Psyche
alle pijlers
Nog een topic over pesten, maar dan anders...
donderdag 26 april 2012 om 09:58
Ben hier wat aan het lezen, topic over pesten. En het blijft me verbazen hoe veel mensen vroeger gepest zijn. En dat er niemand gepest lijkt te hebben, hooguit 'niet meegedaan'. En dat als veel later, de pesters geconfronteerd worden door de gepesten, de pester 'zogenaamd' niks meer weet (volgens de gepeste).
Nou, bij deze:
Ik blijk vroeger gepest te hebben. Behoorlijk erg ook volgens het verhaal. En ik zeg met opzet 'volgens het verhaal', want ik weet er echt niets meer van. Kan me ook niet voorstellen dat het gebeurd is, maar tóch blijk ik iemand flinke psychische schade aangedaan te hebben. Niet alleen, met een groepje, maar wél actief gepest. En ik ben me werkelijk van geen kwaad bewust. Kon me nooit voorstellen dat pesters dat niet wisten, wat ze een ander hadden aangedaan, maar ik blijk dat dus zelf ook gedaan te hebben.
Vorige maand, op een reunie van de lagere school, heb ik het te horen gekregen van een vrouw die ik me eerlijk gezegd nauwelijks herinner uit die klas. Ze was er in de vierde klas bijgekomen (verhuisd naar ons dorp), en ik schijn haar samen met mijn vriendinnetjes het leven ontzettend zuur gemaakt te hebben. Ik ben naar een andere middelbare school gegaan dan zij, maar mijn vriendinnen zijn naar dezelfde school als zij gegaan en zijn daar doorgegaan met pesten. Volgens haar verhaal. Want mijn vriendinnen van toen kunnen zich haar dus ook nauwelijks herinneren. En zijn zich er óók al niet van bewust haar gepest te hebben. Wél dat ze probeerde aansluiting bij ons te krijgen waar wij niet op in gegaan zijn, maar een paar keer weigeren om te spelen kan toch geen pesten genoemd worden? Zij vertelde dat wij vaak haar spullen kapot maakten, haar jas een keer in de wc hebben gestopt, haar laarzen met water vol hebben laten lopen, haar haren hebben afgeknipt... allemaal vreselijke dingen, het kán toch niet dat wij dat allemaal niet meer weten?
Maargoed, ze is al jaren in therapie door ons pesten, en heeft ons dus vorige maand geconfronteerd, en wil graag onze excuses. Ik heb heel eerlijk gezegd dat ik er moeite mee heb om mijn excuses te maken voor iets waarvan ik werkelijk niet weet dat ik het gedaan heb, eigenlijk ook niet geloof dat ik (wij) dat gedaan hebben.
Aan de andere kant lees ik in de 'pesttopics' dat het heel vaak gebeurd dat als de gepeste de pester confronteerd, de pesters zich van geen kwaad bewust zijn.
Kan het écht zo zijn dat ik jarenlang gepest heb zonder me daar bewust van te zijn? De dingen die zij verteld, dat zijn geen kleine dingen, dat zijn echt welbewuste acties om een kind te pesten, en ik herinner me dat oprecht niet. Dat we haar hebben buitengesloten, dát wel. Daar wil ik ook bést mijn excuses voor maken. Maar al die andere dingen...
Wat vinden jullie? Wat moet ik hier mee?
Nou, bij deze:
Ik blijk vroeger gepest te hebben. Behoorlijk erg ook volgens het verhaal. En ik zeg met opzet 'volgens het verhaal', want ik weet er echt niets meer van. Kan me ook niet voorstellen dat het gebeurd is, maar tóch blijk ik iemand flinke psychische schade aangedaan te hebben. Niet alleen, met een groepje, maar wél actief gepest. En ik ben me werkelijk van geen kwaad bewust. Kon me nooit voorstellen dat pesters dat niet wisten, wat ze een ander hadden aangedaan, maar ik blijk dat dus zelf ook gedaan te hebben.
Vorige maand, op een reunie van de lagere school, heb ik het te horen gekregen van een vrouw die ik me eerlijk gezegd nauwelijks herinner uit die klas. Ze was er in de vierde klas bijgekomen (verhuisd naar ons dorp), en ik schijn haar samen met mijn vriendinnetjes het leven ontzettend zuur gemaakt te hebben. Ik ben naar een andere middelbare school gegaan dan zij, maar mijn vriendinnen zijn naar dezelfde school als zij gegaan en zijn daar doorgegaan met pesten. Volgens haar verhaal. Want mijn vriendinnen van toen kunnen zich haar dus ook nauwelijks herinneren. En zijn zich er óók al niet van bewust haar gepest te hebben. Wél dat ze probeerde aansluiting bij ons te krijgen waar wij niet op in gegaan zijn, maar een paar keer weigeren om te spelen kan toch geen pesten genoemd worden? Zij vertelde dat wij vaak haar spullen kapot maakten, haar jas een keer in de wc hebben gestopt, haar laarzen met water vol hebben laten lopen, haar haren hebben afgeknipt... allemaal vreselijke dingen, het kán toch niet dat wij dat allemaal niet meer weten?
Maargoed, ze is al jaren in therapie door ons pesten, en heeft ons dus vorige maand geconfronteerd, en wil graag onze excuses. Ik heb heel eerlijk gezegd dat ik er moeite mee heb om mijn excuses te maken voor iets waarvan ik werkelijk niet weet dat ik het gedaan heb, eigenlijk ook niet geloof dat ik (wij) dat gedaan hebben.
Aan de andere kant lees ik in de 'pesttopics' dat het heel vaak gebeurd dat als de gepeste de pester confronteerd, de pesters zich van geen kwaad bewust zijn.
Kan het écht zo zijn dat ik jarenlang gepest heb zonder me daar bewust van te zijn? De dingen die zij verteld, dat zijn geen kleine dingen, dat zijn echt welbewuste acties om een kind te pesten, en ik herinner me dat oprecht niet. Dat we haar hebben buitengesloten, dát wel. Daar wil ik ook bést mijn excuses voor maken. Maar al die andere dingen...
Wat vinden jullie? Wat moet ik hier mee?
donderdag 26 april 2012 om 10:07
Tja. Wat je ermee moet? Dat kun alleen jij zelf bepalen. Voor jouw gevoel heb je misschien weinig ''misdaan'' maar degene die er al jaren voor in therapie is geweest denkt er blijkbaar heel anders over. Is het echt teveel moeite om excuses te maken? Als die ander dan makkelijk over het verleden kan stappen?
Misschien je excuses aanbieden voor jouw aandeel in het buitensluiten, en de rest, tja, moeilijk te zeggen...
Vind het trouwens ook vaak erg makkelijk van de pesters hoor, ''ik kan me er nauwelijks iets van herinneren''.
Ik ben vroeger ook erg gepest, en zelf fysiek mishandeld door een groepje mensen, en als die daar nu mee aan zouden komen zetten ''dat ze zich van geen kwaad bewust zijn'' dan kregen ze een stomp op hun harses.
(is overigens geen aanval naar jou toe, TO )
Misschien je excuses aanbieden voor jouw aandeel in het buitensluiten, en de rest, tja, moeilijk te zeggen...
Vind het trouwens ook vaak erg makkelijk van de pesters hoor, ''ik kan me er nauwelijks iets van herinneren''.
Ik ben vroeger ook erg gepest, en zelf fysiek mishandeld door een groepje mensen, en als die daar nu mee aan zouden komen zetten ''dat ze zich van geen kwaad bewust zijn'' dan kregen ze een stomp op hun harses.
(is overigens geen aanval naar jou toe, TO )
donderdag 26 april 2012 om 10:08
Dapper dat je dit hier neerzet.
Buitensluiten kan gebeuren omdat je haar niet in je vriendengroep wilde hebben. Dat kan harder overkomen dan je misschien als kind bedoelde. En het lijkt mij dat je -zoals je al schreef- het wel zou herinneren als je haar haren had afgeknipt.
Ik zou voor het buitensluiten mijn excuses aanbieden. Eens met valerie verder.
Buitensluiten kan gebeuren omdat je haar niet in je vriendengroep wilde hebben. Dat kan harder overkomen dan je misschien als kind bedoelde. En het lijkt mij dat je -zoals je al schreef- het wel zou herinneren als je haar haren had afgeknipt.
Ik zou voor het buitensluiten mijn excuses aanbieden. Eens met valerie verder.
donderdag 26 april 2012 om 10:09
Ik zou ook geen excuses aanbieden voor iets waarvan ik niet meer weet dat ik het heb gedaan. Het lijkt mij ook niet dat zij daar echt iets aan heeft, want dat zijn dan ook geen oprechte excuses, dat zijn excuses die je alleen maar maakt onder druk, omdat zij daarop staat.
Hooguit zou ik dan zeggen: 'Het spijt me als ik je in het verleden blijkbaar gekwetst heb, maar ik kan me zelf echt niet meer herinneren dat die dingen zijn voorgevallen.'
Hooguit zou ik dan zeggen: 'Het spijt me als ik je in het verleden blijkbaar gekwetst heb, maar ik kan me zelf echt niet meer herinneren dat die dingen zijn voorgevallen.'
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 26 april 2012 om 10:10
Dat is heel vaak zo. Pesters blijven hun leven lang soms bezig met mensen die de gepeste zelf niet eens meer herinneren. Iemand afwijzen is geen pesten. En excuses eisen vind ik ook wat stom. Wat heeft dat nou voor een zin als je niet eens weet waar je je excuses voor aanbiedt.
Ik heb ooit eens een brief (jawel voor de internetperiode) gehad van een dame die haar excuses maakte omdat ze mij zo gepest had vroeger. Ik kon me haar naam zelfs niet herinneren. Maar blijkbaar zat ze bij mij in de klas/ Geen flauw idee wie de vrouw was, maar in dit (omgekeerde) geval had ze zichzelf iets hoger zitten dan daadwerkelijk het geval was. Ik kan me ook niet herinneren dat ik ooit gepest ben geweest. Heb haar dat ook teruggeschreven. Dat ik niet wist wie ze was. Zelfs niet nadat ik lagere school foto's heb bekeken.
Als ik dus al gepest ben dan heeft dat blijkbaar wel heel weinig indruk op me gemaakt en als ze al gepest had, dan was ze daar blijkbaar heel erg slecht in...
Ik heb ooit eens een brief (jawel voor de internetperiode) gehad van een dame die haar excuses maakte omdat ze mij zo gepest had vroeger. Ik kon me haar naam zelfs niet herinneren. Maar blijkbaar zat ze bij mij in de klas/ Geen flauw idee wie de vrouw was, maar in dit (omgekeerde) geval had ze zichzelf iets hoger zitten dan daadwerkelijk het geval was. Ik kan me ook niet herinneren dat ik ooit gepest ben geweest. Heb haar dat ook teruggeschreven. Dat ik niet wist wie ze was. Zelfs niet nadat ik lagere school foto's heb bekeken.
Als ik dus al gepest ben dan heeft dat blijkbaar wel heel weinig indruk op me gemaakt en als ze al gepest had, dan was ze daar blijkbaar heel erg slecht in...
donderdag 26 april 2012 om 10:10
Ik herken mezelf in je verhaal. Had het zo zelf kunnen schrijven. Moeilijk verhaal.... Ik ga geen mening hebben over degene die zegt gepest te zijn geweest.
Ik heb niet mijn excuses aangeboden. Het enige wat ik heb gezegd is dat ik het oprecht heel vervelend vind dat zij zulke nare herinneringen aan de tijd op school heeft. Dat ik het heel erg vind dat ze er nu nog zo mee zit en dat ik hoop dat ze het kan afsluiten en zo verder kan gaan met haar leven.
Het meisje zat duidelijk heel erg met zichzelf in de knoop. Aan de andere kant ga ik niet mijn excuses aanbieden voor iets wat ik niet gedaan heb. Vond het niet nodig om de welles nietes discussie aan te gaan. Dus heb het maar in het midden gelaten.
Ik heb niet mijn excuses aangeboden. Het enige wat ik heb gezegd is dat ik het oprecht heel vervelend vind dat zij zulke nare herinneringen aan de tijd op school heeft. Dat ik het heel erg vind dat ze er nu nog zo mee zit en dat ik hoop dat ze het kan afsluiten en zo verder kan gaan met haar leven.
Het meisje zat duidelijk heel erg met zichzelf in de knoop. Aan de andere kant ga ik niet mijn excuses aanbieden voor iets wat ik niet gedaan heb. Vond het niet nodig om de welles nietes discussie aan te gaan. Dus heb het maar in het midden gelaten.
donderdag 26 april 2012 om 10:10
quote:hekje schreef op 26 april 2012 @ 10:05:
Wat vreemd dat jullie al die heftige dingen niet meer weten. Krijg bijna het idee dat die vrouw niet spoort of dingen is gaan bedenken ('herinneren') tijdens de therapie... Vreemd hoor.
Wat een onzin. Dus als jij als pestkop iemand steeds loopt te treiteren, en het boeit je geen ene moer wat die ander daarvan vindt (dat is meestal zo met pesten), en de ander moet jaren in therapie om zijn zelfbeeld op te krikken, dan heeft diegene het dus maar ''verzonnen''? Doe effe normaal zeg.
Ik denk dat de meeste slachtoffers van pesten vooral worstelen met de ''waarom'' vraag. Waarom overkomt mij dit? Wat heb ik fout gedaan? Dat zijn geen makkelijke dingen om overheen te stappen hoor. Maar als je zelf nooit gepest bent dan kun je daar ook niet over meepraten!
Wat vreemd dat jullie al die heftige dingen niet meer weten. Krijg bijna het idee dat die vrouw niet spoort of dingen is gaan bedenken ('herinneren') tijdens de therapie... Vreemd hoor.
Wat een onzin. Dus als jij als pestkop iemand steeds loopt te treiteren, en het boeit je geen ene moer wat die ander daarvan vindt (dat is meestal zo met pesten), en de ander moet jaren in therapie om zijn zelfbeeld op te krikken, dan heeft diegene het dus maar ''verzonnen''? Doe effe normaal zeg.
Ik denk dat de meeste slachtoffers van pesten vooral worstelen met de ''waarom'' vraag. Waarom overkomt mij dit? Wat heb ik fout gedaan? Dat zijn geen makkelijke dingen om overheen te stappen hoor. Maar als je zelf nooit gepest bent dan kun je daar ook niet over meepraten!
donderdag 26 april 2012 om 10:11
En excuses aanbieden voor het buitensluiten... tja, ik ben ook behoorlijk vaak buitengesloten, vooral op de middelbare school, ik was nou eenmaal niet het prototype populair meisje, maar ik zou daar nooit excuses voor verwachten. Hoe rot het destijds ook was voor mij en hoe graag ik er ook bij wilde horen, die mensen waren nou eenmaal niet verplicht om vrienden met mij te worden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 26 april 2012 om 10:11
donderdag 26 april 2012 om 10:11
donderdag 26 april 2012 om 10:11
Ik kan het me wel voorstellen dat je het niet meer weet, blijkbaar heeft het op jou geen indruk gemaakt, en op hun dus wel, en wat indruk maakt onthoudt je. Ik kan me niet eens mensen en namen herinneren met wie ik op de lagere of middelbare school heb gezeten, ja enkele misschien, maar verder echt weinig.
donderdag 26 april 2012 om 10:11
Waarom zou je oud-klasgenootje zoiets verzinnen dan Tanneke? Ik kan me niet voorstellen dat zulk gepest niet ergens in je herinneringen is opgeslagen, heb je het niet diep weggestopt omdat je je er ergens voor schaamt?
Ik geloof het nooit zo, dat niet kunnen herinneren. Ze zullen veel vager zijn, die herinneringen van jou (en andere pesters), omdat het voor jou de impact niet heeft gehad die het op de gepeste had, maar hélemaal vergeten? Nah, dat wil er bij mij niet in...
Ik geloof het nooit zo, dat niet kunnen herinneren. Ze zullen veel vager zijn, die herinneringen van jou (en andere pesters), omdat het voor jou de impact niet heeft gehad die het op de gepeste had, maar hélemaal vergeten? Nah, dat wil er bij mij niet in...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 26 april 2012 om 10:11
In hoeverre je je excuses aan moet bieden, dat kan ik je niet zeggen.
De vraag is ook, wat doet het excuses aanbieden met jou?
Voelt dat alsof je schuld erkent, geeft je dat het gevoel alsof je tegenover elkaar staat, en dat er een conflict is?
Wat ik wel weet, is dat "simpele eenvoudige dingen" als je terugkijkt heel groot en heel erg kunnen lijken, en dat andere dingen domweg niet blijven hangen.
Ik zelf denk ook niet dat het uitmaakt of e.e.a nu zo groot was als dat zij het je verteld, of dat het zo klein was zoals jij het je herinnert.
Waar het om gaat is dat ZIJ het nodig heeft dat jij achteraf verantwoording neemt voor dat gedrag, zonder dat je ingaat op de "geldigheid" van haar herinnering.
Als jij aangeeft dat e.e.a niet zo gebeurt is (volgens jouw herinnering) dan kun je voordat je het weet verzeild raken in een conflict. Want ergens zeg je dan dat haar herinnering niet klopt, en dat jij weet wat "waar" is...
Ga die strijd/dat conflict niet aan, en wees ruimhartig voor die ander. Geef aan dat je het vervelend vind dat zij zich dat zo herinnert, en dat jij de op dat moment helemaal niet bewust was van de impact die dat op haar leven zou hebben.
Geef haar de gelegenheid om verder te gaan, en voel je goed omdat je van dat proces (een heel belangrijk) onderdeel bent (geweest).
De vraag is ook, wat doet het excuses aanbieden met jou?
Voelt dat alsof je schuld erkent, geeft je dat het gevoel alsof je tegenover elkaar staat, en dat er een conflict is?
Wat ik wel weet, is dat "simpele eenvoudige dingen" als je terugkijkt heel groot en heel erg kunnen lijken, en dat andere dingen domweg niet blijven hangen.
Ik zelf denk ook niet dat het uitmaakt of e.e.a nu zo groot was als dat zij het je verteld, of dat het zo klein was zoals jij het je herinnert.
Waar het om gaat is dat ZIJ het nodig heeft dat jij achteraf verantwoording neemt voor dat gedrag, zonder dat je ingaat op de "geldigheid" van haar herinnering.
Als jij aangeeft dat e.e.a niet zo gebeurt is (volgens jouw herinnering) dan kun je voordat je het weet verzeild raken in een conflict. Want ergens zeg je dan dat haar herinnering niet klopt, en dat jij weet wat "waar" is...
Ga die strijd/dat conflict niet aan, en wees ruimhartig voor die ander. Geef aan dat je het vervelend vind dat zij zich dat zo herinnert, en dat jij de op dat moment helemaal niet bewust was van de impact die dat op haar leven zou hebben.
Geef haar de gelegenheid om verder te gaan, en voel je goed omdat je van dat proces (een heel belangrijk) onderdeel bent (geweest).
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
donderdag 26 april 2012 om 10:15
Ik denk dat de één een veel scherper geheugen heeft voor gebeurtenissen (en klasgenoten) van de basisschool dan de ander.
Zelf weet ik nog best veel maar ik zat bijv op mijn 18e bij een vakantiebaantje, waar ook een jongen zat die op de basisschool een klas hoger had gezeten. We hadden altijd gecombineerde klassen dus de helft van de jaren heb ik bij hem in t lokaal gezeten.
Hij had geen flauw idee wie ik was. Wist sowieso nog maar een handjevol namen van de basisschool te noemen. Hij kon zich die tijd nauwelijks herinneren.
Mijn geheugen is juist heel scherp, ik weet nog precies wie er in de klas zaten en zelfs waar ze zaten.
Ik heb één jongetje gepest. Ik was geen aanstichter maar wel meeloper. t Jochie was ook nog eens veel jonger dus het is wel heel erg.
En de juf heb ik gepest. We hebben vaak naar haar huis gebeld en dan snel opgehangen (en meer dingen) Vind ik achteraf ook erg, het was een lief mens.
Zelf weet ik nog best veel maar ik zat bijv op mijn 18e bij een vakantiebaantje, waar ook een jongen zat die op de basisschool een klas hoger had gezeten. We hadden altijd gecombineerde klassen dus de helft van de jaren heb ik bij hem in t lokaal gezeten.
Hij had geen flauw idee wie ik was. Wist sowieso nog maar een handjevol namen van de basisschool te noemen. Hij kon zich die tijd nauwelijks herinneren.
Mijn geheugen is juist heel scherp, ik weet nog precies wie er in de klas zaten en zelfs waar ze zaten.
Ik heb één jongetje gepest. Ik was geen aanstichter maar wel meeloper. t Jochie was ook nog eens veel jonger dus het is wel heel erg.
En de juf heb ik gepest. We hebben vaak naar haar huis gebeld en dan snel opgehangen (en meer dingen) Vind ik achteraf ook erg, het was een lief mens.
donderdag 26 april 2012 om 10:16
Dat is dus precies mijn dilemma. Ik ben wat excuses maken best principieel, ik biedt geen excuses aan die niet oprecht zijn. Heb ik een gruwelijke hekel aan, en kán ik gewoon aan mezelf niet verantwoorden. Hoe zeer ik daar een ander ook mee zou helpen.
Voor het buitensluiten héb ik mijn excuses aangeboden, die zijn niet geaccepteerd omdat ze voor het totaalpakket excuses wil.
Ik heb er nu een maand overheen laten gaan, vooral om het te laten bezinken, kijken of ik me misschien tóch wat herinner, en ook om het er met die vriendinnen van vroeger over te hebben. We zijn er allemaal erg van geschrokken, logisch.Éen van ons herinnerde zich wel dat ze een keer een pen van haar geleend heeft en stuk teruggegeven, maar dat is dan ook het énige wat is komen bovendrijven.
Voor het buitensluiten héb ik mijn excuses aangeboden, die zijn niet geaccepteerd omdat ze voor het totaalpakket excuses wil.
Ik heb er nu een maand overheen laten gaan, vooral om het te laten bezinken, kijken of ik me misschien tóch wat herinner, en ook om het er met die vriendinnen van vroeger over te hebben. We zijn er allemaal erg van geschrokken, logisch.Éen van ons herinnerde zich wel dat ze een keer een pen van haar geleend heeft en stuk teruggegeven, maar dat is dan ook het énige wat is komen bovendrijven.
donderdag 26 april 2012 om 10:18
Ik ben ook gepest woonde toen in Venlo en was de enigste marokkaanse in de klas. Rest waren allemaal blanke blozende witte blonde kinderen en doordat ik er anders uitzag werd ik gepest.Werkte ik in een winkel kwam een van de pester naar me toe en herkende me zei hee je zat bij me in de klas en toen zei ik waarom doe je nu wel aardig? Bleek hij zogenaamd ook niks te herinneren terwijl het mij echt heeft gevormd.
donderdag 26 april 2012 om 10:18
Lastig hoor. Ik zou ook gaan twijfelen als iemand naar me toe kwam, me zou beschuldigen van iets van heel lang geleden en zegt in therapie te zitten mede daarvoor.
En dat ik me dat niet zou kunnen herinneren. Dan zou ik echt gaan twijfelen.
Máár als ik dan meerdere mensen zou vragen en die zouden ook zoiets hebben van "huh?"
Dan zou ik niet meer twijfelen en weten dat ik niet "schuldig" zou zijn.
Je neemt verantwoording voor hetgeen je wel gedaan hebt. En daar wil je wel je excuus voor maken.
En dat siert je.
Ik zou ook geen excuus maken voor iets waarvan ik weet dat ik het niet gedaan heb. Omdat ik daar niemand mee help.
Ik zou dan ook aangeven dat de gepeste zich zaken niet goed herinnert. Of erger zijn geworden in haar, telkens terughalen van de situatie. Of dat ze angsten had die ze nu denkt dat echt gebeurt zijn ofzoiets.
Ik was vroeger ook een klein pestkopje. Verbaal met name. Als nu iemand zou komen zeggen dat ik hem of haar geslagen heb, bijvoorbeeld, zou ik 100% zeker weten dat dit nooit gebeurt is.
Als iemand zou zeggen, je hebt toen en toen "stomme koe" tegen me gezegd en sindsdien voel ik me kut, nou dat zou dan wel kunnen.
Dus dan zou ik zeggen, sorry dat ik je stomme koe heb genoemd en ik vind het jammer dat dit zoveel invloed op je gehad heeft. Als ik dat toen geweten had, had ik het nooit gezegd.
Vind het maar een raar verhaal van de " gepeste" eigenlijk...
En dat ik me dat niet zou kunnen herinneren. Dan zou ik echt gaan twijfelen.
Máár als ik dan meerdere mensen zou vragen en die zouden ook zoiets hebben van "huh?"
Dan zou ik niet meer twijfelen en weten dat ik niet "schuldig" zou zijn.
Je neemt verantwoording voor hetgeen je wel gedaan hebt. En daar wil je wel je excuus voor maken.
En dat siert je.
Ik zou ook geen excuus maken voor iets waarvan ik weet dat ik het niet gedaan heb. Omdat ik daar niemand mee help.
Ik zou dan ook aangeven dat de gepeste zich zaken niet goed herinnert. Of erger zijn geworden in haar, telkens terughalen van de situatie. Of dat ze angsten had die ze nu denkt dat echt gebeurt zijn ofzoiets.
Ik was vroeger ook een klein pestkopje. Verbaal met name. Als nu iemand zou komen zeggen dat ik hem of haar geslagen heb, bijvoorbeeld, zou ik 100% zeker weten dat dit nooit gebeurt is.
Als iemand zou zeggen, je hebt toen en toen "stomme koe" tegen me gezegd en sindsdien voel ik me kut, nou dat zou dan wel kunnen.
Dus dan zou ik zeggen, sorry dat ik je stomme koe heb genoemd en ik vind het jammer dat dit zoveel invloed op je gehad heeft. Als ik dat toen geweten had, had ik het nooit gezegd.
Vind het maar een raar verhaal van de " gepeste" eigenlijk...
donderdag 26 april 2012 om 10:19
Dat iemand zoiets zou verzinnen lijkt me raar. Maargoed het kan altijd natuurlijk, maar het lijkt mij heel erg onwaarschijnlijk.
Dat jij en de medepesters het niet meer kunnen herrinneren kan komen doordat jullie het gewoon niet als fout zagen. Voor jullie was het normaal.
Vergeet ook niet dat als je iemand buitensluit, hetgeen niet hetzelfde is als pesten, gewoon plaaggedrag wat men blijkbaar in vriendengroepen heeft pesten is.
Buitensluiten in de zin van niet mee willen spelen is niet zo erg en is geen pesten. Maar wel als iemand daardoor niet mee kan doen met school, omdat niemand normaal wilt samenwerken.
Dat jij en de medepesters het niet meer kunnen herrinneren kan komen doordat jullie het gewoon niet als fout zagen. Voor jullie was het normaal.
Vergeet ook niet dat als je iemand buitensluit, hetgeen niet hetzelfde is als pesten, gewoon plaaggedrag wat men blijkbaar in vriendengroepen heeft pesten is.
Buitensluiten in de zin van niet mee willen spelen is niet zo erg en is geen pesten. Maar wel als iemand daardoor niet mee kan doen met school, omdat niemand normaal wilt samenwerken.
donderdag 26 april 2012 om 10:25
Het kan ook anders. Op de middelbare school vreselijk gepest door een groepje met een duidelijke aanstichtster. Toen ik in het tweede jaar van HBO zat bleek ze de zelfde opleiding te zijn gaan doen, en in het eerste jaar te zitten.
Vervolgens kwam ik haar een keer tegen op de toiletten. Ze sprak me aan en vertelde dat ze graag haar excuses wilde aanbieden voor wat ze jarenlang had gedaan, omdat ze er zelf toch wel erg mee in haar maag zat. Ik heb haar de hand geschud, haar excuses aangehoord, en dat was dat.
Moet wel eerlijk bekennen dat ik achteraf erg pissig was, omdat ze zei dat ze haar excuses wilde aanbieden omdat ze er zelf mee in haar maag zat. Over hoe ik me gevoeld moet hebben, dat kon haar blijkbaar niet schelen.
Nou ja. Laten we het er maar op houden dat ze zich wat ongelukkig uitdrukte. Ben blij dat ze in het reine is met zichzelf maar voor mij verandert het werkelijk waar geen bal.
Long story short: Sommige pesters zijn zich wel erg bewust van wat ze hebben gedaan. Andere blijkbaar niet.
Vervolgens kwam ik haar een keer tegen op de toiletten. Ze sprak me aan en vertelde dat ze graag haar excuses wilde aanbieden voor wat ze jarenlang had gedaan, omdat ze er zelf toch wel erg mee in haar maag zat. Ik heb haar de hand geschud, haar excuses aangehoord, en dat was dat.
Moet wel eerlijk bekennen dat ik achteraf erg pissig was, omdat ze zei dat ze haar excuses wilde aanbieden omdat ze er zelf mee in haar maag zat. Over hoe ik me gevoeld moet hebben, dat kon haar blijkbaar niet schelen.
Nou ja. Laten we het er maar op houden dat ze zich wat ongelukkig uitdrukte. Ben blij dat ze in het reine is met zichzelf maar voor mij verandert het werkelijk waar geen bal.
Long story short: Sommige pesters zijn zich wel erg bewust van wat ze hebben gedaan. Andere blijkbaar niet.