Relaties
alle pijlers
Relatie verbreken...
zondag 16 juni 2019 om 20:01
Hallo,
Graag zou ik mijn verhaal hier vertellen. Ik ben een vrouw en moeder van 1 dochtertje van 6. Ik ben 8 jaar samen met mijn partner. Onze relatie is niet altijd gemakkelijk geweest, we hebben veel meegemaakt samen. Al langere tijd twijfel ik over onze relatie. Ik heb het gevoel nooit op de eerste plek te staan in zijn leven, dat het gezin nooit op de eerste plek staat in zijn leven. Mijn partner heeft samen met mijn schoonvader een eigen bedrijf, hier gaat veel tijd in zitten. Daarnaast heeft mijn partner ook nog meerdere sociale contacten, eigenlijks zit hij wekelijks met vrienden een aantal biertjes te drinken. Ikzelf werk 20uur pw in de zorg, waarbij ik ook in de weekenden werk en er dus bijna geen tijd is voor ons als gezin.
Wanneer ik hierover wil praten, geeft mijn partner weinig gehoor. Of hij beloofd dat eraan gedacht zal worden en na 1/2 weken weer op de oude voer verder gaat.
Mijn schoonvader is gescheiden, mijn schoonmoeder was een zeer en zeer dominante vrouw, mijn schoonvader mocht eigenlijk niks van haar. Mijn vriend projecteert dit dan ook heel vaak naar mij toe. Dat ik hem ook dingen verbied en hij laat zich echt niks verbieden door een vrouw.
Dit is mijn intentie ook helemaal niet. Er is wel een stukje onzekerheid bij gekomen van mijn kant. Mijn partner is een jaar geleden met vrienden een avond wezen stappen, na dit stapavondje werd er gesproken over een stel meiden die ze waren tegen gekomen. 1 van die meiden was ineens bevriend met mijn partner. Toen ik vroeg wie ze was, wist mijn partner dat eigenlijk niet te vertellen, alleen over het stapavondje. Een aantal weken later ben ik erachter gekomen dat ze ook chat contact hadden via Snapchat. Ikzelf maak geen gebruik van Snapchat, maar ik kwam er zo wel achter dat wat er over en weer verstuurd is, ook gelijk word verwijderd.
We hebben hier flinke ruzie om gehad, ik had mijn partner meerdere keren gevraagd naar deze meid. En elke keer werd erover gesproken of was er niks.
Mijn partner heeft daarna Snapchat verwijderd. Een aantal weken daarna kwamen we erachter dat ik zwanger was. Ontzettend blij waren we, helaas ging het mis en kreeg ik een miskraam. De avond van de miskraam zouden we eigenlijk naar een feestje gaan. Hier had ik natuurlijk geen zin meer in, ik had veel bloedverlies en buikpijn en was enorm verdrietig. Mijn partner vond het ook erg, maar besloot toch om naar het feestje te gaan. Ik heb hem meerdere keren gevraagd bij me te blijven, maar nee...
Afgelopen week ben ik op mijn werk door mijn rug gegaan. Ik heb veel pijn en kan niet veel. Ik heb hulp nodig bij de dagelijks dingen en zorg voor onze dochter. Toch vond mijn partner het gistermiddag nodig om naar een feest te gaan, ik heb hem gevraagd thuis te blijven omdat ik weinig tot niks kan. Maar ik kreeg geen begrip, alleen maar...ik zou mijn partner weer iets verbieden. Hij is kwaad weg gegaan.
We hebben hier vandaag nog flinke ruzie om gehad, ik voel me namelijk erg alleen en onbegrepen.
We hebben meerdere dingen meegemaakt en ik heb steeds meer het gevoel dat ik me aan alle kanten moeten aanpassen en hij dat helemaal niet doet.
Ik ben nu het jaloerse wijf, de zeur en iemand die hem alles verbied. Aldus mijn partner...
Graag zou ik mijn verhaal hier vertellen. Ik ben een vrouw en moeder van 1 dochtertje van 6. Ik ben 8 jaar samen met mijn partner. Onze relatie is niet altijd gemakkelijk geweest, we hebben veel meegemaakt samen. Al langere tijd twijfel ik over onze relatie. Ik heb het gevoel nooit op de eerste plek te staan in zijn leven, dat het gezin nooit op de eerste plek staat in zijn leven. Mijn partner heeft samen met mijn schoonvader een eigen bedrijf, hier gaat veel tijd in zitten. Daarnaast heeft mijn partner ook nog meerdere sociale contacten, eigenlijks zit hij wekelijks met vrienden een aantal biertjes te drinken. Ikzelf werk 20uur pw in de zorg, waarbij ik ook in de weekenden werk en er dus bijna geen tijd is voor ons als gezin.
Wanneer ik hierover wil praten, geeft mijn partner weinig gehoor. Of hij beloofd dat eraan gedacht zal worden en na 1/2 weken weer op de oude voer verder gaat.
Mijn schoonvader is gescheiden, mijn schoonmoeder was een zeer en zeer dominante vrouw, mijn schoonvader mocht eigenlijk niks van haar. Mijn vriend projecteert dit dan ook heel vaak naar mij toe. Dat ik hem ook dingen verbied en hij laat zich echt niks verbieden door een vrouw.
Dit is mijn intentie ook helemaal niet. Er is wel een stukje onzekerheid bij gekomen van mijn kant. Mijn partner is een jaar geleden met vrienden een avond wezen stappen, na dit stapavondje werd er gesproken over een stel meiden die ze waren tegen gekomen. 1 van die meiden was ineens bevriend met mijn partner. Toen ik vroeg wie ze was, wist mijn partner dat eigenlijk niet te vertellen, alleen over het stapavondje. Een aantal weken later ben ik erachter gekomen dat ze ook chat contact hadden via Snapchat. Ikzelf maak geen gebruik van Snapchat, maar ik kwam er zo wel achter dat wat er over en weer verstuurd is, ook gelijk word verwijderd.
We hebben hier flinke ruzie om gehad, ik had mijn partner meerdere keren gevraagd naar deze meid. En elke keer werd erover gesproken of was er niks.
Mijn partner heeft daarna Snapchat verwijderd. Een aantal weken daarna kwamen we erachter dat ik zwanger was. Ontzettend blij waren we, helaas ging het mis en kreeg ik een miskraam. De avond van de miskraam zouden we eigenlijk naar een feestje gaan. Hier had ik natuurlijk geen zin meer in, ik had veel bloedverlies en buikpijn en was enorm verdrietig. Mijn partner vond het ook erg, maar besloot toch om naar het feestje te gaan. Ik heb hem meerdere keren gevraagd bij me te blijven, maar nee...
Afgelopen week ben ik op mijn werk door mijn rug gegaan. Ik heb veel pijn en kan niet veel. Ik heb hulp nodig bij de dagelijks dingen en zorg voor onze dochter. Toch vond mijn partner het gistermiddag nodig om naar een feest te gaan, ik heb hem gevraagd thuis te blijven omdat ik weinig tot niks kan. Maar ik kreeg geen begrip, alleen maar...ik zou mijn partner weer iets verbieden. Hij is kwaad weg gegaan.
We hebben hier vandaag nog flinke ruzie om gehad, ik voel me namelijk erg alleen en onbegrepen.
We hebben meerdere dingen meegemaakt en ik heb steeds meer het gevoel dat ik me aan alle kanten moeten aanpassen en hij dat helemaal niet doet.
Ik ben nu het jaloerse wijf, de zeur en iemand die hem alles verbied. Aldus mijn partner...
zondag 16 juni 2019 om 23:55
maandag 17 juni 2019 om 01:06
Vergelijk het gedrag van je partner eens met dat van zijn moeder.... zie je de overeenkomsten? Schrijf die eens op, dus dat onder zijn neus en vraag hem waarom hij vindt dat hij jou net zo ongelukkig mag maken als zijn moeder met zijn vader deed....
En als ik jou was, zou ik hem vertellen dat je hem niet gaat dwingen dingen te doen, maar dat hij vrijwillig zich normaal naar jou toe kan gaan gedragen of dat hij op zoek kan gaan naar een andere deurmat omdat jij een mens bent die veel meer waard is dan als een vod behandeld te worden.
Dus ja, ik zou hem de keuze geven: hij gaat zich normaal gedragen en neemt zijn verantwoordelijkheden als vader en partner, of jullie gaan direct het co-ouderschap bespreken omdat hij kan vertrekken.
En als ik jou was, zou ik hem vertellen dat je hem niet gaat dwingen dingen te doen, maar dat hij vrijwillig zich normaal naar jou toe kan gaan gedragen of dat hij op zoek kan gaan naar een andere deurmat omdat jij een mens bent die veel meer waard is dan als een vod behandeld te worden.
Dus ja, ik zou hem de keuze geven: hij gaat zich normaal gedragen en neemt zijn verantwoordelijkheden als vader en partner, of jullie gaan direct het co-ouderschap bespreken omdat hij kan vertrekken.
Hou de wet van drie in ere, driemaal zullen je daden wederkeren. Leer de wet en leer ook goed, dat wat je zaait je ook oogsten moet!
Disclaimer: alles wat ik schrijf is mijn mening, ongeacht de overeenkomsten met waarheid....
Disclaimer: alles wat ik schrijf is mijn mening, ongeacht de overeenkomsten met waarheid....
maandag 17 juni 2019 om 05:39
Zijn tactiek werkt: hij blijft zogenaamd kalm waardig jij "flipt" en hij je in het hoekje kan drukken van de zeurende vrouw.Zonnetje8200 schreef: ↑16-06-2019 23:42Ik wil ook zeker niet het slechte voorbeeld geven aan mijn dochter. Ze is mijn alles en ik voel me ook schuldig naar haar toe. Vanmorgen ben ik ook heel erg in huilen uitgebarsten tijdens een gesprek met mijn partner. Hij ziet het heel anders, en vind dat ik me aanstel. Hij deed ook heel koeltjes en liet me gewoon huilen, daardoor werd ik kwaad en wist ik het niet meer. Ben een stukje gaan rijden om weer tot rust te komen. Enige wat dan door mijn hoofd gaat is mijn dochter.
Je hebt hem ook vrij lang zijn gang laten gaan, zo lijkt het. Je hebt zelfs geprobeerd om een kindje met hem te krijgen. Waarom is dat?
maandag 17 juni 2019 om 09:53
Op dit moment kan ik nergens terecht, ik heb hem al gevraagd of hij tijdelijk ergens anders heen kan. Maar dat wil hij niet, hij laat zich niet wegsturen uit zijn eigen huis.
Ik moet maar zorgen dat ik avonds rond 22u naar de slaapkamer ben, zorgt hij ervoor om niet eerder thuis te komen en dan zien we elkaar niet. Aldus mijn partner dan.
Ik moet maar zorgen dat ik avonds rond 22u naar de slaapkamer ben, zorgt hij ervoor om niet eerder thuis te komen en dan zien we elkaar niet. Aldus mijn partner dan.
maandag 17 juni 2019 om 10:07
Met mijn 20 uren en toeslagen zou ik het wel kunnen redden financieel. Ik heb ook een vaste baan, dus wel vastigheid. Daarnaast zou ik mocht het wel nodig zijn extra kunnen werken. Ook sta ik inmiddels 3 jaar ingeschreven bij een woningcorporatie, dit heb ik destijds gedaan ivm problemen met mijn partner.
Ik ga ook rondkijken voor eventueel een particulier woonhuis, tegenwoordig gaat het niet zo snel met huurwoningen via een woningcorporatie.
Ik ga ook rondkijken voor eventueel een particulier woonhuis, tegenwoordig gaat het niet zo snel met huurwoningen via een woningcorporatie.
maandag 17 juni 2019 om 10:21
Diep van binnen weet ik ook dat hij niet de juiste man is, maar ik twijfel zo vaak. Misschien ben ik dan toch wel te jaloers, of ben ik te veeleisend of een zeur. Ik weet van mezelf dat ik wel wat jaloers kan zijn, maar ik weet ook door dingen die hij doet mij juist onzekerder maakt. Misschien doet hij het zelfs wel met opzet...
We hebben gisteren flinke ruzie gehad, ik ga nu de komende tijd door hem genegeerd worden. Geen communicatie zal er zijn, hij zal na het werk in de kroeg gaan zitten om te eten en wat biertjes te drinken. Hij zal dan ook niet vragen naar onze dochter, of ik moet werken en of er oppas moet komen.
Zo is het bij eerdere ruzies ook gegaan, en niet dat we wekelijks ruzie hebben. Maar als het zo is, dan gelijk ook heel heftig en extreem.
Ikzelf ben daar heel gevoelig voor, waarschijnlijk weet hij dat ook. Hoe zou ik hier het beste mee om kunnen gaan? I
We hebben gisteren flinke ruzie gehad, ik ga nu de komende tijd door hem genegeerd worden. Geen communicatie zal er zijn, hij zal na het werk in de kroeg gaan zitten om te eten en wat biertjes te drinken. Hij zal dan ook niet vragen naar onze dochter, of ik moet werken en of er oppas moet komen.
Zo is het bij eerdere ruzies ook gegaan, en niet dat we wekelijks ruzie hebben. Maar als het zo is, dan gelijk ook heel heftig en extreem.
Ikzelf ben daar heel gevoelig voor, waarschijnlijk weet hij dat ook. Hoe zou ik hier het beste mee om kunnen gaan? I
maandag 17 juni 2019 om 10:38
is er echt helemaal niemand die je bellen kan? vriendin? Moeder? Tante??Zonnetje8200 schreef: ↑17-06-2019 10:36We zijn niet getrouwd, dus een advocaat zal niet nodig zijn.
Ik bedoel meer hoe ermee om te gaan zolang ik nog met hem in 1 huis woon.
eventueel een eenvoudig hotel??
maandag 17 juni 2019 om 10:44
Zonnetje8200 schreef: ↑17-06-2019 10:36We zijn niet getrouwd, dus een advocaat zal niet nodig zijn.
Ik bedoel meer hoe ermee om te gaan zolang ik nog met hem in 1 huis woon.
Ik zou ermee omgaan door per direct mijn zelfstandigheid te bewerkstelligen. Door alle belangrijke papieren te verzamelen, in te scannen en de duplicaten ergens op een veilige plek te bewaren, enkel toegankelijk voor mij. Door mijn paspoort en dat van het kind naar een veilige plek buitenshuis te brengen. Door per direct andere woonruimte te gaan zoeken, indien nodig eerst bij vrienden of familie, maar hoe dan ook via makelaars, pararius en de woningbouwvereniging op huizen te reageren. Ik zou mijn werk nú vragen om urenuitbreiding en de bso voor dochter navenant uitbreiden. Ik zou alle emotioneel waardevolle spullen van kind en mij alvast verzamelen en op een veilige plek brengen. En dan zou ik vertrekken. Met een beetje mazzel heeft je ex het volgende week pas door, kun je mooi even bijkomen.
maandag 17 juni 2019 om 10:45
Heftig TO. Goed dat je al kijkt naar woon opties.Zonnetje8200 schreef: ↑17-06-2019 10:36We zijn niet getrouwd, dus een advocaat zal niet nodig zijn.
Ik bedoel meer hoe ermee om te gaan zolang ik nog met hem in 1 huis woon.
Een advocaat misschien niet maar wellicht kun je al een keer een vrijblijvend gesprek aangaan met een mediator. Dit omwille de afwikkeling en het opstellen rondom omgang met je dochtertje.
maandag 17 juni 2019 om 10:58
Zonnetje8200 schreef: ↑17-06-2019 10:49Er is voor ons geen mogelijkheid tijdelijk bij familie of vrienden te gaan wonen. Helaas...
Dan moet je het zelf gaan regelen. Zorg eerst dat je toegang hebt tot alle belangrijke papieren: contracten, verzekeringspapieren, koopovereenkomsten, samenwoningsovereenkomst, alles. Maak er desnoods foto’s van met je mobiel. Stop de paspoorten in je tas zodat je ze altijd bij je hebt.
En ga dan op zoek naar woonruimte: www.pararius.nl. Regel extra uren en extra opvang. Jíj kunt uit deze situatie stappen. Je bent niet afhankelijk van de grillen van je ex.
maandag 17 juni 2019 om 11:29
Gewoon doen alsof hij lucht is. Zie het maar als proef gescheiden wonen. Dus zijn was niet meer doen, zijn eten niet meer koken, zijn boodschappen niet meer halen. En zorg dat je je financiën loskoppelt en je eigen rekeningen blijft betalen. Ik zou ook naar het juridisch loket gaan om informatie in te winnen over de alimentatie, je woont nu nog samen dus je hebt als het goed is toegang tot een actuele salarisstrook. Stel die veilig.Zonnetje8200 schreef: ↑17-06-2019 10:36We zijn niet getrouwd, dus een advocaat zal niet nodig zijn.
Ik bedoel meer hoe ermee om te gaan zolang ik nog met hem in 1 huis woon.
maandag 17 juni 2019 om 12:04
Eerst zorgen dat je dingen voor jezelf op een rijtje hebt (waar kun je heen, meer uren regelen, financien in kaart brengen) en dan dit:
Dreamchild schreef: ↑17-06-2019 01:06Vergelijk het gedrag van je partner eens met dat van zijn moeder.... zie je de overeenkomsten? Schrijf die eens op, dus dat onder zijn neus en vraag hem waarom hij vindt dat hij jou net zo ongelukkig mag maken als zijn moeder met zijn vader deed....
En als ik jou was, zou ik hem vertellen dat je hem niet gaat dwingen dingen te doen, maar dat hij vrijwillig zich normaal naar jou toe kan gaan gedragen of dat hij op zoek kan gaan naar een andere deurmat omdat jij een mens bent die veel meer waard is dan als een vod behandeld te worden.
Dus ja, ik zou hem de keuze geven: hij gaat zich normaal gedragen en neemt zijn verantwoordelijkheden als vader en partner, of jullie gaan direct het co-ouderschap bespreken omdat hij kan vertrekken.
maandag 17 juni 2019 om 19:22
Zou ik ook doen. Eens kijken hoe lang hij jou negeert.PotjePindakaas schreef: ↑17-06-2019 11:29Gewoon doen alsof hij lucht is. Zie het maar als proef gescheiden wonen. Dus zijn was niet meer doen, zijn eten niet meer koken, zijn boodschappen niet meer halen. En zorg dat je je financiën loskoppelt en je eigen rekeningen blijft betalen. Ik zou ook naar het juridisch loket gaan om informatie in te winnen over de alimentatie, je woont nu nog samen dus je hebt als het goed is toegang tot een actuele salarisstrook. Stel die veilig.
Wat een mafkees.