Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 3 januari 2011 om 19:28
Op het moment zelf weet ik wel waar ik me goed bij voel hoor! Alleen komt de kater altijd pas later.. moeilijk he. Punt is: ik slaap bij hem, aangezien ikzelf niet in de buurt woon. Is natuurlijk heel makkelijk op te lossen door bij vrienden te slapen of gewoon 's middags af te spreken. Maar vind het eigenlijk wel gezellig zo.
Hm...hoor mezelf en denk; je houdt valse hoop en kijkt nu al als een dolle uit naar die afspraak zaterdag! Liefst zou je een heel weekend met hem doorbrengen! Hij alleen niet....
Zal de posts van Amy idd nog eens doornemen. Volgens mij is nu alleen; geven en laten merken dat elke dag een keuze is en niks verplicht is van toepassing.
Hm...hoor mezelf en denk; je houdt valse hoop en kijkt nu al als een dolle uit naar die afspraak zaterdag! Liefst zou je een heel weekend met hem doorbrengen! Hij alleen niet....
Zal de posts van Amy idd nog eens doornemen. Volgens mij is nu alleen; geven en laten merken dat elke dag een keuze is en niks verplicht is van toepassing.
maandag 3 januari 2011 om 19:39
Haha, ik herken het gevoel hoor muisje.. Maar als je bij hem blijft slapen, wordt het algauw iets anders denk ik.. Of hij moet op de bank gaan slapen (neem aan dat ie zn bed dan afstaat aan jou 
Misschien gewoon eerst zelf is geen initiatief nemen en dan kijken of ex het doet? Ik weet nog dat als ik bij mn ex was, dat we de aantrekkingskracht voelden, het al te laat was.. We het er met elkaar over hadden dat het eigenlijk niet verstandig was, maar hier niet altijd wat mee deden.. En omdat we het er beide hetzelfde over dachten, had ik er (achteraf ook niet) geen problemen mee..
((De laatste x dat ik bij ex was wou ik wel, wou hij niet.. Was niet verstandig zei ie, hij wou niet dat ik er een kutgevoel aan over hield.. Nou, ik kreeg meer een kutgevoel dat hij me niet wou, dat er dus niets gebeurde.. Ook omdat ik aan zn hele lichaam en alles merkte dat hij niet achter stond wat hij zei.. Dus tja, misschien gewoon op een beetje lollige manier het te sprake brengen als er al iets in de lucht hangt? Weet je iig waar je beide aan toe bent.. ))
Oke, je hebt dus niets aan mij, behalve dat ik het ontzettend herkenbaar vindt, haha!!
Misschien gewoon eerst zelf is geen initiatief nemen en dan kijken of ex het doet? Ik weet nog dat als ik bij mn ex was, dat we de aantrekkingskracht voelden, het al te laat was.. We het er met elkaar over hadden dat het eigenlijk niet verstandig was, maar hier niet altijd wat mee deden.. En omdat we het er beide hetzelfde over dachten, had ik er (achteraf ook niet) geen problemen mee..
((De laatste x dat ik bij ex was wou ik wel, wou hij niet.. Was niet verstandig zei ie, hij wou niet dat ik er een kutgevoel aan over hield.. Nou, ik kreeg meer een kutgevoel dat hij me niet wou, dat er dus niets gebeurde.. Ook omdat ik aan zn hele lichaam en alles merkte dat hij niet achter stond wat hij zei.. Dus tja, misschien gewoon op een beetje lollige manier het te sprake brengen als er al iets in de lucht hangt? Weet je iig waar je beide aan toe bent.. ))
Oke, je hebt dus niets aan mij, behalve dat ik het ontzettend herkenbaar vindt, haha!!
-
maandag 3 januari 2011 om 19:48
Haha nee, maar vind het fijn dat jij er ook geen spijt van had ofzo. Ik namelijk ook niet van de vorige keer. Toen was het ook al uit en had me ZO voorgenomen om niets te doen. Zei ook tegen vriendinnen: "nee, maar echt! Heb er helemaal geen behoefte aan hoor!!". Vooral omdat ik er op het laatst in onze relatie ook heeeelemaal geen zin in had doordat het niet lekker liep. "Maar nu is dat anders!!!" zei iedereen. Ik bleef volhouden, maar toch......het was idd heeeeel anders.....Hm. Ik als groentje op dit gebied (sex met ex) wilde het niet geloven. Maar heb er ook geen spijt van. Weer een extra herinnering om te delen .
Weet eigenlijk wel zeker dat ex initiatief neemt. Zou eerder verbaasd zijn als hij het niet zou willen, dan zou ik me rotter voelen denk ik inderdaad! Dat kan ik me niet voorstellen. Ergens weet ik dat hij af wil spreken omdat hij me ergens ook mist en waarschijnlijk dan vooral ook lichamelijk. Dat heb ik zelf ook. Mis de intimiteit, het knuffelen ook. Hij ook zei die. Inkoppertje dus. Mocht de avond nou echt tegenvallen of echt als conclusie naar voren komen dat we kappen, dan is het een slecht idee natuurlijk. Maar in het geval van een open einde..ach.
Weet eigenlijk wel zeker dat ex initiatief neemt. Zou eerder verbaasd zijn als hij het niet zou willen, dan zou ik me rotter voelen denk ik inderdaad! Dat kan ik me niet voorstellen. Ergens weet ik dat hij af wil spreken omdat hij me ergens ook mist en waarschijnlijk dan vooral ook lichamelijk. Dat heb ik zelf ook. Mis de intimiteit, het knuffelen ook. Hij ook zei die. Inkoppertje dus. Mocht de avond nou echt tegenvallen of echt als conclusie naar voren komen dat we kappen, dan is het een slecht idee natuurlijk. Maar in het geval van een open einde..ach.
maandag 3 januari 2011 om 19:57
Ik heb trouwens wel nog even een vraag voor jullie. Gewoon oprecht antwoorden.
Vinden jullie mij te makkelijk? Ex gaat (emotioneel) vreemd, is verliefd op een ander, maakt het uit, slaapt met die ander, dat klopt niet en ex geeft aan dat hij misschien een verkeerde keuze heeft gemaakt. Let wel: misschien! Contact met ander is niet verbroken (collega's), ze zouden eerst als vrienden verder gaan, toen toch weer niet, maar wel gewoon vriendschappelijke collega's al heel lang. Ex geeft wel aan dat de kans dat dat iets wordt 0 is. En hoppa: ik stel mezelf beschikbaar! Tenminste, zeg niet: de groeten.
Ik vind mezelf eigenlijk wel te makkelijk, ondanks dat ik overal keihard op in ben gegaan en superboos ben geweest. Maar heb ook excuses aangeboden voor mijn (ook niet leuke) gedrag.
Dit zit me echt dwars. Als ik het van een ander zou horen zou ik zeker zeggen; jeeeeee, laat hem lekker zeg!! Hij zoekt het maar uit!!!
Wat jullie?
Vinden jullie mij te makkelijk? Ex gaat (emotioneel) vreemd, is verliefd op een ander, maakt het uit, slaapt met die ander, dat klopt niet en ex geeft aan dat hij misschien een verkeerde keuze heeft gemaakt. Let wel: misschien! Contact met ander is niet verbroken (collega's), ze zouden eerst als vrienden verder gaan, toen toch weer niet, maar wel gewoon vriendschappelijke collega's al heel lang. Ex geeft wel aan dat de kans dat dat iets wordt 0 is. En hoppa: ik stel mezelf beschikbaar! Tenminste, zeg niet: de groeten.
Ik vind mezelf eigenlijk wel te makkelijk, ondanks dat ik overal keihard op in ben gegaan en superboos ben geweest. Maar heb ook excuses aangeboden voor mijn (ook niet leuke) gedrag.
Dit zit me echt dwars. Als ik het van een ander zou horen zou ik zeker zeggen; jeeeeee, laat hem lekker zeg!! Hij zoekt het maar uit!!!
Wat jullie?
maandag 3 januari 2011 om 20:16
Of ik je te makkelijk vind? Nee, je gelooft gewoon in jullie liefde en bent heel menselijk bezig!
En af en toe moet je gewoon vertrouwen houden in de mens en in elkaar!
Wel vind ik dat je het wel veel aan ex overlaat, hij laat je constant twijfelen, en heb niet het idee dat jij je daar beter door gaat voelen, of wel? Dus ik hoop echt dat jullie afspraak wat meer duidelijkheid brengt! En dat je weer een beetje je kunt gaan focussen op jezelf en je eigen leven! Zorg ervoor dat je je eigen leven op orde hebt, leuk hebt, en stel dat hij dan weer een plaats in neemt in je leven, dan is dat alleen maar mooi meegenomen!
En af en toe moet je gewoon vertrouwen houden in de mens en in elkaar!
Wel vind ik dat je het wel veel aan ex overlaat, hij laat je constant twijfelen, en heb niet het idee dat jij je daar beter door gaat voelen, of wel? Dus ik hoop echt dat jullie afspraak wat meer duidelijkheid brengt! En dat je weer een beetje je kunt gaan focussen op jezelf en je eigen leven! Zorg ervoor dat je je eigen leven op orde hebt, leuk hebt, en stel dat hij dan weer een plaats in neemt in je leven, dan is dat alleen maar mooi meegenomen!
-
maandag 3 januari 2011 om 20:32
Heeee daar!
Succes zo Mootje!
Muisje: tja, of wij vinden dat jij emotioneel te makkelijk bent, dat moet je eigenlijk helemaal niet uitmaken. Wat vind je zelf? Dat je te makkelijk bent zeg je.
En wat ook altijd een mooie is: stel je voor dat je beste vriendin of je zus in jouw situatie zou zitten. Wat zou je dan zelf adviseren?
Je zegt het eigenlijk zelf al: niet doen.
Kijk, als je mijn persoonlijke mening vraagt: je ZEGT dat je vriendschappelijk wilt afspreken en dat er een last van je schouders afvalt. Ik heb je hier ook een aantal keren zien schrijven over je verdriet dat hij vreemd gegaan is en dat je eigenlijk nog niet zo goed weet wat je daarvan vindt (ja, niet leuk natuurlijk, maar ik bedoel: je bent niet echt boos geweest).
Je blijft maar trekken aan je ex en maar bevestiging bij hem zoeken terwijl hij toch duidelijk zegt dat hij ruimte wilt.
Soms zie je in dat hij tegenstrijdige dingen zegt/doet en daar word jij weer onzeker van etc...
En dan een volgend berichtje gaat of je er goed aan doet om sex met je ex te hebben! En je spreekt niet alleen "vriendschappelijk" met hem af, je blijft ook slapen! Lekker makkelijk voor je ex ook!
Mijn advies heb ik al keer op keer gegeven en iedereen hier die meeschrijft ook, maar omdat je er om vraagt geef ik het gewoon nog een keer:
Neem afstand van je ex. Als je een periode vast wilt leggen, ga dan voor 3 weken. Ik vind je namelijk heel onrustig en verward overkomen muisje en ik denk dat je voor jezelf nog helemaal niet duidelijk hebt wat je van deze hele situatie vindt. En ik zou het je zo gunnen om dingen wat duidelijker te zien voor je.
Sorry als ik je kwets, dat is niet mijn bedoeling.
Maar goed. Ik denk toch niet dat je ineens bovenstaande in uitvoering gaat brengen hahaha. Helemaal niet met een afspraak bij ex in het verschiet natuurlijk. En tja... dat snap ik ook wel. Gevoel is zo sterk soms...
Maar ik denk oprecht dat jouw gevoel je ratie overspoeld en dat contact blijven zoeken, beschikbaar blijven zijn en eventueel sex met je ex hebben niet goed voor je zal zijn. (want ja, je ZEGT nu wel dat je geen hoop ervan gaat krijgen, maar dat doe je wel)
Ben je nu boos????
Succes zo Mootje!
Muisje: tja, of wij vinden dat jij emotioneel te makkelijk bent, dat moet je eigenlijk helemaal niet uitmaken. Wat vind je zelf? Dat je te makkelijk bent zeg je.
En wat ook altijd een mooie is: stel je voor dat je beste vriendin of je zus in jouw situatie zou zitten. Wat zou je dan zelf adviseren?
Je zegt het eigenlijk zelf al: niet doen.
Kijk, als je mijn persoonlijke mening vraagt: je ZEGT dat je vriendschappelijk wilt afspreken en dat er een last van je schouders afvalt. Ik heb je hier ook een aantal keren zien schrijven over je verdriet dat hij vreemd gegaan is en dat je eigenlijk nog niet zo goed weet wat je daarvan vindt (ja, niet leuk natuurlijk, maar ik bedoel: je bent niet echt boos geweest).
Je blijft maar trekken aan je ex en maar bevestiging bij hem zoeken terwijl hij toch duidelijk zegt dat hij ruimte wilt.
Soms zie je in dat hij tegenstrijdige dingen zegt/doet en daar word jij weer onzeker van etc...
En dan een volgend berichtje gaat of je er goed aan doet om sex met je ex te hebben! En je spreekt niet alleen "vriendschappelijk" met hem af, je blijft ook slapen! Lekker makkelijk voor je ex ook!
Mijn advies heb ik al keer op keer gegeven en iedereen hier die meeschrijft ook, maar omdat je er om vraagt geef ik het gewoon nog een keer:
Neem afstand van je ex. Als je een periode vast wilt leggen, ga dan voor 3 weken. Ik vind je namelijk heel onrustig en verward overkomen muisje en ik denk dat je voor jezelf nog helemaal niet duidelijk hebt wat je van deze hele situatie vindt. En ik zou het je zo gunnen om dingen wat duidelijker te zien voor je.
Sorry als ik je kwets, dat is niet mijn bedoeling.
Maar goed. Ik denk toch niet dat je ineens bovenstaande in uitvoering gaat brengen hahaha. Helemaal niet met een afspraak bij ex in het verschiet natuurlijk. En tja... dat snap ik ook wel. Gevoel is zo sterk soms...
Maar ik denk oprecht dat jouw gevoel je ratie overspoeld en dat contact blijven zoeken, beschikbaar blijven zijn en eventueel sex met je ex hebben niet goed voor je zal zijn. (want ja, je ZEGT nu wel dat je geen hoop ervan gaat krijgen, maar dat doe je wel)
Ben je nu boos????
maandag 3 januari 2011 om 20:35
Mootje, hou je hoofd hoog als je met je ex spreekt!
Ik zou proberen wel "echt" te zijn. Dus als je verdrietig bent mag je hem dat ook best laten zien. Waarom zou je geforceerd "sterk" zijn. Juist je kwetsbaar op durven stellen is sterk en raakt hem ook het meest.
Ik vind dat hij best mag weten wat voor resultaat zijn daden hebben.
Ik zou ook proberen niet te gaan schreeuwen of hem te gaan kwesen. Je mag best heel duidelijk zijn hoor, maar hou de eer aan jezelf.
Hoe laat heb je afgesproken?
Ik zou proberen wel "echt" te zijn. Dus als je verdrietig bent mag je hem dat ook best laten zien. Waarom zou je geforceerd "sterk" zijn. Juist je kwetsbaar op durven stellen is sterk en raakt hem ook het meest.
Ik vind dat hij best mag weten wat voor resultaat zijn daden hebben.
Ik zou ook proberen niet te gaan schreeuwen of hem te gaan kwesen. Je mag best heel duidelijk zijn hoor, maar hou de eer aan jezelf.
Hoe laat heb je afgesproken?
maandag 3 januari 2011 om 20:38
Paars Jurkje: klinkt heel erg hetzelfde als bij mij. Is nu zo'n 7 weken uit denk ik. Maar "echt" uit ook maar week of 4 of 5.
De eerste weken had ik nog wel echt de hoop dat het goed zou komen met ons, maar ex vertoonde beetje tegenstrijdig gedrag en is erg afstandelijk. En daardoor heb ik nu wel beetje geleerd dat ik niet meer naar zijn voorwaarden ga buigen en handelen etc...
Uit welke regio komen jullie eigenlijk???
Ik uit regio Utrecht/Gooi
De eerste weken had ik nog wel echt de hoop dat het goed zou komen met ons, maar ex vertoonde beetje tegenstrijdig gedrag en is erg afstandelijk. En daardoor heb ik nu wel beetje geleerd dat ik niet meer naar zijn voorwaarden ga buigen en handelen etc...
Uit welke regio komen jullie eigenlijk???
Ik uit regio Utrecht/Gooi
maandag 3 januari 2011 om 20:41
Ja lastig.. Muisje ik ga iets zeggen wat je niet wilt horen: je bent nu niet gelukkig. Van deze situatie wordt je niet gelukkig. En de enige die dat kan veranderen, ben jij zelf.
Niet je ex, niet je vriendinnen, niet die collegascharrel, niet wij. JIJ moet jezelf weer sterk en heel maken en daar energie in steken. Nu vloeit alle energie weg in een bodemloze put en je hebt het zo hard zelf nodig.
Blijf toch niet slapen.. Maar als je dat wel doet, is dat jou keus, en mag niemand (inclusief jezelf) je veroordelen. Hoor! Je bent ook maar een mens!
Niet je ex, niet je vriendinnen, niet die collegascharrel, niet wij. JIJ moet jezelf weer sterk en heel maken en daar energie in steken. Nu vloeit alle energie weg in een bodemloze put en je hebt het zo hard zelf nodig.
Blijf toch niet slapen.. Maar als je dat wel doet, is dat jou keus, en mag niemand (inclusief jezelf) je veroordelen. Hoor! Je bent ook maar een mens!
maandag 3 januari 2011 om 20:42
@Muisje: Een deel van de dingen zal de eerste tijd geforceerd voelen.
Dat komt omdat je een nieuwe manier van communiceren leert en iets dat nieuw is, kost altijd moeite. Autorijden en fietsen gingen eerst ook niet vanzelf. Als het goed is gaat het na een tijdje oefenen al een stuk makkelijker!
Wel denk ik dat jullie niet moeten proberen om de oude problemen op te lossen.
Dan ga je namelijk vaak terug in het verleden. Toen deed jij dit, toen deed ik dat.
Het is wel belangrijk om te zorgen dat je dingen even uitgesproken hebt, zodat je daarna eerlijk en open verder kunt.
Als hij heel boos is omdat jij ooit zijn credit card ongevraagd hebt geleend en hij heeft je dit nooit gezegd, kan dat aan hem blijven knagen. Dan kun jij daar niets aan doen.
Als hij dat nu uitspreekt, kun jij zeggen dat je hoort dat hij dat zegt, dat je begrijpt dat hij dat niet leuk vindt en dat het je spijt dat jouw gedrag hem dat gevoel heeft gegeven. (je hebt hem niet opzettelijk gekwetst, maar hebt niet nagedacht). En dat je zult proberen om hem niet weer te kwetsen.
Maar ruzie maken over dat je nooit meer die credit card mag gebruiken en 'jij geeft altijd teveel geld uit' etc heeft totaal geen nut. Doe dat dan ook niet.
Als je die dingen uitgesproken hebt kun je verder. Zet dan ook een dikke, vette streep onder het verleden.
Spreek samen af dat je er voor gaat. Dat betekent dat je gedurende deze periode geen anderen hebt, maar dat je je op elkaar focust.
Als je ondertussen met een ander scharrelt, doe je je relatie repareren er 'een beetje bij' en dat is niet eerlijk naar de ander.
En ga dan afspreken. Kopje koffie, samen boodschappen doen, samen hapje eten, naar de film... wat jullie ook leuk vinden samen. Het gaat wel om tijd samen. Dus samen naar de kroeg om elkaar pas na 3 uur weer terug te zien telt niet.
Vermijd situaties waarvan je weet dat je daarmee ruzie krijgt. Je bent allebei verantwoordelijk voor je eigen problemen. Ga dus neit bij de ander het huishouden doen, terwijl je vroeger altijd vond dat jij alles moest doen. Dan bouw je weer dezelfde verhoudingen op en zal hij nooit zelf zien hoe hij alles moet doen.
Als jullie straks weer samen komen, kunnen jullie weer blij zijn met de dingen die je van elkaar kunt overnemen. Alles wat normaal was, wordt dan weer speciaal.
Muisje, het is logisch dat jullie twijfelen. Het is niet makkelijk.
Maar nogmaals: wat hebben jullie te verliezen. Zou het echt zo erg zijn als jullie samen gelukkig zouden zijn? Wat is er mis met gelukkig zijn?
Blijven slapen is wellicht nog niet zo verstandig. Misschien moet je eerst afspraken maken hoe jullie samen verder gaan. Het is heel verleidelijk om dan intiem te zijn, of om dingen voor hem te gaan doen en voor je het weet zit je weer in je oude patroon.
En jullie weten nog neit zeker dat jullie elkaar kwijt willen, dus waarom zou je het niet proberen?
Dat komt omdat je een nieuwe manier van communiceren leert en iets dat nieuw is, kost altijd moeite. Autorijden en fietsen gingen eerst ook niet vanzelf. Als het goed is gaat het na een tijdje oefenen al een stuk makkelijker!
Wel denk ik dat jullie niet moeten proberen om de oude problemen op te lossen.
Dan ga je namelijk vaak terug in het verleden. Toen deed jij dit, toen deed ik dat.
Het is wel belangrijk om te zorgen dat je dingen even uitgesproken hebt, zodat je daarna eerlijk en open verder kunt.
Als hij heel boos is omdat jij ooit zijn credit card ongevraagd hebt geleend en hij heeft je dit nooit gezegd, kan dat aan hem blijven knagen. Dan kun jij daar niets aan doen.
Als hij dat nu uitspreekt, kun jij zeggen dat je hoort dat hij dat zegt, dat je begrijpt dat hij dat niet leuk vindt en dat het je spijt dat jouw gedrag hem dat gevoel heeft gegeven. (je hebt hem niet opzettelijk gekwetst, maar hebt niet nagedacht). En dat je zult proberen om hem niet weer te kwetsen.
Maar ruzie maken over dat je nooit meer die credit card mag gebruiken en 'jij geeft altijd teveel geld uit' etc heeft totaal geen nut. Doe dat dan ook niet.
Als je die dingen uitgesproken hebt kun je verder. Zet dan ook een dikke, vette streep onder het verleden.
Spreek samen af dat je er voor gaat. Dat betekent dat je gedurende deze periode geen anderen hebt, maar dat je je op elkaar focust.
Als je ondertussen met een ander scharrelt, doe je je relatie repareren er 'een beetje bij' en dat is niet eerlijk naar de ander.
En ga dan afspreken. Kopje koffie, samen boodschappen doen, samen hapje eten, naar de film... wat jullie ook leuk vinden samen. Het gaat wel om tijd samen. Dus samen naar de kroeg om elkaar pas na 3 uur weer terug te zien telt niet.
Vermijd situaties waarvan je weet dat je daarmee ruzie krijgt. Je bent allebei verantwoordelijk voor je eigen problemen. Ga dus neit bij de ander het huishouden doen, terwijl je vroeger altijd vond dat jij alles moest doen. Dan bouw je weer dezelfde verhoudingen op en zal hij nooit zelf zien hoe hij alles moet doen.
Als jullie straks weer samen komen, kunnen jullie weer blij zijn met de dingen die je van elkaar kunt overnemen. Alles wat normaal was, wordt dan weer speciaal.
Muisje, het is logisch dat jullie twijfelen. Het is niet makkelijk.
Maar nogmaals: wat hebben jullie te verliezen. Zou het echt zo erg zijn als jullie samen gelukkig zouden zijn? Wat is er mis met gelukkig zijn?
Blijven slapen is wellicht nog niet zo verstandig. Misschien moet je eerst afspraken maken hoe jullie samen verder gaan. Het is heel verleidelijk om dan intiem te zijn, of om dingen voor hem te gaan doen en voor je het weet zit je weer in je oude patroon.
En jullie weten nog neit zeker dat jullie elkaar kwijt willen, dus waarom zou je het niet proberen?
maandag 3 januari 2011 om 20:43
Muisje, ik wil toch nog graag even nuanceren wat ik net schreef:
Ik schreef het omdat ik je zelf ook vaak hoor twijfelen. Je zegt zelf dat als het om een vriendin ging je haar anders zou adviseren dan dat je zelf doet.
En dat zegt eigenlijk wel genoeg toch?
Ik vind het jammer dat je iemand anders wel hoog genoeg hebt zitten om het beste voor die persoon te wensen, maar voor jezelf blijkbaar niet.
Ik denk ook echt dat je het zelf wel weet, maar dat de pijn die het doet om echt los te komen van je ex te heftig voor je is. Tja, en dat kan ik wel begrijpen natuurlijk, het is ook heftig! Ik snap heel goed dat dat soms niet te houden is en dan hup: dan zoek je weer contact en ben je weer even afgeleid van die pijn.
Het probleem is dat ik ook denk dat de enige manier om hier vanaf te komen toch echt even door die pijn heen gaan. En je zit al snel aan het hoogtepunt hoor, vanaf daar wordt het alleen maar minder.
Ik denk dat ik dit zelf ook heb gehad in de eerste weken dat ik toch nog hoopte dat het goed kwam. Ik denk dat ik mezelf gewoon een beetje in de maling nam ter bescherming. Alleen de gedachte al dat het over was was te pijnlijk. Maar ja, op een gegeven moment was de onzekerheid voor mij erger dan de pijn van het loslaten, dus gelukkig was het toen weer makkelijk kiezen.
Het is wel vervelend voor jou dat je ex ook maar blijft ingaan op je contact.
Ik schreef het omdat ik je zelf ook vaak hoor twijfelen. Je zegt zelf dat als het om een vriendin ging je haar anders zou adviseren dan dat je zelf doet.
En dat zegt eigenlijk wel genoeg toch?
Ik vind het jammer dat je iemand anders wel hoog genoeg hebt zitten om het beste voor die persoon te wensen, maar voor jezelf blijkbaar niet.
Ik denk ook echt dat je het zelf wel weet, maar dat de pijn die het doet om echt los te komen van je ex te heftig voor je is. Tja, en dat kan ik wel begrijpen natuurlijk, het is ook heftig! Ik snap heel goed dat dat soms niet te houden is en dan hup: dan zoek je weer contact en ben je weer even afgeleid van die pijn.
Het probleem is dat ik ook denk dat de enige manier om hier vanaf te komen toch echt even door die pijn heen gaan. En je zit al snel aan het hoogtepunt hoor, vanaf daar wordt het alleen maar minder.
Ik denk dat ik dit zelf ook heb gehad in de eerste weken dat ik toch nog hoopte dat het goed kwam. Ik denk dat ik mezelf gewoon een beetje in de maling nam ter bescherming. Alleen de gedachte al dat het over was was te pijnlijk. Maar ja, op een gegeven moment was de onzekerheid voor mij erger dan de pijn van het loslaten, dus gelukkig was het toen weer makkelijk kiezen.
Het is wel vervelend voor jou dat je ex ook maar blijft ingaan op je contact.
maandag 3 januari 2011 om 20:49
Ja Amy, je hebt gelijk wat betreft Muisje.
Maar vind je niet dat er dan langzamerhand wel eens constructief gebouwd/gewerkt mag worden aan hun relatie? Want nu zit ze al ik weet niet hoe lang in een situatie waar ze zelf ongelukkig van wordt en dat kan ook niet de bedoeling zijn lijkt me.
Ik vind het heel erg mooi en ik hoop echt van harte dat jullie hier aan kunnen werken Muisje. Ga je dit zaterdag met hem bespreken denk je?
Misschien kun je gewoon Amy's stukjes even verzamelen en meenemen, want ze vertelt het ook zo mooi...
Maar vind je niet dat er dan langzamerhand wel eens constructief gebouwd/gewerkt mag worden aan hun relatie? Want nu zit ze al ik weet niet hoe lang in een situatie waar ze zelf ongelukkig van wordt en dat kan ook niet de bedoeling zijn lijkt me.
Ik vind het heel erg mooi en ik hoop echt van harte dat jullie hier aan kunnen werken Muisje. Ga je dit zaterdag met hem bespreken denk je?
Misschien kun je gewoon Amy's stukjes even verzamelen en meenemen, want ze vertelt het ook zo mooi...
maandag 3 januari 2011 om 20:54
Zinnige reacties die ik hier zie langskomen:
1. je bent nu niet gelukkig. Dat moet sowieso veranderen
2. je geluk is niet afhankelijk van je vriend/ex
3. je kunt er voor kiezen je leven met iemand te delen. Die persoon moet dan een aanvulling zijn op je leven. Niet een gat vullen.
4. het moet een keuze zijn om met iemand te zijn, geen noodzaak.
Veel mensen rennen weg voor een relatie die neit lekker loopt. Veel mensen zeggen dat ze weggaan bij hun partner zodra die vreemdgaat.
Volgens mij kun je dat niet zeggen. Je moet zelf bepalen wat je op dat moment in die situatie wilt doen.
Wat ik wel denk, is dat je je te afhankelijk opstelt van de grillen van je ex. Je doet dat omdat je hem niet los durft te laten. Maar al met al verandert de situatie niet. Als het straks weer 'goed' komt, heb je geen evenwichtige, gelijkwaardige relatie.
Je blijft een bepaalde afhankelijkheid van je vriend hebben.
Wat je wilt, is dat jij als persoon een complete persoon bent. En dat kun je alleen maar zelf doen. Je vriend / ex kun je in dat leven toelaten om een nog mooier leven te krijgen dan je al hebt. Je kunt het leven makkelijker voor elkaar maken. Taken van elkaar overnemen, elkaar steunen, lasten delen, meer geld binnenbrengen, een fijner huis kopen etc.
En geloof me, ik zeg niets over verdeling van taken en binnenbrengen van geld. Als jullie dat op de klassieke manier willen invullen kun je nog steeds op vrijwillige basis samen zijn en een gelijkwaardige relatie hebben.
Laat dus los dat je ex/vriend bepaalt of jullie samen verder gaan.
Maak je eigen keuze. Bepaal wie jij bent en of je hem toe wil laten in je leven. Is die keuze 'ja', bespreek dan met hem of hij ook wil (zie boven).
1. je bent nu niet gelukkig. Dat moet sowieso veranderen
2. je geluk is niet afhankelijk van je vriend/ex
3. je kunt er voor kiezen je leven met iemand te delen. Die persoon moet dan een aanvulling zijn op je leven. Niet een gat vullen.
4. het moet een keuze zijn om met iemand te zijn, geen noodzaak.
Veel mensen rennen weg voor een relatie die neit lekker loopt. Veel mensen zeggen dat ze weggaan bij hun partner zodra die vreemdgaat.
Volgens mij kun je dat niet zeggen. Je moet zelf bepalen wat je op dat moment in die situatie wilt doen.
Wat ik wel denk, is dat je je te afhankelijk opstelt van de grillen van je ex. Je doet dat omdat je hem niet los durft te laten. Maar al met al verandert de situatie niet. Als het straks weer 'goed' komt, heb je geen evenwichtige, gelijkwaardige relatie.
Je blijft een bepaalde afhankelijkheid van je vriend hebben.
Wat je wilt, is dat jij als persoon een complete persoon bent. En dat kun je alleen maar zelf doen. Je vriend / ex kun je in dat leven toelaten om een nog mooier leven te krijgen dan je al hebt. Je kunt het leven makkelijker voor elkaar maken. Taken van elkaar overnemen, elkaar steunen, lasten delen, meer geld binnenbrengen, een fijner huis kopen etc.
En geloof me, ik zeg niets over verdeling van taken en binnenbrengen van geld. Als jullie dat op de klassieke manier willen invullen kun je nog steeds op vrijwillige basis samen zijn en een gelijkwaardige relatie hebben.
Laat dus los dat je ex/vriend bepaalt of jullie samen verder gaan.
Maak je eigen keuze. Bepaal wie jij bent en of je hem toe wil laten in je leven. Is die keuze 'ja', bespreek dan met hem of hij ook wil (zie boven).
maandag 3 januari 2011 om 21:46
Brugge, nu ben ik dus superboos!!! Natuurlijk niet! Ik ben gewoon een ongeleid projectiel momenteel dat deels boos is op zichzelf vanwege de "zwakheid" en dan denk ik weer: "hee muisje, het is altijd andersom geweest, je hebt ex altijd afgekat terwijl hij alles voor je deed, nu krijg je de wind terug van voren". Die twee gedachten schieten een beetje door me heen.
Tja..ik weet het dus gewoon allemaal niet!!!! Wat reeel, rechtvaardig en normaal is zeg maar. Ex had gewoon moeten praten, dan was dit niet gebeurd wellicht (geeft hij zelf iig aan).
Natuurlijk niet! Ik ben gewoon een ongeleid projectiel momenteel dat deels boos is op zichzelf vanwege de "zwakheid" en dan denk ik weer: "hee muisje, het is altijd andersom geweest, je hebt ex altijd afgekat terwijl hij alles voor je deed, nu krijg je de wind terug van voren". Die twee gedachten schieten een beetje door me heen.Tja..ik weet het dus gewoon allemaal niet!!!! Wat reeel, rechtvaardig en normaal is zeg maar. Ex had gewoon moeten praten, dan was dit niet gebeurd wellicht (geeft hij zelf iig aan).
maandag 3 januari 2011 om 21:53
Amy, ik weet het dus gewoon niet. Ik wil het ergens wel, maar ben bang dat omdat hij niet voor me vecht het altijd ongelijk zal blijven. En hij weet het elke keer precies zo te zeggen dat er geen keuze gemaakt wordt van zijn kant. "Ik weet niet of ik het wil, maar wil het wel proberen".
En ik ga ook wel door hoor! Weet al waar ik ga hoogstwaarschijnlijk ga wonen over een paar maandjes (als het doorgaat dat ik er terecht kan) en heb een plan gemaakt voor een verre reis met een vriendin. Daarbij mijn studie die afgemaakt moet worden. Er is genoeg te doen. Het klinkt raar; maar ergens ben ik wel gewoon gelukkig (diep van binnen). Ik weet dat ik plannen heb en er wel kom in mijn eentje. Alleen die keuze vreet aan me, omdat hij niet kiest en ik het ook niet kan. En ik het gewoon helemaal niet meer weet ook, totaal verward op dat punt.
En ik ga ook wel door hoor! Weet al waar ik ga hoogstwaarschijnlijk ga wonen over een paar maandjes (als het doorgaat dat ik er terecht kan) en heb een plan gemaakt voor een verre reis met een vriendin. Daarbij mijn studie die afgemaakt moet worden. Er is genoeg te doen. Het klinkt raar; maar ergens ben ik wel gewoon gelukkig (diep van binnen). Ik weet dat ik plannen heb en er wel kom in mijn eentje. Alleen die keuze vreet aan me, omdat hij niet kiest en ik het ook niet kan. En ik het gewoon helemaal niet meer weet ook, totaal verward op dat punt.
maandag 3 januari 2011 om 22:05
Zo gauw ik luchtig doe heeft ex er ontzettend zin in om af te spreken. Maar zo gauw het op keuzes, excuses etc. aankomt, dan geeft hij aan dat hij zich gaat afzetten in zijn hoofd. Ik denk oprecht dat hij dat niet doet om mij aan het lijntje te houden of wat dan ook. Het is op zich een "lieve" jongen. Maar wel een beetje een naieve af en toe. Hij heeft wel al heel erg zijn excuses aangeboden, heel veel gemaild over alles, aangegeven wat hem dwars zat, waarom het mis is gegaan, dat hij het niet zo gewild heeft etc etc
Alleen: hij kan geen definitieve keuze maken. Al bijna 3 maanden lang niet. Hij zegt gewoon heel simpel: als jij een knoop wil hakken moet je dat doen, maar ik ben er nog niet klaar mee. Ook al weet ik ook nog niet of ik het wel wil.
Dat legt alles bij mij, waardoor ik maar blijf malen en malen en malen en malen...wel afspreken/niet afspreken. Wel contact/geen contact?!
De oplossing: loslaten en bij hem laten!! Ik weet het zo goed.
In ieder geval superbedankt dat jullie nog steeds reageren en meedenken, na steeds opnieuw om hetzelfde advies vragen. Sorry!!!!!
Alleen: hij kan geen definitieve keuze maken. Al bijna 3 maanden lang niet. Hij zegt gewoon heel simpel: als jij een knoop wil hakken moet je dat doen, maar ik ben er nog niet klaar mee. Ook al weet ik ook nog niet of ik het wel wil.
Dat legt alles bij mij, waardoor ik maar blijf malen en malen en malen en malen...wel afspreken/niet afspreken. Wel contact/geen contact?!
De oplossing: loslaten en bij hem laten!! Ik weet het zo goed.
In ieder geval superbedankt dat jullie nog steeds reageren en meedenken, na steeds opnieuw om hetzelfde advies vragen. Sorry!!!!!
maandag 3 januari 2011 om 22:22
Nee ben je gek! Niks geen sorry hoor! We snappen het toch ook helemaal! Dat is het voordeel van in hetzelfde schuitje zitten!
Het is alleen dat ik je het beste gun en ik hoop echt oprecht dat jullie eruit komen samen en dat het dit dan allemaal waard is geweest!
Ja... je situatie is moeilijk... ik zou het ook niet weten in jouw geval denk ik.
Het is alleen dat ik je het beste gun en ik hoop echt oprecht dat jullie eruit komen samen en dat het dit dan allemaal waard is geweest!
Ja... je situatie is moeilijk... ik zou het ook niet weten in jouw geval denk ik.
maandag 3 januari 2011 om 22:25
maandag 3 januari 2011 om 22:28
Muisje, jouw keuze gaat weer om zijn gedrag. Jij wil niet verder, omdat hij geen knopen doorhaakt.
Maar waarom wil je dat hij knopen doorhakt? Omdat jij eigenlijk wil horen, dat hij ook verder wil? Of omdat jij ze zelf niet wil doorhakken?
Je moet alleen jouw eigen besluit nemen hoor.
En ik heb het gevoel dat jij wel verder wil, maar bang bent voor onvoldoende inzet van zijn kant.
Waarom zeg je dat niet tegen hem? Waarom vraag je hem niet om zich de komende periode wel in te zetten om samen te kijken wat er nog in zit?
Wil hij niet, prima. Da's dan duidelijk.
Wil hij wel, maar lukt het de komende maanden niet omdat jullie onbewust toch afhaken? Prima, ook duidelijk.
Je vraagt nu alleen om er nu nog niet direct een punt achter te zetten maar om je allebei in te zetten om nog te kijken wat er is. Zo kom je er dus vanzelf achter welke knoop je moet doorhakken. Zo krijg je duidelijk
heid. En zo KAN het goedkomen. Of niet, als jullie er alsnog mee ophouden.
Je bent heel erg gefixeert op zijn ja of nee. Maar hij wil misschien wel, maar weet ook niet hoe. Hoe moet hij die vraag dan beantwoorden?
Daarom: ga het eens helemaal anders doen en kijk wat dan jullie antwoord is.
Maar waarom wil je dat hij knopen doorhakt? Omdat jij eigenlijk wil horen, dat hij ook verder wil? Of omdat jij ze zelf niet wil doorhakken?
Je moet alleen jouw eigen besluit nemen hoor.
En ik heb het gevoel dat jij wel verder wil, maar bang bent voor onvoldoende inzet van zijn kant.
Waarom zeg je dat niet tegen hem? Waarom vraag je hem niet om zich de komende periode wel in te zetten om samen te kijken wat er nog in zit?
Wil hij niet, prima. Da's dan duidelijk.
Wil hij wel, maar lukt het de komende maanden niet omdat jullie onbewust toch afhaken? Prima, ook duidelijk.
Je vraagt nu alleen om er nu nog niet direct een punt achter te zetten maar om je allebei in te zetten om nog te kijken wat er is. Zo kom je er dus vanzelf achter welke knoop je moet doorhakken. Zo krijg je duidelijk
heid. En zo KAN het goedkomen. Of niet, als jullie er alsnog mee ophouden.
Je bent heel erg gefixeert op zijn ja of nee. Maar hij wil misschien wel, maar weet ook niet hoe. Hoe moet hij die vraag dan beantwoorden?
Daarom: ga het eens helemaal anders doen en kijk wat dan jullie antwoord is.
maandag 3 januari 2011 om 22:30
quote:Brugge schreef op 03 januari 2011 @ 22:25:
O, maar wat ik trouwens wel vind Muisje: dat jij in jullie relatie kattig, snauwerig of wat dan ook was is absoluut geen reden nu om jezelf naar te laten behandelen.
Jouw vriend had voor zichzelf op moeten komen, maar heeft dat niet gedaan. Dat is zijn keus geweest.
Helemaal mee eens. Gebeurd is gebeurd. Je kunt sorry zeggen en je gedrag veranderen. Jezelf straffen en schuldig blijven voelen gaat het niet beter maken.
Jullie gingen neit goed met elkaar om. Hij deed dingen die niet goed waren en jij ook. Kennelijk was dit jouw mindere kant. Fijn dat je die gevonden hebt. Leer ervan, en ga verder.
Kop op meid... je bent hartstikke slim, maar je laat je even ondersneeuwen door je emoties.
Dikke knuffel... Ga lekker douchen, lekker tuttelen en kruip dan lekker onder de wol. Wees lief voor jezelf en hou vertrouwen!
Slaap lekker!
Liefs, Amy
O, maar wat ik trouwens wel vind Muisje: dat jij in jullie relatie kattig, snauwerig of wat dan ook was is absoluut geen reden nu om jezelf naar te laten behandelen.
Jouw vriend had voor zichzelf op moeten komen, maar heeft dat niet gedaan. Dat is zijn keus geweest.
Helemaal mee eens. Gebeurd is gebeurd. Je kunt sorry zeggen en je gedrag veranderen. Jezelf straffen en schuldig blijven voelen gaat het niet beter maken.
Jullie gingen neit goed met elkaar om. Hij deed dingen die niet goed waren en jij ook. Kennelijk was dit jouw mindere kant. Fijn dat je die gevonden hebt. Leer ervan, en ga verder.
Kop op meid... je bent hartstikke slim, maar je laat je even ondersneeuwen door je emoties.
Dikke knuffel... Ga lekker douchen, lekker tuttelen en kruip dan lekker onder de wol. Wees lief voor jezelf en hou vertrouwen!
Slaap lekker!
Liefs, Amy
maandag 3 januari 2011 om 23:01
Nou, naar aanleiding van Amy's post heb ik ex een mail gestuurd. We waren toch al aan het mailen. Dat ik het fijn zou vinden als hij voor onze afspraak na gaat denken, omdat ik wel kom om alles samen op een rijtje te zetten. En of hij het wil laten weten als hij deze week tot de conclusie komt dat hij het echt niet meer ziet. Zodat we dan kunnen besluiten niet af te spreken.
En mocht hij er wel nog iets in zien: of hij dan wil bedenken en opschrijven hoe en wat (anders klapt hij weer dicht natuurlijk).
Maar heb 'm ook duidelijk gemaakt dat ik zijn keuze voor nee echt wel respecteer. Dat ik niet graag aan de kant gezet word (wie wel), maar dat ik weet wat ik waard ben, dus daar wel overheen kom. Beter dan deze situatie.
Verder nog aangegeven dat ik het moeilijk heb met een keuze maken voor mezelf, omdat ik niet precies weet wat hij denkt/wil/voelt. En dat ik ook niet weet of ik over mijn kant moet laten gaan wat er gebeurd is, hoe groot mijn eigen aandeel is etc. (denk, zeg het maar eerlijk). Maar dat ik het wel een kans geef, los van of het gaat werken (heb ook aangegeven dat ik dat wel betwijfel).
Toch wel fijn om wat "eisen" te stellen aan onze afspraak. Beetje richtlijnen voor het eventuele gesprek. Ben benieuwd.
En mocht hij er wel nog iets in zien: of hij dan wil bedenken en opschrijven hoe en wat (anders klapt hij weer dicht natuurlijk).
Maar heb 'm ook duidelijk gemaakt dat ik zijn keuze voor nee echt wel respecteer. Dat ik niet graag aan de kant gezet word (wie wel), maar dat ik weet wat ik waard ben, dus daar wel overheen kom. Beter dan deze situatie.
Verder nog aangegeven dat ik het moeilijk heb met een keuze maken voor mezelf, omdat ik niet precies weet wat hij denkt/wil/voelt. En dat ik ook niet weet of ik over mijn kant moet laten gaan wat er gebeurd is, hoe groot mijn eigen aandeel is etc. (denk, zeg het maar eerlijk). Maar dat ik het wel een kans geef, los van of het gaat werken (heb ook aangegeven dat ik dat wel betwijfel).
Toch wel fijn om wat "eisen" te stellen aan onze afspraak. Beetje richtlijnen voor het eventuele gesprek. Ben benieuwd.