Relaties
alle pijlers
Moeder aanspreken met u
dinsdag 17 april 2012 om 15:48
Ik hoorde laatst 2x in korte tijd (verschillende) jonge kinderen hun moeder aanspreken met "u". Mama, bedoelt u deze? of zo iets in een winkel. En iets van Mama daar kunt u betalen (wijzend op een kassa). Ik dacht dat dit ouderwets was, maar het waren jonge moeders met jonge kinderen en was dus erg verbaasd.
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
Hoe zit dat bij jullie thuis? Of horen jullie dit ook wel vaker en is het toch niet zo vreemd? En worden tante's nog met tante en u aangesproken, vraag ik me dan ook af? (ik ben nog geen moeder en geen tante dus heb geen eigen ervaring).
ben benieuwd!
woensdag 18 april 2012 om 15:05
Ouders spreek ik aan met voornaam, je jij enzo
Opa en oma waren altijd u en opa en oma
Ooms en tantes ook altijd bij voornaam en je mogen noemen. Nu wel gek omdat een oom en tante over de 70 zijn nu. Gelukkig zijn ze niet 'oud' en vinden ze nog je en voornaam nog steeds goed.
Voor de rest is iedereen voor mij u als ik diegene niet ken en hij/zij ouder is.
Opa en oma waren altijd u en opa en oma
Ooms en tantes ook altijd bij voornaam en je mogen noemen. Nu wel gek omdat een oom en tante over de 70 zijn nu. Gelukkig zijn ze niet 'oud' en vinden ze nog je en voornaam nog steeds goed.
Voor de rest is iedereen voor mij u als ik diegene niet ken en hij/zij ouder is.
woensdag 18 april 2012 om 15:20
U zeggen tegen ouders, grootouders, tante's en ooms vind ik maar heel erg raar. Heb ik nooit gedaan en dat zal ik mijn kinderen ook niet zo leren.
Tante's en ooms noemen we gewoon bij de naam, geen tante of oom ervoor zeggen.
Ik gebruik het woord u bij zakelijke dingen. Maar ik zou het weer niet op het werk tegen collega's of leidinggevende zeggen, want daar werk je toch dagelijks mee.
Verder gebruik ik u tegen mensen die ik niet ken en waarbij een afstand op z'n plaats is.
Ik maar hierbij nooit een onderscheid in leeftijd. Ik zal dan ook direct overschakelen naar je als een oudere persoon mij ook met je aanspreekt. En andersom ook.
Tante's en ooms noemen we gewoon bij de naam, geen tante of oom ervoor zeggen.
Ik gebruik het woord u bij zakelijke dingen. Maar ik zou het weer niet op het werk tegen collega's of leidinggevende zeggen, want daar werk je toch dagelijks mee.
Verder gebruik ik u tegen mensen die ik niet ken en waarbij een afstand op z'n plaats is.
Ik maar hierbij nooit een onderscheid in leeftijd. Ik zal dan ook direct overschakelen naar je als een oudere persoon mij ook met je aanspreekt. En andersom ook.
woensdag 18 april 2012 om 15:31
Toen ik veel jonger was, werd ik door oudere mensen aangesproken met u. Jongere volwassenen en mensen van mijn leeftijd spraken mij aan met jij.
Ik kende een leraar die tegen één leerling gewoon jij zei, maar tegen de hele klas u: "Neemt u het huiswerk maar voor zich..."
Vroeger zei ik u tegen volwassen familieleden, ook mijn ouders, later niet meer. Tegen ooms en tantes zeg ik "oom" of "tante" plus voornaam.
Vroeger zat ik bij de scouting, en de leiders zeiden dat ze met hun voornaam aangesproken wilde worden, ook zij die al een stuk ouder zijn. Okay, dacht ik, maar ik zal het raar vinden om hen met jij aan te spreken. Dus een vraag begint dan met: "Jos [verzonnen naam], weet u hoe laat...?"
Ik kende een leraar die tegen één leerling gewoon jij zei, maar tegen de hele klas u: "Neemt u het huiswerk maar voor zich..."
Vroeger zei ik u tegen volwassen familieleden, ook mijn ouders, later niet meer. Tegen ooms en tantes zeg ik "oom" of "tante" plus voornaam.
Vroeger zat ik bij de scouting, en de leiders zeiden dat ze met hun voornaam aangesproken wilde worden, ook zij die al een stuk ouder zijn. Okay, dacht ik, maar ik zal het raar vinden om hen met jij aan te spreken. Dus een vraag begint dan met: "Jos [verzonnen naam], weet u hoe laat...?"
World of Warcraft: Legion
woensdag 18 april 2012 om 18:39
Leuk topic
Ik ben opgegroeid in de Biblebelt (niet religieus gezin), daar is u naar ouders en alles eromheen heel normaal. Als ik bij mijn ouders ben, hoor ik het ook nog vaak om me heen.
Voor hen is het normaal, heeft niets met afstandelijkheid te maken.
Zelf gebruik ik het voor onbekenden, ook al zijn ze jonger, soms om expres afstand te creeeren.
Mijn kinderen spreken ons met je/papa/mijn voornaam aan! Yep, ergens is er ingeslopen dat ze mijn voornaam gebruiken (*), ook wel mama maar vaker voornaam. Hun vader wil dit niet naar hem toe;)
Hij voelt dat als downgrading. Heb daar zelf nooit iets vab gemerkt
(*) ik ben vrij aktief op de sportclub, 'mama' herken ik niet tussen al die stemmetjes, mijn voornaam wel, ik denk dat het zo is gekomen. Mijn kinderen gebruiken ook wel mama maar 50/50 ook mijn voornaam.
Mijn kinderen zijn best goed opgevoed maar u krijg ik er niet in, gruwelijk! Vind echt dat ze onbekenden met u moeten aanspreken. Heb ze van alles kunnen leren maar dit niet dus.
eten vanaf het begin netjes en met dubbel bestek en eten netjes om maar wat te noemen maar u.... dat komt er maar niet in.
Oh nu op het VO gaat het beter, daar zijn docenten die NIET met de voornaam willen worden aangeroepen nmaar met mevrouw/meneer X en ook u. Heel goed.
Ik vind u zeggen niet perse afstandelijk ael gebruik ik het soms wel zodanig soms.
Af en toe fok is expres, tegen winkelpersoneel ofzo die mij met je aanspreken, 25 jaar jonger zijn en ik maar u terugzeggen.
we wonen in de 'de grote stad' en je-en en jou-en is hier heel gewoon, maar me te gewoon.
Dus ik snap mijn kinderen wel, en toch baal ik ervan
Ik ben opgegroeid in de Biblebelt (niet religieus gezin), daar is u naar ouders en alles eromheen heel normaal. Als ik bij mijn ouders ben, hoor ik het ook nog vaak om me heen.
Voor hen is het normaal, heeft niets met afstandelijkheid te maken.
Zelf gebruik ik het voor onbekenden, ook al zijn ze jonger, soms om expres afstand te creeeren.
Mijn kinderen spreken ons met je/papa/mijn voornaam aan! Yep, ergens is er ingeslopen dat ze mijn voornaam gebruiken (*), ook wel mama maar vaker voornaam. Hun vader wil dit niet naar hem toe;)
Hij voelt dat als downgrading. Heb daar zelf nooit iets vab gemerkt
(*) ik ben vrij aktief op de sportclub, 'mama' herken ik niet tussen al die stemmetjes, mijn voornaam wel, ik denk dat het zo is gekomen. Mijn kinderen gebruiken ook wel mama maar 50/50 ook mijn voornaam.
Mijn kinderen zijn best goed opgevoed maar u krijg ik er niet in, gruwelijk! Vind echt dat ze onbekenden met u moeten aanspreken. Heb ze van alles kunnen leren maar dit niet dus.
eten vanaf het begin netjes en met dubbel bestek en eten netjes om maar wat te noemen maar u.... dat komt er maar niet in.
Oh nu op het VO gaat het beter, daar zijn docenten die NIET met de voornaam willen worden aangeroepen nmaar met mevrouw/meneer X en ook u. Heel goed.
Ik vind u zeggen niet perse afstandelijk ael gebruik ik het soms wel zodanig soms.
Af en toe fok is expres, tegen winkelpersoneel ofzo die mij met je aanspreken, 25 jaar jonger zijn en ik maar u terugzeggen.
we wonen in de 'de grote stad' en je-en en jou-en is hier heel gewoon, maar me te gewoon.
Dus ik snap mijn kinderen wel, en toch baal ik ervan
Je bent zelf een theepot
woensdag 18 april 2012 om 19:18
quote:hans66 schreef op 18 april 2012 @ 11:24:
[...]
De regels verschillen ook per taal hoor.
In het Duits zeg je volgens mij vaker Sie dan in het Nederlands u.
In het Frans (vous) en Russisch (вы) is er geen onderscheid tussen u en jullie. In het Frans zeg je tegen een onbekende kind ook vous.
In het Spaans (zover ik weet) wordt er onderscheid gemaakt of je tegen één onbekende praat (usted) or tegen meerdere onbekenden (ustedes). In het Nederlands, Duits en Russisch wordt daar geen onderscheid in gemaakt.
Het Esperanto en Engels kennen geen aparte vormen voor de beleefdheidsvorm. Het Esperanto gebruikt vi en het Engels you. Tegen één of meerdere personen zeg je vi of you. Tegen bekenden en onbekenden ook.
Je begrijpt mijn punt niet.
Maar u en jullie zijn niet hetzelfde, zeker niet in het Russisch.
Het woord is wel hetzelfde, maar de betekenis verschilt natuurlijk afhankelijk van de zin. Dat snap je hopelijk wel.
[...]
De regels verschillen ook per taal hoor.
In het Duits zeg je volgens mij vaker Sie dan in het Nederlands u.
In het Frans (vous) en Russisch (вы) is er geen onderscheid tussen u en jullie. In het Frans zeg je tegen een onbekende kind ook vous.
In het Spaans (zover ik weet) wordt er onderscheid gemaakt of je tegen één onbekende praat (usted) or tegen meerdere onbekenden (ustedes). In het Nederlands, Duits en Russisch wordt daar geen onderscheid in gemaakt.
Het Esperanto en Engels kennen geen aparte vormen voor de beleefdheidsvorm. Het Esperanto gebruikt vi en het Engels you. Tegen één of meerdere personen zeg je vi of you. Tegen bekenden en onbekenden ook.
Je begrijpt mijn punt niet.
Maar u en jullie zijn niet hetzelfde, zeker niet in het Russisch.
Het woord is wel hetzelfde, maar de betekenis verschilt natuurlijk afhankelijk van de zin. Dat snap je hopelijk wel.
woensdag 18 april 2012 om 19:28
woensdag 18 april 2012 om 20:19
Ik vind het echt vreeeeeselijk als mijn kinderen U tegen mij zouden zeggen. Hoeft dus ook echt niet. Ben ik van thuis uit ook niet gewend.
Mn man moest wel altijd U zeggen tegen zijn moeder.
Hij wil ook dat onze kinderen U tegen ons zeggen.
Nou, we hebben dus een compromis.
Ze zeggen je en jij tegen mij, en papa is U.
Alleen is hij niet zo consequent.... Dus ik hoor al regelmatig je en jij. En hij reageert er verder niet op, dus ik laat t maar zo.
Vind het echt geen gehoor. Nekharen overeind gevoel zeg maar.
Maar alles buiten de familie, wordt wel met U aangesproken, vind ik dan weer wel zo netjes.
Mn man moest wel altijd U zeggen tegen zijn moeder.
Hij wil ook dat onze kinderen U tegen ons zeggen.
Nou, we hebben dus een compromis.
Ze zeggen je en jij tegen mij, en papa is U.
Alleen is hij niet zo consequent.... Dus ik hoor al regelmatig je en jij. En hij reageert er verder niet op, dus ik laat t maar zo.
Vind het echt geen gehoor. Nekharen overeind gevoel zeg maar.
Maar alles buiten de familie, wordt wel met U aangesproken, vind ik dan weer wel zo netjes.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
woensdag 18 april 2012 om 20:29
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.
woensdag 18 april 2012 om 21:33
quote:elninjoo schreef op 18 april 2012 @ 19:28:
[...]
How come? Jullie wonen toch in Nederland en jij komt dan wel uit het buitenland maar spreekt (in elk geval schrijft ) toch vloeiend Nederlands?Omdat de moedertaal van mij en man engels (Canadees) is en je je in je eigen taal makkelijker kunt uitdrukken.
[...]
How come? Jullie wonen toch in Nederland en jij komt dan wel uit het buitenland maar spreekt (in elk geval schrijft ) toch vloeiend Nederlands?Omdat de moedertaal van mij en man engels (Canadees) is en je je in je eigen taal makkelijker kunt uitdrukken.
woensdag 18 april 2012 om 21:37
quote:Oriane schreef op 18 april 2012 @ 21:33:
[...]
Omdat de moedertaal van mij en man engels (Canadees) is en je je in je eigen taal makkelijker kunt uitdrukken.Ah okee, wist niet dat je man ook uit 't buitenland kwam. En van jou had ik altijd 't idee dat je van de Caribbean kwam (door je avatar, haha)
[...]
Omdat de moedertaal van mij en man engels (Canadees) is en je je in je eigen taal makkelijker kunt uitdrukken.Ah okee, wist niet dat je man ook uit 't buitenland kwam. En van jou had ik altijd 't idee dat je van de Caribbean kwam (door je avatar, haha)
donderdag 19 april 2012 om 07:59
quote:Spininhoek schreef op 18 april 2012 @ 20:19:
Ik vind het echt vreeeeeselijk als mijn kinderen U tegen mij zouden zeggen. Hoeft dus ook echt niet. Ben ik van thuis uit ook niet gewend.
Mn man moest wel altijd U zeggen tegen zijn moeder.
Hij wil ook dat onze kinderen U tegen ons zeggen.
Nou, we hebben dus een compromis.
Ze zeggen je en jij tegen mij, en papa is U.
Alleen is hij niet zo consequent.... Dus ik hoor al regelmatig je en jij. En hij reageert er verder niet op, dus ik laat t maar zo.
Vind het echt geen gehoor. Nekharen overeind gevoel zeg maar.
Maar alles buiten de familie, wordt wel met U aangesproken, vind ik dan weer wel zo netjes.Zijn jullie samen voor de kinderen dan "jullie" (meervoud van "je"), of "u" (meervoud van u)? Vind het wel een apart compromis hoor....
Ik vind het echt vreeeeeselijk als mijn kinderen U tegen mij zouden zeggen. Hoeft dus ook echt niet. Ben ik van thuis uit ook niet gewend.
Mn man moest wel altijd U zeggen tegen zijn moeder.
Hij wil ook dat onze kinderen U tegen ons zeggen.
Nou, we hebben dus een compromis.
Ze zeggen je en jij tegen mij, en papa is U.
Alleen is hij niet zo consequent.... Dus ik hoor al regelmatig je en jij. En hij reageert er verder niet op, dus ik laat t maar zo.
Vind het echt geen gehoor. Nekharen overeind gevoel zeg maar.
Maar alles buiten de familie, wordt wel met U aangesproken, vind ik dan weer wel zo netjes.Zijn jullie samen voor de kinderen dan "jullie" (meervoud van "je"), of "u" (meervoud van u)? Vind het wel een apart compromis hoor....
donderdag 19 april 2012 om 08:04
quote:Oriane schreef op 18 april 2012 @ 18:41:
Wij hebben het makkelijk. We spreken thuis engels, en you is you en zowel u als jij
Voor mij voelt het altijd zo onwennig om docenten met 'you' aan te spreken. Het klinkt voor mij namelijk meer als 'jij' dan als 'u', dus dan heb ik een beetje het idee dat ik onbeleefd ben haha. Maar in feite is het inderdaad makkelijker.
Ik spreek mijn ouders aan met 'jij', ooms en tantes (en vroeger oma) van vaders kant met 'u', en ooms, tantes en oma van moeders kant met 'jij'. Mijn vader komt namelijk uit een bible belt-gezin en mijn moeder uit een no-nonsense arbeidersgezin uit de stad
Wij hebben het makkelijk. We spreken thuis engels, en you is you en zowel u als jij
Voor mij voelt het altijd zo onwennig om docenten met 'you' aan te spreken. Het klinkt voor mij namelijk meer als 'jij' dan als 'u', dus dan heb ik een beetje het idee dat ik onbeleefd ben haha. Maar in feite is het inderdaad makkelijker.
Ik spreek mijn ouders aan met 'jij', ooms en tantes (en vroeger oma) van vaders kant met 'u', en ooms, tantes en oma van moeders kant met 'jij'. Mijn vader komt namelijk uit een bible belt-gezin en mijn moeder uit een no-nonsense arbeidersgezin uit de stad
donderdag 19 april 2012 om 08:08
quote:christiane__04 schreef op 18 april 2012 @ 20:29:
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.Ach, oma Achternaam klinkt altijd nog leuker dan hoe ik de oma van mijn vriend moet noemen. Toen zij zich voor het eerst voorstelde zei ze namellijk 'Hallo ik ben mevrouw *achternaam van vriend*'. Tja. Het stikt in de familie van de mevrouwen *achternaam van vriend*, heel apart vond ik dat! Maar in ieder geval: dan klinkt oma Achternaam nog altijd gezelliger Ik zei vroeger tegen de ene oma oma Achternaam, Grote Oma en Kleine Oma. Kleine oma was de moeder van grote oma, en was nogal gekrompen haha. Ondertussen zijn oma Achternaam en Kleine oma overleden, en zeg ik gewoon 'oma'.
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.Ach, oma Achternaam klinkt altijd nog leuker dan hoe ik de oma van mijn vriend moet noemen. Toen zij zich voor het eerst voorstelde zei ze namellijk 'Hallo ik ben mevrouw *achternaam van vriend*'. Tja. Het stikt in de familie van de mevrouwen *achternaam van vriend*, heel apart vond ik dat! Maar in ieder geval: dan klinkt oma Achternaam nog altijd gezelliger Ik zei vroeger tegen de ene oma oma Achternaam, Grote Oma en Kleine Oma. Kleine oma was de moeder van grote oma, en was nogal gekrompen haha. Ondertussen zijn oma Achternaam en Kleine oma overleden, en zeg ik gewoon 'oma'.
donderdag 19 april 2012 om 08:56
quote:christiane__04 schreef op 18 april 2012 @ 20:29:
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.Ben je dan ook "tante" voor hun kinderen? Neem aan van wel. En als je zelf kinderen zou hebben, wat zou je ze dan tegen je zus / zwager laten zeggen? Tante / oom + u zoals zij het willen, of voornamen + jij zoals jij het wil?
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
Mijn zwager en zusje (beiden erg gelovig) staan erop dat hun kinderen iedereen - ook mij - met u aanspreken. Hij wilde geloof ik ook dat ze hem en haar met u zouden aanspreken, maar of dat is doorgevoerd weet ik eigenlijk niet.
Maar goed, in ieder geval moeten ze mijn moeder met u aanspreken en met oma + achternaam. Kan nog leuk worden als ik moeder mag worden. Wordt gewoon je en oma voornaam.Ben je dan ook "tante" voor hun kinderen? Neem aan van wel. En als je zelf kinderen zou hebben, wat zou je ze dan tegen je zus / zwager laten zeggen? Tante / oom + u zoals zij het willen, of voornamen + jij zoals jij het wil?
donderdag 19 april 2012 om 09:03
quote:christiane__04 schreef op 18 april 2012 @ 20:29:
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
In Surinaamse gezinnen is het ook vrij normaal om ouders met u aan te spreken, of om "je" en "u" te vermijden door "ma" of "mama" te gebruiken. Dus "wat zegt ma?" ipv "wat zegt u?"
Ik heb overigens nooit u tegen mijn ouders gezegd en mijn zoon spreekt mij ook niet met u aan. Tantes en ooms spreek ik met titel aan (tante Truus dus), opa en oma ook, en tegen die laatsten zeg ik al mijn hele leven u.
Mijn zoon zegt je tegen zijn opas en omas, en spreekt eigenlijk vrijwel alle volwassenen waar we close mee zijn met "tante" of 'oom" aan. Ik vind het namelijk echt brutaal klinken als hij mijn vriendin van 45 bij haar voornaam aanspreekt, hij heeft niet met haar geknikkerd en ze is in principe bijna oud genoeg om zelfs zijn oma te kunnen zijn.
Volgens mij gebeurt het vaak in christelijke gezinnen. Respect enzo.
In Surinaamse gezinnen is het ook vrij normaal om ouders met u aan te spreken, of om "je" en "u" te vermijden door "ma" of "mama" te gebruiken. Dus "wat zegt ma?" ipv "wat zegt u?"
Ik heb overigens nooit u tegen mijn ouders gezegd en mijn zoon spreekt mij ook niet met u aan. Tantes en ooms spreek ik met titel aan (tante Truus dus), opa en oma ook, en tegen die laatsten zeg ik al mijn hele leven u.
Mijn zoon zegt je tegen zijn opas en omas, en spreekt eigenlijk vrijwel alle volwassenen waar we close mee zijn met "tante" of 'oom" aan. Ik vind het namelijk echt brutaal klinken als hij mijn vriendin van 45 bij haar voornaam aanspreekt, hij heeft niet met haar geknikkerd en ze is in principe bijna oud genoeg om zelfs zijn oma te kunnen zijn.
Am Yisrael Chai!
donderdag 19 april 2012 om 09:21
Respect heeft voor mij toch echt niets te maken met het woordje 'u'. Alleen al om die reden heb ik er moeite mee. Daarbij vind ik t totaal niet nodig dat de kinderen van vriendinnen mij met u aanspreken, voelt voor mij toch als een rare situatie.
Bij mn man thuis wordt t inderdaad ook vermeden door dingen te zeggen als "wil mam ook wat drinken?" of "wat vindt pap?".
Ik kan er maar niet aan wennen en weet dus zelf nog steeds niet goed hoe ik ze aan moet spreken.
Bij mn man thuis wordt t inderdaad ook vermeden door dingen te zeggen als "wil mam ook wat drinken?" of "wat vindt pap?".
Ik kan er maar niet aan wennen en weet dus zelf nog steeds niet goed hoe ik ze aan moet spreken.
donderdag 19 april 2012 om 09:28
quote:fashionvictim schreef op 19 april 2012 @ 09:03:
[...]
In Surinaamse gezinnen is het ook vrij normaal om ouders met u aan te spreken, of om "je" en "u" te vermijden door "ma" of "mama" te gebruiken. Dus "wat zegt ma?" ipv "wat zegt u?"
Ik heb overigens nooit u tegen mijn ouders gezegd en mijn zoon spreekt mij ook niet met u aan. Tantes en ooms spreek ik met titel aan (tante Truus dus), opa en oma ook, en tegen die laatsten zeg ik al mijn hele leven u.
Mijn zoon zegt je tegen zijn opas en omas, en spreekt eigenlijk vrijwel alle volwassenen waar we close mee zijn met "tante" of 'oom" aan. Ik vind het namelijk echt brutaal klinken als hij mijn vriendin van 45 bij haar voornaam aanspreekt, hij heeft niet met haar geknikkerd en ze is in principe bijna oud genoeg om zelfs zijn oma te kunnen zijn.Spreken haar kinderen jou dan ook aan met tante? En is dat dan met u of jij? (waar mijn topic eigenlijk over ging....vandaar de interesse)
[...]
In Surinaamse gezinnen is het ook vrij normaal om ouders met u aan te spreken, of om "je" en "u" te vermijden door "ma" of "mama" te gebruiken. Dus "wat zegt ma?" ipv "wat zegt u?"
Ik heb overigens nooit u tegen mijn ouders gezegd en mijn zoon spreekt mij ook niet met u aan. Tantes en ooms spreek ik met titel aan (tante Truus dus), opa en oma ook, en tegen die laatsten zeg ik al mijn hele leven u.
Mijn zoon zegt je tegen zijn opas en omas, en spreekt eigenlijk vrijwel alle volwassenen waar we close mee zijn met "tante" of 'oom" aan. Ik vind het namelijk echt brutaal klinken als hij mijn vriendin van 45 bij haar voornaam aanspreekt, hij heeft niet met haar geknikkerd en ze is in principe bijna oud genoeg om zelfs zijn oma te kunnen zijn.Spreken haar kinderen jou dan ook aan met tante? En is dat dan met u of jij? (waar mijn topic eigenlijk over ging....vandaar de interesse)