Dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:10
Hoi allemaal,
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 18:34
quote:Whiskers schreef op 28 februari 2010 @ 17:28:
Hier nog iemand met Dyscalculie.
Links en rechts vind ik bijzonder lastig en telefoonnrs noteren is helemaal een drama!
Vooral wanneer ze beginnen met drieenzestig en dat soort gevallen.
Dan schrijf ik eerst de drie en dan de zes ervoor.
Zo irritant!Check, check. Al red ik me prima met een rekenmachine. Hoofdrekenen is een ramp en voor de rest moet ik me gewoon extra concentreren zodra er cijfers aan te pas komen. Ben ik moe gaat het geheid fout. Een carriere als boekhouder heb ik dan ook maar laten schieten. Verder kreeg ik ook op de lagere school het advies ZMLK, maar ik ben gewoon naar de mavo, daarna mbo en hbo gegaan. Want toen ik op de mavo kwam en een rekenmachine mocht gebruiken en ik me extra goed concentreerde haalde ik perfecte cijfers. Zelfs hoger dan de gemiddelde leerlingen. Zodra ik de getallen kan zien dan gaat het prima. Maar zeg het niet tegen me en laat het me niet opschrijven want dan ga ik als ik niet goed geconcentreerd ben fout. Tot grote hilariteit van anderen. Verder dan dit ervaar ik eigenlijk geen problemen. Ik las hier dat er mensen zijn die last hebben van ruimtelijk inzicht dat heb ik gelukkig niet. Dat is zeer goed zelfs.
Hier nog iemand met Dyscalculie.
Links en rechts vind ik bijzonder lastig en telefoonnrs noteren is helemaal een drama!
Vooral wanneer ze beginnen met drieenzestig en dat soort gevallen.
Dan schrijf ik eerst de drie en dan de zes ervoor.
Zo irritant!Check, check. Al red ik me prima met een rekenmachine. Hoofdrekenen is een ramp en voor de rest moet ik me gewoon extra concentreren zodra er cijfers aan te pas komen. Ben ik moe gaat het geheid fout. Een carriere als boekhouder heb ik dan ook maar laten schieten. Verder kreeg ik ook op de lagere school het advies ZMLK, maar ik ben gewoon naar de mavo, daarna mbo en hbo gegaan. Want toen ik op de mavo kwam en een rekenmachine mocht gebruiken en ik me extra goed concentreerde haalde ik perfecte cijfers. Zelfs hoger dan de gemiddelde leerlingen. Zodra ik de getallen kan zien dan gaat het prima. Maar zeg het niet tegen me en laat het me niet opschrijven want dan ga ik als ik niet goed geconcentreerd ben fout. Tot grote hilariteit van anderen. Verder dan dit ervaar ik eigenlijk geen problemen. Ik las hier dat er mensen zijn die last hebben van ruimtelijk inzicht dat heb ik gelukkig niet. Dat is zeer goed zelfs.
zondag 28 februari 2010 om 18:36
Bedenk er eens een paar?
Hieronder wat ik heb geprobeerd:
- Niet informeren en gewoon mijn stinkende best doen
- Faalangst training volgen
- Informeren voor aanvang van het schooljaar
- Informeren voor de les
- Huiswerkbegeleiding
- Tot in den treuren blijven oefenen op mijn sommen met resultaat vaak alsnog een 1,2,3 of 4 voor een toets
- Stage aannemen die eigenlijk boven mijn kunnen lag (veel rekenwerk)
- Stage aannemen, van tevoren informeren en tot de conclusie komen dat ik dan alsnog rekenwerk moet doen.
Vertel mij, welke betere opties er zijn en ik zal ze uitproberen.
Ik tot alles bereid.
Hieronder wat ik heb geprobeerd:
- Niet informeren en gewoon mijn stinkende best doen
- Faalangst training volgen
- Informeren voor aanvang van het schooljaar
- Informeren voor de les
- Huiswerkbegeleiding
- Tot in den treuren blijven oefenen op mijn sommen met resultaat vaak alsnog een 1,2,3 of 4 voor een toets
- Stage aannemen die eigenlijk boven mijn kunnen lag (veel rekenwerk)
- Stage aannemen, van tevoren informeren en tot de conclusie komen dat ik dan alsnog rekenwerk moet doen.
Vertel mij, welke betere opties er zijn en ik zal ze uitproberen.
Ik tot alles bereid.
zondag 28 februari 2010 om 18:40
quote:Whiskers schreef op 28 februari 2010 @ 17:59:
Weet je wat wel heel goed gaat?
Cijfers opschrijven vanuit de Engelse taal.
Dan hoor je het cijfer dat je het eerst moet opschrijven ook als eerste.
In het Nederlands klopt het gewoon niet.Werkt idd perfect. In het Engels kan ik me dus ook minder focussen op de getallen omdat ik die standaard goed schrijf/ goed opschrijf. Een verademing
Weet je wat wel heel goed gaat?
Cijfers opschrijven vanuit de Engelse taal.
Dan hoor je het cijfer dat je het eerst moet opschrijven ook als eerste.
In het Nederlands klopt het gewoon niet.Werkt idd perfect. In het Engels kan ik me dus ook minder focussen op de getallen omdat ik die standaard goed schrijf/ goed opschrijf. Een verademing
zondag 28 februari 2010 om 18:47
Ik ben zowel woord- als cijferblind en ik vraag me af of dat vaker voorkomt of juist niet. Hebben jullie ook beiden of juist niet?
Overigens heb ik er verder weinig nadeel van ondervonden, omdat ik een boven-gemiddelde intelligentie heb en een heel goed geheugen en uiteraard ben ik zeer bedreven in allerlei trucjes. Ik val wel door de mand bij hoofdrekenen, omrekenen in een buitenlandse valuta (heerlijk die Euro!) en telefoonnummers opschrijven.
En wat ik echt totaal niet begrijp is bijvoorbeeld: twee mannen leggen een vloerbedekking en ze doen zoveel uur over een m2, hoe lang zijn ze met de kamer van zoveel m2 bezig en hoeveel vloerbedekking hebben ze nodig? Echt al schiet je me neer, ik heb echt geen idee!
Overigens heb ik er verder weinig nadeel van ondervonden, omdat ik een boven-gemiddelde intelligentie heb en een heel goed geheugen en uiteraard ben ik zeer bedreven in allerlei trucjes. Ik val wel door de mand bij hoofdrekenen, omrekenen in een buitenlandse valuta (heerlijk die Euro!) en telefoonnummers opschrijven.
En wat ik echt totaal niet begrijp is bijvoorbeeld: twee mannen leggen een vloerbedekking en ze doen zoveel uur over een m2, hoe lang zijn ze met de kamer van zoveel m2 bezig en hoeveel vloerbedekking hebben ze nodig? Echt al schiet je me neer, ik heb echt geen idee!
zondag 28 februari 2010 om 18:50
Tja, ik ben gewoon telkens vol de confrontatie aangegaan met mijzelf en erachter gekomen dat een rekenmachine perfect werkt voor mij.
Zolang ik de getallen niet als een geheel zie maar als cijfer opzich en het dus als zodanig ook intyp op een rekenmachine maak ik geen fouten. Mocht een rekenmachine niet bij de hand zijn dan is een kladblaadje een alternatief. Maar ik hou er dan altijd rekening mee dat ik het fout kan hebben.
En heb ik het fout? Ach dan ben ik op dat moment maar dom. Daar trek ik mij niets van aan. En zeker ook omdat mijn Cito echt op ZMLK niveau was en ik daarna gewoon tegen het advies in mijn eigen weg ben gaan bewandelen met uitstekend resultaat (immers had ik echt dat niveau zou ik mijn hbo niet gehaald hebben) Ik ben zelfs 4 jaar lang elke keer met mijn rapport langs gegaan op de basisschool om ze ermee figuurlijk om de oren te slaan. Want wat ik als toto cijfers haalde op de basisschool, haalde ik bij lange na niet op de middelbare school. Daar waren de laagste cijfers een 8
Zolang ik de getallen niet als een geheel zie maar als cijfer opzich en het dus als zodanig ook intyp op een rekenmachine maak ik geen fouten. Mocht een rekenmachine niet bij de hand zijn dan is een kladblaadje een alternatief. Maar ik hou er dan altijd rekening mee dat ik het fout kan hebben.
En heb ik het fout? Ach dan ben ik op dat moment maar dom. Daar trek ik mij niets van aan. En zeker ook omdat mijn Cito echt op ZMLK niveau was en ik daarna gewoon tegen het advies in mijn eigen weg ben gaan bewandelen met uitstekend resultaat (immers had ik echt dat niveau zou ik mijn hbo niet gehaald hebben) Ik ben zelfs 4 jaar lang elke keer met mijn rapport langs gegaan op de basisschool om ze ermee figuurlijk om de oren te slaan. Want wat ik als toto cijfers haalde op de basisschool, haalde ik bij lange na niet op de middelbare school. Daar waren de laagste cijfers een 8
zondag 28 februari 2010 om 18:51
zondag 28 februari 2010 om 18:51
Tijdens mijn studie gaf ik als bijbaantje wiskundebijles. Wat is nou het verschil met iemand de gewoon niet zo makkelijk leert op dat vlak dan iemand met dyscalculie? In alle gevallen konden "mijn" studenten met veel extra aandacht voor wiskunde weer goed mee komen met dat vak, heb ik dan geen mensen met dyscalculie bijles gegeven misschien?
Beide kunnen er niet zo veel aan doen, maar het komt bij mij een beetje over dat als je 'dyscalculie' hebt, je er nog minder aan kunt doen en alle andere mensen maar rekening met jou moeten houden.
Mensen die gewoon dommer zijn dan gemiddeld moeten ook betalen voor bijles, waarom niet als je dyscalculie hebt dan? Waarom moet bij dyscalculie een schoolsysteem worden aangepast, en bij een laag IQ niet?
Beide kunnen er niet zo veel aan doen, maar het komt bij mij een beetje over dat als je 'dyscalculie' hebt, je er nog minder aan kunt doen en alle andere mensen maar rekening met jou moeten houden.
Mensen die gewoon dommer zijn dan gemiddeld moeten ook betalen voor bijles, waarom niet als je dyscalculie hebt dan? Waarom moet bij dyscalculie een schoolsysteem worden aangepast, en bij een laag IQ niet?
zondag 28 februari 2010 om 18:53
quote:iris1969 schreef op 28 februari 2010 @ 18:47:
Overigens heb ik er verder weinig nadeel van ondervonden, omdat ik een boven-gemiddelde intelligentie heb en een heel goed geheugen en uiteraard ben ik zeer bedreven in allerlei trucjes. Ik val wel door de mand bij hoofdrekenen, omrekenen in een buitenlandse valuta (heerlijk die Euro!) en telefoonnummers opschrijven.
Precies dit heb ik dus ook.
En wat ik echt totaal niet begrijp is bijvoorbeeld: twee mannen leggen een vloerbedekking en ze doen zoveel uur over een m2, hoe lang zijn ze met de kamer van zoveel m2 bezig en hoeveel vloerbedekking hebben ze nodig? Echt al schiet je me neer, ik heb echt geen idee! Hier moet ik altijd even goed nadenken en extra lezen, uiteindelijk kom ik er wel uit maar het kost iets langer dan gemiddeld
Overigens heb ik er verder weinig nadeel van ondervonden, omdat ik een boven-gemiddelde intelligentie heb en een heel goed geheugen en uiteraard ben ik zeer bedreven in allerlei trucjes. Ik val wel door de mand bij hoofdrekenen, omrekenen in een buitenlandse valuta (heerlijk die Euro!) en telefoonnummers opschrijven.
Precies dit heb ik dus ook.
En wat ik echt totaal niet begrijp is bijvoorbeeld: twee mannen leggen een vloerbedekking en ze doen zoveel uur over een m2, hoe lang zijn ze met de kamer van zoveel m2 bezig en hoeveel vloerbedekking hebben ze nodig? Echt al schiet je me neer, ik heb echt geen idee! Hier moet ik altijd even goed nadenken en extra lezen, uiteindelijk kom ik er wel uit maar het kost iets langer dan gemiddeld
zondag 28 februari 2010 om 18:55
zondag 28 februari 2010 om 18:56
CLM je vroeg ook nog naar black-outs of "wij" daar ook last van hebben tijdens examens.
Ik niet, maar misschien komt dat omdat ik geen examenvrees heb of faalangst.
Ik heb een beetje het idee dat jij doordat jij het als een probleem ervaart je de druk op jezelf nog hoger legt waardoor je nerveuzer wordt en dus de kans op falen alleen maar verhoogt.
Ik niet, maar misschien komt dat omdat ik geen examenvrees heb of faalangst.
Ik heb een beetje het idee dat jij doordat jij het als een probleem ervaart je de druk op jezelf nog hoger legt waardoor je nerveuzer wordt en dus de kans op falen alleen maar verhoogt.
zondag 28 februari 2010 om 18:58
@V43inder
Voor een laag IQ heb je speciaal onderwijs waar ze de leerlingen begeleiden...zowel op basisschool als middelbaar niveau.
En inderdaad, als er meer rekening mee gehouden zou worden zouden mensen met dyscalculie het een stuk verder schoppen. Of in iedergeval minder geschaad worden in hun zelfvertrouwen.
Het is niet zo dat mensen met dyscalculie kunnen zeggen 'ik heb dyscalculie, dus ik hoef dit en dit en dit niet te maken/doen'
Het zou fijn zijn als het zo zou worden
'Ik heb dyscalculie, ik ga mijn uiterste best doen om goede resultaten te behalen naar mijn kunnen' en dat de mensen dan zouden zeggen: Het is niet het beste resultaat maar hij/zij heeft wel z'n best gedaan.
Voor een laag IQ heb je speciaal onderwijs waar ze de leerlingen begeleiden...zowel op basisschool als middelbaar niveau.
En inderdaad, als er meer rekening mee gehouden zou worden zouden mensen met dyscalculie het een stuk verder schoppen. Of in iedergeval minder geschaad worden in hun zelfvertrouwen.
Het is niet zo dat mensen met dyscalculie kunnen zeggen 'ik heb dyscalculie, dus ik hoef dit en dit en dit niet te maken/doen'
Het zou fijn zijn als het zo zou worden
'Ik heb dyscalculie, ik ga mijn uiterste best doen om goede resultaten te behalen naar mijn kunnen' en dat de mensen dan zouden zeggen: Het is niet het beste resultaat maar hij/zij heeft wel z'n best gedaan.
zondag 28 februari 2010 om 18:59
Betekent discalculie ook dat je moeite hebt met oorzaak-gevolg denken? Analytisch denken dus?
Veel mensen denken dat wiskunde hetzelfde is als rekenen voor gevorderden. Dat is echt een misvatting, wiskunde is een combinatie van begrijpend lezen en analytisch denken, het is slechts handig als je ook goed kunt rekenen, want hey, dat kan een computer ook wel.
Veel mensen denken dat wiskunde hetzelfde is als rekenen voor gevorderden. Dat is echt een misvatting, wiskunde is een combinatie van begrijpend lezen en analytisch denken, het is slechts handig als je ook goed kunt rekenen, want hey, dat kan een computer ook wel.
zondag 28 februari 2010 om 18:59
@Vl43indr: bij mij zijn cijfers net zo iets als Chinees, je kunt het dus wel uitleggen, maar de boodschap komt niet aan en dat staat dan los van domheid of lui zijn. Ik had dan ook gewoon een nul voor wiskunde, want een 1 was al niet haalbaar. Dan kun je dus wel bijles krijgen, maar dat is dan zinloos.
@CLM: ik reken op mijn vingers, gebruik een rekenmachine of een kladblaadje om iets te berekenen en bovenal: ik zeg het gewoon, want ik schaam me er niet voor. Zo beheert iemand anders in het buitenland mijn portemonee en dat is dan maar zo en verder vind ik dat er best mee te leven valt.
@CLM: ik reken op mijn vingers, gebruik een rekenmachine of een kladblaadje om iets te berekenen en bovenal: ik zeg het gewoon, want ik schaam me er niet voor. Zo beheert iemand anders in het buitenland mijn portemonee en dat is dan maar zo en verder vind ik dat er best mee te leven valt.
zondag 28 februari 2010 om 19:00
CLM ik ben al jaren van de basisschool af. Laat staan dat ik nog op school zit. Maar echt, ik kreeg ZMLK toen en zelfs daar zou ik nog grote moeite mee hebben want ik was te dom om uit mijn eigen ogen te kunnen kijken (aldus de directie en leraren aldaar) Ik wijd het aan hun methodiek en gewoon het niet willen geven van uitleg. Want daar waar ik compleet faalde met rekenen op de basisschool zo super was ik op de middelbare school (en alle opleidingen erna) Puur door gebruik van trucjes en idd de rekenmachine waar ik al eerder over sprak. Ik ben zelfs puur om mijzelf te blijven oefenen tijdens mijn middelbare schooltijd een bijbaantje gaan doen als caissière. Om op die manier toch mijzelf te blijven ontwikkelen in foefjes en trucjes met rekenen.
zondag 28 februari 2010 om 19:00
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 18:58:
Het zou fijn zijn als het zo zou worden
'Ik heb dyscalculie, ik ga mijn uiterste best doen om goede resultaten te behalen naar mijn kunnen' en dat de mensen dan zouden zeggen: Het is niet het beste resultaat maar hij/zij heeft wel z'n best gedaan.Maar dat geldt toch voor iedereen?
Het zou fijn zijn als het zo zou worden
'Ik heb dyscalculie, ik ga mijn uiterste best doen om goede resultaten te behalen naar mijn kunnen' en dat de mensen dan zouden zeggen: Het is niet het beste resultaat maar hij/zij heeft wel z'n best gedaan.Maar dat geldt toch voor iedereen?
zondag 28 februari 2010 om 19:01
quote:Mevrouw75 schreef op 28 februari 2010 @ 18:58:
Waarom zou je je basisschool ermee confronteren? Ik kreeg ook een lager advies dan waar ik nu ben uitgekomen. Het lijkt lijkt een beetje op wraak nemen.
Er zijn zoveel mensen die een lager advies kregen dan waar ze zijn uitgekomen. Ook voor mensen zonder diagnose (die had je toen veel). Een lagere school heeft ook geen glazen bol he.
Waarschijnlijk pastte het advies toen, toen je een jaar of 12 was bij jou, niet zo gek dat dat nu niet meer past.
Waarom zou je je basisschool ermee confronteren? Ik kreeg ook een lager advies dan waar ik nu ben uitgekomen. Het lijkt lijkt een beetje op wraak nemen.
Er zijn zoveel mensen die een lager advies kregen dan waar ze zijn uitgekomen. Ook voor mensen zonder diagnose (die had je toen veel). Een lagere school heeft ook geen glazen bol he.
Waarschijnlijk pastte het advies toen, toen je een jaar of 12 was bij jou, niet zo gek dat dat nu niet meer past.
zondag 28 februari 2010 om 19:01
quote:Vl43inder schreef op 28 februari 2010 @ 18:59:
Betekent discalculie ook dat je moeite hebt met oorzaak-gevolg denken? Analytisch denken dus?
Veel mensen denken dat wiskunde hetzelfde is als rekenen voor gevorderden. Dat is echt een misvatting, wiskunde is een combinatie van begrijpend lezen en analytisch denken, het is slechts handig als je ook goed kunt rekenen, want hey, dat kan een computer ook wel.Bij mij niet, mijn analytisch vermogen is zelfs erg goed ontwikkeld. Het begrijpend lezen daarentegen is een ramp en daar gaat het dus mis bij mij.
Betekent discalculie ook dat je moeite hebt met oorzaak-gevolg denken? Analytisch denken dus?
Veel mensen denken dat wiskunde hetzelfde is als rekenen voor gevorderden. Dat is echt een misvatting, wiskunde is een combinatie van begrijpend lezen en analytisch denken, het is slechts handig als je ook goed kunt rekenen, want hey, dat kan een computer ook wel.Bij mij niet, mijn analytisch vermogen is zelfs erg goed ontwikkeld. Het begrijpend lezen daarentegen is een ramp en daar gaat het dus mis bij mij.
zondag 28 februari 2010 om 19:02
@Dushi74
Ja dat is ook zo, ik kan die druk moeilijk van mezelf afhalen omdat de mensen in mijn omgeving het niet kunnen begrijpen. Ik blijf tegen mijn eigen on kunnen aanlopen. Enige optie zou zijn stoppen met mijn studie en een baan aannemen op een veel lager niveau maar dan wordt ik gek.
Kan er ook vaak wel goed mee overweg (in privésfeer) doordat de mensen in mijn privésfeer het weten en mij erbij begeleiden (boodschappen doen, financiën regelen).
De frustratie uit zich echt over onderwijs en werk
Ja dat is ook zo, ik kan die druk moeilijk van mezelf afhalen omdat de mensen in mijn omgeving het niet kunnen begrijpen. Ik blijf tegen mijn eigen on kunnen aanlopen. Enige optie zou zijn stoppen met mijn studie en een baan aannemen op een veel lager niveau maar dan wordt ik gek.
Kan er ook vaak wel goed mee overweg (in privésfeer) doordat de mensen in mijn privésfeer het weten en mij erbij begeleiden (boodschappen doen, financiën regelen).
De frustratie uit zich echt over onderwijs en werk