Werk & Studie
alle pijlers
Gat opvullen CV
donderdag 10 februari 2011 om 21:12
Een paar maanden niet gewerkt hebben zorgt voor een gat op je CV.
Dit is namelijk een fenomeen dat mij is overkomen sinds ik vanaf de zomer niet meer werkzaam ben. Ik heb om en bij 2 jaar werkervaring in IT en 2 jaar in het bankwezen en wil het liefst de financiële richting op gaan.
Ik heb een HBO Informatica diploma en bijna afgestudeerd voor WO Bedrijfskunde (Accounting) maar een baan vinden is zga onmogelijk vanwege het gat en deels gebrek aan accounting werkervaring.
Zijn er mensen die zo'n gat op hun CV hebben en momenteel op zoek zijn naar een baan of pas een baan hebben bemachtigd? Hoe ga je ermee om als hier een issue van wordt gemaakt door een recruiter?
Dit is namelijk een fenomeen dat mij is overkomen sinds ik vanaf de zomer niet meer werkzaam ben. Ik heb om en bij 2 jaar werkervaring in IT en 2 jaar in het bankwezen en wil het liefst de financiële richting op gaan.
Ik heb een HBO Informatica diploma en bijna afgestudeerd voor WO Bedrijfskunde (Accounting) maar een baan vinden is zga onmogelijk vanwege het gat en deels gebrek aan accounting werkervaring.
Zijn er mensen die zo'n gat op hun CV hebben en momenteel op zoek zijn naar een baan of pas een baan hebben bemachtigd? Hoe ga je ermee om als hier een issue van wordt gemaakt door een recruiter?
vrijdag 11 februari 2011 om 01:25
en ook al was het knikkeren met bejaarden geweest, dan is een tastbare dagbesteding alsnog altijd beter dan geen, lijkt me...
TO, heb nu bijna alle reacties gelezen en het valt me op dat je een houding hebt alsof je een schot in de roos zou zijn voor een organisatie. Dat kun je best zijn (heb ik ook lang gedacht) maar zo zijn er nog 10 waar een organisatie uit kan kiezen.
Mijn diploma's en credentials zijn echt niet de reden waarom ik nu wél werk heb, dit dank ik aan het feit dat ik zwaar geinteresseerd ben, supergemotiveerd (echt, liep weg na het gesprek en dacht Ik wil het, Ik wil het, Ik wil het) ook al is de functie ver onder mijn 'niveau' en dát voelt een wg. Daarnaast heb ik tijdens het wachten een gesprek aangeknoopt met iemand van de postafdeling, een kopje koffie gedronken met de receptioniste, en gelachen met iemand waar ik de functie niet van weet.
Ik stelde oprechte vragen over het bedrijf, wat de toekomstplannen zijn en vroeg of zij mij dezelfde loyaliteit kunnen bieden die ik bied.
Aangenomen worden is een combinatie van factoren een klik op heel veel gebieden. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken.
TO, heb nu bijna alle reacties gelezen en het valt me op dat je een houding hebt alsof je een schot in de roos zou zijn voor een organisatie. Dat kun je best zijn (heb ik ook lang gedacht) maar zo zijn er nog 10 waar een organisatie uit kan kiezen.
Mijn diploma's en credentials zijn echt niet de reden waarom ik nu wél werk heb, dit dank ik aan het feit dat ik zwaar geinteresseerd ben, supergemotiveerd (echt, liep weg na het gesprek en dacht Ik wil het, Ik wil het, Ik wil het) ook al is de functie ver onder mijn 'niveau' en dát voelt een wg. Daarnaast heb ik tijdens het wachten een gesprek aangeknoopt met iemand van de postafdeling, een kopje koffie gedronken met de receptioniste, en gelachen met iemand waar ik de functie niet van weet.
Ik stelde oprechte vragen over het bedrijf, wat de toekomstplannen zijn en vroeg of zij mij dezelfde loyaliteit kunnen bieden die ik bied.
Aangenomen worden is een combinatie van factoren een klik op heel veel gebieden. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken.
life ain't a perfect story, write it while you live it
vrijdag 11 februari 2011 om 10:51
quote:everose schreef op 10 februari 2011 @ 21:26:
@Nova78: Ik weet het niet zeker, maar een vaardige recruiter ziet daar volgens mij doorheen of die prikt er doorheen door de juiste vraag te stellen. Van dec 2008 tot januari 2010 is 14 maanden gewerkt hebben maar lijkt met jaartallen op 36 maanden en da's een groot verschil.
Bij mij was het een half jaar dat ik thuis heb gezeten. Binnen één jaartal. Ik heb ook nooit gelogen en nu weten ze het ook wel op het werk.
Maar ik dacht destijds dat ik niet veel kans maakte om uitgenodigd te worden voor een gesprek als ik erop had vermeld dat ik een burn out had gehad.
@Nova78: Ik weet het niet zeker, maar een vaardige recruiter ziet daar volgens mij doorheen of die prikt er doorheen door de juiste vraag te stellen. Van dec 2008 tot januari 2010 is 14 maanden gewerkt hebben maar lijkt met jaartallen op 36 maanden en da's een groot verschil.
Bij mij was het een half jaar dat ik thuis heb gezeten. Binnen één jaartal. Ik heb ook nooit gelogen en nu weten ze het ook wel op het werk.
Maar ik dacht destijds dat ik niet veel kans maakte om uitgenodigd te worden voor een gesprek als ik erop had vermeld dat ik een burn out had gehad.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:04
quote:Nova78 schreef op 11 februari 2011 @ 10:51:
[...]
Bij mij was het een half jaar dat ik thuis heb gezeten. Binnen één jaartal. Ik heb ook nooit gelogen en nu weten ze het ook wel op het werk.
Maar ik dacht destijds dat ik niet veel kans maakte om uitgenodigd te worden voor een gesprek als ik erop had vermeld dat ik een burn out had gehad.Lijkt me een realistische zorg. Ik denk dat als ik het voor het kiezen had, ik de burn-outer ook niet de eerste keus zou laten zijn.
[...]
Bij mij was het een half jaar dat ik thuis heb gezeten. Binnen één jaartal. Ik heb ook nooit gelogen en nu weten ze het ook wel op het werk.
Maar ik dacht destijds dat ik niet veel kans maakte om uitgenodigd te worden voor een gesprek als ik erop had vermeld dat ik een burn out had gehad.Lijkt me een realistische zorg. Ik denk dat als ik het voor het kiezen had, ik de burn-outer ook niet de eerste keus zou laten zijn.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:14
quote:rider schreef op 11 februari 2011 @ 11:04:
[...]
Lijkt me een realistische zorg. Ik denk dat als ik het voor het kiezen had, ik de burn-outer ook niet de eerste keus zou laten zijn.Dat vind ik een zorgelijk gegeven, dat iemand met gezondheidsproblemen in het verleden, niet meer een goede kandidaat zou zijn voor een baan.
[...]
Lijkt me een realistische zorg. Ik denk dat als ik het voor het kiezen had, ik de burn-outer ook niet de eerste keus zou laten zijn.Dat vind ik een zorgelijk gegeven, dat iemand met gezondheidsproblemen in het verleden, niet meer een goede kandidaat zou zijn voor een baan.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:16
Gelukkig ga je mij nog spreken RiderT...
Heb net even in de baas zijn tijd (jaja) deze discussie verder gelezen na waar ik hem had verlaten en kan het ernstig eens zijn met de argumentatie van Nummerzoveel, Rider en Webs.
Tegelijkertijd begrijp ik de frustratie van TO prima, maar druk ik haar op het hart binnen die frustratie wel redelijk en open te blijven. Zijnde de enige weg om er alsnog wél te komen.
Overigens had ik in mijn tijd uit het werkveld op een gegeven moment ook best willen knikkeren met bejaarden, omdat ook dat heel erg relevant kan zijn: los van de dagbesteding en inzet kun je daarover ook iets concluderen qua competenties en een voorspellende waarde daaraan hangen. Het zit niet altijd alléén in de inhoud van de werkzaamheden.
Zoals Loesje al eens zei: ook zonder functie heb ik veel waarde.
Heb net even in de baas zijn tijd (jaja) deze discussie verder gelezen na waar ik hem had verlaten en kan het ernstig eens zijn met de argumentatie van Nummerzoveel, Rider en Webs.
Tegelijkertijd begrijp ik de frustratie van TO prima, maar druk ik haar op het hart binnen die frustratie wel redelijk en open te blijven. Zijnde de enige weg om er alsnog wél te komen.
Overigens had ik in mijn tijd uit het werkveld op een gegeven moment ook best willen knikkeren met bejaarden, omdat ook dat heel erg relevant kan zijn: los van de dagbesteding en inzet kun je daarover ook iets concluderen qua competenties en een voorspellende waarde daaraan hangen. Het zit niet altijd alléén in de inhoud van de werkzaamheden.
Zoals Loesje al eens zei: ook zonder functie heb ik veel waarde.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:19
vrijdag 11 februari 2011 om 11:26
quote:rider schreef op 11 februari 2011 @ 11:19:
[...]
Is zeker zorgelijk. Maar ik ben liever eerlijk dan politiek correct.Gelukkig ben ik op mijn beurt zo realistisch dat ik je kan volgen in je gedachtengang, maar tegelijkertijd jou zou adviseren bij positief gevoel over kandidaat je te realiseren dat er ook goede vangnetten (financieel) gecreeerd zijn bij het aannemen van een arbeidsgehandicapte. En daarbij iets murmelen over second chances.
[...]
Is zeker zorgelijk. Maar ik ben liever eerlijk dan politiek correct.Gelukkig ben ik op mijn beurt zo realistisch dat ik je kan volgen in je gedachtengang, maar tegelijkertijd jou zou adviseren bij positief gevoel over kandidaat je te realiseren dat er ook goede vangnetten (financieel) gecreeerd zijn bij het aannemen van een arbeidsgehandicapte. En daarbij iets murmelen over second chances.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:26
quote:rider schreef op 11 februari 2011 @ 11:19:
[...]
Is zeker zorgelijk. Maar ik ben liever eerlijk dan politiek correct.ik lees wel meer dingen in dit topic van jou, waarvan ik denk: dit is heel erg kort door de bocht. Je vindt TO te oud, terwijl ik mensen van 28,29,30 aangenomen zie worden in startersfuncties bij goede bedrijven (accenture, corus etc.). MIjn vriend is als 30plus aangenomen in een startersfunctie en werkt nu in Engeland (niet de minst strenge op het gebied van arbeidsmarkt). Een vriendin van mij heeft samen met haar vriend een jaar een sabbatical genomen. Ze waren nog niet eens 30. Geen probleem voor de werkgever. En ze konden gewoon weer terug naar hun baan, ook in de crisistijd. Daarom betwijfel ik een beetje je uitspraken, je zet ze neer als keiharde feiten en ik zie in de praktijk iets anders.
[...]
Is zeker zorgelijk. Maar ik ben liever eerlijk dan politiek correct.ik lees wel meer dingen in dit topic van jou, waarvan ik denk: dit is heel erg kort door de bocht. Je vindt TO te oud, terwijl ik mensen van 28,29,30 aangenomen zie worden in startersfuncties bij goede bedrijven (accenture, corus etc.). MIjn vriend is als 30plus aangenomen in een startersfunctie en werkt nu in Engeland (niet de minst strenge op het gebied van arbeidsmarkt). Een vriendin van mij heeft samen met haar vriend een jaar een sabbatical genomen. Ze waren nog niet eens 30. Geen probleem voor de werkgever. En ze konden gewoon weer terug naar hun baan, ook in de crisistijd. Daarom betwijfel ik een beetje je uitspraken, je zet ze neer als keiharde feiten en ik zie in de praktijk iets anders.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:30
quote:Tia Dalma schreef op 11 februari 2011 @ 11:26:
[...]
Gelukkig ben ik op mijn beurt zo realistisch dat ik je kan volgen in je gedachtengang, maar tegelijkertijd jou zou adviseren bij positief gevoel over kandidaat je te realiseren dat er ook goede vangnetten (financieel) gecreeerd zijn bij het aannemen van een arbeidsgehandicapte. En daarbij iets murmelen over second chances.Hoe arbeidsgehandicapt ben je als je iets tijdelijks hebt gehad? Iedereen die ooit ziek is geweest kun je niet meer aannemen, uit angst dat het weer zou gebeuren. Terwijl je eigen personeel net zo goed iets kan overkomen. Dan blijven er heel veel mensen werkloos terwijl ze prima in staat zijn om weer 100% te werken. Dat is uiteindelijk ook geen goedkope grap.
[...]
Gelukkig ben ik op mijn beurt zo realistisch dat ik je kan volgen in je gedachtengang, maar tegelijkertijd jou zou adviseren bij positief gevoel over kandidaat je te realiseren dat er ook goede vangnetten (financieel) gecreeerd zijn bij het aannemen van een arbeidsgehandicapte. En daarbij iets murmelen over second chances.Hoe arbeidsgehandicapt ben je als je iets tijdelijks hebt gehad? Iedereen die ooit ziek is geweest kun je niet meer aannemen, uit angst dat het weer zou gebeuren. Terwijl je eigen personeel net zo goed iets kan overkomen. Dan blijven er heel veel mensen werkloos terwijl ze prima in staat zijn om weer 100% te werken. Dat is uiteindelijk ook geen goedkope grap.
vrijdag 11 februari 2011 om 11:33
Da's ook wat ik bedoel: als de b urn-out recent is geweest, hoeft dat geen gevaar op te leveren want voldoende backup om een financieel risico te willen lopen (en dat is wat veel organisaties willen weten vantevoren) en als het langer geleden is, kom ik met de tweede kans-strategie op de proppen als adviseur
vrijdag 11 februari 2011 om 11:35
Ik ben er trouwens ook een jaar of anderhalf uitgeweest: einde baan, zwanger, na bevalling gepoogd iets voor mezelf te doen en nu weer (even) in loondienst. Omdat die periode weliswaar in het begin niet zelfverkozen was maar daarna wel degelijk naar mijn hand gezet, noem ik het wel in voorkomende gevallen een vorm van sabattical. En ik ben nog geen 55
vrijdag 11 februari 2011 om 11:44
Is een burn-out niet een tijdelijk iets? Wanneer is een ziekte-periode wel een probleem voor een werkgever en wanneer niet. Ik ben zelf ziek geweest voor een lange periode (2 jaar) geen probleem voor mijn werk nu. Maar ik kan niet garanderen dat ik niet meer ziek word, en dan doel ik niet op wat ik heb gehad (dat duurde lang maar is genezen). Je kunt altijd iets anders krijgen, toch?
vrijdag 11 februari 2011 om 21:36
quote:_avril_ schreef op 11 februari 2011 @ 11:26:
[...]
ik lees wel meer dingen in dit topic van jou, waarvan ik denk: dit is heel erg kort door de bocht. Je vindt TO te oud, terwijl ik mensen van 28,29,30 aangenomen zie worden in startersfuncties bij goede bedrijven (accenture, corus etc.). MIjn vriend is als 30plus aangenomen in een startersfunctie en werkt nu in Engeland (niet de minst strenge op het gebied van arbeidsmarkt). Een vriendin van mij heeft samen met haar vriend een jaar een sabbatical genomen. Ze waren nog niet eens 30. Geen probleem voor de werkgever. En ze konden gewoon weer terug naar hun baan, ook in de crisistijd. Daarom betwijfel ik een beetje je uitspraken, je zet ze neer als keiharde feiten en ik zie in de praktijk iets anders.Ik twijfel of ik hier op moet reageren. Je haalt één aspect eruit, dat ik bepaald NIET als belangrijkste bezwaar noem en gebruikt dat om mijn geloofwaardigheid aan te vallen. Is dat slecht lezen, of botweg niet integer van je?
[...]
ik lees wel meer dingen in dit topic van jou, waarvan ik denk: dit is heel erg kort door de bocht. Je vindt TO te oud, terwijl ik mensen van 28,29,30 aangenomen zie worden in startersfuncties bij goede bedrijven (accenture, corus etc.). MIjn vriend is als 30plus aangenomen in een startersfunctie en werkt nu in Engeland (niet de minst strenge op het gebied van arbeidsmarkt). Een vriendin van mij heeft samen met haar vriend een jaar een sabbatical genomen. Ze waren nog niet eens 30. Geen probleem voor de werkgever. En ze konden gewoon weer terug naar hun baan, ook in de crisistijd. Daarom betwijfel ik een beetje je uitspraken, je zet ze neer als keiharde feiten en ik zie in de praktijk iets anders.Ik twijfel of ik hier op moet reageren. Je haalt één aspect eruit, dat ik bepaald NIET als belangrijkste bezwaar noem en gebruikt dat om mijn geloofwaardigheid aan te vallen. Is dat slecht lezen, of botweg niet integer van je?
zondag 13 februari 2011 om 13:49
quote:rider schreef op 11 februari 2011 @ 21:36:
[...]
Ik twijfel of ik hier op moet reageren. Je haalt één aspect eruit, dat ik bepaald NIET als belangrijkste bezwaar noem en gebruikt dat om mijn geloofwaardigheid aan te vallen. Is dat slecht lezen, of botweg niet integer van je?Als je twijfelt om te reageren dan moet je misschien maar niet reageren, nu reageer je niet inhoudelijk en zet ook behoorlijk wat aannames neer. Ik val nergens jouw geloofwaardigheid aan. Dus dat is dan slecht lezen van jouw kant. Je formuleert een aantal stellingen en presenteert ze als waarheid. Terwijl ik in de praktijk juist het tegenovergestelde waarneem. Je kunt dan ook je blik verruimen, misschien is het niet zo zwart-wat zoals jij stelde? Of je kunt je aangevallen voelen. Dat laatste kies jij klaarblijkelijk voor.
[...]
Ik twijfel of ik hier op moet reageren. Je haalt één aspect eruit, dat ik bepaald NIET als belangrijkste bezwaar noem en gebruikt dat om mijn geloofwaardigheid aan te vallen. Is dat slecht lezen, of botweg niet integer van je?Als je twijfelt om te reageren dan moet je misschien maar niet reageren, nu reageer je niet inhoudelijk en zet ook behoorlijk wat aannames neer. Ik val nergens jouw geloofwaardigheid aan. Dus dat is dan slecht lezen van jouw kant. Je formuleert een aantal stellingen en presenteert ze als waarheid. Terwijl ik in de praktijk juist het tegenovergestelde waarneem. Je kunt dan ook je blik verruimen, misschien is het niet zo zwart-wat zoals jij stelde? Of je kunt je aangevallen voelen. Dat laatste kies jij klaarblijkelijk voor.
zondag 13 februari 2011 om 15:43
quote:nummerzoveel schreef op 13 februari 2011 @ 14:58:
@_avril_
Je trekt de reacties van 1 persoon volledig uit zijn verband en dan mag de persoon die dat betreft daar ook nog niet op reageren? Ik denk dat jij beter geholpen bent met een cursus begrijpend lezen en een cursus duidelijk schrijven dan Rider.Prima.
@_avril_
Je trekt de reacties van 1 persoon volledig uit zijn verband en dan mag de persoon die dat betreft daar ook nog niet op reageren? Ik denk dat jij beter geholpen bent met een cursus begrijpend lezen en een cursus duidelijk schrijven dan Rider.Prima.