Moeder aanspreken met u

17-04-2012 15:48 186 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik hoorde laatst 2x in korte tijd (verschillende) jonge kinderen hun moeder aanspreken met "u". Mama, bedoelt u deze? of zo iets in een winkel. En iets van Mama daar kunt u betalen (wijzend op een kassa). Ik dacht dat dit ouderwets was, maar het waren jonge moeders met jonge kinderen en was dus erg verbaasd.



Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).

ben benieuwd!
Alle reacties Link kopieren
Ik hoor het ook vaker,

Mijn kinderen zeg tegen iedereen u die geen direct familielid is, maar wel volwassen. Helaas hoeft dit niet tegen de juf.
Hier geen u, alleen tegen (relatief) onbekenden of mensen die het gewoon prettig vinden met 'u' aangesproken te worden. Wel altijd met 2 woorden antwoorden, dus ' ja oma' of ' ja mama'.



Moeder of ma zeg ik ook niet tegen mijn moeder. Ze is mijn mama en zo noem ik haar nog altijd. Idem met mijn vader. Is ook papa, en geen pa of vader.



Wel altijd mijn tantes en ooms aangesproken met oom Herman, tante Annie etc. En ook dat gebeurt nu nog steeds. Het zit er gewoon zo diep ingeslepen. Dat gaat er denk ik ook niet echt meer uit-;).
Alle reacties Link kopieren
Ik zeg nog altijd u tegen mijn ouders en ga dit mijn dochter ook leren. En ja, ik heb een zeer goede band met mijn ouders.
Alle reacties Link kopieren
Ik sta voor de klas, en er zijn kinderen die mij (21) aanspreken met u. Zelf vind ik dit absoluut niet nodig, maar als ze het doen laat ik het zo. Vind het wel netjes.



Zelf zeg ik alleen u tegen mensen die oud(er) zijn of die ik niet goed ken, bijvoorbeeld tegen mijn opa en oma of op sollicitatiegesprek. Ik zou het echt onzin vinden dat mijn toekomstige kinderen mij aanspreken met u. Zal ze wel bijbrengen dat het wel beleefd is tegen ouderen/onbekende mensen.
Alle reacties Link kopieren
Ik word wel met tante aangesproken maar wel met 'je', vind ik prima.

Zelf sprak ik ooms/tantes altijd aan met 'u' tot een bepaalde leeftijd (18/20 of zo) maar nu nog steeds bijv. tante x wil je nog koffie. Ik nader de 50.

Ouders nooit met 'u' aangesproken/hebben hoeven aanspreken.
Ik vind het altijd zo afstandelijk klinken als kinderen hun ouders met u aanspreken.
Ik heb het mijn zoon wel geleerd, maar dat was toen nog zeer normaal, ook opa's en oma's worden met U aangsproken.



Dat leer je automatisch. Als je er niet meteen mee begint, leren ze het ook niet zo snel om bij andere U te zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij op de psz hoeven ze geen u te zeggen.

Maar als de kinderen het moeten van de ouders dan is het ook goed.

Er is zelfs een kindje die noemt mij oma!!!!!!

Ik zeg geen u tegen mijn ouders dat vindt ik zelf heel afstandelijk overkomen en ik heb ook liever niet dat mijn zoon dat tegen ons zegt.

Maar ik heb hem wel geleerd tegen vreemden en oudere mensen u te zeggen.
Alle reacties Link kopieren
quote:_lupine_ schreef op 17 april 2012 @ 15:54:

Ik vind het altijd zo afstandelijk klinken als kinderen hun ouders met u aanspreken.Dat ligt dan aan jou. Ik vind het voornamelijk beleefd.
Alle reacties Link kopieren
Mijn kinderen (5 en 3) zeggen geen u tegen hun ouders of grootouders. Wel zeggen we altijd u als we bijvoorbeeld winkeltje spelen, dus spelenderwijs komt het er wel een beetje in. Ik vind u zeggen tegen familie en vrienden niet nodig. Wel wil ik ze leren u te zeggen tegen onbekenden. Maar aangezien ze nog niet zoveel met onbekenden praten, zijn we nog niet zo ver.
Alle reacties Link kopieren
heb zelf mijn ouders nooit met u aangesproken.ooms en tantes ook niet, Dat wilden ze niet, want dan voelden ze zich zo oud

Ik vind u tegen je vader en moeder zeggen ook altijd erg ouderwets klinken.

Mijn toekomstige kinderen hoeven ook tegen mij geen u te zeggen, natuurlijk wel tegen mensen die ze niet kennen.
Alle reacties Link kopieren
quote:nessemeisje schreef op 17 april 2012 @ 15:56:

[...]





Dat ligt dan aan jou. Ik vind het voornamelijk beleefd.Ieder zijn mening maar op mij komt het kil over.
Alle reacties Link kopieren
quote:nessemeisje schreef op 17 april 2012 @ 15:56:

[...]





Dat ligt dan aan jou. Ik vind het voornamelijk beleefd.Ik ook wel, maar "je" tegen ouders kan toch ook beleefd zijn? En klinkt "je" dan niet veel warmer?
Alle reacties Link kopieren
Ik ken maar weinig leeftijds genoten die hun ouders met u aanspreken (ben 18) en zou dit ook nooit van mijn kinderen willen bij mij of de toekomstige vader.



Ik heb wel geleerd om mijn tantes ooms opa's en oma's etc. aan te spreken met u en met tante of oom X of gewoon oma en opa en ook de meeste onbekenden spreek ik aan met u.



Hangt er vanaf waar ik ze van ken. Een vriendin (ook 18) van mij heeft een vriend van 30. Die zou ik nooit met u aanspreken maar een leraar of iemand anders in functie (van conciërge tot straatveger) die misschien jonger is, zou ik wel met u aanspreken.
Alle reacties Link kopieren
Mijn nekharen gaan altijd overeind staan, als ik iemand u hoor zeggen tegen zijn/haar ouders. Ik weet niet waarom, moet altijd aan Van Kooten en de Bie, 'Moeder'.
Ik spreek/sprak mijn ouders, grootouders en tantes/ooms met je en jij aan. Ik word door nichtjes/neefjes aangesproken met tante, maar wel met jij/je. Zou ook niet anders willen, want wat mij betreft creëert het idd (kille) afstand.



Ik zeg sowieso - ook al als kind - u tegen mensen die ouder zijn dan ik, en in voorkomende gevallen ook u tegen mensen die dezelfde leeftijd hebben of zelfs jonger zijn; denk aan bijvoorbeeld een medewerker die mij helpt met mijn paspoort aanvraag o.i.d. Zou ik bijvoorbeeld bij de bushalte staan en de tijd willen weten, dan zou ik mensen van mijn eigen leeftijd en ouder met u aanspreken, en mensen jonger dan ik met jij.
Alle reacties Link kopieren
Ouders bij de voornaam aanspreken vind ik nog erger eigenlijk.

Maar hier dus ook geen u tegen ouders en opa's en oma's.

Wel tegen 'vreemden'..

Mijn neefje en nichtje zeggen ook geen tante tegen mij.

Wil ik niet want dan voel ik me stokoud ik was een jaar of 15 toen de 1 geboren werd en 17 toen de ander geboren werd inmiddels is neefje zelf al vader..
Wat mij betreft mag het met U aanspreken op school tegen de leerkracht al beginnen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb goed geleerd onderscheid te maken. Ouders zijn 'je', ene grootouders ook, andere 'u'. En ik schakel heel automatisch van het ene naar het andere.

Ik merk dat het wel lastig is bij mensen die dat niet geleerd hebben. Mijn bijvoorbeeld heeft nooit geleerd dat je tegen sommige mensen 'u' zegt. Ik vind dat in sommige situaties tenenkrommend.
Alle reacties Link kopieren
Ik hoor het ook nog regelmatig bij jonge kinderen, bijvoorbeeld in een winkel. Veel klasgenootjes van mijn kinderen spreken mij ook aan met u. Mijn neefjes en nichtjes ook. Ik vind het een streling voor het oor en een teken van een degelijke opvoeding.

Mijn eigen kinderen zeggen geen u tegen mij, maar zelf was ik dat ook al niet gewend bij mijn eigen ouders. Wel zei en zeg ik altijd u tegen mijn grootouders, ooms en tantes.
Alle reacties Link kopieren
Ik zei geen u tegen mijn ouders, wel tegen mijn opa s en oma s.mijn kinderen zeggen ook geen u tegen mij, wel tegen oudere mensen.



Ik vind U tegen ouders afstandelijk overkomen, en ja ik heb zeker alle respect voor mijn ouders, alleen zie ik dat in andere dingen, niet in het woordje U.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
quote:nessemeisje schreef op 17 april 2012 @ 15:56:

Dat ligt dan aan jou. Ik vind het voornamelijk beleefd.U bent een klootzak is hoe dan ook niet beleefd. Beleefd zijn zit 'm (ook) in gedrag, houding, woordkeuze en intonatie, en niet perse (alleen) in het woordje u.
Alle reacties Link kopieren
quote:redband schreef op 17 april 2012 @ 16:08:

Wat mij betreft mag het met U aanspreken op school tegen de leerkracht al beginnen.O dat zeker ik kan me nog herinneren dat wij vroegah gewoon meneer tegen de leraar op de middelbare school moesten zeggen en ook u idd.
Alle reacties Link kopieren
Nee, onze kinderen hoeven hoeven mijn man en mij geen u te noemen. Ik vind dat zelf enorm afstandelijk klinken.

Dat komt denk ik ook omdat ik het zelf van huis uit ook niet hoefde en mijn man ook niet.



Mijn man zijn nichtjes moesten hun ouders wel U noemen. De kinderen van die nichtjes spreken hen nu ook weer aan met "U".



Ik vind het net alsof je met dat woord je autoriteit naar je kind toe extra wil benadrukken. Met beleefdheid associeer ik het in elk geval niet. Dat zit voor mij in hele andere dingen.
Follow your heart, but take your brain with you....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven