Relaties
alle pijlers
Twijfel om te scheiden.
donderdag 26 juli 2018 om 11:24
Vrouw eind 20 met 2 kinderen overweegt te gaan scheiden.
Ze geeft aan niet gelukkig te zijn, haar man werkt veel en is vaak van huis, relatietherapie heeft slechts tijdelijk geholpen.
Door medicijngebruik is ze snel geprikkeld
Werkt zelf niet en de familie is het niet eens met haar besluit
Ze geeft aan niet gelukkig te zijn, haar man werkt veel en is vaak van huis, relatietherapie heeft slechts tijdelijk geholpen.
Door medicijngebruik is ze snel geprikkeld
Werkt zelf niet en de familie is het niet eens met haar besluit
anoniem_373448 wijzigde dit bericht op 26-07-2018 13:18
79.67% gewijzigd
donderdag 26 juli 2018 om 12:15
Dan zoekt hij een andere baan? Welke vent heeft in vredesnaam liever dat de familie van zijn vrouw gaat helpen met dr opvoeding dan hey zelf doen? En hen bent een volwassen vrouw, je hebt kinderen. Ga je eens druk maken om wat voor hen het beste in plaats van je druk te maken over wat je ouders wel of niet accepteren. Ze hebben je keuze maar te accepteren en zo niet is dat hun probleem.Buuff00 schreef: ↑26-07-2018 12:1250-50 is sowieso geen optie vanwege het feit dat hij zoveel reist. En hij zou dan liever willen dat ik in de buurt van mijn familie woon vanwege de nodige hulp.
En mijn ouders zouden nooit accepteren dat ik in stad blijf wonen waar ik niemand heb.
Kortom iedereen wilt wat
donderdag 26 juli 2018 om 12:16
Wanneer maak je eens je eigen keuzes? Ja man beslist voor je, je familie beslist voor je en kijk eens waar je je dat gebracht hebt.
Ja, je hebt 2 kinderen, mooi huis, kunt op vakantie enz. enz. Maar gelukkig zijn is toch veel belangrijker? Leer eerst een zelfstandig keuzes te maken.
Als je uit de relatie stapt neem je jezelf mee.
Ja, je hebt 2 kinderen, mooi huis, kunt op vakantie enz. enz. Maar gelukkig zijn is toch veel belangrijker? Leer eerst een zelfstandig keuzes te maken.
Als je uit de relatie stapt neem je jezelf mee.
donderdag 26 juli 2018 om 12:18
Dan ga je iets anders doen buiten deur om gelukkig te worden.
Dát is het probleem namelijk. Dat je niet weet waar jij gelukkig van wordt maar dat je je druk maakt if je man if familie het wel prima vinden.
donderdag 26 juli 2018 om 12:23
Dit.
Want wat zou een scheiding concreet veranderen? Dat je kinderen hun vader veel minder zien? Het is immers niet of je na een scheiding minder met hem te maken hebt.
Je bent dan blijkbaar door medicatie nog steeds niet in staat te werken/studeren. En je dagen blijven dan hetzelfde, want die opvang heb je dan ook niet nodig.
En als je miraculeus na een scheiding het wel op kan pakken, waarom niet nu?
donderdag 26 juli 2018 om 12:25
Maar wat wil je nou eigenlijk? Elke suggestie schrijf je af je met een of andere reden.
Je gaat het helemaal niet redden zoals ik het lees. Ik bedoel het goed: probeer eens een tijdje zelf in therapie te gaan?
ongelukkig zijn in een relatie is heel vaak ook ongelukkig met jezelf zijn. Sluit dat eens eerst uit.
Je gaat het helemaal niet redden zoals ik het lees. Ik bedoel het goed: probeer eens een tijdje zelf in therapie te gaan?
ongelukkig zijn in een relatie is heel vaak ook ongelukkig met jezelf zijn. Sluit dat eens eerst uit.
donderdag 26 juli 2018 om 12:26
Dat het belangrijker is dan jij bent, dat is 1 ding. Maar is het ook belangrijker dan de kinderen? Want daar moet het over gaan. Jij zegt stellig weg te willen, en als je dan gaat: wat dan? Ziet hij ze af en toe een weekend?
donderdag 26 juli 2018 om 12:26
donderdag 26 juli 2018 om 12:26
Aan slachtofferschap valt ook een identiteit te ontlenen natuurlijk
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
donderdag 26 juli 2018 om 12:27
Je bent dus 26, al jaren ongelukkig? Ben je überhaupt ooit gelukkig geweest in de relatie? Of vonden jouw ouders dit ene goede vent en ben je om die reden bij hem gebleven?
Hoe zie je jezelf over 10 jaar? Wil je dan nog in deze relatie zitten?
Heb je het idee dat je wat kunt met de psycholoog waar je nu bij zit? Wellicht past een andere therapie je beter?
De medicijnen, hebben die effect op je gemoedstoestand? Of voelde je je ook zo voordat je deze ging slikken.
Ik begrijp dat je uit een andere cultuur komt, waar respect naar ouders en man heel groot is. Ik snap dat het moeilijk om je daar tegen af te zetten. De kans is groot dat je dat echter meer oplevert dan maar naar ze blijven te luisteren.
Alleen jij kan de situatie veranderen, dus stap uit die slachtofferrol.
Hoe zie je jezelf over 10 jaar? Wil je dan nog in deze relatie zitten?
Heb je het idee dat je wat kunt met de psycholoog waar je nu bij zit? Wellicht past een andere therapie je beter?
De medicijnen, hebben die effect op je gemoedstoestand? Of voelde je je ook zo voordat je deze ging slikken.
Ik begrijp dat je uit een andere cultuur komt, waar respect naar ouders en man heel groot is. Ik snap dat het moeilijk om je daar tegen af te zetten. De kans is groot dat je dat echter meer oplevert dan maar naar ze blijven te luisteren.
Alleen jij kan de situatie veranderen, dus stap uit die slachtofferrol.
donderdag 26 juli 2018 om 12:28
Je gaat wel erg in de slachtofferrol.
Je man bepaalt dat jij niet mag werken en als je dat wel doet, JIJ voor de kosten KDV op mag draaien. Want HIJ vindt het NIET nodig.
Zijn jullie twee individuen of één gezin? Ik ben behoorlijk voorstander van je eigen zelfstandigheid behouden, maar wat kids en welzijn van iedereen in het gezin betreft: wie het betaalt, maakt geen bal uit. Uiteindelijk moet toch alles betaald worden, wie dat doet maakt niet uit. En als jij met een baan je beter gaat voelen, wie is je man dan om je dat te ontzeggen? Of heeft een sleuteltje van een slot van de ketting waar je aan vast ligt?
Voor de kids is het ook goed, spelen met leeftijdsgenootjes!
Eind/midden twintig en dan zo vast en afhankelijk zijn. Ik zou er heel droevig van worden. En als ik je man was, me ervoor kapot schamen dat ik je de mogelijkheid tot zelfontplooiing niet bied (maar juist tegenhoud)
Je man bepaalt dat jij niet mag werken en als je dat wel doet, JIJ voor de kosten KDV op mag draaien. Want HIJ vindt het NIET nodig.
Zijn jullie twee individuen of één gezin? Ik ben behoorlijk voorstander van je eigen zelfstandigheid behouden, maar wat kids en welzijn van iedereen in het gezin betreft: wie het betaalt, maakt geen bal uit. Uiteindelijk moet toch alles betaald worden, wie dat doet maakt niet uit. En als jij met een baan je beter gaat voelen, wie is je man dan om je dat te ontzeggen? Of heeft een sleuteltje van een slot van de ketting waar je aan vast ligt?
Voor de kids is het ook goed, spelen met leeftijdsgenootjes!
Eind/midden twintig en dan zo vast en afhankelijk zijn. Ik zou er heel droevig van worden. En als ik je man was, me ervoor kapot schamen dat ik je de mogelijkheid tot zelfontplooiing niet bied (maar juist tegenhoud)
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!