Relaties
alle pijlers
Moeder aanspreken met u
dinsdag 17 april 2012 om 15:48
Ik hoorde laatst 2x in korte tijd (verschillende) jonge kinderen hun moeder aanspreken met "u". Mama, bedoelt u deze? of zo iets in een winkel. En iets van Mama daar kunt u betalen (wijzend op een kassa). Ik dacht dat dit ouderwets was, maar het waren jonge moeders met jonge kinderen en was dus erg verbaasd.
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
dinsdag 17 april 2012 om 16:30
quote:marjan1234 schreef op 17 april 2012 @ 16:00:
[...]
Ik ook wel, maar "je" tegen ouders kan toch ook beleefd zijn? En klinkt "je" dan niet veel warmer?juist, u klinkt koud, oud en afstandelijk. Heeft niets met beleefdheid richting je ouders of andere familie te maken maar met met het respect proberen af te dwingen door jezelf u te laten noemen.
[...]
Ik ook wel, maar "je" tegen ouders kan toch ook beleefd zijn? En klinkt "je" dan niet veel warmer?juist, u klinkt koud, oud en afstandelijk. Heeft niets met beleefdheid richting je ouders of andere familie te maken maar met met het respect proberen af te dwingen door jezelf u te laten noemen.
dinsdag 17 april 2012 om 16:31
Ik heb altijd U moeten zeggen tegen mijn ouders en vond het later heel moeilijk om 'je' te zeggen tegen volwassenen die daar de voorkeur aan gaven.
Mijn vriend is een heel stuk ouder dan ik (hij verschilt meer met mij dan met m`n ouders) en geeft, hoe beleefd hij ook is, de voorkeur aan 'je'. Dat vinden mijn ouders geen probleem. Voelt wel een beetje raar, ik zeg 'u' en hij zegt 'je'.
Op zijn werk had mijn vader collega's die zo`n veertig jaar jonger waren dan hem. Zij zeggen als collega's onder elkaar 'je'. Maar als er een paar van die jonge collega's op visite waren en 'je' zeiden tegen mijn ouders voelde dat voor mij wel raar. Ik had ook graag 'je' tegen mijn ouders gezegd.
Mijn leerlingen (VO) mogen mij bij de voornaam noemen en 'je' zeggen, maar het hoeft niet. Ze hebben er niet minder respect of ontzag door (als ik het vergelijk met collega's die aangesproken worden met 'u'). Ik denk dat dat meer met je eigen houding te maken heeft dan met een woordje.
Mijn vriend is een heel stuk ouder dan ik (hij verschilt meer met mij dan met m`n ouders) en geeft, hoe beleefd hij ook is, de voorkeur aan 'je'. Dat vinden mijn ouders geen probleem. Voelt wel een beetje raar, ik zeg 'u' en hij zegt 'je'.
Op zijn werk had mijn vader collega's die zo`n veertig jaar jonger waren dan hem. Zij zeggen als collega's onder elkaar 'je'. Maar als er een paar van die jonge collega's op visite waren en 'je' zeiden tegen mijn ouders voelde dat voor mij wel raar. Ik had ook graag 'je' tegen mijn ouders gezegd.
Mijn leerlingen (VO) mogen mij bij de voornaam noemen en 'je' zeggen, maar het hoeft niet. Ze hebben er niet minder respect of ontzag door (als ik het vergelijk met collega's die aangesproken worden met 'u'). Ik denk dat dat meer met je eigen houding te maken heeft dan met een woordje.
dinsdag 17 april 2012 om 16:32
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
Dat doet een vriendin van mij.. Nou ja, soort van.
Haar vader noemt ze bij zijn voornaam, haar moeder mama. Heel apart om te horen vind ik-;). Wees dan consequent .
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
Dat doet een vriendin van mij.. Nou ja, soort van.
Haar vader noemt ze bij zijn voornaam, haar moeder mama. Heel apart om te horen vind ik-;). Wees dan consequent .
dinsdag 17 april 2012 om 16:34
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.Dat kwam idd op 'n gegeven moment in, volgens mij toen ik puber was. Ik vroeg toen aan mijn ouders wat zij er van vonden en zij hadden er geen bezwaar tegen als ik dat graag wilde. Heb 't toen n paar keer geprobeerd, maar voor mij klonk het niet. Het blijft voor mij gewoon lekker pap en mam.
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.Dat kwam idd op 'n gegeven moment in, volgens mij toen ik puber was. Ik vroeg toen aan mijn ouders wat zij er van vonden en zij hadden er geen bezwaar tegen als ik dat graag wilde. Heb 't toen n paar keer geprobeerd, maar voor mij klonk het niet. Het blijft voor mij gewoon lekker pap en mam.
dinsdag 17 april 2012 om 16:34
quote:nikki_28 schreef op 17 april 2012 @ 16:30:
[...]
En dat ligt dan weer aan jou.Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo.
[...]
En dat ligt dan weer aan jou.Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo.
dinsdag 17 april 2012 om 16:35
quote:Chantilly21 schreef op 17 april 2012 @ 16:32:
[...]
Dat doet een vriendin van mij.. Nou ja, soort van.
Haar vader noemt ze bij zijn voornaam, haar moeder mama. Heel apart om te horen vind ik-;). Wees dan consequent .
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
Ik heb gelijk toch hè vader?
Jij nog een wijntje moeder?
[...]
Dat doet een vriendin van mij.. Nou ja, soort van.
Haar vader noemt ze bij zijn voornaam, haar moeder mama. Heel apart om te horen vind ik-;). Wees dan consequent .
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
Ik heb gelijk toch hè vader?
Jij nog een wijntje moeder?
dinsdag 17 april 2012 om 16:36
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat vind ik nog erger, kinderen die de ouders bij de voornaam noemen. Het zijn je kinderen, je bent geen vriendinnetje die aan je kind vraagt of die buiten komt knikkeren.
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat vind ik nog erger, kinderen die de ouders bij de voornaam noemen. Het zijn je kinderen, je bent geen vriendinnetje die aan je kind vraagt of die buiten komt knikkeren.
dinsdag 17 april 2012 om 16:36
dinsdag 17 april 2012 om 16:36
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
Ik heb nog liever dat kinderen hun ouders bij de voornaam noemen dan dat ze u zeggen.
Bij de voornaam komt op mij warmer over dan u.
Maar ik blijf toch bij papa of mama of zoals mijn puber zegt pap of mam.
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
Ik heb nog liever dat kinderen hun ouders bij de voornaam noemen dan dat ze u zeggen.
Bij de voornaam komt op mij warmer over dan u.
Maar ik blijf toch bij papa of mama of zoals mijn puber zegt pap of mam.
dinsdag 17 april 2012 om 16:37
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:35:
[...]
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
?
Ik kon vroeger zo'n stel, maar die deden dat bewust, die hadden weeskinderen geadopteerd die toen al 5 of 6 jaar waren.
( heb ik het over 30 jaar terug0
[...]
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
?
Ik kon vroeger zo'n stel, maar die deden dat bewust, die hadden weeskinderen geadopteerd die toen al 5 of 6 jaar waren.
( heb ik het over 30 jaar terug0
dinsdag 17 april 2012 om 16:38
quote:redband schreef op 17 april 2012 @ 16:36:
[...]
Dat vind ik nog erger, kinderen die de ouders bij de voornaam noemen. Het zijn je kinderen, je bent geen vriendinnetje die aan je kind vraagt of die buiten komt knikkeren.
Hahaha ja mijn moeder zei dat ook wel eens als ik vroegah praatjes had..
Hallo ik heb niet bij je in de klas gezeten ik ben je moeder niet je vriendin.
[...]
Dat vind ik nog erger, kinderen die de ouders bij de voornaam noemen. Het zijn je kinderen, je bent geen vriendinnetje die aan je kind vraagt of die buiten komt knikkeren.
Hahaha ja mijn moeder zei dat ook wel eens als ik vroegah praatjes had..
Hallo ik heb niet bij je in de klas gezeten ik ben je moeder niet je vriendin.
dinsdag 17 april 2012 om 16:38
quote:nessemeisje schreef op 17 april 2012 @ 16:34:
[...]
Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo. Zo was die opmerking denk ik niet bedoeld?! tenminste zo had ik hem niet gelezen
[...]
Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo. Zo was die opmerking denk ik niet bedoeld?! tenminste zo had ik hem niet gelezen
Wat goed is tegen de kou, is ook goed tegen de warmte
dinsdag 17 april 2012 om 16:38
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.Dat gaat me een stap te ver. Voor de kinderen is het voor nu gewoon mama of papa. Dat maar even duidelijk mag zijn wie in charge is
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.Dat gaat me een stap te ver. Voor de kinderen is het voor nu gewoon mama of papa. Dat maar even duidelijk mag zijn wie in charge is
dinsdag 17 april 2012 om 16:39
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:35:
[...]
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
Ik heb gelijk toch hè vader?
Jij nog een wijntje moeder? Oh verschrikkelijk Mijn ouders doen het af en toe om ons te jennen, maar gelukkig (!!!) doen ze dit in de dagelijkse omgang ab-so-luut niet! Even gek doen is ok, maar daarna weer normaal doen!
[...]
maar ouders die elkaar dan weer papa en mama noemen of vader en moeder vind ik ook raar.
Ik heb gelijk toch hè vader?
Jij nog een wijntje moeder? Oh verschrikkelijk Mijn ouders doen het af en toe om ons te jennen, maar gelukkig (!!!) doen ze dit in de dagelijkse omgang ab-so-luut niet! Even gek doen is ok, maar daarna weer normaal doen!
dinsdag 17 april 2012 om 16:40
quote:_Branwen_ schreef op 17 april 2012 @ 16:09:
[...]
U bent een klootzak is hoe dan ook niet beleefd. Beleefd zijn zit 'm (ook) in gedrag, houding, woordkeuze en intonatie, en niet perse (alleen) in het woordje u.
Dat vind ik een dooddoener.
Ooit sprak mijn eerste vriendje tijdens de eerste ontmoeting met mijn ouders hen meteen aan met 'je', 'alsjeblieft', 'dankjewel' en 'doei'. Hoe respectvol of beleefd hij het misschien ook bedoelde, het komt toch over alsof hij denkt dat hij nog met mijn ouders (die 35 jaar ouder zijn) geknikkerd heeft. Gewoon een gemis in zijn opvoeding, hij wist niet beter en zijn ouders blijkbaar ook niet.
Ook tegenwoordig als ik in de rij bij de kassa sta en ik hoor een jongen van 20 tegen de cassière van 55 "alsjeblieft", "dankjewel" en "doei!" zeggen, dan vind ik dat tenenkrommend. Zelf vindt hij waarschijnlijk dat hij keurig gesproken heeft (en zijn ouders ook), maar ik vind het een gemis in zijn opvoeding dat hij niet geleerd heeft dat het wenselijk is dat je relatief vreemden en mensen die twee keer zo oud zijn als jij met "u" aanspreekt. Tenzij de ander uitdrukkelijk aangeeft met 'jij' aangesproken te worden.
[...]
U bent een klootzak is hoe dan ook niet beleefd. Beleefd zijn zit 'm (ook) in gedrag, houding, woordkeuze en intonatie, en niet perse (alleen) in het woordje u.
Dat vind ik een dooddoener.
Ooit sprak mijn eerste vriendje tijdens de eerste ontmoeting met mijn ouders hen meteen aan met 'je', 'alsjeblieft', 'dankjewel' en 'doei'. Hoe respectvol of beleefd hij het misschien ook bedoelde, het komt toch over alsof hij denkt dat hij nog met mijn ouders (die 35 jaar ouder zijn) geknikkerd heeft. Gewoon een gemis in zijn opvoeding, hij wist niet beter en zijn ouders blijkbaar ook niet.
Ook tegenwoordig als ik in de rij bij de kassa sta en ik hoor een jongen van 20 tegen de cassière van 55 "alsjeblieft", "dankjewel" en "doei!" zeggen, dan vind ik dat tenenkrommend. Zelf vindt hij waarschijnlijk dat hij keurig gesproken heeft (en zijn ouders ook), maar ik vind het een gemis in zijn opvoeding dat hij niet geleerd heeft dat het wenselijk is dat je relatief vreemden en mensen die twee keer zo oud zijn als jij met "u" aanspreekt. Tenzij de ander uitdrukkelijk aangeeft met 'jij' aangesproken te worden.
dinsdag 17 april 2012 om 16:40
quote:superstar_2 schreef op 17 april 2012 @ 16:31:
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
20 jaar terug kende ik een jongetje dat huilend van de chreche kwam omdat iedereen een papa had behalve hij. . Hij had dus wel een papa maar had dit niet gerealiseerd dat de man die hij met zijn voornaam aansprak dus zijn papa was. Best sneu eigenlijk.
Vanaf dat moment wilde hij papa zeggen terwijl zijn oudere zusje gewoon voornaam bleef gebruiken. Dachten vreemden weer dat ze niet echt broer en zus waren.
Maar wat vinden jullie dan van kinderen die hun ouders bij de voornaam aanspreken?
Dat is ook een behoorlijke tijd erg hip geweest.
Ik vind dat eigenlijk nog erger dan u zeggen tegen de ouders.
20 jaar terug kende ik een jongetje dat huilend van de chreche kwam omdat iedereen een papa had behalve hij. . Hij had dus wel een papa maar had dit niet gerealiseerd dat de man die hij met zijn voornaam aansprak dus zijn papa was. Best sneu eigenlijk.
Vanaf dat moment wilde hij papa zeggen terwijl zijn oudere zusje gewoon voornaam bleef gebruiken. Dachten vreemden weer dat ze niet echt broer en zus waren.