Relaties
alle pijlers
Claimerige schoonmoeder
maandag 2 juli 2018 om 14:11
Mijn schoonmoeder is alleen, sinds anderhalf jaar met persioen en we worden gek van haar.
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
maandag 2 juli 2018 om 16:59
1 dag van 's morgens 11 tot na het eten, dan verzint ze allemaal smoesjes om meer te komen, vervolgens de nodige appjes om aandacht etc etc.Vlinder1963 schreef: ↑02-07-2018 16:48Dat kan 1 dag per week te veel zijn, ik zou het niet trekken om elke week mijn schoonmoeder, dochters of kleinkinderen standaard hier te hebben en ik hou heel veel van ze.
Pffff dat is meer dan even een keer langskomen in de week hoor.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 juli 2018 om 17:00
Mooi verwoord, het gaat niet om hard zijn maar om de specifieke combinatie tussen een energiezuigende schoonmoeder en een vrouw die al haar energie nu nodig heeft om overeind te blijven.dianaf schreef: ↑02-07-2018 16:47Daar ben ik het wel mee eens hoor.
Maar TO geeft aan dat het door oa een postnatale depressie ze gewoon nog niet topfit is en het bezoek van haar schoonmoeder haar daarom extra zwaar valt. Ze geeft ook aan dat ze het waardeert wat schoonmoeder doet en vindt het niet kunnen om schoonmoeder bijvoorbeeld alleen voor taken lang te laten komen. Daarom vindt ze het ook logisch dat ze dan blijft mee-eten en te kletsen. Alleen het kost het bezoek haar te veel energie, plus dat schoonmoeder steeds dramt dus buiten dat bezoek kost ze ook veel negatieve energie.
TO wil duidelijk wel een leuke band met schoonmoeder, maar niet op deze manier, want dat kan ze momenteel gewoon niet aan. Dat heeft niets met koud of hard te maken, maar met zelfbescherming.
Het is inderdaad zelfbehoud : je bent niet verplicht om jezelf in brand te steken om een ander warm te houden.
maandag 2 juli 2018 om 17:00
Ik denk eigenlijk ook dat ze het wel doorheeft, omdat er soms ook irritaties zijn tijdens bezoeken. Ook dingen die ze zegt over zwager en de kinderen (dat ze zich daar niet altijd welkom voelt maar perse de kinderen een keer per week wil zien). Daar is dus hetzelfde aan de gang. En als wij zeggen dat het niet uitkomt en er zo op in gaat, ik weet gewoon dat ze wel doorheeft wat we ermee willen zeggen. Door de manier waarop ze reageert op berichten.florence13 schreef: ↑02-07-2018 16:20zou kunnen, als ik er geld op moest inzetten (op basis van helemaal niets buiten de informatie die TO geeft) denk ik dat die vrouw gewoon echt eenzaam is, en dat voor haar elk contact beter is dan helemaal alleen thuis zitten. En dat is zo super jammer, want er zijn nog zo veel dingen te doen op die leeftijd waar ze wel gewenst is, en waar ze veel meer uit zou kunnen halen dan bij schoondochter zitten die haar eigenlijk een last vindt.
Ik denk echt dat dit hele gedoe voor alle betrokken partijen echt niet optimaal is.
Ik heb man dit allemaal laten lezen en als het nu niet uitkomt zeggen we gewoon, sorry dat gaat niet lukken. Zonder vanalles erbij te halen. Grenzen stellen dus.
maandag 2 juli 2018 om 17:02
Beide precies verwoord hoe ik het voel! Man en ik hebben het het afgelopen jaar ook zwaar gehad ( gesproken over uit elkaar gaan etc). We zitten nu eindelijk weer in de lift met z’n allen.iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:00Mooi verwoord, het gaat niet om hard zijn maar om de specifieke combinatie tussen een energiezuigende schoonmoeder en een vrouw die al haar energie nu nodig heeft om overeind te blijven.
Het is inderdaad zelfbehoud : je bent niet verplicht om jezelf in brand te steken om een ander warm te houden.
maandag 2 juli 2018 om 17:04
Kan je nagaan dat als ik dat al niet trek ik de rest al helemaal niet trek, ik heb om die reden altijd het geluid van mijn telefoon uit , tenzij ik iets belangrijks verwacht
maandag 2 juli 2018 om 17:07
Gelijk heb je.Vlinder1963 schreef: ↑02-07-2018 17:04Kan je nagaan dat als ik dat al niet trek ik de rest al helemaal niet trek, ik heb om die reden altijd het geluid van mijn telefoon uit , tenzij ik iets belangrijks verwacht
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 juli 2018 om 17:09
Maar is ze ook echt eenzaam of vindt ze dat ze het recht heeft om altijd langs te komen als zij daar zin in heeft?
Heeft ze verder nog familie of vriendinnen oid. Waar liggen haar interesses buiten haar kinderen?
Heb je al eens voorgesteld dat ze een hobby gaat zoeken? Bv zoiets als de zonnebloem ofzo?
Heeft ze verder nog familie of vriendinnen oid. Waar liggen haar interesses buiten haar kinderen?
Heb je al eens voorgesteld dat ze een hobby gaat zoeken? Bv zoiets als de zonnebloem ofzo?
maandag 2 juli 2018 om 17:12
Schoonmoeder heeft best het een en ander mee gekregen, misschien wilde ze je ontlasten op deze manier.
maandag 2 juli 2018 om 17:15
Sneu zeg, voor haar.stokske schreef: ↑02-07-2018 17:00Ik denk eigenlijk ook dat ze het wel doorheeft, omdat er soms ook irritaties zijn tijdens bezoeken. Ook dingen die ze zegt over zwager en de kinderen (dat ze zich daar niet altijd welkom voelt maar perse de kinderen een keer per week wil zien). Daar is dus hetzelfde aan de gang. En als wij zeggen dat het niet uitkomt en er zo op in gaat, ik weet gewoon dat ze wel doorheeft wat we ermee willen zeggen. Door de manier waarop ze reageert op berichten.
Ik heb man dit allemaal laten lezen en als het nu niet uitkomt zeggen we gewoon, sorry dat gaat niet lukken. Zonder vanalles erbij te halen. Grenzen stellen dus.
Op je oude dag zo geschoffeerd te worden door je schoondochter en zoon maar uit pure wanhoop het accepteren omdat het alternatief, eenzaamheid, nog erger is.
Je man moet zich schamen.
maandag 2 juli 2018 om 17:19
Ik vind deze oude dame eerlijk gezegd niet zo sneu.
Stel dat het je buurvrouw was die continu zichzelf aan je opdringt zou je dat dan ook pikken?
De meeste mensen zeggen dan nee, dus waarom zo je het dan wel accepteren van je (schoon)moeder?
Niemand heeft sociale verplichtingen aan een andere volwassene. Als je elkaar helpt is dat mooi, maar dan alleen als je dat vrijwillig doet en jezelf er niet voor hoeft op te offeren.
maandag 2 juli 2018 om 17:39
Wat klinkt dat hard.iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:19Ik vind deze oude dame eerlijk gezegd niet zo sneu.
Stel dat het je buurvrouw was die continu zichzelf aan je opdringt zou je dat dan ook pikken?
De meeste mensen zeggen dan nee, dus waarom zo je het dan wel accepteren van je (schoon)moeder?
Niemand heeft sociale verplichtingen aan een andere volwassene. Als je elkaar helpt is dat mooi, maar dan alleen als je dat vrijwillig doet en jezelf er niet voor hoeft op te offeren.
Zeg je dat ook tegen je volwassen kinderen en tegen je ouders?
maandag 2 juli 2018 om 17:40
Nou misschien omdat ik nauwer verbonden ben met mijn moeder?iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:19Ik vind deze oude dame eerlijk gezegd niet zo sneu.
Stel dat het je buurvrouw was die continu zichzelf aan je opdringt zou je dat dan ook pikken?
De meeste mensen zeggen dan nee, dus waarom zo je het dan wel accepteren van je (schoon)moeder?
Niemand heeft sociale verplichtingen aan een andere volwassene. Als je elkaar helpt is dat mooi, maar dan alleen als je dat vrijwillig doet en jezelf er niet voor hoeft op te offeren.
Zij ook voor mij heeft gezorgd, voor mij klaarstaat en zij samen met mijn pa de enige twee personen op aard zijn waarvan ik weet dat ik erop terug kan vallen ongeacht wat de omstandigheden zijn en ongeacht wat ik flik, wederzijdse onvoorwaardelijke liefde dus.
Dat je je buurvrouw niet helpen wil is tot daaraan toe maar om je bloedeigen moeder zo te schofferen puur omdat ze snakt naar menselijk contact en het lef heeft jouw kostbare tijd te verspillen door 1 keer per week op bezoek te willen komen.
That blows my mind.
maandag 2 juli 2018 om 17:40
hoe kan je je (schoon)ouders vergelijken met een buurvrouw of een willekeurig andere volwassene.iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:19Ik vind deze oude dame eerlijk gezegd niet zo sneu.
Stel dat het je buurvrouw was die continu zichzelf aan je opdringt zou je dat dan ook pikken?
De meeste mensen zeggen dan nee, dus waarom zo je het dan wel accepteren van je (schoon)moeder?
Niemand heeft sociale verplichtingen aan een andere volwassene. Als je elkaar helpt is dat mooi, maar dan alleen als je dat vrijwillig doet en jezelf er niet voor hoeft op te offeren.
Dit meen je toch niet echt?
maandag 2 juli 2018 om 17:43
Ik vind dat niet hard. Je hoeft jezelf niet voor een ander op te offeren.
De aandacht die je aan een ander geeft moet imo geen sociale verplichting zijn, maar in liefde gegeven en in liefde ontvangen en dat is helaas zeker niet altijd het geval.
En ja dat zeg ik ook tegen mijn naasten als dat nodig mocht zijn.
maandag 2 juli 2018 om 17:45
Dit gaat om een andere situatie: jij doet dit uit liefde voor je moeder en je kunt het er bij hebben.Soulsista schreef: ↑02-07-2018 17:40Nou misschien omdat ik nauwer verbonden ben met mijn moeder?
Zij ook voor mij heeft gezorgd, voor mij klaarstaat en zij samen met mijn pa de enige twee personen op aard zijn waarvan ik weet dat ik erop terug kan vallen ongeacht wat de omstandigheden zijn en ongeacht wat ik flik, wederzijdse onvoorwaardelijke liefde dus.
Dat je je buurvrouw niet helpen wil is tot daaraan toe maar om je bloedeigen moeder zo te schofferen puur omdat ze snakt naar menselijk contact en het lef heeft jouw kostbare tijd te verspillen door 1 keer per week op bezoek te willen komen.
That blows my mind.
Bij TO spelen andere zaken een rol.
maandag 2 juli 2018 om 17:47
Omdat ik een bloedband niet heilig vind.
Er zijn geweldige ouders en geen leuke ouders en ik vind niet dat je uit schuldgevoel of verplichting met die laatste categorie intensief om hoeft te gaan.
anoniem_91778 wijzigde dit bericht op 02-07-2018 17:48
0.76% gewijzigd
maandag 2 juli 2018 om 17:47
Je verwacht ook niets van een partner?iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:43Ik vind dat niet hard. Je hoeft jezelf niet voor een ander op te offeren.
De aandacht die je aan een ander geeft moet imo geen sociale verplichting zijn, maar in liefde gegeven en in liefde ontvangen en dat is helaas zeker niet altijd het geval.
En ja dat zeg ik ook tegen mijn naasten als dat nodig mocht zijn.
maandag 2 juli 2018 om 17:51
Je trekt verkeerde conclusies. Ik heb het over sociale verplichtingen uit schuldgevoel of omdat je je grenzen niet goed bewaakt. Niet over verwachtingen.
In een goede relatie heb ik zeker verwachtingen tov mijn partner en mijn relatie is gelukkig heel goed.
En een goede relatie met je ouders heb je uiteraard ook verwachtingen tov elkaar en die geef je dan vrijwillig.
Het gaat mij dus om verplichtingen in niet goede relaties. Dat vind ik niet nodig als dat ten koste van jezelf gaat.
maandag 2 juli 2018 om 17:53
De een is meer familiemens dan de ander; je ziet hier ook echt 2 kampen ontstaan waarbij de familiemensen echt zo bol staan van onbegrip (in mijn opinie) en de niet familiemensen zich in bochten wringen om de familiemens te vriend te houden ten koste van zichzelf.
Het is wellicht duidelijk in welk ‘kamp’ ik zit. Mijn zusje is echt typisch familiemens: iedereen moet altijd overal bij zijn, elke dag contact met mijn ouders, wonend in hetzelfde dorp. En ik ben heel blij dat ze hier zo gelukkig mee is.
Ikzelf ben helemaal niet zo en het kost mij veel energie. Nu woon ik in het buitenland en mijn ouders heb ik 2 weken te logeren gehad en dat was echt heel fijn en waardevol. Juist omdat je dan niet alleen maar aan de oppervlakte blijft qua contact, maar het eindelijk ergens over gaat. Ik vind dat dus echt fijn.
Wat voor ons werkt is duidelijk grenzen aangeven. We proberen mijn ouders op veel vlakken tegemoet te komen door vroeg informatie te delen en ze te betrekken bij ons leven. Zo staat de deur hier ook wagenwijd open als ze hier weer naartoe willen komen. We hebben inmiddels een balans gevonden die voor ons allen werkt, maar hier zijn wel echt gesprekken en tranen (en helaas ook jaren) mee gemoeid geweest.
Het is wellicht duidelijk in welk ‘kamp’ ik zit. Mijn zusje is echt typisch familiemens: iedereen moet altijd overal bij zijn, elke dag contact met mijn ouders, wonend in hetzelfde dorp. En ik ben heel blij dat ze hier zo gelukkig mee is.
Ikzelf ben helemaal niet zo en het kost mij veel energie. Nu woon ik in het buitenland en mijn ouders heb ik 2 weken te logeren gehad en dat was echt heel fijn en waardevol. Juist omdat je dan niet alleen maar aan de oppervlakte blijft qua contact, maar het eindelijk ergens over gaat. Ik vind dat dus echt fijn.
Wat voor ons werkt is duidelijk grenzen aangeven. We proberen mijn ouders op veel vlakken tegemoet te komen door vroeg informatie te delen en ze te betrekken bij ons leven. Zo staat de deur hier ook wagenwijd open als ze hier weer naartoe willen komen. We hebben inmiddels een balans gevonden die voor ons allen werkt, maar hier zijn wel echt gesprekken en tranen (en helaas ook jaren) mee gemoeid geweest.
maandag 2 juli 2018 om 17:54
Jij was diegene die de buurvrouw er bij haalde .iris1969 schreef: ↑02-07-2018 17:51Je trekt verkeerde conclusies. Ik heb het over sociale verplichtingen uit schuldgevoel of omdat je je grenzen niet goed bewaakt. Niet over verwachtingen.
In een goede relatie heb ik zeker verwachtingen tov mijn partner en mijn relatie is gelukkig heel goed.
En een goede relatie met je ouders heb je uiteraard ook verwachtingen tov elkaar en die geef je dan vrijwillig.
Het gaat mij dus om verplichtingen in niet goede relaties. Dat vind ik niet nodig als dat ten koste van jezelf gaat.
maandag 2 juli 2018 om 17:56
Om aan te geven dat een bloedband niet heilig voor mij is.
Een slechte relatie met mijn (schoon)moeder is niet anders voor mij dan een slechte relatie met mijn buurvrouw.
Als je al mijn posts goed leest zie je precies wat ik bedoel.
maandag 2 juli 2018 om 17:58
Wat een kutopmerking ditnina1966 schreef: ↑02-07-2018 16:49Onzin. Denk zomaar dat schoonma best bereid is wat te doen. Denk zomaar dat ze daar eigenlijk om zit te springen.
Het zit 'm vooral hoe TO er tegenaan kijkt. En haar man? Tja, die ziet alleen maar zijn depressieve vrouw waar hij ondertussen ook wel genoeg van zal hebben dus alles voor de lieve vrede.