Gezondheid
alle pijlers
Jong en Burn-out deel 2
maandag 19 juni 2017 om 15:58
Hier schrijven we verder over onze ervaringen rond burn-out.
Deel één werd gestart door ingeb84 en kan je hier vinden:
gezondheid/jong-en-burnout/list_messages/238113
Iedereen op dit topic kent het gevoel dat je lange teksten niet kunt lezen door de 'mist' in je hoofd, door vermoeidheid of nog een andere reden. Je hoeft je dus zeker niet te excuseren als je niet alles leest of niet altijd op iedereen reageert.
Deel één werd gestart door ingeb84 en kan je hier vinden:
gezondheid/jong-en-burnout/list_messages/238113
Iedereen op dit topic kent het gevoel dat je lange teksten niet kunt lezen door de 'mist' in je hoofd, door vermoeidheid of nog een andere reden. Je hoeft je dus zeker niet te excuseren als je niet alles leest of niet altijd op iedereen reageert.
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 14 september 2018 om 17:15
maandag 17 september 2018 om 10:50
Hallo allemaal,
Nu lang wikken en wegen heb ik besloten om mee te schrijven met dit topic. Ik zit nu al een tijdje thuis met een burnout. En wat er zeker niet bij helpt bij mijn herstel is dat ik een arbeidsconflict heb. Hier ga ik niet te veel op in, ivm herkenbaarheid.
Gelukkig zag mijn huisarts heeft gelukkig wel adequaat gehandeld waardoor ik hulp kreeg.
Wat mij heel lang op de been heeft gehouden is dat ik een hardloper ben. Ik mocht ook niet van mijn huisarts hiermee stoppen.
Wat ik wel heel lastig vind is dat ik kinderen heb in de basisschool leeftijd. Zij weten niet dat ik ziek thuis zit. En ik merk dat ik soms niet altijd de leuke moeder ben.
Nu lang wikken en wegen heb ik besloten om mee te schrijven met dit topic. Ik zit nu al een tijdje thuis met een burnout. En wat er zeker niet bij helpt bij mijn herstel is dat ik een arbeidsconflict heb. Hier ga ik niet te veel op in, ivm herkenbaarheid.
Gelukkig zag mijn huisarts heeft gelukkig wel adequaat gehandeld waardoor ik hulp kreeg.
Wat mij heel lang op de been heeft gehouden is dat ik een hardloper ben. Ik mocht ook niet van mijn huisarts hiermee stoppen.
Wat ik wel heel lastig vind is dat ik kinderen heb in de basisschool leeftijd. Zij weten niet dat ik ziek thuis zit. En ik merk dat ik soms niet altijd de leuke moeder ben.
maandag 17 september 2018 om 21:10
Welkom Serendiptedy. Wat naar dat je een naast je BO ook nog een arbeidsconflict hebt. Heeft het één met het ander te maken? Heb je een rechtspersoon op je werk?
Fijn dat je huisarts je steunt en voor hulp gezorgd heeft. Ga je ook naar een psycholoog of BO coach?
Zelf heb ik geen kinderen, maar het lijkt mij heel lastig om er een goede balans in te vinden nu je een BO hebt. Krijg je hulp van je man? Familie? Misschien is het mogelijk om meer hulp te krijgen en zodat je voldoende tijd krijgt om te herstellen en de tijd die je met je kinderen doorbrengt er helemaal voor hen bent. (weet dat het makkelijker geschreven is, dan gedaan). En dingen die je goed doen, zoals hardlopen, vooral blijven doen. Dat gaat je helpen herstellen.
Fijn dat je huisarts je steunt en voor hulp gezorgd heeft. Ga je ook naar een psycholoog of BO coach?
Zelf heb ik geen kinderen, maar het lijkt mij heel lastig om er een goede balans in te vinden nu je een BO hebt. Krijg je hulp van je man? Familie? Misschien is het mogelijk om meer hulp te krijgen en zodat je voldoende tijd krijgt om te herstellen en de tijd die je met je kinderen doorbrengt er helemaal voor hen bent. (weet dat het makkelijker geschreven is, dan gedaan). En dingen die je goed doen, zoals hardlopen, vooral blijven doen. Dat gaat je helpen herstellen.
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 19 september 2018 om 10:37
Goedemorgen allen,
Even een update en om even mijn verhaal kwijt te kunnen. Na mijn vakantie is de hele roller coaster gestart van huisarts, arbo arts, psycholoog etc.
Uiteindelijk toch er voor gekozen om een stukje verder te rijden en naar mijn eigen psycholoog te gaan. Daar ben ik afgelopen week geweest, voelde vertrouwd. Het lastige van alles vond ik dat ik in 1 uur, 2 jaar van mijn leven moest vertellen. Dat gaat niet, er is veel gebeurd en zeker veel gebeurd tot waar ik nu ben en de reden dat ik nu overspannen ben/ een burn-out heb.
Aan het einde van het gesprek kreeg ik even een klap. Uit mijn verhaal van een uur maakte hij op dat ik geen burn-out zou hebben maar een depressie en dat anti depressivia me hier goed bij kon helpen. Ik kan me hier totaal niet in vinden, wil ook absoluut geen medicijnen slikken. Ik voel me niet somber of negatief. Wel uitgeblust, mentaal op. Maar ik geniet nog van dingen. En de oorzaken die ik me kan bedenken zijn 99,9% werk gerelateerd. Dat heeft mij mentaal uitgeput. Hij wilde volgende week het gesprek hervatten en van daaruit kijken wat het werkelijk is. Maar dat hij neigt naar een depressie grijpt me naar mijn strot. Ik ben nu alle punten aan het opschrijven waar ik tegenaan ben gelopen waardoor ik nu op dit punt ben. Ik heb al wat dingen met mijn huisarts overlegd, hij weet ook dat ik absoluut niet van medicijnen houd en kent me ook al wat langer dan mijn psycholoog. Mijn huisarts blijft toch bij zijn diagnose van burn-out met paniekaanvallen en niet dat de paniekaanvallen zijn ontstaan door een depressie.
Heb nu het idee dat ik gewoon maar moet afwachten tot volgende week dat ik weer een gesprek heb bij de psycholoog zodat ik mijn "zegje" kan doen over waarom ik geen depressie zou hebben.
Vind het lastig, die man heeft er voor geleerd maar ik denk niet dat je zoiets in een uurtje kan bekijken.
Lastig dit.
Even een update en om even mijn verhaal kwijt te kunnen. Na mijn vakantie is de hele roller coaster gestart van huisarts, arbo arts, psycholoog etc.
Uiteindelijk toch er voor gekozen om een stukje verder te rijden en naar mijn eigen psycholoog te gaan. Daar ben ik afgelopen week geweest, voelde vertrouwd. Het lastige van alles vond ik dat ik in 1 uur, 2 jaar van mijn leven moest vertellen. Dat gaat niet, er is veel gebeurd en zeker veel gebeurd tot waar ik nu ben en de reden dat ik nu overspannen ben/ een burn-out heb.
Aan het einde van het gesprek kreeg ik even een klap. Uit mijn verhaal van een uur maakte hij op dat ik geen burn-out zou hebben maar een depressie en dat anti depressivia me hier goed bij kon helpen. Ik kan me hier totaal niet in vinden, wil ook absoluut geen medicijnen slikken. Ik voel me niet somber of negatief. Wel uitgeblust, mentaal op. Maar ik geniet nog van dingen. En de oorzaken die ik me kan bedenken zijn 99,9% werk gerelateerd. Dat heeft mij mentaal uitgeput. Hij wilde volgende week het gesprek hervatten en van daaruit kijken wat het werkelijk is. Maar dat hij neigt naar een depressie grijpt me naar mijn strot. Ik ben nu alle punten aan het opschrijven waar ik tegenaan ben gelopen waardoor ik nu op dit punt ben. Ik heb al wat dingen met mijn huisarts overlegd, hij weet ook dat ik absoluut niet van medicijnen houd en kent me ook al wat langer dan mijn psycholoog. Mijn huisarts blijft toch bij zijn diagnose van burn-out met paniekaanvallen en niet dat de paniekaanvallen zijn ontstaan door een depressie.
Heb nu het idee dat ik gewoon maar moet afwachten tot volgende week dat ik weer een gesprek heb bij de psycholoog zodat ik mijn "zegje" kan doen over waarom ik geen depressie zou hebben.
Vind het lastig, die man heeft er voor geleerd maar ik denk niet dat je zoiets in een uurtje kan bekijken.
Lastig dit.
woensdag 19 september 2018 om 12:28
Echt mijn advies de aflevering van Sophie in de mentale kreukels van gisteren terug te kijken. Hier word jou issue precies uitgelegd.
Officieel is een burnout nog niet een echte diagnose. De klachten zijn wel echt. Alleen weten ze nog niet zeker of het een op zichzelf staande ziekte is.
Burn-out klachten komen erg veel overeen met een of depressie of een angststoornis.
Voor deze krijg je hulp vergoed. Voor de diagnose burnout krijg je geen hulp vergoed. Vandaar dat psycholoog het wel vaker onder een andere diagnose schaart, zodat je wel hulp krijgt.
Officeel bestaat een burnout dus niet. Mijn psychiater zei ook dat 9 van de 10 keer iemand met een burnout eigenlijk een depressie heeft.
Waarom maak jij je zo druk over de naam? De behandeling van een burnout en depressie is hetzelfde.
Logisch dat je geschrokken bent van het medicatie voorstel. Jij bent de baas. Het is meestal zo dat je eerst therapie probeert. Bij mijn mening kan alleen een psychiater advies geven er wel of niet medicatie.
Vraag aan je huisarts een eenmalig consult met een psychiater. Die geeft het advies aan je huisarts. Je huisarts en jij beslissen dan hoe en wat. En je huisarts schrijft het dan voor.
Maak je niet te veel zorgen. Laat het maar even gaan. Veel sterkte!
Officieel is een burnout nog niet een echte diagnose. De klachten zijn wel echt. Alleen weten ze nog niet zeker of het een op zichzelf staande ziekte is.
Burn-out klachten komen erg veel overeen met een of depressie of een angststoornis.
Voor deze krijg je hulp vergoed. Voor de diagnose burnout krijg je geen hulp vergoed. Vandaar dat psycholoog het wel vaker onder een andere diagnose schaart, zodat je wel hulp krijgt.
Officeel bestaat een burnout dus niet. Mijn psychiater zei ook dat 9 van de 10 keer iemand met een burnout eigenlijk een depressie heeft.
Waarom maak jij je zo druk over de naam? De behandeling van een burnout en depressie is hetzelfde.
Logisch dat je geschrokken bent van het medicatie voorstel. Jij bent de baas. Het is meestal zo dat je eerst therapie probeert. Bij mijn mening kan alleen een psychiater advies geven er wel of niet medicatie.
Vraag aan je huisarts een eenmalig consult met een psychiater. Die geeft het advies aan je huisarts. Je huisarts en jij beslissen dan hoe en wat. En je huisarts schrijft het dan voor.
Maak je niet te veel zorgen. Laat het maar even gaan. Veel sterkte!
woensdag 19 september 2018 om 12:35
Het probleem van je hele levensverhaal in een uur.
Kies maximaal 3 hoofdpunten waar jij het meest last van hebt.
En benoem jou hoofdklacht het eerst. Is dat angst, paniek, vermoeidheid of somberheid.
Later komen alle andere klachten.
Dit alles kan gewoon niet in een uur. Ook altijd mijn probleem.
Mijn psychiater vroeg, waar heb je nu het meeste last van?
Dat hielp mij heel erg. Eerst het grootste probleem. En alle kleine onderliggende problemen komen later wel.
Kies maximaal 3 hoofdpunten waar jij het meest last van hebt.
En benoem jou hoofdklacht het eerst. Is dat angst, paniek, vermoeidheid of somberheid.
Later komen alle andere klachten.
Dit alles kan gewoon niet in een uur. Ook altijd mijn probleem.
Mijn psychiater vroeg, waar heb je nu het meeste last van?
Dat hielp mij heel erg. Eerst het grootste probleem. En alle kleine onderliggende problemen komen later wel.
woensdag 19 september 2018 om 19:49
Zie dat ik een paar berichten niet gezien heb. Vandaag niet zo heel helder, reageer op een later moment.
Moest alleen dit even delen, vond het zo merkwaardig:
https://www.hln.be/nina/seks-relaties/s ... ~a3ed050a/
Jep ik geloof dat seks goed is voor iedereen, maar in het diepste van mijn BO had ik echt geen zin (en ben twee keer tijdens de seks flauwgevallen, omdat het gewoon teveel was)
Moest alleen dit even delen, vond het zo merkwaardig:
https://www.hln.be/nina/seks-relaties/s ... ~a3ed050a/
Jep ik geloof dat seks goed is voor iedereen, maar in het diepste van mijn BO had ik echt geen zin (en ben twee keer tijdens de seks flauwgevallen, omdat het gewoon teveel was)
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 20 september 2018 om 10:23
Hi Fleur, Klinkt als een heftig gesprek. Bij mij begon de behandeling ook ongeveer op dezelfde manier. Het is voor hem ook belangrijk dat hij jouw achtergrond kent, omdat gedrag vaak verklaarbaar wordt uit de geschiedenis. Ik denk dat het vast goed komt in de volgende sessies, die eerste paar zijn toch van beide kanten een beetje zoeken en elkaar leren kennen. Komt vast goed!
Zelf kreeg ik in eerste instantie ook de diagnose "depressie" ipv "burnout". Ook om wat Gele Suikerspin zegt, een verzekeringsding.
Ik was er zelf echter helemaal van ondersteboven. Zelf had ik het gevoel dat als ik een burnout had, dan was dat ook wel erg, maar had ik iig hard gewerkt om die te krijgen. Daar kon ik op een vreemde manier trots op zijn (mijn hoofd, soms
) Waar de diagnose "depressie" voor mij meer voelde als falen van mijzelf. En dat voor mij veel moeilijker te accepteren zou zijn.
Geen idee hoe dat bij jou werkt, maar daar kom je vast gaandeweg achter:)
Medicatie moest ik ook vreselijk aan wennen, toen de POH daarover begon. Ik ben toen 1x naar een psychiater gegaan via de POH, om advies te vragen. Persoonlijk vond ik dat heel vreemd, want er werd meteen na een afspraak van 15 min besloten dat medicatie goed zou zijn. Terwijl ik echt het gevoel had dat ze mijn naam amper wist. Maargoed.
Uiteindelijk (omdat ik ook erg bang was voor de medicatie) met de POH afgesproken om het 3 maanden zonder te proberen, als het daarna nog zo erg was, dan zou ze toch sterk aanraden toch het advies van de psychiater te volgen.
Wat dus uiteindelijk ook gebeurd is.. Ik ben uiteindelijk erg blij dat ik de medicatie heb genomen, maar ben ook heel blij dat ik er nu weer vanaf ben. Het kan je echter in sommige gevallen echt goed helpen.
Vienna, wat fijn dat je binnenkort weer naar je werk gaat! Ik hoop echt voor je dat het goed bevalt
Hoe is het eigenlijk met de revalidatie?
Gele Suikerspin, ik zit bij de FNV. Ze geven ook juridisch advies, en zouden als het meer uit de hand loopt op mijn werk, daar ook de communicatie overnemen. Erg fijn om dat achter de hand te hebben, krijg zo langzaam aan toch het gevoel dat het me boven het hoofd groeit...
Hoe gaat het eigenlijk bij jou? Gaat het langzaam al wel weer een beetje beter?
Zelf kreeg ik in eerste instantie ook de diagnose "depressie" ipv "burnout". Ook om wat Gele Suikerspin zegt, een verzekeringsding.
Ik was er zelf echter helemaal van ondersteboven. Zelf had ik het gevoel dat als ik een burnout had, dan was dat ook wel erg, maar had ik iig hard gewerkt om die te krijgen. Daar kon ik op een vreemde manier trots op zijn (mijn hoofd, soms
) Waar de diagnose "depressie" voor mij meer voelde als falen van mijzelf. En dat voor mij veel moeilijker te accepteren zou zijn.Geen idee hoe dat bij jou werkt, maar daar kom je vast gaandeweg achter:)
Medicatie moest ik ook vreselijk aan wennen, toen de POH daarover begon. Ik ben toen 1x naar een psychiater gegaan via de POH, om advies te vragen. Persoonlijk vond ik dat heel vreemd, want er werd meteen na een afspraak van 15 min besloten dat medicatie goed zou zijn. Terwijl ik echt het gevoel had dat ze mijn naam amper wist. Maargoed.
Uiteindelijk (omdat ik ook erg bang was voor de medicatie) met de POH afgesproken om het 3 maanden zonder te proberen, als het daarna nog zo erg was, dan zou ze toch sterk aanraden toch het advies van de psychiater te volgen.
Wat dus uiteindelijk ook gebeurd is.. Ik ben uiteindelijk erg blij dat ik de medicatie heb genomen, maar ben ook heel blij dat ik er nu weer vanaf ben. Het kan je echter in sommige gevallen echt goed helpen.
Vienna, wat fijn dat je binnenkort weer naar je werk gaat! Ik hoop echt voor je dat het goed bevalt
Hoe is het eigenlijk met de revalidatie?
Gele Suikerspin, ik zit bij de FNV. Ze geven ook juridisch advies, en zouden als het meer uit de hand loopt op mijn werk, daar ook de communicatie overnemen. Erg fijn om dat achter de hand te hebben, krijg zo langzaam aan toch het gevoel dat het me boven het hoofd groeit...
Hoe gaat het eigenlijk bij jou? Gaat het langzaam al wel weer een beetje beter?
donderdag 20 september 2018 om 10:30
Goedemorgen,
Ik zal proberen te reageren. De laatste paar dagen is het hier erg stress vol. Zelfs zo erg dat ik er lichamelijke klachten er van kreeg ( lees hartkloppingen). Mijn huisarts heeft iets rustgevend voor geschreven.
De oorzaak van de toename in stress was dat ik een gesprek had met mijn leidinggevende. In eerste instantie had ik wilde ik niet gaan, maar uit eindelijk zijn mijn man en ik toch gegaan. Het was een goed gesprek en verhelderend. Ik weet niet wie het vroeg maar ik heb gesprekken met een psycholoog. En krijg voldoende hulp bij de kinderen. Ook laat ik deze gewoon naar de opvang gaan.
Fleur ten eerste en knuffel voor jou. Binnen een uur je hele leven vertellen, is natuurlijk onmogelijk. Het is heel erg confronterend om te horen dat er mogelijk een depressie zit. Ik weet dat toen mijn huisarts het tegen mij zei. Ik dacht die is gek. Maar in ben er achter gekomen dat Bo en depressie grote raakvlakken hebben.
Mijn huisarts heeft mij de onderstaande test laten invullen,
De Vierdimensionele klachtenlijst (4DKL) is een burn-out test die vaak gebruikt wordt in de psychologische sector. De klachtenlijst is een soort vragenlijst waar je voor jezelf aangeeft in welke mate je last hebt van bepaalde symptomen. Naast de Symptomen van BO worden ook symptomen van depressie meegenomen. De test is wetenschappelijk bewezen. Evt kan je googlen.
Een psycholoog mag geen medicatie voorschrijven. Wel mogen ze aangeven dat medicatie je kan helpen bij je herstel. Dan zouden ze je moeten verwijzen naar de huisarts liever nog naar een psychiater.
Ik snap je aversie tegen medicatie, ik slik liever ook niks, maar soms geeft het je net een klein beetje extra. Het is niet zo wat ze je nu voorschrijven dat je dit je hele leven slikt.
Voordat ik stop, hebben jullie nog tips wat ik thuis ook af en toe kan doen. Dacht zelf aan kleuren of zo iets? Wat doen jullie?
Ik zal proberen te reageren. De laatste paar dagen is het hier erg stress vol. Zelfs zo erg dat ik er lichamelijke klachten er van kreeg ( lees hartkloppingen). Mijn huisarts heeft iets rustgevend voor geschreven.
De oorzaak van de toename in stress was dat ik een gesprek had met mijn leidinggevende. In eerste instantie had ik wilde ik niet gaan, maar uit eindelijk zijn mijn man en ik toch gegaan. Het was een goed gesprek en verhelderend. Ik weet niet wie het vroeg maar ik heb gesprekken met een psycholoog. En krijg voldoende hulp bij de kinderen. Ook laat ik deze gewoon naar de opvang gaan.
Fleur ten eerste en knuffel voor jou. Binnen een uur je hele leven vertellen, is natuurlijk onmogelijk. Het is heel erg confronterend om te horen dat er mogelijk een depressie zit. Ik weet dat toen mijn huisarts het tegen mij zei. Ik dacht die is gek. Maar in ben er achter gekomen dat Bo en depressie grote raakvlakken hebben.
Mijn huisarts heeft mij de onderstaande test laten invullen,
De Vierdimensionele klachtenlijst (4DKL) is een burn-out test die vaak gebruikt wordt in de psychologische sector. De klachtenlijst is een soort vragenlijst waar je voor jezelf aangeeft in welke mate je last hebt van bepaalde symptomen. Naast de Symptomen van BO worden ook symptomen van depressie meegenomen. De test is wetenschappelijk bewezen. Evt kan je googlen.
Een psycholoog mag geen medicatie voorschrijven. Wel mogen ze aangeven dat medicatie je kan helpen bij je herstel. Dan zouden ze je moeten verwijzen naar de huisarts liever nog naar een psychiater.
Ik snap je aversie tegen medicatie, ik slik liever ook niks, maar soms geeft het je net een klein beetje extra. Het is niet zo wat ze je nu voorschrijven dat je dit je hele leven slikt.
Voordat ik stop, hebben jullie nog tips wat ik thuis ook af en toe kan doen. Dacht zelf aan kleuren of zo iets? Wat doen jullie?
donderdag 20 september 2018 om 10:32
Hier is het nog steeds wel een chaos eigenlijk. Ik heb uiteindelijk maandag besloten om een week vrij te nemen. Er gebeurde zoveel dat ik het allemaal niet meer kon overzien. Gelukkig was dat ook vanuit het werk geen probleem.
Ik merk dat het echt fijn is om even afstand te hebben. Het geeft me ruimte om na te denken en te bedenken wat ik nu echt wil. Hoe moeilijk ook, want ondanks de ruimte heb ik nog altijd geen flauw idee
.
Merk dat ik het echt moeilijk vind om te kiezen of ik nu een baan 'op niveau' wil, of dat het juist heerlijk gaat zijn om een tijd gewoon postbode te worden ofzo. (niet dat dat iets slechts is ofzo, maar gewoon heerlijk eenvoudig)
Op dit moment neig ik enorm naar het laatste. Ik kan alleen niet verzinnen of dat alleen is omdat ik zo zat ben van al het gedoe, geregel op mijn werk, of dat ik icm de behandeling iets "op niveau' op dit moment gewoon even niet aankan.
Of dat het een soort vlucht is, om dan iets te hebben wat ik zeker te weten kan.
Echt ingewikkeld vind ik.
Ik probeer nu (tussen de opdrachten van de loopbaanconsulent door) dan maar vooral dingen te doen die ik leuk vind. En dan te hopen dat het me zo afleid dat ik er daarna wel goed over na kan denken:).
Ik merk dat het echt fijn is om even afstand te hebben. Het geeft me ruimte om na te denken en te bedenken wat ik nu echt wil. Hoe moeilijk ook, want ondanks de ruimte heb ik nog altijd geen flauw idee
.Merk dat ik het echt moeilijk vind om te kiezen of ik nu een baan 'op niveau' wil, of dat het juist heerlijk gaat zijn om een tijd gewoon postbode te worden ofzo. (niet dat dat iets slechts is ofzo, maar gewoon heerlijk eenvoudig)
Op dit moment neig ik enorm naar het laatste. Ik kan alleen niet verzinnen of dat alleen is omdat ik zo zat ben van al het gedoe, geregel op mijn werk, of dat ik icm de behandeling iets "op niveau' op dit moment gewoon even niet aankan.
Of dat het een soort vlucht is, om dan iets te hebben wat ik zeker te weten kan.
Echt ingewikkeld vind ik.
Ik probeer nu (tussen de opdrachten van de loopbaanconsulent door) dan maar vooral dingen te doen die ik leuk vind. En dan te hopen dat het me zo afleid dat ik er daarna wel goed over na kan denken:).
donderdag 20 september 2018 om 10:58
@Serendiptedy: wat een heftige dagen heb je achter de rug. Heeft de medicatie geholpen? Ik hoop dat je snel iets meer rust krijgt in je lijf en hoofd.
Wat ik doe in huis is heel verschillend. Ik probeer kleine projecten in huis te verzinnen, zonder dat ik mezelf te erg vermoei, maar om wel iets van voldoening te vinden. De hele dag niets doen helpt ook averechts heb ik geleerd, dan ga ik alleen maar piekeren en in een negatieve spiraal vallen. Verder: borduren, frobelen, koken, knutselen, opruimen, Zelda spelen, civ6 spelen (ik hou van gamen
), tv kijken, wandelen, podcasts luisteren. Soms lukt een activiteit 5 minuten, soms 50. Wat voor mij helpt is de actieve activiteiten afwisselen met zitten op de bank en daar frobelen/hangen voor de televisie. Soms zijn alle prikkels me alsnog teveel en dan staar ik voor mij uit tot ik me beter voel, slaap ik of knuffel ik mijn partner als hij in de buurt is. En mijn cavia's zijn mijn steun en toeverlaat en kan ik ook altijd knuffelen 
Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Wat doen jullie gedurende een dag?
@Rodelimo: wat een lastige afweging zeg! Ik snap je dilemma heel goed, allebei klinkt fijn. Probeer te doen waar je je goed bij voelt, dat is het belangrijkste! Hou je ons op de hoogte?
@Fleur: is het gelukt om alles op te schrijven? Ik ben heel benieuwd hoe het afloopt bij de psycholoog volgende week. Ik hoop dat je je na dat gesprek beter voelt. Hier ook onbekend of ik een BO of depressie heb. Allebei past, allebei versterkt elkaar lijkt het wel. Wat meer op de voorgrond speelt verschilt ook, ik weet niet waar ik moet beginnen. Dokter A zegt BO, dokter B zegt depressie en dokter C zegt allebei. Ik hoop gewoon de juiste behandeling te vinden en hoop dat het naampje daar niet voor uitmaakt. Maakt bij jou de naam uit voor de behandeling die je gaat krijgen?
Ik heb vorige week moeten besluiten om toch helemaal te stoppen met werken (ik heb ruim een half jaar toch nog een aantal ochtenden ''gewerkt'' i.p.v. helemaal stoppen met werken i.v.m. dagbesteding. Misschien niet heel handig achteraf gezien). De laatste weken kon ik het niet meer opbrengen om heen te gaan, het lukte me echt niet, ook al wou ik zo graag. Het doet pijn om het toe te geven en ik voel me alsof ik gefaald heb, maar het is beter zo. Gelukkig heeft werkgever het goed opgepakt, ze zijn heel lief voor me geweest. Dat is een opluchting. Nu ik de ergste emotie eruit heb gehuild, kan ik hopelijk echt goed werken aan mijn herstel. Een huis kun je niet bouwen op een berg rotzooi, zeggen we dan maar he.
Wat ik doe in huis is heel verschillend. Ik probeer kleine projecten in huis te verzinnen, zonder dat ik mezelf te erg vermoei, maar om wel iets van voldoening te vinden. De hele dag niets doen helpt ook averechts heb ik geleerd, dan ga ik alleen maar piekeren en in een negatieve spiraal vallen. Verder: borduren, frobelen, koken, knutselen, opruimen, Zelda spelen, civ6 spelen (ik hou van gamen
), tv kijken, wandelen, podcasts luisteren. Soms lukt een activiteit 5 minuten, soms 50. Wat voor mij helpt is de actieve activiteiten afwisselen met zitten op de bank en daar frobelen/hangen voor de televisie. Soms zijn alle prikkels me alsnog teveel en dan staar ik voor mij uit tot ik me beter voel, slaap ik of knuffel ik mijn partner als hij in de buurt is. En mijn cavia's zijn mijn steun en toeverlaat en kan ik ook altijd knuffelen Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Wat doen jullie gedurende een dag? @Rodelimo: wat een lastige afweging zeg! Ik snap je dilemma heel goed, allebei klinkt fijn. Probeer te doen waar je je goed bij voelt, dat is het belangrijkste! Hou je ons op de hoogte?
@Fleur: is het gelukt om alles op te schrijven? Ik ben heel benieuwd hoe het afloopt bij de psycholoog volgende week. Ik hoop dat je je na dat gesprek beter voelt. Hier ook onbekend of ik een BO of depressie heb. Allebei past, allebei versterkt elkaar lijkt het wel. Wat meer op de voorgrond speelt verschilt ook, ik weet niet waar ik moet beginnen. Dokter A zegt BO, dokter B zegt depressie en dokter C zegt allebei. Ik hoop gewoon de juiste behandeling te vinden en hoop dat het naampje daar niet voor uitmaakt. Maakt bij jou de naam uit voor de behandeling die je gaat krijgen?
Ik heb vorige week moeten besluiten om toch helemaal te stoppen met werken (ik heb ruim een half jaar toch nog een aantal ochtenden ''gewerkt'' i.p.v. helemaal stoppen met werken i.v.m. dagbesteding. Misschien niet heel handig achteraf gezien). De laatste weken kon ik het niet meer opbrengen om heen te gaan, het lukte me echt niet, ook al wou ik zo graag. Het doet pijn om het toe te geven en ik voel me alsof ik gefaald heb, maar het is beter zo. Gelukkig heeft werkgever het goed opgepakt, ze zijn heel lief voor me geweest. Dat is een opluchting. Nu ik de ergste emotie eruit heb gehuild, kan ik hopelijk echt goed werken aan mijn herstel. Een huis kun je niet bouwen op een berg rotzooi, zeggen we dan maar he.
donderdag 20 september 2018 om 12:45
Dank jullie wel voor alle lieve reacties!
De stempel depressie of BO geeft voor mij niet. Wat ik van gele suikerspin begreep, en veel gelezen heb, is de behandelmethode hetzelfde. Ik wil alleen geen medicijnen, mede omdat ik er sterk van overtuigd ben dat ik het zonder ook zeker ga redden. Gelukkig is mijn huisarts het met mij eens en ik begreep van hem ook idd dat hij degene zal zijn die het uitschrijft op advies van de psycholoog. Zolang mijn huisarts vooruitgang ziet in de gesprekken met de psycholoog, zal hij ook geen medicijnen voor mij uitschrijven.
Ik loop op dit moment heel erg aan tegen mijn hoofd wat maar door blijft gaan. Na 4 weken zit het nog steeds in de; we dien dit nog even, dan kan dat nog even en het "moeten" van dingen. Ik weet dat ik niks hoef te doen, dat ik me niet schuldig hoef te voelen als ik een dag heb zitten lezen of een film heb gekeken, en dat de was er nog steeds hangt van 2 dagen geleden. Dat is heel lastig te accepteren, alsof mijn dag nutteloos was. Dat in combinatie met dat je ziek gemeld staat maar wel alle leuke dingen mag doen, een soort schuldgevoel.
Daarbij komt dat mijn werkgever en de arbo arts heel erg aan me aan het trekken zijn. Volgende week ook een gesprek bij de bedrijfsarts. In de email staat dat hij gaat bekijken wat ik nou werkelijk heb. Dat stoort me een beetje en zal ik ook zeker aangeven. Voor mijn gevoel doe ik er alles aan om zo snel als dat mogelijk is het werkveld weer in te gaan.
Ik zal later vandaag op jullie reageren, niet continu mijn eigen verhaal maar neer gooien. Dat gaat alleen wat makkelijker op de laptop
De stempel depressie of BO geeft voor mij niet. Wat ik van gele suikerspin begreep, en veel gelezen heb, is de behandelmethode hetzelfde. Ik wil alleen geen medicijnen, mede omdat ik er sterk van overtuigd ben dat ik het zonder ook zeker ga redden. Gelukkig is mijn huisarts het met mij eens en ik begreep van hem ook idd dat hij degene zal zijn die het uitschrijft op advies van de psycholoog. Zolang mijn huisarts vooruitgang ziet in de gesprekken met de psycholoog, zal hij ook geen medicijnen voor mij uitschrijven.
Ik loop op dit moment heel erg aan tegen mijn hoofd wat maar door blijft gaan. Na 4 weken zit het nog steeds in de; we dien dit nog even, dan kan dat nog even en het "moeten" van dingen. Ik weet dat ik niks hoef te doen, dat ik me niet schuldig hoef te voelen als ik een dag heb zitten lezen of een film heb gekeken, en dat de was er nog steeds hangt van 2 dagen geleden. Dat is heel lastig te accepteren, alsof mijn dag nutteloos was. Dat in combinatie met dat je ziek gemeld staat maar wel alle leuke dingen mag doen, een soort schuldgevoel.
Daarbij komt dat mijn werkgever en de arbo arts heel erg aan me aan het trekken zijn. Volgende week ook een gesprek bij de bedrijfsarts. In de email staat dat hij gaat bekijken wat ik nou werkelijk heb. Dat stoort me een beetje en zal ik ook zeker aangeven. Voor mijn gevoel doe ik er alles aan om zo snel als dat mogelijk is het werkveld weer in te gaan.
Ik zal later vandaag op jullie reageren, niet continu mijn eigen verhaal maar neer gooien. Dat gaat alleen wat makkelijker op de laptop
donderdag 20 september 2018 om 14:46
Het lijkt alsof iedereen even wat minder gaat. Voor iedereen een 
Ik doe welleens een legpuzzel, die er soms maanden ligt voordat hij af is. Wat niks geeft.
Simpele spelletjes op de telefoon vind ik ook fijn. Daar kun je ook bij liggen. Want soms ben ik gewoon te moe om rechtop te zitten
Appen om wat sociaal contact te onderhouden. Af en toe bellen voor de gezelligheid met iemand. Als ik zelf niks gezelligs heb, vraag ik die ander naar een leuke belevenis.
Hier is mijn weerstand laag. Ben weer erg oververmoeid geloof ik. Ik heb weer last van duizeligheid. Ik probeer het rustig aan te doen, voor zover dat lukt
Tip; De brieven van de arbo zijn vaak standaard brieven en over het algemeen erg lomp. Trek dit niet persoonlijk aan.
Tip 2; zie het als 2 trajecten. Een medisch traject, dit stuurt de huisarts aan. En een juridisch traject, dit is de bedrijfsarts en werkgever en uwv.
Ga nooit zomaar met een behandeling of diagnose van de bedrijfsarts akkoord. Overleg dit altijd met je huisarts.
Het is ook echt belangrijk dat je de bedrijfsarts en werkgever als juridisch traject ziet, omdat dit er hard en zakelijk aan toe gaat. Het gaat vaak allemaal alleen om geld.
Richt je vooral op je medische traject. En wat jij nodig hebt.
Ik doe welleens een legpuzzel, die er soms maanden ligt voordat hij af is. Wat niks geeft.
Simpele spelletjes op de telefoon vind ik ook fijn. Daar kun je ook bij liggen. Want soms ben ik gewoon te moe om rechtop te zitten
Appen om wat sociaal contact te onderhouden. Af en toe bellen voor de gezelligheid met iemand. Als ik zelf niks gezelligs heb, vraag ik die ander naar een leuke belevenis.
Hier is mijn weerstand laag. Ben weer erg oververmoeid geloof ik. Ik heb weer last van duizeligheid. Ik probeer het rustig aan te doen, voor zover dat lukt
Tip; De brieven van de arbo zijn vaak standaard brieven en over het algemeen erg lomp. Trek dit niet persoonlijk aan.
Tip 2; zie het als 2 trajecten. Een medisch traject, dit stuurt de huisarts aan. En een juridisch traject, dit is de bedrijfsarts en werkgever en uwv.
Ga nooit zomaar met een behandeling of diagnose van de bedrijfsarts akkoord. Overleg dit altijd met je huisarts.
Het is ook echt belangrijk dat je de bedrijfsarts en werkgever als juridisch traject ziet, omdat dit er hard en zakelijk aan toe gaat. Het gaat vaak allemaal alleen om geld.
Richt je vooral op je medische traject. En wat jij nodig hebt.
donderdag 20 september 2018 om 14:52
Rodelimo, bedankt voor de tip. Mij groeit dat juridische mij ook boven het hoofd. Laat het nu even bij het juridisch loket. Geen puf ook nog fnv uit te zoeken. Als dat nodig is doe ik het zeker.
Had jij dus al de Wia keuring gehad? Niet goed meer onthouden. Hoeveel uur kun jij volgens het uwv werken? Krijg je al gedeeltelijke wia uitkering?
Een simpele baan denk ik ook weleens aan, mijn loopbaancoach zegt dat dit niet handig is omdat ik en ik denk ook jij, gezien je eerdere functie, ook een mentale uitdaging nodig hebt.
Je coach weet waarschijnlijk wel de weg, er zijn ook wel bedrijven waar je trajecten kunt volgen, simpel beginnen en als je meer uitdaging aan kan doorgroeien.
Had jij dus al de Wia keuring gehad? Niet goed meer onthouden. Hoeveel uur kun jij volgens het uwv werken? Krijg je al gedeeltelijke wia uitkering?
Een simpele baan denk ik ook weleens aan, mijn loopbaancoach zegt dat dit niet handig is omdat ik en ik denk ook jij, gezien je eerdere functie, ook een mentale uitdaging nodig hebt.
Je coach weet waarschijnlijk wel de weg, er zijn ook wel bedrijven waar je trajecten kunt volgen, simpel beginnen en als je meer uitdaging aan kan doorgroeien.
vrijdag 21 september 2018 om 09:44
Goedemorgen,
In mijn hoofd is het nog chaos en mijn lijf heeft nog veel stress. Ben ook doodmoe maar dat komt allemaal door het gesprek van afgelopen week. Ook ik wordt op het juridische vlak bij gestaan.
Fleur, ook bij tegen mij werd gezegd dat mijn werkgever wilde zien hoe ziek is was. Dat geeft gewoon stress. En zeker als het allemaal snel moet. Ik heb dat aangegeven in het gesprek dat even snel iets doen, dat lukt me niet. Voor mij was het verhelderend om te horen hoe mijn werkgever er in stond. Er was te veel ruis in de communicatie. Kan je iemand meenemen naar het gesprek, om je te steunen?
Verder moet ik weer een ritme in mijn leven krijgen, gelukkig heb ik kinderen waardoor een dagindeling al grotendeels vast staat. Ze moeten toch eten ed. Maar zeker in de momenten dat ik alleen ben, gebeurt het regelmatig dat ik op de bank in slaap val. Ik ga nu ook aan de slag met een mindfullness app om te ontspannen.
Trouwens ik ben met mijn medicatie gestopt, ik reageerde er zo heftig op. En in combinatie met hardlopen is dat ook niet zo goed.
In mijn hoofd is het nog chaos en mijn lijf heeft nog veel stress. Ben ook doodmoe maar dat komt allemaal door het gesprek van afgelopen week. Ook ik wordt op het juridische vlak bij gestaan.
Fleur, ook bij tegen mij werd gezegd dat mijn werkgever wilde zien hoe ziek is was. Dat geeft gewoon stress. En zeker als het allemaal snel moet. Ik heb dat aangegeven in het gesprek dat even snel iets doen, dat lukt me niet. Voor mij was het verhelderend om te horen hoe mijn werkgever er in stond. Er was te veel ruis in de communicatie. Kan je iemand meenemen naar het gesprek, om je te steunen?
Verder moet ik weer een ritme in mijn leven krijgen, gelukkig heb ik kinderen waardoor een dagindeling al grotendeels vast staat. Ze moeten toch eten ed. Maar zeker in de momenten dat ik alleen ben, gebeurt het regelmatig dat ik op de bank in slaap val. Ik ga nu ook aan de slag met een mindfullness app om te ontspannen.
Trouwens ik ben met mijn medicatie gestopt, ik reageerde er zo heftig op. En in combinatie met hardlopen is dat ook niet zo goed.
zaterdag 22 september 2018 om 22:51
Fleur: pittig gesprek dat je hebt gehad bij de psycholoog. Het is idd pittig om te horen dat je depressie zou hebben ipv BO. Zou vooral niet naar de diagnose kijken, maar naar hoe weer beter worden. (Je bent niet je diagnose). Hoop dat je gesprek aankomende week bij de psycholoog beter gaat en dat je je gehoord voelt.
Serendiptedy: al wat (nieuwe) activiteiten uitgeprobeerd? Een nieuwe favo bezigheid is zingen (YouTube liedjes met lyrics) en yoga/stretch-oefeningen. Ook ga ik graag de natuur in, zalig om onder een boom voor mij uit te zitten staren. Waar ik ook veel plezier aan heb is mijn moodbord. Heb een paar dagen tijdschriften en reclame doorgebladerd en dan een bord gemaakt van wat ik graag wil. Kijk er regelmatig naar en word er altijd blij van.
Rodelimo: heeft de week vakantie je voldoende rust kunnen geven? Kan je voldoende tijd voor leuke dingen maken? Zou niet teveel focussen op welk niveau je (gaat) werken, maar wel of het werk bij je past. Heb je al een beroepskeuzetest en een talententest gedaan? Dat geeft veel inzicht in wie je bent, waar je goed in bent en energie van krijgt.
Tortilla: wijze beslissing om volledig voor je herstel te gaan en het werk (even) te laten. Dat gaat je herstel echt bevorderen.
Gele Suikerspin: balen die juridische kant van het ziek zijn. Ik heb al vaak gedacht, als ze het hele administratieve gedoe eens laten, dan zouden we veel sneller herstellen.
Hier gaat het redelijk. Ben deze week gestart met werk. Oh wat klinkt dat raar. Deze week was het vooral afspraken met leidinggevende en directe collega's maken. Volgende week ga ik langs bij mijn oude werkplek om afscheid te nemen en mijn spullen te gaan halen en dan kan ik op een nieuwe locatie met een verse lei weer starten. Vond het gesprek met mijn leidinggevende heel spannend. De vorige keer dat ik hem sprak had hij meteen heel veel werk voor mij klaarliggen en nu had hij duidelijk een heel andere aanpak, eerst rustig opstarten. Tijd krijgen om er weer in te komen, nieuwe locatie (waardoor ik ook niet te snel van stapel zou lopen), een heel fijne ervaren collega om op terug te vallen met eventuele vragen, ... hij had echt aan alles gedacht. Het was zo'n opluchting. Merk wel dat mijn energie nu vooral aan werk opgaat. Even tijd maken om balans te vinden.
Hoe is jullie weekend? Wat kunnen genieten van het eerste herfstige weekend?
Serendiptedy: al wat (nieuwe) activiteiten uitgeprobeerd? Een nieuwe favo bezigheid is zingen (YouTube liedjes met lyrics) en yoga/stretch-oefeningen. Ook ga ik graag de natuur in, zalig om onder een boom voor mij uit te zitten staren. Waar ik ook veel plezier aan heb is mijn moodbord. Heb een paar dagen tijdschriften en reclame doorgebladerd en dan een bord gemaakt van wat ik graag wil. Kijk er regelmatig naar en word er altijd blij van.
Rodelimo: heeft de week vakantie je voldoende rust kunnen geven? Kan je voldoende tijd voor leuke dingen maken? Zou niet teveel focussen op welk niveau je (gaat) werken, maar wel of het werk bij je past. Heb je al een beroepskeuzetest en een talententest gedaan? Dat geeft veel inzicht in wie je bent, waar je goed in bent en energie van krijgt.
Tortilla: wijze beslissing om volledig voor je herstel te gaan en het werk (even) te laten. Dat gaat je herstel echt bevorderen.
Gele Suikerspin: balen die juridische kant van het ziek zijn. Ik heb al vaak gedacht, als ze het hele administratieve gedoe eens laten, dan zouden we veel sneller herstellen.
Hier gaat het redelijk. Ben deze week gestart met werk. Oh wat klinkt dat raar. Deze week was het vooral afspraken met leidinggevende en directe collega's maken. Volgende week ga ik langs bij mijn oude werkplek om afscheid te nemen en mijn spullen te gaan halen en dan kan ik op een nieuwe locatie met een verse lei weer starten. Vond het gesprek met mijn leidinggevende heel spannend. De vorige keer dat ik hem sprak had hij meteen heel veel werk voor mij klaarliggen en nu had hij duidelijk een heel andere aanpak, eerst rustig opstarten. Tijd krijgen om er weer in te komen, nieuwe locatie (waardoor ik ook niet te snel van stapel zou lopen), een heel fijne ervaren collega om op terug te vallen met eventuele vragen, ... hij had echt aan alles gedacht. Het was zo'n opluchting. Merk wel dat mijn energie nu vooral aan werk opgaat. Even tijd maken om balans te vinden.
Hoe is jullie weekend? Wat kunnen genieten van het eerste herfstige weekend?
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 26 september 2018 om 11:23
Ik kan zeker genieten van het herfstachtige weer. Dat is nieuw voor mij. Heb vaak zodra er een blad van de boom valt een depressie. Nu vind ik het heerlijk, thuis op de bank, kaarsje aan, de bomen waaien mooi heen en weer en de regen.
Ik ben weer iets meer in balans. Ik heb wel steeds lichamelijke klachten die verschuiven. De spanning wil er op 1 of andere toch manier uit.
Ik ben wel nog erg controlefreakerig, ik wil mijn huis, cadeautjes en alles goed op de rit hebben. Dit gaat soms over mijn grens. Maar kan er ook weer erg van genieten als ik iemand kan verblijden met een leuk kado en in een schoon bed lig.
Het is rustig hier. Hoe gaat jullie week?
Ik ben weer iets meer in balans. Ik heb wel steeds lichamelijke klachten die verschuiven. De spanning wil er op 1 of andere toch manier uit.
Ik ben wel nog erg controlefreakerig, ik wil mijn huis, cadeautjes en alles goed op de rit hebben. Dit gaat soms over mijn grens. Maar kan er ook weer erg van genieten als ik iemand kan verblijden met een leuk kado en in een schoon bed lig.
Het is rustig hier. Hoe gaat jullie week?
woensdag 26 september 2018 om 11:26
Ik hou er niet van om achter de feiten aan te lopen, dat je steeds denkt, shit, is dat vandaag. Of afspraken vergeten door chaos in je hoofd. Dus misschien is het ook juist wel oké om een beetje de controle te houden.
In onze maatschappij is controle houden op je leven iets heel erg sufs. Zo voelt dat voor mij. Alles moet maar spontaan en snel en vliegend.
In onze maatschappij is controle houden op je leven iets heel erg sufs. Zo voelt dat voor mij. Alles moet maar spontaan en snel en vliegend.
donderdag 27 september 2018 om 13:08
Goede, Gele_Suikerspin!
Hier weer ff een berichtje van mij. Druk geweest met nieuwe opdrachtgever, vakantie en nu weer door. Eerste dagen op nieuwe opdracht gingen goed, ik had zelfs nog energie over aan het einde van de dag. Toen ik bijna op vakantie ging echter een slechte ervaring gehad waardoor ik nogal emotioneel werd (presentatie ging verkeerd). Dus toch weer de angst dat het toch niet helemaal goed gaat.
En nu, na weer even terug te zijn.. gaat het opzich wel oke. Die slechte ervaring was eenmalig, ik heb me erover zitten opvreten, maar toen ik terug kwam na vakantie was er niks aan de hand. Het gaat goed om me niet bezig te houden met dingen die niet mijn taak zijn, en dat geeft mij ook rust. Dus als ik zo daar ga zou het zo goed moeten gaan..
Ondertussen spelen er wel twijfels over of dit wel de baan voor mij is, en ben ik een boek over hoogsensitiviteit aan het lezen wat me de ogen opent. Ik wil in ieder geval part-time gaan werken, en zal hierover in gesprek moeten met mijn leidinggevende. Hoop dat dat al meer rust geeft.
Hier weer ff een berichtje van mij. Druk geweest met nieuwe opdrachtgever, vakantie en nu weer door. Eerste dagen op nieuwe opdracht gingen goed, ik had zelfs nog energie over aan het einde van de dag. Toen ik bijna op vakantie ging echter een slechte ervaring gehad waardoor ik nogal emotioneel werd (presentatie ging verkeerd). Dus toch weer de angst dat het toch niet helemaal goed gaat.
En nu, na weer even terug te zijn.. gaat het opzich wel oke. Die slechte ervaring was eenmalig, ik heb me erover zitten opvreten, maar toen ik terug kwam na vakantie was er niks aan de hand. Het gaat goed om me niet bezig te houden met dingen die niet mijn taak zijn, en dat geeft mij ook rust. Dus als ik zo daar ga zou het zo goed moeten gaan..
Ondertussen spelen er wel twijfels over of dit wel de baan voor mij is, en ben ik een boek over hoogsensitiviteit aan het lezen wat me de ogen opent. Ik wil in ieder geval part-time gaan werken, en zal hierover in gesprek moeten met mijn leidinggevende. Hoop dat dat al meer rust geeft.
zondag 30 september 2018 om 10:02
Hey Gele Suikerspin wat een leuke positieve post van je! Zo fijn om te lezen dat je meer kan genieten zelfs van het vallen van de bladeren. Ik denk dat controle houden ook met balans in leven te maken heeft. Als we meer balans ervaren en ons daardoor sterker voelen, gaat je drang naar controle ook minderen/verdwijnen.
Goeie tip! Ga meteen vit D bijnemen.
Pijnboompitje: Wat jammer dat je zo'n moeilijke ervaring hebt gehad met de presentatie. Kritisch zijn op ons eigen functioneren is typisch voor BO en vaak zijn we dan helemaal verbaast dat de rest er niet bij stil blijft staan als wij in onze ogen minder goed gepresteerd hebben. Nog steeds goed bezig met je grenzen qua taken af te bakenen! Top! Mag echt wel trots zijn op jezelf.
Wat betreft hoogsensitief. Er zijn een paar heel goede boeken over, zelf vond ik leven zonder filter heel prettig omdat ze haar eigen struggelingen goed beschrijft.. Voor iemand die hoogsensitief is, is de aard van haar werk heel belangrijk. Past het bij jou? Geeft het je energie? Krijg je rustmomenten op je werk? En dan misschien wel de belangrijkste: geeft het je voldoening? Werken puur voor geld is voor iemand die hoogsensitief is niet aan te raden. Goed dat je leidinggevende gaat praten over eventueel werken.
Hoe is het verder met iedereen?
Ik ben momenteel heel moe. Neem aan dat dit komt door weer aan het werk te zijn. Hoop dat het tijdelijk is.
Goeie tip! Ga meteen vit D bijnemen.
Pijnboompitje: Wat jammer dat je zo'n moeilijke ervaring hebt gehad met de presentatie. Kritisch zijn op ons eigen functioneren is typisch voor BO en vaak zijn we dan helemaal verbaast dat de rest er niet bij stil blijft staan als wij in onze ogen minder goed gepresteerd hebben. Nog steeds goed bezig met je grenzen qua taken af te bakenen! Top! Mag echt wel trots zijn op jezelf.
Wat betreft hoogsensitief. Er zijn een paar heel goede boeken over, zelf vond ik leven zonder filter heel prettig omdat ze haar eigen struggelingen goed beschrijft.. Voor iemand die hoogsensitief is, is de aard van haar werk heel belangrijk. Past het bij jou? Geeft het je energie? Krijg je rustmomenten op je werk? En dan misschien wel de belangrijkste: geeft het je voldoening? Werken puur voor geld is voor iemand die hoogsensitief is niet aan te raden. Goed dat je leidinggevende gaat praten over eventueel werken.
Hoe is het verder met iedereen?
Ik ben momenteel heel moe. Neem aan dat dit komt door weer aan het werk te zijn. Hoop dat het tijdelijk is.
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 30 september 2018 om 13:21
@Vienna: wat knap dat je weer aan de slag bent! Hoe gaat het op je werk, naast de vermoeidheid? Ik hoop ook dat deze tijdelijk is.
@Gelesuikerspin: wat een mooie kijk op herfst, ik krijg helemaal een warm gevoel van hoe je de herfst omschrijft. Hier lijken de blaadjes nog niet te zijn gevallen, bij jou wel al? Ik vond de laatste zomerdagen deze week trouwens een hele fijne verrassing!
@Pijnboompitje: super hoe je jezelf herpakt hebt! Ik ben benieuwd naar wat je allemaal gaat vinden over hsp en hoe je je erin gaat herkennen. Wellicht dat het je (in de toekomst) kan helpen door daarin extra rekening te houden met jezelf.
Deze week ben ik langzaam tot rust aan het komen. Ik merk dat ik het fijn vind dat ik niets tot bijna niets hoef te doen en dat ik energie ''over'' heb, omdat ik die niet meer hoef te besteden aan werk. In plaats van elke een a twee dagen een crisis te ervaren omdat ik continu overloop, ben ik een stuk stabieler door dat beetje extra energie. Dat is heeeeel fijn. De vermoeidheid blijft en ook merk ik dat mijn vele vrije tijd ervoor zorgt dat ik veel drukte in mijn hoofd heb. Van het ene piekeronderwerp schiet ik zonder problemen in de volgende.
Deze week heb ik ook mijn eerste officiële gesprek gehad bij de overbruggingsbehandelaar. Een aardige therapeut die meer inhoudelijke kennis lijkt te hebben en veel begrip toont voor de burn-out en depressie, maar ook kennis van zaken heeft over de rol van mijn ADHD hierin. Ik wacht nu tot ik terecht kan bij een definitieve therapeut voor behandeling van ADHD, tot die tijd blijf ik bij deze therapeut gesprekken voeren. Het is waarschijnlijk nog een paar maanden wachten. Ergens wel fijn, want dan kan ik mij nu eerst focussen op mijzelf stabiliseren en wie weet zelfs een beetje energie opbouwen. Al met al veel fijne ontwikkelingen die me hoop geven voor de toekomst!
Iets anders, wellicht dat jullie daar ook ervaring mee hebben? Mijn menstruatie blijft nu al 42 dagen uit. Ik ben 100% zeker dat ik niet zwanger ben, ik heb vandaag weer een test gedaan. Misschien word ik morgen ongesteld, maar misschien ook dagen of weken nog niet. Ik heb echt geen flauw idee. Nu ik zwangerschap heb uitgesloten, gok ik dat het aan de stress van de laatste tijd ligt dat mijn ongesteldheid op zich laat wachten. Hebben jullie hier ook ervaring mee (gehad)?
@Gelesuikerspin: wat een mooie kijk op herfst, ik krijg helemaal een warm gevoel van hoe je de herfst omschrijft. Hier lijken de blaadjes nog niet te zijn gevallen, bij jou wel al? Ik vond de laatste zomerdagen deze week trouwens een hele fijne verrassing!
@Pijnboompitje: super hoe je jezelf herpakt hebt! Ik ben benieuwd naar wat je allemaal gaat vinden over hsp en hoe je je erin gaat herkennen. Wellicht dat het je (in de toekomst) kan helpen door daarin extra rekening te houden met jezelf.
Deze week ben ik langzaam tot rust aan het komen. Ik merk dat ik het fijn vind dat ik niets tot bijna niets hoef te doen en dat ik energie ''over'' heb, omdat ik die niet meer hoef te besteden aan werk. In plaats van elke een a twee dagen een crisis te ervaren omdat ik continu overloop, ben ik een stuk stabieler door dat beetje extra energie. Dat is heeeeel fijn. De vermoeidheid blijft en ook merk ik dat mijn vele vrije tijd ervoor zorgt dat ik veel drukte in mijn hoofd heb. Van het ene piekeronderwerp schiet ik zonder problemen in de volgende.
Deze week heb ik ook mijn eerste officiële gesprek gehad bij de overbruggingsbehandelaar. Een aardige therapeut die meer inhoudelijke kennis lijkt te hebben en veel begrip toont voor de burn-out en depressie, maar ook kennis van zaken heeft over de rol van mijn ADHD hierin. Ik wacht nu tot ik terecht kan bij een definitieve therapeut voor behandeling van ADHD, tot die tijd blijf ik bij deze therapeut gesprekken voeren. Het is waarschijnlijk nog een paar maanden wachten. Ergens wel fijn, want dan kan ik mij nu eerst focussen op mijzelf stabiliseren en wie weet zelfs een beetje energie opbouwen. Al met al veel fijne ontwikkelingen die me hoop geven voor de toekomst!
Iets anders, wellicht dat jullie daar ook ervaring mee hebben? Mijn menstruatie blijft nu al 42 dagen uit. Ik ben 100% zeker dat ik niet zwanger ben, ik heb vandaag weer een test gedaan. Misschien word ik morgen ongesteld, maar misschien ook dagen of weken nog niet. Ik heb echt geen flauw idee. Nu ik zwangerschap heb uitgesloten, gok ik dat het aan de stress van de laatste tijd ligt dat mijn ongesteldheid op zich laat wachten. Hebben jullie hier ook ervaring mee (gehad)?