jou en zijn problemen niet onder ogen komen en koos voor de makkelijkste weg eruit. Dat blijkt ook nu weer eens.
Ik denk uiteindelijk dat het je ook meer rust zal brengen nu hij echt weg is. Ik vind het wel belachelijk dat je niet eens (op tijd) een berichtje hebt gekregen van zijn overlijden. Dat is volgens mij wel het minste wat zijn familie had kunnen doen.
Ik wens je veel sterkte en ik ben blij dat je zo'n lieve echte vader hebt.
Ik denk uiteindelijk dat het je ook meer rust zal brengen nu hij echt weg is. Ik vind het wel belachelijk dat je niet eens (op tijd) een berichtje hebt gekregen van zijn overlijden. Dat is volgens mij wel het minste wat zijn familie had kunnen doen.
Ik wens je veel sterkte en ik ben blij dat je zo'n lieve echte vader hebt.
maandag 27 februari 2012 om 13:07
Ach wat naar. Ik heb indertijd dit topic meegelezen en meegeleefd (nooit meegeschreven) en nu komt het definitieve einde zo hard en onverwacht.
In mijn omgeving heb ik de dood meegemaakt van een vader die geen contact meer had met zijn kinderen. De kinderen hebben hun eigen afscheidsritueel geregeld, zijn op de dag van de begrafenis bij elkaar gekomen, hebben gepraat en gehuild en een lange wandeling gemaakt. Dat heeft hen denk ik toch geholpen om dingen af te sluiten.
De dood van hun vader was uiteindelijk een 'mixed blessing'. Aan de ene kant was er nu definitief geen kans meer op herstel van de relatie, en viel er niks meer uit te praten. Aan de andere kant gaf het ook duidelijkheid en toch wel een soort bevrijding. Het was nu definitief klaar.
Ik wens je veel sterkte, gelukkig ben je omringd door de warmte van heel veel lieve mensen. Leun maar even lekker op ze, dat kan je nu wel gebruiken.
In mijn omgeving heb ik de dood meegemaakt van een vader die geen contact meer had met zijn kinderen. De kinderen hebben hun eigen afscheidsritueel geregeld, zijn op de dag van de begrafenis bij elkaar gekomen, hebben gepraat en gehuild en een lange wandeling gemaakt. Dat heeft hen denk ik toch geholpen om dingen af te sluiten.
De dood van hun vader was uiteindelijk een 'mixed blessing'. Aan de ene kant was er nu definitief geen kans meer op herstel van de relatie, en viel er niks meer uit te praten. Aan de andere kant gaf het ook duidelijkheid en toch wel een soort bevrijding. Het was nu definitief klaar.
Ik wens je veel sterkte, gelukkig ben je omringd door de warmte van heel veel lieve mensen. Leun maar even lekker op ze, dat kan je nu wel gebruiken.
woensdag 29 februari 2012 om 14:26
Bedankt voor jullie lieve berichten. De tijd vliegt voorbij, het is al weer bijna een week geleden dat ik het hoorde, hij is al weer drie weken dood. Ik maak nu een hoekje in huis, heb een mooie kaars, zoek wat plaatjes die erbij horen, foto's kan ik niet zien, en ik hoop uiteindelijk ook de kaart te krijgen deze week. Mijn collega's zijn langs geweest, de kinderen van mijn werk hebben een groot hart gemaakt en er allemaal lieve dingen opgeschreven. Kaartjes gekregen van mensen, mailtjes, smsjes. Nooit gedacht dat er zoveel mensen zijn die er om zouden geven. Echt wel bijzonder. Moet ik vlagen hartstikke huilen, maar ben verder ook gewoon bezig. Mijn zoontje is een grote schat, het is heerlijk dat hij er is, al die zoenen van hem maken zoveel goed.