Relaties
alle pijlers
Moeder aanspreken met u
dinsdag 17 april 2012 om 15:48
Ik hoorde laatst 2x in korte tijd (verschillende) jonge kinderen hun moeder aanspreken met "u". Mama, bedoelt u deze? of zo iets in een winkel. En iets van Mama daar kunt u betalen (wijzend op een kassa). Ik dacht dat dit ouderwets was, maar het waren jonge moeders met jonge kinderen en was dus erg verbaasd.
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
dinsdag 17 april 2012 om 17:19
quote:Java schreef op 17 april 2012 @ 17:07:
[...]
Ik ben het zelf vanuit mijn jeugd gewend om mijn ooms/tantes/grootouders met 'u', "tante Marja" en "oma Jansen" aan te spreken. Ik heb dat nooit als afstandelijk ervaren.
Mijn neefjes en nichtjes doen het nu uit zichzelf bij mij, mijn idee was het niet. Toch merk ik dat het me wel een positief gevoel geeft. Waarschijnlijk vanwege het vertrouwde vanuit mijn eigen jeugd. Maar als ze ervoor kiezen om toch maar 'je' tegen me te gaan zeggen, dan heb ik daar ook geen problemen mee. Ik vind dat mijn broers/zussen en zijzelf dat mogen bepalen.tante MarjaN zou ik trouwens ook wel leuk vinden, als ik neefjes / nichtjes had (en dan met "je"). Verder begrijp ik wel wat je bedoelt. bedankt voor je posts!
[...]
Ik ben het zelf vanuit mijn jeugd gewend om mijn ooms/tantes/grootouders met 'u', "tante Marja" en "oma Jansen" aan te spreken. Ik heb dat nooit als afstandelijk ervaren.
Mijn neefjes en nichtjes doen het nu uit zichzelf bij mij, mijn idee was het niet. Toch merk ik dat het me wel een positief gevoel geeft. Waarschijnlijk vanwege het vertrouwde vanuit mijn eigen jeugd. Maar als ze ervoor kiezen om toch maar 'je' tegen me te gaan zeggen, dan heb ik daar ook geen problemen mee. Ik vind dat mijn broers/zussen en zijzelf dat mogen bepalen.tante MarjaN zou ik trouwens ook wel leuk vinden, als ik neefjes / nichtjes had (en dan met "je"). Verder begrijp ik wel wat je bedoelt. bedankt voor je posts!
dinsdag 17 april 2012 om 17:26
dinsdag 17 april 2012 om 17:37
quote:Magz schreef op 17 april 2012 @ 17:23:
Waren het geen Belgen? Die spreken toch iedereen aan met u?
Nee, dat is kennelijk een misverstand:
Het klopt verder ook niet dat “Vlamingen zelfs u tegen een baby zeggen” zoals men soms wel eens in Nederland zegt. ”Uw” is het bezittelijk voornaamwoord dat zowel bij “gij” als bij “u” hoort. Dus als een moeder tegen een kind zegt “eet uw pap op,” dan is dat géén formele aanspreekvorm maar het juiste bezittelijk voornaamwoord bij gij, want een baby of kind wordt met gij aangesproken.
http://belned.wordpress.c ... -het-belgisch-nederlands/
Waren het geen Belgen? Die spreken toch iedereen aan met u?
Nee, dat is kennelijk een misverstand:
Het klopt verder ook niet dat “Vlamingen zelfs u tegen een baby zeggen” zoals men soms wel eens in Nederland zegt. ”Uw” is het bezittelijk voornaamwoord dat zowel bij “gij” als bij “u” hoort. Dus als een moeder tegen een kind zegt “eet uw pap op,” dan is dat géén formele aanspreekvorm maar het juiste bezittelijk voornaamwoord bij gij, want een baby of kind wordt met gij aangesproken.
http://belned.wordpress.c ... -het-belgisch-nederlands/
dinsdag 17 april 2012 om 18:04
quote:nessemeisje schreef op 17 april 2012 @ 16:34:
[...]
Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo. Ik vind het vreemd dat jij je zo aangevallen voelt terwijl ik dat echt nergens lees.
[...]
Ik vind het raar dat er zo wordt gedaan. Ik zeg niet dat met jij en jou aanspreken onbeleefd hoeft te zijn. Ik vind "u" alleen wel beleefd. Maar néé, met u aanspreken is afstandelijk, kil en ouderwets. Nah, dat zal dan wel, dat ik een hele kille, afstandelijke relatie heb met mijn ouders die vast ook hopeloos ouderwets zijn enzo. Ik vind het vreemd dat jij je zo aangevallen voelt terwijl ik dat echt nergens lees.
Bazinga!
dinsdag 17 april 2012 om 18:05
Ik zeg ook geen U tegen mij ouders.
En noem Tantes en ooms ook altijd tante X of oom X.
Mijn tante heeft haar kinderen zo opgevoed dat ze geen U of jij mogen zeggen maar; Mama of Tante of Oma etc.
Dus dan krijg je: Mama, wilt mama nog een kopje koffie.
Oma wilt oma nog een stukje cake?
Heb ik altijd raar gevonden, maar goed.
En noem Tantes en ooms ook altijd tante X of oom X.
Mijn tante heeft haar kinderen zo opgevoed dat ze geen U of jij mogen zeggen maar; Mama of Tante of Oma etc.
Dus dan krijg je: Mama, wilt mama nog een kopje koffie.
Oma wilt oma nog een stukje cake?
Heb ik altijd raar gevonden, maar goed.
dinsdag 17 april 2012 om 18:08
quote:makeawish schreef op 17 april 2012 @ 18:05:
Ik zeg ook geen U tegen mij ouders.
En noem Tantes en ooms ook altijd tante X of oom X.
Mijn tante heeft haar kinderen zo opgevoed dat ze geen U of jij mogen zeggen maar; Mama of Tante of Oma etc.
Dus dan krijg je: Mama, wilt mama nog een kopje koffie.
Oma wilt oma nog een stukje cake?
Heb ik altijd raar gevonden, maar goed.WilT mama of wilT oma klinkt idd wel een beetje raar ja...
Ik zeg ook geen U tegen mij ouders.
En noem Tantes en ooms ook altijd tante X of oom X.
Mijn tante heeft haar kinderen zo opgevoed dat ze geen U of jij mogen zeggen maar; Mama of Tante of Oma etc.
Dus dan krijg je: Mama, wilt mama nog een kopje koffie.
Oma wilt oma nog een stukje cake?
Heb ik altijd raar gevonden, maar goed.WilT mama of wilT oma klinkt idd wel een beetje raar ja...
dinsdag 17 april 2012 om 18:28
quote:_lupine_ schreef op 17 april 2012 @ 15:54:
Ik vind het altijd zo afstandelijk klinken als kinderen hun ouders met u aanspreken.
Ja dat vind ik dus ook. Mijn dochter zegt je, zowel tegen ons als opa en oma want die moeten er niet aan denken om met u aangesproken te worden door haar.
Een van mijn nichtjes zei wel altijd u, ik kwam daar regelmatig, was voor mij gek maar voor haar doodnormaal. Ze hadden verder een heel warm gezin. Dus ik denk dat het maar net is wat je gewend bent.
Ik vind het altijd zo afstandelijk klinken als kinderen hun ouders met u aanspreken.
Ja dat vind ik dus ook. Mijn dochter zegt je, zowel tegen ons als opa en oma want die moeten er niet aan denken om met u aangesproken te worden door haar.
Een van mijn nichtjes zei wel altijd u, ik kwam daar regelmatig, was voor mij gek maar voor haar doodnormaal. Ze hadden verder een heel warm gezin. Dus ik denk dat het maar net is wat je gewend bent.
dinsdag 17 april 2012 om 19:29
dinsdag 17 april 2012 om 19:45
Vind t ook erg afstandelijk klinken en dat voor mensen die zo dichtbij je staan. Ik noem m'n moeder gewoon mam of bij haar naam. M'n stiefvader noem ik sowieso bij z'n naam.
M'n schoonouders noem ik wel u. Zo is dat gegroeid, schoonzus doet t ook, hun kinderen ook. Wel noem ik ze bij hun voornaam.
Maar vind t afstandelijk en ook ongemakkelijk voelen.
U zeggen tegen onbekenden/oudere mensen vind ik wel heel vanzelfsprekend. Dat zou ik m'n event kinderen ook graag willen leren. Maar ik zou niet willen dat ze mij of m'n man met u aanspreken.
M'n schoonouders noem ik wel u. Zo is dat gegroeid, schoonzus doet t ook, hun kinderen ook. Wel noem ik ze bij hun voornaam.
Maar vind t afstandelijk en ook ongemakkelijk voelen.
U zeggen tegen onbekenden/oudere mensen vind ik wel heel vanzelfsprekend. Dat zou ik m'n event kinderen ook graag willen leren. Maar ik zou niet willen dat ze mij of m'n man met u aanspreken.
dinsdag 17 april 2012 om 20:38
dinsdag 17 april 2012 om 20:51
Ik noem mijn ouders bij hun voornaam, is altijd zo geweest en ik weet dus niet beter. Voor mij voelt hun voornaam net zo vertrouwd als mama of papa voor anderen.
Maar toen ik zelf zwanger was, wist ik meteen al dat ik zelf veel liever mama genoemd zou worden, en ik vind het inderdaad heerlijk om te horen!
Maar u tegen je ouders? Nee, vreselijk. Ik vraag me ook af hoe je ze dat leert als ze nog zo klein zijn, want ze praten je natuurlijk gewoon na. Je kunt nog wel zeggen 'geef maar aan papa', maar hoe je dat met 'u' doet? En verbeteren klinkt helemaal afschuwelijk vind ik...
Maar toen ik zelf zwanger was, wist ik meteen al dat ik zelf veel liever mama genoemd zou worden, en ik vind het inderdaad heerlijk om te horen!
Maar u tegen je ouders? Nee, vreselijk. Ik vraag me ook af hoe je ze dat leert als ze nog zo klein zijn, want ze praten je natuurlijk gewoon na. Je kunt nog wel zeggen 'geef maar aan papa', maar hoe je dat met 'u' doet? En verbeteren klinkt helemaal afschuwelijk vind ik...
woensdag 18 april 2012 om 00:55
Zelf ben ik tweetalig opgevoed. In het Nederlands zeg ik tegen vreemden vanaf ongeveer mijn leeftijd naar boven u, en tegen de rest je. En in zakelijke dingen ook (bv, buschauffeur, kassiere, klanten, werkgever en werkgerelateerde contacten) . In de andere taal is er geen woord voor u. Dan zeg je bijvoorbeeld 'juffrouw, heeft juffrouw de proefwerken al nagekeken? Of tegen bijvoorbeeld mijn moeder 'Heeft mamma mijn boek gezien?'
Ik heb er nooit over nagedacht, maar door dit topic besef ik dat ik heel makkelijk schakel. De ene manier hoort bij de ene taal en de andere bij de andere. In de ene taal zeg ik mamma en in de ander je. Gaat nooit mis. Grappig om over na te denken.
Tegen familie zeg ik je of de koosnaam die in de familie gangbaar is. Mijn moeder noem ik Mamma of bij een van de koosnaampjes die ik voor haar heb, en zo dus ook bij de rest van de familie. Tante's krijgen de title Tante mee en mijn ooms dus gewoon bij hun koosnaam. Oma's heten Oma en Opa's heten Opa. Overgrootouders worden/werden bij hun koosnaam genoemd.
Bij mij is u zakelijk en afstandelijk, Vreemden op internet zijn trouwens wel je, tenzij zakelijk dus.
Ik heb er nooit over nagedacht, maar door dit topic besef ik dat ik heel makkelijk schakel. De ene manier hoort bij de ene taal en de andere bij de andere. In de ene taal zeg ik mamma en in de ander je. Gaat nooit mis. Grappig om over na te denken.
Tegen familie zeg ik je of de koosnaam die in de familie gangbaar is. Mijn moeder noem ik Mamma of bij een van de koosnaampjes die ik voor haar heb, en zo dus ook bij de rest van de familie. Tante's krijgen de title Tante mee en mijn ooms dus gewoon bij hun koosnaam. Oma's heten Oma en Opa's heten Opa. Overgrootouders worden/werden bij hun koosnaam genoemd.
Bij mij is u zakelijk en afstandelijk, Vreemden op internet zijn trouwens wel je, tenzij zakelijk dus.
woensdag 18 april 2012 om 10:48
Volgens mijn vriend ben ik trouwens heel respectloos tegen mijn moeder. Hij verstaat namelijk dat ik 'loeder' zeg tegen haar, terwijl ik moeder zeg... 'Dag moeder'. Ben dat pas de laatste jaren gaan gebruiken, daarvoor mam of mama. Mijn vader is nog altijd gewoon pa of pap. Of papa als ik wat van hem nodig heb.
woensdag 18 april 2012 om 10:55
Er lijken algemene regels te zijn voor u en jij (tegen bekenden, familieleden en kinderen jij, tegen onbekenden u). Ik wijk in de volgende gevallen af:
- Tegen collega's altijd jij, ook als ze deel uitmaken van de directie;
- Tegen winkelpersoneel (ongeacht hun leeftijd, ook als ze van tienerleeftijd zijn) altijd u;
- Tegen iedereen op het internet jij, maar tegen personeel van bedrijven met wie ik als klant contact heb u. Zij spreken mij in e-mails en op websites ook aan met u;
- Tegen bekenden (bij wijze van grap) gij.
Vroeger gebruikte ik jullie tegen meerdere onbekenden en volwassenen. Ik wist niet dat je ook u moet gebruiken als je met meerdere onbekenden en volwassenen praat. Nu zou ik zeggen: "Gaat u beiden maar even mee," tegen twee volwassenen.
- Tegen collega's altijd jij, ook als ze deel uitmaken van de directie;
- Tegen winkelpersoneel (ongeacht hun leeftijd, ook als ze van tienerleeftijd zijn) altijd u;
- Tegen iedereen op het internet jij, maar tegen personeel van bedrijven met wie ik als klant contact heb u. Zij spreken mij in e-mails en op websites ook aan met u;
- Tegen bekenden (bij wijze van grap) gij.
Vroeger gebruikte ik jullie tegen meerdere onbekenden en volwassenen. Ik wist niet dat je ook u moet gebruiken als je met meerdere onbekenden en volwassenen praat. Nu zou ik zeggen: "Gaat u beiden maar even mee," tegen twee volwassenen.
World of Warcraft: Legion
woensdag 18 april 2012 om 11:04
quote:fozziebear schreef op 18 april 2012 @ 10:48:
Volgens mijn vriend ben ik trouwens heel respectloos tegen mijn moeder. Hij verstaat namelijk dat ik 'loeder' zeg tegen haar, terwijl ik moeder zeg... 'Dag moeder'. Ben dat pas de laatste jaren gaan gebruiken, daarvoor mam of mama. Mijn vader is nog altijd gewoon pa of pap. Of papa als ik wat van hem nodig heb. Waarom zeg jij moeder? Hebben jullie 'n slechtere band gekregen dat je zo'n afstandelijke term gebruikt? Mam klinkt toch veel liever en warmer?
Volgens mijn vriend ben ik trouwens heel respectloos tegen mijn moeder. Hij verstaat namelijk dat ik 'loeder' zeg tegen haar, terwijl ik moeder zeg... 'Dag moeder'. Ben dat pas de laatste jaren gaan gebruiken, daarvoor mam of mama. Mijn vader is nog altijd gewoon pa of pap. Of papa als ik wat van hem nodig heb. Waarom zeg jij moeder? Hebben jullie 'n slechtere band gekregen dat je zo'n afstandelijke term gebruikt? Mam klinkt toch veel liever en warmer?
woensdag 18 april 2012 om 11:24
quote:Ksenija schreef op 18 april 2012 @ 11:05:
ik heb dat alleen in NL gehoord en verbaas me er ook over.
De regels verschillen ook per taal hoor.
In het Duits zeg je volgens mij vaker Sie dan in het Nederlands u.
In het Frans (vous) en Russisch (вы) is er geen onderscheid tussen u en jullie. In het Frans zeg je tegen een onbekende kind ook vous.
In het Spaans (zover ik weet) wordt er onderscheid gemaakt of je tegen één onbekende praat (usted) or tegen meerdere onbekenden (ustedes). In het Nederlands, Duits en Russisch wordt daar geen onderscheid in gemaakt.
Het Esperanto en Engels kennen geen aparte vormen voor de beleefdheidsvorm. Het Esperanto gebruikt vi en het Engels you. Tegen één of meerdere personen zeg je vi of you. Tegen bekenden en onbekenden ook.
ik heb dat alleen in NL gehoord en verbaas me er ook over.
De regels verschillen ook per taal hoor.
In het Duits zeg je volgens mij vaker Sie dan in het Nederlands u.
In het Frans (vous) en Russisch (вы) is er geen onderscheid tussen u en jullie. In het Frans zeg je tegen een onbekende kind ook vous.
In het Spaans (zover ik weet) wordt er onderscheid gemaakt of je tegen één onbekende praat (usted) or tegen meerdere onbekenden (ustedes). In het Nederlands, Duits en Russisch wordt daar geen onderscheid in gemaakt.
Het Esperanto en Engels kennen geen aparte vormen voor de beleefdheidsvorm. Het Esperanto gebruikt vi en het Engels you. Tegen één of meerdere personen zeg je vi of you. Tegen bekenden en onbekenden ook.
World of Warcraft: Legion
woensdag 18 april 2012 om 11:31
Ik heb het liefst dat iedereen jij tegen mij zegt. De vriendjes van mijn zoon (8 jr) noemen mij bij mijn voornaam en zeggen jij. Mijn zoon zegt jij tegen de familie en noemt iedereen bij de voornaam. Dat vinden ze prettig, zo heten zij. Hij weet dat mensen buiten de familie dat u-zeggen wel eens op prijs stellen en zegt het dan ook tegen vreemden en ouderen, maar we maken er zeker geen halszaak van.
Ikzelf gebruik geen u bij collega's, niet in de supermarkt, niet bij vreemden van mijn leeftijd. Alleen in een zakelijke ontmoeting met nieuwe mensen of tegen (zeer) ouderen. En, echt hoor, ik kom uit een goed milieu!
Ikzelf gebruik geen u bij collega's, niet in de supermarkt, niet bij vreemden van mijn leeftijd. Alleen in een zakelijke ontmoeting met nieuwe mensen of tegen (zeer) ouderen. En, echt hoor, ik kom uit een goed milieu!
woensdag 18 april 2012 om 11:32
quote:_Branwen_ schreef op 17 april 2012 @ 17:37:
Nee, dat is kennelijk een misverstand:
Het klopt verder ook niet dat “Vlamingen zelfs u tegen een baby zeggen” zoals men soms wel eens in Nederland zegt. ”Uw” is het bezittelijk voornaamwoord dat zowel bij “gij” als bij “u” hoort. Dus als een moeder tegen een kind zegt “eet uw pap op,” dan is dat géén formele aanspreekvorm maar het juiste bezittelijk voornaamwoord bij gij, want een baby of kind wordt met gij aangesproken.
http://belned.wordpress.c ... -het-belgisch-nederlands/Je weet het pas als je u/gij in de onderwerpsvorm hoort (u bent/gij zijt). In de voorwerpsvorm is er geen onderscheid en in het bezittelijk voornaamwoord uw is dat onderscheid er ook niet.
Nee, dat is kennelijk een misverstand:
Het klopt verder ook niet dat “Vlamingen zelfs u tegen een baby zeggen” zoals men soms wel eens in Nederland zegt. ”Uw” is het bezittelijk voornaamwoord dat zowel bij “gij” als bij “u” hoort. Dus als een moeder tegen een kind zegt “eet uw pap op,” dan is dat géén formele aanspreekvorm maar het juiste bezittelijk voornaamwoord bij gij, want een baby of kind wordt met gij aangesproken.
http://belned.wordpress.c ... -het-belgisch-nederlands/Je weet het pas als je u/gij in de onderwerpsvorm hoort (u bent/gij zijt). In de voorwerpsvorm is er geen onderscheid en in het bezittelijk voornaamwoord uw is dat onderscheid er ook niet.
World of Warcraft: Legion