Relaties
alle pijlers
Prille "relaties" lopen steeds stuk, waarom?
zaterdag 15 mei 2010 om 11:08
Hallo allemaal,
Ik post hier normaal gesproken onder een andere nick..... Sorry voor de lange OP.
Ik trek het even niet meer en begin ontzettend aan mijzelf te twijfelen. Of ik wel leuk genoeg ben voor een relatie, word er ontzettend onzeker van en weet ook gewoon niet zo goed hoe verder te gaan.
Begin van dit jaar ontmoette ik een aantrekkelijke man, wat ouder, maar dat was geen probleem. Hij was helemaal weg van mij en dat uitte hij ook in zoveel woorden. Complicerende factor was dat hij bezig was met zijn scheiding. De scheiding was al in gang gezet toen ik hem ontmoette. Eerst wel twijfels gehad of ik er wel aan moest beginnen..... maar uiteindelijk won mijn gevoel had en liet me helemaal meeslepen...... Tot we een aantal weken onderweg waren. Hij werd minder contacterig en we zagen elkaar ook minder en ik merkte dat hij afstand van mij nam. Zijn ratio begon het te winnen van zijn gevoel. Hij wilde mij niet kwetsen en ook zichzelf niet, had ook veel stress op het werk. Ik kon me daar in eerste instantie alles bij voorstellen, net een nieuwe baan, een scheiding en dan ook nog eens een vrouw tegenkomen die een gevoelige snaar raakt. In een gesprek hebben we aangegeven dat we het rustig aan zouden doen. Dat ging redelijk, maar ik merkte dat ik mijn grenzen ging opschuiven en steeds excuses ging verzinnen voor hem. Maar mijn grens was een beetje bereikt toen hij niet terugbelde nadat ik hem meerdere keren had gebeld om iets met hem te delen. Ik ging er aan onderdoor...... en ook voelde ik dat ik mezelf niet kon zijn bij hem, ik was van mijn roze wolk afgevallen. En het contact met deze man is ook volledig afgekapt.
In de tussentijd ontmoette ik een andere man. Na lange mailwisselingen met hem afgesproken en er was direct een vonk. De 2 weken zagen we elkaar heel veel. En deelden meteen een heftige gebeurtenis samen, die zo zei hij een mooie basis vormde voor een lange relatie. Ik ben (was?) helemaal verliefd en ook hij liet me weten geweldig te vinden en helemaal zichzelf te kunnen zijn bij mij. Ondertussen hebben we dagelijks contact, maar heb ik hem al een paar weken niet gezien. Druk met werk, gezondheid gaat niet ok, kind wat opgevangen moet worden, thuis bezig en vervolgens geen tijd voor mij. Alsof dat geweldige gevoel tussen ons ineens weg is..... Want hoe kan je samen iets opbouwen als je elkaar een paar weken niet ziet?
Ik heb het gevoel dat hij tussen mijn vingers doorglipt en ik hem kwijt raak! En dat doet me ontzettend veel verdriet. Aan de ene kant begrijp ik dat het op dit moment tegenzit (en er zit veel tegen), maar aan de andere kant denk ik verdorie ik ben er ook nog! Je moet ook tijd voor mij vrij maken! Dat hij zijn kind moet opvangen vind ik begrijpelijk en daar heb ik ook geen probleem mee, maar dat er dan doordeweeks geen tijd is, dat gaat er bij mij niet in...... Maar teveel aan deze man gaan trekken werkt denk ik ook niet, maar niks doen lijkt me ook weer geen optie.... Ik weet het allemaal even niet meer. Komt denk ik ook omdat het bij mij ook even tegenzit......
Wat me continue opvalt is dat het bij mij steeds in de eerste 1-2 maanden misgaat. Ligt het aan mij? Ligt het aan de mannen op wie ik val, ligt het aan de mannen in kwestie, aan de niet optimale omstandigheden? Ik weet het allemaal niet meer..... Wil gewoon eens een relatie die soepel verloopt zonder al die ingewikkelde toestanden. Wie herkent dit?
Ik post hier normaal gesproken onder een andere nick..... Sorry voor de lange OP.
Ik trek het even niet meer en begin ontzettend aan mijzelf te twijfelen. Of ik wel leuk genoeg ben voor een relatie, word er ontzettend onzeker van en weet ook gewoon niet zo goed hoe verder te gaan.
Begin van dit jaar ontmoette ik een aantrekkelijke man, wat ouder, maar dat was geen probleem. Hij was helemaal weg van mij en dat uitte hij ook in zoveel woorden. Complicerende factor was dat hij bezig was met zijn scheiding. De scheiding was al in gang gezet toen ik hem ontmoette. Eerst wel twijfels gehad of ik er wel aan moest beginnen..... maar uiteindelijk won mijn gevoel had en liet me helemaal meeslepen...... Tot we een aantal weken onderweg waren. Hij werd minder contacterig en we zagen elkaar ook minder en ik merkte dat hij afstand van mij nam. Zijn ratio begon het te winnen van zijn gevoel. Hij wilde mij niet kwetsen en ook zichzelf niet, had ook veel stress op het werk. Ik kon me daar in eerste instantie alles bij voorstellen, net een nieuwe baan, een scheiding en dan ook nog eens een vrouw tegenkomen die een gevoelige snaar raakt. In een gesprek hebben we aangegeven dat we het rustig aan zouden doen. Dat ging redelijk, maar ik merkte dat ik mijn grenzen ging opschuiven en steeds excuses ging verzinnen voor hem. Maar mijn grens was een beetje bereikt toen hij niet terugbelde nadat ik hem meerdere keren had gebeld om iets met hem te delen. Ik ging er aan onderdoor...... en ook voelde ik dat ik mezelf niet kon zijn bij hem, ik was van mijn roze wolk afgevallen. En het contact met deze man is ook volledig afgekapt.
In de tussentijd ontmoette ik een andere man. Na lange mailwisselingen met hem afgesproken en er was direct een vonk. De 2 weken zagen we elkaar heel veel. En deelden meteen een heftige gebeurtenis samen, die zo zei hij een mooie basis vormde voor een lange relatie. Ik ben (was?) helemaal verliefd en ook hij liet me weten geweldig te vinden en helemaal zichzelf te kunnen zijn bij mij. Ondertussen hebben we dagelijks contact, maar heb ik hem al een paar weken niet gezien. Druk met werk, gezondheid gaat niet ok, kind wat opgevangen moet worden, thuis bezig en vervolgens geen tijd voor mij. Alsof dat geweldige gevoel tussen ons ineens weg is..... Want hoe kan je samen iets opbouwen als je elkaar een paar weken niet ziet?
Ik heb het gevoel dat hij tussen mijn vingers doorglipt en ik hem kwijt raak! En dat doet me ontzettend veel verdriet. Aan de ene kant begrijp ik dat het op dit moment tegenzit (en er zit veel tegen), maar aan de andere kant denk ik verdorie ik ben er ook nog! Je moet ook tijd voor mij vrij maken! Dat hij zijn kind moet opvangen vind ik begrijpelijk en daar heb ik ook geen probleem mee, maar dat er dan doordeweeks geen tijd is, dat gaat er bij mij niet in...... Maar teveel aan deze man gaan trekken werkt denk ik ook niet, maar niks doen lijkt me ook weer geen optie.... Ik weet het allemaal even niet meer. Komt denk ik ook omdat het bij mij ook even tegenzit......
Wat me continue opvalt is dat het bij mij steeds in de eerste 1-2 maanden misgaat. Ligt het aan mij? Ligt het aan de mannen op wie ik val, ligt het aan de mannen in kwestie, aan de niet optimale omstandigheden? Ik weet het allemaal niet meer..... Wil gewoon eens een relatie die soepel verloopt zonder al die ingewikkelde toestanden. Wie herkent dit?
zaterdag 15 mei 2010 om 11:48
quote:feeks schreef op 15 mei 2010 @ 11:47:
[...]
maar wat me wel steekt is dat hij voor een vriendin (tevens zijn laatste ex) met terminale kanker vaker ziet dan mij. Even een kop koffie met haar, dat soort dingen.
En dit vind je alleen maar onzeker?? Ik noem het puur egoïsme, ze is gewoon jaloers dat hij tijd doorbrengt met een terminale ex.Wederom eens met Feeks.
[...]
maar wat me wel steekt is dat hij voor een vriendin (tevens zijn laatste ex) met terminale kanker vaker ziet dan mij. Even een kop koffie met haar, dat soort dingen.
En dit vind je alleen maar onzeker?? Ik noem het puur egoïsme, ze is gewoon jaloers dat hij tijd doorbrengt met een terminale ex.Wederom eens met Feeks.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:48
zaterdag 15 mei 2010 om 11:51
quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 11:48:
jeetje, ik moet ieder woordje hier op een weegschaal gaan leggen.... "geven" bedoel ik niet in letterlijke zin uiteraard. Hij moet zelf weten hoeveel hij haar ziet en spreekt. Ik begrijp het ook echt wel! Heb ook wellicht ook wat onhandig opgeschreven en daarmee een rare indruk wek.....Zolang jij je blijft gedragen als een verwend jaloers kind, zullen je relaties nooit langer dan even duren. Als je niet eens begrijpt dat zij voor een scharreltje van een paar weken gaat, mis je toch empathie en dat is erg kwalijk.
jeetje, ik moet ieder woordje hier op een weegschaal gaan leggen.... "geven" bedoel ik niet in letterlijke zin uiteraard. Hij moet zelf weten hoeveel hij haar ziet en spreekt. Ik begrijp het ook echt wel! Heb ook wellicht ook wat onhandig opgeschreven en daarmee een rare indruk wek.....Zolang jij je blijft gedragen als een verwend jaloers kind, zullen je relaties nooit langer dan even duren. Als je niet eens begrijpt dat zij voor een scharreltje van een paar weken gaat, mis je toch empathie en dat is erg kwalijk.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:52
quote:nummerzoveel schreef op 15 mei 2010 @ 11:49:
Ok, dan is het niet de moeder van zijn kind. Maar hij moet wel zijn kind opvangen. Dat betekent dan dus dat een terminale ex heeft + een kind dat opgevangen moet worden. 2 problemen in zijn leven dus?Waarde collega, je vergeet nog zijn kennelijk drukke baan en het gegeven dat hij problemen heeft met zijn gezondheid.
Ok, dan is het niet de moeder van zijn kind. Maar hij moet wel zijn kind opvangen. Dat betekent dan dus dat een terminale ex heeft + een kind dat opgevangen moet worden. 2 problemen in zijn leven dus?Waarde collega, je vergeet nog zijn kennelijk drukke baan en het gegeven dat hij problemen heeft met zijn gezondheid.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:52
quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 11:51:
Ik vind het heel erg dat mensen mij egoïstisch noemen, want als je me zou kennen dan zou je ook weten dat ik dat niet ben. Heb heel veel voor dierbaren over, ga voor ze door het vuur.Maar het iemand anders gunnen, dat doe je dan weer niet, want o, hij zou maar minder tijd aan jou kunnen spenderen als hij koffie drinkt met iemand die binnenkort overlijd.
Ik vind het heel erg dat mensen mij egoïstisch noemen, want als je me zou kennen dan zou je ook weten dat ik dat niet ben. Heb heel veel voor dierbaren over, ga voor ze door het vuur.Maar het iemand anders gunnen, dat doe je dan weer niet, want o, hij zou maar minder tijd aan jou kunnen spenderen als hij koffie drinkt met iemand die binnenkort overlijd.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:53
Ik vind je met name een beetje zwaar op de hand...
als je net "bezig" bent met iemand en je leert elkaar beter kennen, is dat het moment waarop de één zich terug kan trekken.
hoeft helemaal niets met jou te maken te hebben verder.
en of je nou met "probleemgevallen" gaat of niet als de interesse wederzijds is, komt een hoop vaak wel goed.
De interesse was gewoon niet wederzijds.
Zo'n punt is dat niet... inderdaad af en toe wel iets om je over achter je oren te krabben... ik snap best dat je een momentje kan denken :"Huh?? ligt het aan mij?"
Maar niet te lang hoor... dat is namelijk geen vraag waar je nou heel gelukkig van wordt... of snel een antwoord op zult krijgen.
Het enige advies dat ik je zou willen geven is...
Lighten up!!
Je zegt zelf al dat je een leuk vol leven hebt... leef dat leven dan ook en hang niet meteen alles zo op aan die kerels...
Als ze je leuk vinden.. helemaal top... zo niet.. dan niet..klaar en next....
als je net "bezig" bent met iemand en je leert elkaar beter kennen, is dat het moment waarop de één zich terug kan trekken.
hoeft helemaal niets met jou te maken te hebben verder.
en of je nou met "probleemgevallen" gaat of niet als de interesse wederzijds is, komt een hoop vaak wel goed.
De interesse was gewoon niet wederzijds.
Zo'n punt is dat niet... inderdaad af en toe wel iets om je over achter je oren te krabben... ik snap best dat je een momentje kan denken :"Huh?? ligt het aan mij?"
Maar niet te lang hoor... dat is namelijk geen vraag waar je nou heel gelukkig van wordt... of snel een antwoord op zult krijgen.
Het enige advies dat ik je zou willen geven is...
Lighten up!!
Je zegt zelf al dat je een leuk vol leven hebt... leef dat leven dan ook en hang niet meteen alles zo op aan die kerels...
Als ze je leuk vinden.. helemaal top... zo niet.. dan niet..klaar en next....
zaterdag 15 mei 2010 om 11:53
quote:nummerzoveel schreef op 15 mei 2010 @ 11:49:
Ok, dan is het niet de moeder van zijn kind. Maar hij moet wel zijn kind opvangen. Dat betekent dan dus dat een terminale ex heeft + een kind dat opgevangen moet worden. 2 problemen in zijn leven dus?
nee het is zijn eigen kind van een andere ex. Het kind hoort bij hem, bij zijn leven... Ik ben zelf ook kind van gescheiden ouders en ik vind het alleen maar mooi en goed dat hij er is voor zijn kind. Zou willen dat mijn vader dat voor mij had gedaan.....
Wat mij raakt is dat we elkaar een paar weken niet gezien hebben, misschien door samenloop van omstandigheden, maar misschien ook omdat het niet soepel loopt tussen ons en hij geen tijd voor mij vrijmaakt....
Ok, dan is het niet de moeder van zijn kind. Maar hij moet wel zijn kind opvangen. Dat betekent dan dus dat een terminale ex heeft + een kind dat opgevangen moet worden. 2 problemen in zijn leven dus?
nee het is zijn eigen kind van een andere ex. Het kind hoort bij hem, bij zijn leven... Ik ben zelf ook kind van gescheiden ouders en ik vind het alleen maar mooi en goed dat hij er is voor zijn kind. Zou willen dat mijn vader dat voor mij had gedaan.....
Wat mij raakt is dat we elkaar een paar weken niet gezien hebben, misschien door samenloop van omstandigheden, maar misschien ook omdat het niet soepel loopt tussen ons en hij geen tijd voor mij vrijmaakt....
zaterdag 15 mei 2010 om 11:54
quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 11:53:
[...]
nee het is zijn eigen kind van een andere ex. Het kind hoort bij hem, bij zijn leven... Ik ben zelf ook kind van gescheiden ouders en ik vind het alleen maar mooi en goed dat hij er is voor zijn kind. Zou willen dat mijn vader dat voor mij had gedaan.....
Wat mij raakt is dat we elkaar een paar weken niet gezien hebben, misschien door samenloop van omstandigheden, maar misschien ook omdat het niet soepel loopt tussen ons en hij geen tijd voor mij vrijmaakt....Zie je het nou echt niet??
[...]
nee het is zijn eigen kind van een andere ex. Het kind hoort bij hem, bij zijn leven... Ik ben zelf ook kind van gescheiden ouders en ik vind het alleen maar mooi en goed dat hij er is voor zijn kind. Zou willen dat mijn vader dat voor mij had gedaan.....
Wat mij raakt is dat we elkaar een paar weken niet gezien hebben, misschien door samenloop van omstandigheden, maar misschien ook omdat het niet soepel loopt tussen ons en hij geen tijd voor mij vrijmaakt....Zie je het nou echt niet??
zaterdag 15 mei 2010 om 11:54
sansnom, ik weet niet of je egoistisch bent, maar ik denk wel dat je erg hoge verwachtingen hebt van een man die op dit moment meer geholpen is met een goede vriendin dan met een beginnende relatie. Zoals ik het lees, heeft hij daar helemaal geen ruimte voor. Als je iemand net leert kennen, dan is zijn omgeving prioriteit en niet een onzekere nieuwe liefde. Dat lijkt mij in zijn omstandigheden niet meer dan logisch.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:56
nou, zo gek is dat toch niet, dat TO haar date vaker wil zien ondanks de ex met kanker? En ja, ik vraag me ook af of je van hem kunt eisen dat hij zijn prioriteit bij jou legt. Het is niet niks, hoor, een terminale kankerpatiënt. Maar goed, jouw wens opzich snap ik heel goed. Gevalletje slechte timing. Ik denk dat je jezelf er maar bij neer moet leggen dat jij nu niet goed in het leven van je scharrel past. Hoe klote dat ook is.
zaterdag 15 mei 2010 om 11:56
Je zal best een schatje zijn in de dagelijkse omgang.
Maar laat dat gedoe met die mannen nou eens los. Die mannen die jij beschrijft zouden bij mij al mijn nekharen overeind gezet hebben. En dan neem ik afstand en zeg steek er geen energie meer in. Ik ben niet zo in de weer met mannen hoor. En die laatste man met die ernstig zieke ex kan ik alleen maar bewonderen. Hij is er voor haar. En jij staat hier gewoon buiten.
Maar laat dat gedoe met die mannen nou eens los. Die mannen die jij beschrijft zouden bij mij al mijn nekharen overeind gezet hebben. En dan neem ik afstand en zeg steek er geen energie meer in. Ik ben niet zo in de weer met mannen hoor. En die laatste man met die ernstig zieke ex kan ik alleen maar bewonderen. Hij is er voor haar. En jij staat hier gewoon buiten.
zaterdag 15 mei 2010 om 12:01
uiteraard sta ik hier buiten... hij heeft mij overigens wel direct gebeld toen hij het nieuws hoorde.... en ik heb hem zijn verhaal laten doen, naar hem geluisterd, heb aangemoedigd om tijd met haar door te brengen er voor haar te zijn.
Ik weet dat ik op papier niet echt gevoelig over kom, maar het doet me echt wat als ik hoor aan zijn stem dat het even niet lekker gaat. Zo mat en weinig energie.
Ik weet dat ik op papier niet echt gevoelig over kom, maar het doet me echt wat als ik hoor aan zijn stem dat het even niet lekker gaat. Zo mat en weinig energie.
zaterdag 15 mei 2010 om 12:01
quote:nummerzoveel schreef op 15 mei 2010 @ 12:00:
@sansnom
Als ik je laatste post lees, dan denk ik dat jouw grootste probleem is dat je zijn handelen op jezelf betrekt. Ik denk dat zijn gebrek aan tijd namelijk echt helemaal niets met jou te maken heeft.Dank je! Hier kan ik wat mee! net als de reacties van anderen
@sansnom
Als ik je laatste post lees, dan denk ik dat jouw grootste probleem is dat je zijn handelen op jezelf betrekt. Ik denk dat zijn gebrek aan tijd namelijk echt helemaal niets met jou te maken heeft.Dank je! Hier kan ik wat mee! net als de reacties van anderen
zaterdag 15 mei 2010 om 12:05
Ik moet hem even wat tijd gunnen, even tot rust komen.... de uitslagen van een aantal onderzoeken afwachten en kijken wat dat oplevert. Hem nog steeds stimuleren om zijn ex op te zoeken, interesse te blijven tonen, naar hem luisteren. Al die dingen die ik voorheen ook deed. En niet onbelangrijk ik moet zelf ook wat relaxter worden en het niet teveel op mezelf betrekken....
zaterdag 15 mei 2010 om 12:06
zaterdag 15 mei 2010 om 12:07
quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:05:
Ik moet hem even wat tijd gunnen, even tot rust komen.... de uitslagen van een aantal onderzoeken afwachten en kijken wat dat oplevert. Hem nog steeds stimuleren om zijn ex op te zoeken, interesse te blijven tonen, naar hem luisteren. Al die dingen die ik voorheen ook deed. En niet onbelangrijk ik moet zelf ook wat relaxter worden en het niet teveel op mezelf betrekken....Misschien moet je je helemaal terugtrekken en over een jaartje nog eens contact opnemen.
Ik moet hem even wat tijd gunnen, even tot rust komen.... de uitslagen van een aantal onderzoeken afwachten en kijken wat dat oplevert. Hem nog steeds stimuleren om zijn ex op te zoeken, interesse te blijven tonen, naar hem luisteren. Al die dingen die ik voorheen ook deed. En niet onbelangrijk ik moet zelf ook wat relaxter worden en het niet teveel op mezelf betrekken....Misschien moet je je helemaal terugtrekken en over een jaartje nog eens contact opnemen.
zaterdag 15 mei 2010 om 12:08
Als ik die man was dan zou ik de druk om met mij een fantastische innige relatie te willen hebben en daar voortdurend zo krampachtig op af te willen sturen erg benauwend vinden. Per slot van rekening ben je nog een betrekkelijke vreemde voor hem.
En ook, als er tekenen aan de wand zijn die erop duiden dat hij zich toch niet zo innig voelt, ga je dat wanhopig negeren, zo van laat dat niet waar zijn, want hij was toch de ware, dat voelden we toch zo allebei.
Ik denk dat je misschien wel een fantastische persoon bent die veel te bieden heeft, waarom niet, maar dat je jezelf degradeert door zo wanhopig aan wat jij ziet als een belofte te gaan hangen.
Niet zo onmiddellijk met 8 tentakels aan hem gaan hangen dus en een relatie wat voorzichtiger beginnen, waarbij je hem het leeuwendeel van het initiatief laat. Als dit tegenvalt, dan zal het er wel niet ingezeten hebben.
En ook, als er tekenen aan de wand zijn die erop duiden dat hij zich toch niet zo innig voelt, ga je dat wanhopig negeren, zo van laat dat niet waar zijn, want hij was toch de ware, dat voelden we toch zo allebei.
Ik denk dat je misschien wel een fantastische persoon bent die veel te bieden heeft, waarom niet, maar dat je jezelf degradeert door zo wanhopig aan wat jij ziet als een belofte te gaan hangen.
Niet zo onmiddellijk met 8 tentakels aan hem gaan hangen dus en een relatie wat voorzichtiger beginnen, waarbij je hem het leeuwendeel van het initiatief laat. Als dit tegenvalt, dan zal het er wel niet ingezeten hebben.
