Prille "relaties" lopen steeds stuk, waarom?

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:05:

Ik moet hem even wat tijd gunnen, even tot rust komen.... de uitslagen van een aantal onderzoeken afwachten en kijken wat dat oplevert. Hem nog steeds stimuleren om zijn ex op te zoeken, interesse te blijven tonen, naar hem luisteren. Al die dingen die ik voorheen ook deed. En niet onbelangrijk ik moet zelf ook wat relaxter worden en het niet teveel op mezelf betrekken....Waarom moet jij hem stimuleren? Dat doet ie toch al vanzelf?



Give him a break! Laat hem toch met rust!

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:05:

Ik moet hem even wat tijd gunnen, even tot rust komen.... de uitslagen van een aantal onderzoeken afwachten en kijken wat dat oplevert. Hem nog steeds stimuleren om zijn ex op te zoeken, interesse te blijven tonen, naar hem luisteren. Al die dingen die ik voorheen ook deed. En niet onbelangrijk ik moet zelf ook wat relaxter worden en het niet teveel op mezelf betrekken....In mijn ogen klinkt dit allemaal gemaakt, geforceerd. Je bent zo bewust bezig met wat je doet en wat het je zou moeten opleveren. Ga lekker je eigen dingen doen, genieten van het leven. Als je dan iets van hem hoort of als hij tijd heeft is dat een aanvulling, ipv iets waar jouw geluk vanaf hangt. Hij heeft andere dingen aan zijn hoofd en jij ook: namelijk je eigen leven.

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:08:

[...]



Zou ik wel kunnen vragen wanneer we elkaar zien?Nee, laat die man.

@sansnom

Nee, ik zou niet vragen wanneer je hem ziet. Laat hem daar mee komen. Als hij tijd en zin heeft dan hoor je dat wel. Ga zelf leuke dingen doen zodat je er niet letterlijk op hoeft te wachten.

Ik krijg het helemaal benauwd van je posts. Ik was echt allang weggeweest als iemand zo op mij gefocust was, en zich bezighield met wat goed voor MIJ is, en hoe hij/zij dichter bij MIJ kan komen. Geef die man een beetje ruimte...

Je bent te gefixeerd en te claimend. Das ook eng voor zo'n man.

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:10:

man2 heeft in het begin ontzettend veel initiatief genomen. Kleine dingetjes die hij deed voor mij. Maar toen kwamen dus al die gebeurtenissen, ex met kanker, werk, gezondheid enz enz.



Dus helaas kun jij niet geen prioriteit zijn. C'est la vie!



Als je nog wil dat het goed komt dan gun je hem dat hij zich zonder om jou te bekommeren bezig kan houden met alle zaken die even op nr 1 staan, en mogelijk leidt dat ertoe dat ie over een tijdje weer zijn aandacht bij jou heeft.

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 11:08:

Hallo allemaal,

Ik reageer even in jouw post want er zijn een aantal dingen die me opvallen



Begin van dit jaar ontmoette ik een aantrekkelijke man, wat ouder, maar dat was geen probleem. Hij was helemaal weg van mij en dat uitte hij ook in zoveel woorden. Complicerende factor was dat hij bezig was met zijn scheiding. De scheiding was al in gang gezet toen ik hem ontmoette. Eerst wel twijfels gehad of ik er wel aan moest beginnen..... maar uiteindelijk won mijn gevoel had en liet me helemaal meeslepen...... Tot we een aantal weken onderweg waren.

Je wist dus al dat het geen goed idee was, en daar zijn ook een aantal aanwijsbare redenen voor. 1. de man is een stuk ouder en nog veel belangrijker: hij ligt in een scheiding. Dat betekent dat hij afscheid moet nemen van zijn jarenlange relatie en iedere afleiding is dan welkom. De kans is dus aanwezig (groot) dat je een rebound bent. Die relatie gaat dus niet over jou maar over het verwerken van zijn vorige relatie. De vraag die je jezelf zou moeten stellen is waarom je dan toch erin stapt.

Hij werd minder contacterig en we zagen elkaar ook minder en ik merkte dat hij afstand van mij nam. Zijn ratio begon het te winnen van zijn gevoel.

Dit snap ik niet, wil je nu met zoveel woorden zeggen dat hij nog wel gek op je was maar dat zijn ratio hem in de weg zat? Ik denk dat je jezelf dan een beetje voor de gek houdt. Hij was gewoon niet verliefd genoeg op je om bij je te blijven. Ieder ander sprookje dat je jezelf voorhoudt omdat dat makkelijker te verteren is geeft je een verkeerde beeld op de werkelijkheid maar ook op jezelf

Hij wilde mij niet kwetsen en ook zichzelf niet, had ook veel stress op het werk. Ik kon me daar in eerste instantie alles bij voorstellen, net een nieuwe baan, een scheiding en dan ook nog eens een vrouw tegenkomen die een gevoelige snaar raakt. In een gesprek hebben we aangegeven dat we het rustig aan zouden doen. Dat ging redelijk, maar ik merkte dat ik mijn grenzen ging opschuiven en steeds excuses ging verzinnen voor hem. Maar mijn grens was een beetje bereikt toen hij niet terugbelde nadat ik hem meerdere keren had gebeld om iets met hem te delen. Ik ging er aan onderdoor...... en ook voelde ik dat ik mezelf niet kon zijn bij hem, ik was van mijn roze wolk afgevallen. En het contact met deze man is ook volledig afgekapt.



In de tussentijd ontmoette ik een andere man. Na lange mailwisselingen met hem afgesproken en er was direct een vonk. De 2 weken zagen we elkaar heel veel. En deelden meteen een heftige gebeurtenis samen, die zo zei hij een mooie basis vormde voor een lange relatie.

Dit begrijp ik ook niet, dus je was down omdat je eerste vriendje niet meer verliefd op je was en dus stort je je in iets nieuws met een andere man en denkt na twee weken (!!!!) dat jullie een basis hebben voor een lange relatie??? Waarom denk je dat in godsnaam, na twee weken? Je kent elkaar amper na twee weken, en waarom ben je na twee weken al bezig met de toekomst?

Ik ben (was?) helemaal verliefd en ook hij liet me weten geweldig te vinden en helemaal zichzelf te kunnen zijn bij mij. Ondertussen hebben we dagelijks contact, maar heb ik hem al een paar weken niet gezien. Druk met werk, gezondheid gaat niet ok, kind wat opgevangen moet worden, thuis bezig en vervolgens geen tijd voor mij. Alsof dat geweldige gevoel tussen ons ineens weg is..... Want hoe kan je samen iets opbouwen als je elkaar een paar weken niet ziet?

Samen iets opbouwen als je elkaar maar zo kort kent is voor iedere man (en ook voor de meeste vrouwen) een dooddoener, het ontneemt je iedere vrijheid en adem. Je kent elkaar amper en dan ben jij bezig met een duurzame toekomst??? Ga naar de film of ga wandelen, maar ga in godsnaam niet bedenken dat je dat over twintig jaar ook nog samen doet als je elkaar net kent.

Ik heb het gevoel dat hij tussen mijn vingers doorglipt en ik hem kwijt raak! En dat doet me ontzettend veel verdriet. Aan de ene kant begrijp ik dat het op dit moment tegenzit (en er zit veel tegen), maar aan de andere kant denk ik verdorie ik ben er ook nog! Je moet ook tijd voor mij vrij maken! Dat hij zijn kind moet opvangen vind ik begrijpelijk en daar heb ik ook geen probleem mee, maar dat er dan doordeweeks geen tijd is, dat gaat er bij mij niet in...... Maar teveel aan deze man gaan trekken werkt denk ik ook niet, maar niks doen lijkt me ook weer geen optie.... Ik weet het allemaal even niet meer. Komt denk ik ook omdat het bij mij ook even tegenzit......



Wat me continue opvalt is dat het bij mij steeds in de eerste 1-2 maanden misgaat. Ligt het aan mij? Ligt het aan de mannen op wie ik val, ligt het aan de mannen in kwestie, aan de niet optimale omstandigheden? Ik weet het allemaal niet meer..... Wil gewoon eens een relatie die soepel verloopt zonder al die ingewikkelde toestanden. Wie herkent dit?Ik denk dat je wanhopig aan deze mannen trekt in de hoop dat er iemand is die blijft daardoor ben je misschien wat minder kieskeurig en niet geheel onbelangrijk, je schrikt mensen af. Niets is zo onaantrekkelijk dan een wanhopige vrouw

Nope dus. Je moet het niet alleen zeggen maar ook echt zo voelen. En ik heb het idee dat het voel-kwartje nu pas bij je is gevallen.

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:18:

Moet zeggen dat het op een of andere manier wel prettig is om zo met de neus op de feiten te worden gedrukt. Had nl zelf het idee dat ik hem genoeg ruimte gaf, maar blijkbaar is dat dus niet het geval....Iemand geforceerd ruimte geven is geen echte ruimte. De spanning spat hier van mijn scherm af. Haal je focus weg bij hem, én ga na waarom je zó met hem bezig bent. Mis je iets (bij jezelf of in je leven)?

de vraag is waarom je zo wanhopig bent en waarom je zo claimt.

Er zijn aan aantal denkrichtingen,

je bent bijv. bang om alleen over te blijven

je kan niet alleen zijn

je vindt jezelf minderwaardig, en dus heb je iemand nodig om compleet te zijn

zonder relatie denk je niet gelukkig te zijn

etc.

dat zou je moeten onderzoeken

Volgens mij betrek je het idd te erg op jezelf door voorbije ervaringen. Daardoor ga je nu ook aan hem trekken en begrijp je niet dat je nu geen prioriteit voor hem bent. Wil je niet egoïstisch noemen, denk eerder dat je nu wel eens wilt zien dat hij voor je gaat (en daardoor ook minder begrip kunt opbrengen voor zijn andere omstandigheden).

Dat geeft dan wel weer aan dat je té graag de bevestiging krijgt dat je wel de moeite waard bent. Dat gaat hij je nu niet geven.

Als ik jou was, zou ik mij terugtrekken en verder gaan met mijn leven. Als hij je mist of echt graag wilt zien, hoor je het wel.

Sansom, ik kan je vertellen dat wat je allemaal wil gaan doen (hem stimuleren en zo) je geen ene steek verder zal helpen. Je zult alleen teleurgesteld zijn dat het alsnog niet zal gaan zoals jij wilt. Hij is een individu met een eigen leven. Hij heeft op dit moment andere prioriteiten dan jou. Laat hem met rust. Als hij behoefte heeft aan contact, dan weet hij je te vinden. Je hoeft maar een keer tegen hem te zeggen dat je er voor hem bent als hij je nodig heeft, dan weet hij genoeg. Hij is nu even bezig met zijn eigen dingen. Lijkt me een goed moment om je bezig te houden met jouw eigen dingen. Als het zo heeft moeten zijn, komt het wel. Nu loop je de boel alleen maar te forceren. Met je leven 'on hold' zetten, wordt het allemaal echt niet beter.

Ik snap je wel hoor. Been there en zo. Maar het zal alleen uitlopen op een grote desillusie als je zo doorgaat. Dus nogmaals: Laat Hem Met Rust.



En die opmerkin gover zijn terminale ex... Dit geeft mijns inziens ook aan dat je enorm gefocust bent op jezelf. De wereld draait niet om jou schat. De zijne in ieder geval niet. Als je echt zo'n leuk leven hebt, pak dat dan weer op en stort je niet op elke vent die interesse in je toont.



Het is trouwens niet zo dat elke vent die je tegenkomt en waarmee er in het begin een klik is, zal uitdraaien op een relatie hoor. Dat idee moet je dus echt loslaten. Soms moet je vele kikkers kussen voordat je je prins vindt. Ga er dus lekker los mee om. Als je een leuke vent ontmoet, ga in het begin dan alleen maar leuke dingen met hem doen. Als je al vrij in het begin iemand moet smeken om aandacht aan je te besteden, is hij gewoon 'not that into you'. Heel simpel. Dat betekent niet dat jij geen leuke vrouw bent, maar dat jij (op dat moment) voor hem niet de juiste vrouw bent.

dan nog blijft het feit dat jij bij een scharrel al stiekum denkt aan een diamanten huwelijksjubileum en daar zit het echte probleem

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:29:

[...]



En ik weet ook wel dat ik 100% happy met mezelf moet zijn, voordat ik dat kan met een ander..... want die ander is er niet om mij gelukkig te maken, dat kan ik nl alleen maar zelfMisschien weet je het rationeel, maar je gedrag laat iets anders zien. Wel eens iets aan proberen te doen in de vorm van therapie?

Het valt mij op dat veel vrouwen de eerste fase ( waarin je elkaar leert kennen en dan pas te weten kan komen of er een relatie ja dan nee inzit ) al een relatie noemen en daar dan verwachtingen bij hebben die "normaal gesproken " pas opgaan voor een latere fase.

Zoals Meds al zei; ga wandelen, naar de film, bel elkaar op - als het uit komt - ,maar zie het zoals het is; een aftastende fase.

Je wilt hem motiveren, stimuleren, de ruimte geven...





Hoe benauwend. Hij is een grote jongen toch? Dan heeft hij jou niet nodig om kaders te stellen of te bedenken wat hij wil. Misschien wil hij over een tijdje weer daten, dan hoor je het vanzelf wel. Hoor je niks? Dan is het jammer. Er komt wel weer een volgende.

quote:sansnom schreef op 15 mei 2010 @ 12:27:

[...]



Denk dat het ook komt omdat het bij mij ook even niet lekker loopt. Toen we elkaar net kenden, liep alles in mijn leventje ook prima. Maar nu dus wat tegenslag en dat heeft zijn weerslag op mijn scharrel



Mooi. Want als je je nu realiseert dat je de focus van hém af moet halen, kun je alle tijd en energie die overblijft in jezelf steken.

Onderzoek wat er gaande is bij jezelf en ga er actief mee aan de slag.