Relaties
alle pijlers
vriend is verliefd
woensdag 4 augustus 2010 om 18:04
hallo, Ik ben een vrouw van 46 jaar en heb bijna 18 jaar een relatie met een leuke man. Nu weet ik sinds 3 weken dat hij gevoelens heeft voor een ander en zij ook voor hem. Zij woont niet in Nederland. Nu is dit niet de eerste keer dan we problemen hebben maar deze keer heb ik het gevoel dat we er niet uitkomen. Nu wil hij naar haar toe om met haar te praten om uit te vinden wat ze nu voor elkaar voelen. Dit wil hij persoonlijk doen en niet via msn. Ik heb hem gezegd dat ik dat niet wil zeker nu hij nog niet weet wat hij werkelijk voor haar voelt. Hij weet niet zeker of het nu een verliefdheid is of iets anders. We hebben een goede relatie met elkaar en we houden echt heel veel van elkaar en nog steeds. Ook kunnen we goed met elkaar praten en op andere vlakken hebben we geen geen problemen.
Zijn er anderen die hier ervaring mee hebben of mij advies kunnen geven hierover.
Zijn er anderen die hier ervaring mee hebben of mij advies kunnen geven hierover.
vrijdag 6 augustus 2010 om 06:28
ik zag staan dat hij dat zei en dat twinlkel daar niet in geloofd en dat hij in therapie is, in ieder geval is hij erg hard voor zijn relatie bezig en vind hij dat blijkbaar dus zelf ook belangrijk.
\ik denk dat een therapeut eerder zal werken naar een gevoel wat iemand zelf wil en als die liefde er niet meer zou zijn iemand eerder steunt de knoop door te breken en voor zichzelf te kiezen. als die de raad geeft voor de relatie te gaan en contacten te verbreken denk ik dat daar toch duidelijk is geworden dat er nog wel veel is om voor te vechten en van te houden. een therapeut heeft dus blijkbaar ook geconcludeerd dat er nog wat te vechten valt en die zal meer van twinkel haar man weten dan wij hier op het forum. in ieder geval zal dat dan het gene zijn waar hij zelf aan wil werken. Ik denk dat die er blijkbaar toch gevoelens van liefde uit heeft gekregen anders is een therapie gebaseerd om je juist los te maken.
\ik denk dat een therapeut eerder zal werken naar een gevoel wat iemand zelf wil en als die liefde er niet meer zou zijn iemand eerder steunt de knoop door te breken en voor zichzelf te kiezen. als die de raad geeft voor de relatie te gaan en contacten te verbreken denk ik dat daar toch duidelijk is geworden dat er nog wel veel is om voor te vechten en van te houden. een therapeut heeft dus blijkbaar ook geconcludeerd dat er nog wat te vechten valt en die zal meer van twinkel haar man weten dan wij hier op het forum. in ieder geval zal dat dan het gene zijn waar hij zelf aan wil werken. Ik denk dat die er blijkbaar toch gevoelens van liefde uit heeft gekregen anders is een therapie gebaseerd om je juist los te maken.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
vrijdag 6 augustus 2010 om 10:37
hallo allemaal. Heb jullie reacties na mijn laaste bericht gelezen. Ik ben gisteren de hele dag met mezelf bezig geweest om goed na te denken over wat ik nu verder moet gaan doen met mijn leven. Ik was gisteren op mijn werk en voelde mij zo ziek van deze situatie dat ik een goede vriendin heb gebeld om met haar te praten en mij op kantoor ziek gemeld. De maat is vol. Ik kan nu niet anders dan aan mezelf denken. Na een lang en goed gesprek van vele uren en goede adviezen te hebben gekregen ben ik naar huis gegaan om met mijn vriend te gaan praten. Ik heb goed geprobeerd uit te leggen wat ik van de situatie vindt en heb een een grote knoop doorgehakt. We zijn heel open en eerlijk tegen elkaar geweest. Het gaat niet nu niet alleen meer om hem maar ook om mij. We houden nog steeds heel veel van elkaar maar ik heb mijn grenzen gesteld. Hij wil graag op onderzoek uit wat hij met zijn leven wil en gaat dat op zijn eigen manier doen.
Het besluit van hem om toch daar naar toe te gaan staat voor hem vast. Ik kan hem daar niet van afbrengen wat ik ook zeg. Ik kan hem niet tegenhouden en hij moet zijn eigen verantwoordelijkheid nemen.
Na lang praten hebben we onze relatie onder de loep genomen. Misschien zijn we beiden te vroeg in deze relatie gestapt. Hij woonde nog thuis en ik was net alleen na een redelijk lange relatie. Ik heb eigenlijk geen kans gekregen de wereld in mijn eentje te ontdekken en hij denk ik ook niet. Hij heeft nooit meegemaakt om alles alleen te doen en zijn eigen beslissingen te nemen. Hij viel van de ene zorgzame thuisbasis in de andere. We zijn nu op een punt gekomen om te gaan uitvinden wat we beiden willen met ons leven. Ik heb voorgesteld om een jaar een time out te nemen en te gaan ontdekken wat de wereld ons kan bieden en deze te gaan verkennen (alleen). Hij schrok wel van mijn voorstel maar hij is het er wel mee eens. Laat hem maar ondekken wat het is om zonder mij te moeten leven en niet op mij te kunnen terugvallen. Wat hier uit gaat komen daar heb ik geen idee van en maak ik misschien de grootste fout in mijn leven maar dat is dan mijn beslissing en niet het zijne. Misschien ontdekt een van ons of wel allebei dat we niet meer samen verder willen of dat we echt voor elkaar gaan. Hij moet maar eens eerst volwassen worden.
Als ik teruglees wat ik net heb geschreven lijkt het wel of in twijfels heb over onze relatie. Dat denk ik wel en dat ga ik nu uitzoeken. Ik weet wel dat er veel goede dingen tussen ons zijn en daar moeten we beiden maar eens goed over nadenken.
ik ga een spannende tijd tegemoet. Ik zal jullie op de hoogte houden
Door te zeggen dat ik een time out wil in onze relatie is er een last van mij afgevallen. Ik heb zelf de regie over mijn leven weer in handen. Wat ik precies ga doen weet ik nog niet. In ieder geval is de situatie nu heel anders geworden en hebben we daar nog lang over nagepraat. We hebben goede afspraken met elkaar gemaakt en maken dat ook voor de komende periode die voor ons ligt.
Het besluit van hem om toch daar naar toe te gaan staat voor hem vast. Ik kan hem daar niet van afbrengen wat ik ook zeg. Ik kan hem niet tegenhouden en hij moet zijn eigen verantwoordelijkheid nemen.
Na lang praten hebben we onze relatie onder de loep genomen. Misschien zijn we beiden te vroeg in deze relatie gestapt. Hij woonde nog thuis en ik was net alleen na een redelijk lange relatie. Ik heb eigenlijk geen kans gekregen de wereld in mijn eentje te ontdekken en hij denk ik ook niet. Hij heeft nooit meegemaakt om alles alleen te doen en zijn eigen beslissingen te nemen. Hij viel van de ene zorgzame thuisbasis in de andere. We zijn nu op een punt gekomen om te gaan uitvinden wat we beiden willen met ons leven. Ik heb voorgesteld om een jaar een time out te nemen en te gaan ontdekken wat de wereld ons kan bieden en deze te gaan verkennen (alleen). Hij schrok wel van mijn voorstel maar hij is het er wel mee eens. Laat hem maar ondekken wat het is om zonder mij te moeten leven en niet op mij te kunnen terugvallen. Wat hier uit gaat komen daar heb ik geen idee van en maak ik misschien de grootste fout in mijn leven maar dat is dan mijn beslissing en niet het zijne. Misschien ontdekt een van ons of wel allebei dat we niet meer samen verder willen of dat we echt voor elkaar gaan. Hij moet maar eens eerst volwassen worden.
Als ik teruglees wat ik net heb geschreven lijkt het wel of in twijfels heb over onze relatie. Dat denk ik wel en dat ga ik nu uitzoeken. Ik weet wel dat er veel goede dingen tussen ons zijn en daar moeten we beiden maar eens goed over nadenken.
ik ga een spannende tijd tegemoet. Ik zal jullie op de hoogte houden
Door te zeggen dat ik een time out wil in onze relatie is er een last van mij afgevallen. Ik heb zelf de regie over mijn leven weer in handen. Wat ik precies ga doen weet ik nog niet. In ieder geval is de situatie nu heel anders geworden en hebben we daar nog lang over nagepraat. We hebben goede afspraken met elkaar gemaakt en maken dat ook voor de komende periode die voor ons ligt.
vrijdag 6 augustus 2010 om 10:49
Wat goed van je!!! Ontzettend knap dat je zelf de touwtjes weer in handen hebt genomen. Ik ben wel benieuwd hoe jullie dat in de praktijk gaan doen. Wie blijft er in de woning wonen, is er in dat jaar time-out helemaal geen contact enz.? Ik denk dat dit de beste keuze is die je hebt kunnen maken! Petje af!
vrijdag 6 augustus 2010 om 11:20
Amai, je hebt enorm veel moed om die stap te zetten (en dan nog wel als eerste het besluit te nemen) !!!
Ik herken toch ook weer wat in jouw verhaal : mijn man heeft ook nooit op eigen benen gestaan en kwam rechtstreeks van een verwennende, zorgende moeder naar mij (een zorgzame echtgenote die zicht teveel aan hem heb aangepast en dus alles op mij nam). Hij heeft de laatste maanden ook wel zoiets gezegd als "ik wil alleen gaan wonen en voor mezelf instaan". Ik heb het zorgende daarom wat laten varen en meer naar hem toe gedelegeerd want in onze situatie gaat het niet om een jaar time-out te nemen (pas gebouwd huis met hoge lening, 2 jonge kinderen).
Geniet ook van je tijd alleen en gebruik hem om jezelf beter te leren kennen en open te bloeien. ik hoop dat je partner ook uit zijn knoop geraakt en jullie beiden uiteindelijk echt tot een keuze kunnen komen waarbij je allebei gelukkig kan worden.
Ik herken toch ook weer wat in jouw verhaal : mijn man heeft ook nooit op eigen benen gestaan en kwam rechtstreeks van een verwennende, zorgende moeder naar mij (een zorgzame echtgenote die zicht teveel aan hem heb aangepast en dus alles op mij nam). Hij heeft de laatste maanden ook wel zoiets gezegd als "ik wil alleen gaan wonen en voor mezelf instaan". Ik heb het zorgende daarom wat laten varen en meer naar hem toe gedelegeerd want in onze situatie gaat het niet om een jaar time-out te nemen (pas gebouwd huis met hoge lening, 2 jonge kinderen).
Geniet ook van je tijd alleen en gebruik hem om jezelf beter te leren kennen en open te bloeien. ik hoop dat je partner ook uit zijn knoop geraakt en jullie beiden uiteindelijk echt tot een keuze kunnen komen waarbij je allebei gelukkig kan worden.
vrijdag 6 augustus 2010 om 11:25
Lila en Iris bedankt voor jullie fijne reacties. Het doet we veel goed dit van jullie te lezen. Ja het is inderdaad knap van mij dat ik dit heb besloten. Ik weet nu dat ik in deze situatie niet verder kan leven. Ik hoop dat ik een goede keuze heb gemaakt om dit te doen en weet eigenlijk niet wat er boven mijn hoofd hangt, maar zo als het nu gaat kan het niet langer. Hoe dan ook als ik dit niet doe dan komt het waarschijnlijk nooit meer goed. Ik wil als hij toch met mij verder wil dat hij dat echt zeker weet. Ook heb ik de voorwaarde gesteld dat hij wel naar zijn therapeut blijft gaan en het zou voor mij ook misschien wel goed om datzelfde te doen.
Ik heb trouwens wel een aantal voorwaarden gesteld aan de time out. Ik blijf in onze woning en hij gaat een woonruimte zoeken. Verder wil ik dat hij blijft meebetalen aan mijn woning en dat hij voor de kosten die hij moet maken voor zijn eigen plek maar zelf moet betalen. Ik geef hem de kans orde op zaken te stellen in zijn leven en dat gaat niet voor niets. Verder zullen we wel zakelijke dingen moeten regelen en dat wil ik per mail doen. Als we steeds bellen dan blijven we elkaar beinvloeden over ons doen en laten. Ik wil eerst alles voor mezelf op een rijtje zetten en daar moet hij buiten blijven. Hij krijgt nu de kans om zichzelf te ontdekken en uit te vinden wat hij verder met zijn leven wil en daar heeft mij niet bij nodig. Hij moet het zelf maar uitzoeken (wat dat is blijkbaar wat hij wil). We kunnen gaanderweg de tijd misschien wel een afspraak maken om nog eens met elkaar te praten over wat er gaande is maar wanneer daar heb ik geen idee van, ik zie wel. Ik ga me gewoon storten in mijn eigen avontuur al heb eigenlijk geen idee wat ik ga doen, dat gaat als het goed is vanzelf.
Ik heb trouwens wel een aantal voorwaarden gesteld aan de time out. Ik blijf in onze woning en hij gaat een woonruimte zoeken. Verder wil ik dat hij blijft meebetalen aan mijn woning en dat hij voor de kosten die hij moet maken voor zijn eigen plek maar zelf moet betalen. Ik geef hem de kans orde op zaken te stellen in zijn leven en dat gaat niet voor niets. Verder zullen we wel zakelijke dingen moeten regelen en dat wil ik per mail doen. Als we steeds bellen dan blijven we elkaar beinvloeden over ons doen en laten. Ik wil eerst alles voor mezelf op een rijtje zetten en daar moet hij buiten blijven. Hij krijgt nu de kans om zichzelf te ontdekken en uit te vinden wat hij verder met zijn leven wil en daar heeft mij niet bij nodig. Hij moet het zelf maar uitzoeken (wat dat is blijkbaar wat hij wil). We kunnen gaanderweg de tijd misschien wel een afspraak maken om nog eens met elkaar te praten over wat er gaande is maar wanneer daar heb ik geen idee van, ik zie wel. Ik ga me gewoon storten in mijn eigen avontuur al heb eigenlijk geen idee wat ik ga doen, dat gaat als het goed is vanzelf.
vrijdag 6 augustus 2010 om 11:38
Ik heb ook het zorgende wat los gelaten maar hij is ook een zorgend persoon. Hij wil altijd weten of het goed is wat hij doet (een bevestiging) en of het goed met mij gaat.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.
vrijdag 6 augustus 2010 om 12:03
quote:sportvrouw schreef op 06 augustus 2010 @ 11:38:
Ik heb ook het zorgende wat los gelaten maar hij is ook een zorgend persoon. Hij wil altijd weten of het goed is wat hij doet (een bevestiging) en of het goed met mij gaat.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.Heel goed. Sterkte.
Ik heb ook het zorgende wat los gelaten maar hij is ook een zorgend persoon. Hij wil altijd weten of het goed is wat hij doet (een bevestiging) en of het goed met mij gaat.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.Heel goed. Sterkte.
vrijdag 6 augustus 2010 om 12:10
quote:sportvrouw schreef op 06 augustus 2010 @ 11:25:
Stoer!
Lila en Iris bedankt voor jullie fijne reacties. Het doet we veel goed dit van jullie te lezen. Ja het is inderdaad knap van mij dat ik dit heb besloten. Ik weet nu dat ik in deze situatie niet verder kan leven. Ik hoop dat ik een goede keuze heb gemaakt om dit te doen en weet eigenlijk niet wat er boven mijn hoofd hangt, maar zo als het nu gaat kan het niet langer. Hoe dan ook als ik dit niet doe dan komt het waarschijnlijk nooit meer goed. Ik wil als hij toch met mij verder wil dat hij dat echt zeker weet. Ook heb ik de voorwaarde gesteld dat hij wel naar zijn therapeut blijft gaan en het zou voor mij ook misschien wel goed om datzelfde te doen.
Ik heb trouwens wel een aantal voorwaarden gesteld aan de time out. Ik blijf in onze woning en hij gaat een woonruimte zoeken.
Ik vroeg me al af wat die time out betekende, maar het betekent dus dat jullie uit elkaar zijn maar hij wel dokt voor jou onderhoud = GOED
Verder wil ik dat hij blijft meebetalen aan mijn woning en dat hij voor de kosten die hij moet maken voor zijn eigen plek maar zelf moet betalen. Ik geef hem de kans orde op zaken te stellen in zijn leven en dat gaat niet voor niets. Verder zullen we wel zakelijke dingen moeten regelen en dat wil ik per mail doen. Als we steeds bellen dan blijven we elkaar beinvloeden over ons doen en laten.
Strakke actie
Ik wil eerst alles voor mezelf op een rijtje zetten en daar moet hij buiten blijven. Hij krijgt nu de kans om zichzelf te ontdekken en uit te vinden wat hij verder met zijn leven wil en daar heeft mij niet bij nodig. Hij moet het zelf maar uitzoeken (wat dat is blijkbaar wat hij wil). We kunnen gaanderweg de tijd misschien wel een afspraak maken om nog eens met elkaar te praten over wat er gaande is maar wanneer daar heb ik geen idee van, ik zie wel. Ik ga me gewoon storten in mijn eigen avontuur al heb eigenlijk geen idee wat ik ga doen, dat gaat als het goed is vanzelf.Meid, wat een ontwikkeling. Je hebt de touwtjes nu weer volledig in handen. Ik gok wel dat hij binnen de kortste keren met hangende pootjes aan jouw deur staat.
Stoer!
Lila en Iris bedankt voor jullie fijne reacties. Het doet we veel goed dit van jullie te lezen. Ja het is inderdaad knap van mij dat ik dit heb besloten. Ik weet nu dat ik in deze situatie niet verder kan leven. Ik hoop dat ik een goede keuze heb gemaakt om dit te doen en weet eigenlijk niet wat er boven mijn hoofd hangt, maar zo als het nu gaat kan het niet langer. Hoe dan ook als ik dit niet doe dan komt het waarschijnlijk nooit meer goed. Ik wil als hij toch met mij verder wil dat hij dat echt zeker weet. Ook heb ik de voorwaarde gesteld dat hij wel naar zijn therapeut blijft gaan en het zou voor mij ook misschien wel goed om datzelfde te doen.
Ik heb trouwens wel een aantal voorwaarden gesteld aan de time out. Ik blijf in onze woning en hij gaat een woonruimte zoeken.
Ik vroeg me al af wat die time out betekende, maar het betekent dus dat jullie uit elkaar zijn maar hij wel dokt voor jou onderhoud = GOED
Verder wil ik dat hij blijft meebetalen aan mijn woning en dat hij voor de kosten die hij moet maken voor zijn eigen plek maar zelf moet betalen. Ik geef hem de kans orde op zaken te stellen in zijn leven en dat gaat niet voor niets. Verder zullen we wel zakelijke dingen moeten regelen en dat wil ik per mail doen. Als we steeds bellen dan blijven we elkaar beinvloeden over ons doen en laten.
Strakke actie
Ik wil eerst alles voor mezelf op een rijtje zetten en daar moet hij buiten blijven. Hij krijgt nu de kans om zichzelf te ontdekken en uit te vinden wat hij verder met zijn leven wil en daar heeft mij niet bij nodig. Hij moet het zelf maar uitzoeken (wat dat is blijkbaar wat hij wil). We kunnen gaanderweg de tijd misschien wel een afspraak maken om nog eens met elkaar te praten over wat er gaande is maar wanneer daar heb ik geen idee van, ik zie wel. Ik ga me gewoon storten in mijn eigen avontuur al heb eigenlijk geen idee wat ik ga doen, dat gaat als het goed is vanzelf.Meid, wat een ontwikkeling. Je hebt de touwtjes nu weer volledig in handen. Ik gok wel dat hij binnen de kortste keren met hangende pootjes aan jouw deur staat.
vrijdag 6 augustus 2010 om 12:11
quote:sportvrouw schreef op 06 augustus 2010 @ 11:38:
Ik heb ook het zorgende wat los gelaten maar hij is ook een zorgend persoon. Hij wil altijd weten of het goed is wat hij doet (een bevestiging) en of het goed met mij gaat.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.
Ik heb ook het zorgende wat los gelaten maar hij is ook een zorgend persoon. Hij wil altijd weten of het goed is wat hij doet (een bevestiging) en of het goed met mij gaat.
Er zijn meer dingen die nu spelen dan alleen dat hij denkt dat hij verliefd. Ik heb 6 maanden geleden gehoord dat mij vader ziek is en niet meer beter kan worden. Dat was een hele klap en hij stond wel klaar om mij op te vangen (zoals altijd). Daarnaast heb ik te horen gekregen dat mijn laatste uitstijkje niet goed was (echt niet goed) en dat ik een kleine operatie heb moeten ondergaan. Ik weet pas over een half jaar of dit afdoende is geweest en blijf voorlopig nog onder behandeling en de controles gaan zeker nog wel 4 tot 5 jaar duren. Dus is heb al heel wat op mijn bordje gekregen dit jaar. Misschien is dat wel de reden dat, zoals het nu gaat, ik het niet meer trek. Er is zoveel gebeurd dit jaar dat ik eerst maar eens tot rust moet komen
Ik heb de eerste stap gezet in een ander leven dnt tot nu toe. Ik zie er tegen op en eigenlijk ook weer niet. Ik weet in ieder geval zeker dat ik er sterker uitkom. Ik ben veranderd en dat is nog maar het begin.
vrijdag 6 augustus 2010 om 16:13
Meds: de time out is bedoeld om allebei uit te vinden wat ik en hij met ons eigen leven willen. Het is niet zo dat we definitief uit elkaar zijn maar een pauze inlassen van een jaar. Wat ik hiermee hoop te bereiken is dat hij als hij (volwassen) met mij verder wil in het leven dat hij dat ook zeker weet.
Er kan ook een einde komen aan onze relatie maar dan hebben we er alles aangedaan. Het zij dan zo.
Ik wil niet weer in een situatie komen met hem dat ik weer pijn wordt gedaan en weer ongelukkig ben. Daar zijn we het met elkaar over eens dat dit niet nog een keer kan en mag gebeuren. Dit was echt de laatste keer!! Daarom wil ik dat hij orde op zaken stelt voor zichzelf en hij krijgt hier nu de kans voor en die heeft aan aangepakt. Hij begint te beseffen dat hij aan zichzelf moet werken en dat zijn levensgeluk in zijn eigen handen ligt. Dit moet hij zelf doen en daar kan ik hem nu niet meer bij helpen.
Dribbel: hij is er van overtuigd dat hij moet gaan. Nu ik hem voor een jaar ga loslaten moet hij het zelf maar weten. Hij weet niet wat hij verwachten moet en misschien gaat hij wel heel erg op zijn bek. Volgens mij zit zij echt niet te wachten op een man die niet eens weet wat hij met zijn leven wil en een rugzak vol problemen heeft. Nou ik zit op dit moment hier ook niet op te wachten en daarom heb ik nu voor mezelf gekomen. We hebben de laatst 3 weken niet anders dan gepraat en we komen er niet uit.Dus dit heeft niet gewerkt. Ik smijt niet zomaar 18 jaar weg en daarom heb ik niet een echt einde aan onze relatie gemaakt.
Het is trouwens niet zo dat we elkaar dat jaar nooit zullen zien of spreken. We gaan apart uitvinden of nu werkelijk bij elkaar horen.
Pinkcrow: Ja hij is gek dat hij mij laat lopen. Hij heeft wel eens eerder tegen me gezegd: Als ik weg ga laat ik misschien het mooiste in mijn leven weggaan. Nou kan hij uitvinden of ik werkelijk het mooiste in zijn leven ben.
Hij zei gisteren toen ik zei een time-out te willen dat dat misschien wel het mooiste is wat ik hem kan geven. Ik heb dit vooral gedaan omdat ik heel veel van hem hou en hem nu even moet loslaten. Dat is ook liefde. Soms lijkt het wel in de afgelopen jaren (nu denkend) dat we niet met en niet zonder elkaar kunnen. Nou dat gaan we uitvinden, maar wel ieder apart. Het zal moeilijk zijn maar wie weet wat voor moois er dan op mijn pad komt (wat dan ook).
Ik hou jullie op de hoogte van wat er verder op mijn pad komt. Ik zie in ieder geval de komende tijd met goeie moed tegemoet.
Er kan ook een einde komen aan onze relatie maar dan hebben we er alles aangedaan. Het zij dan zo.
Ik wil niet weer in een situatie komen met hem dat ik weer pijn wordt gedaan en weer ongelukkig ben. Daar zijn we het met elkaar over eens dat dit niet nog een keer kan en mag gebeuren. Dit was echt de laatste keer!! Daarom wil ik dat hij orde op zaken stelt voor zichzelf en hij krijgt hier nu de kans voor en die heeft aan aangepakt. Hij begint te beseffen dat hij aan zichzelf moet werken en dat zijn levensgeluk in zijn eigen handen ligt. Dit moet hij zelf doen en daar kan ik hem nu niet meer bij helpen.
Dribbel: hij is er van overtuigd dat hij moet gaan. Nu ik hem voor een jaar ga loslaten moet hij het zelf maar weten. Hij weet niet wat hij verwachten moet en misschien gaat hij wel heel erg op zijn bek. Volgens mij zit zij echt niet te wachten op een man die niet eens weet wat hij met zijn leven wil en een rugzak vol problemen heeft. Nou ik zit op dit moment hier ook niet op te wachten en daarom heb ik nu voor mezelf gekomen. We hebben de laatst 3 weken niet anders dan gepraat en we komen er niet uit.Dus dit heeft niet gewerkt. Ik smijt niet zomaar 18 jaar weg en daarom heb ik niet een echt einde aan onze relatie gemaakt.
Het is trouwens niet zo dat we elkaar dat jaar nooit zullen zien of spreken. We gaan apart uitvinden of nu werkelijk bij elkaar horen.
Pinkcrow: Ja hij is gek dat hij mij laat lopen. Hij heeft wel eens eerder tegen me gezegd: Als ik weg ga laat ik misschien het mooiste in mijn leven weggaan. Nou kan hij uitvinden of ik werkelijk het mooiste in zijn leven ben.
Hij zei gisteren toen ik zei een time-out te willen dat dat misschien wel het mooiste is wat ik hem kan geven. Ik heb dit vooral gedaan omdat ik heel veel van hem hou en hem nu even moet loslaten. Dat is ook liefde. Soms lijkt het wel in de afgelopen jaren (nu denkend) dat we niet met en niet zonder elkaar kunnen. Nou dat gaan we uitvinden, maar wel ieder apart. Het zal moeilijk zijn maar wie weet wat voor moois er dan op mijn pad komt (wat dan ook).
Ik hou jullie op de hoogte van wat er verder op mijn pad komt. Ik zie in ieder geval de komende tijd met goeie moed tegemoet.
vrijdag 6 augustus 2010 om 17:28
je lijkt in een korte tijd een heel andere vrouw. Ik denk dat je een beetje bent mee gegaan in zijn verwardheid maar nu je kijkt naar wat jij nu wil het helder hebt.
Goed om je zo besluitvast te zien, ik denk ook dat dat goed voor hem is. DAt het goed is dat je niet blijft wachten op zijn besluit maar zelf doorgaat wat hij ook gaat beslissen (ruth jacot heeft er een lied over gezongen
Ik wens je veel kracht toe en sterkte want het zal op zijn tijd best ook nog moeilijk zijn maar verlies niet weer jezelf uit het oog
Goed om je zo besluitvast te zien, ik denk ook dat dat goed voor hem is. DAt het goed is dat je niet blijft wachten op zijn besluit maar zelf doorgaat wat hij ook gaat beslissen (ruth jacot heeft er een lied over gezongen
Ik wens je veel kracht toe en sterkte want het zal op zijn tijd best ook nog moeilijk zijn maar verlies niet weer jezelf uit het oog
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
vrijdag 6 augustus 2010 om 19:57
Het mooiste dat je hem kunt geven? Ik denk dat hij daar nog wel op terugkomt. Hij wil nu kennelijk zo per se naar het buitenland dat hij overal wel mee in wil stemmen om maar te kunnen doen wat hij zich in zijn hoofd heeft gehaald, maar zeker als die reis eenmaal achter de rug is denk ik dat hij er nog wel eens flink spijt van kan krijgen. Ik hoop dan dat jij sterk genoeg bent om tenminste vast te houden aan dat jaar.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 7 augustus 2010 om 08:22
zaterdag 7 augustus 2010 om 13:56
Ik heb diep respect voor je dat je dit kunt. De man van wie jij houdt een jaar de tijd geven om onder andere uit te zoeken of hij wat met iemand anders wil en dat in een jaar dat jij hem eigenlijk nodig hebt vanwege wat je allemaal mee hebt gemaakt.
Dat zou ik nooit kunnen, ik begrijp wel dat je het ook doet omdat je hem anders sowieso kwijt bent, maar toch.
Tjee hoe kom je de komende weken door, terwijl je weet dat hij bij die andere vrouw zit. Nogmaals diep respect.
Dat zou ik nooit kunnen, ik begrijp wel dat je het ook doet omdat je hem anders sowieso kwijt bent, maar toch.
Tjee hoe kom je de komende weken door, terwijl je weet dat hij bij die andere vrouw zit. Nogmaals diep respect.
zondag 8 augustus 2010 om 23:05
Het besluit nemen van een time-out was een belangrijke stap voor mij. Ik heb dit vooral gedaan voor mijzelf. Hij is nu wel voor het blok gezet maar als ik dit niet besloten had dan verandert er niets aan de situatie en dat is nu juist de bedoeling. We gaan apart uitvinden of onze relatie nog een kans heeft.
Hij gaat trouwens niet uitvinden in dat jaar of hij iets met ander wil maar of onze relatie nog een kans heeft van beide kanten.
Sinds donderdagavond hebben we veel gepraat, nog beter dan voorheen. We zijn nu op dit moment van alles aan het uitzoeken om voor het komende jaar goede afspraken te maken. We zijn echt bezig met onze relatie en zij staat echt nu buitenspel.
Hij gaat trouwens maar een paar dagen weg. Ik heb het idee dat hij daar nu al spijt van heeft en twijfelt of hij wel wil gaan. Hij is nu al bang dat hij mij kwijtraakt en ik niet meer de vrouw zal zijn waar hij nu van houd. Hij voelt angst en verdriet, die ik in de afgelopen jaren ook heb gevoeld. Ik heb nu de touwtjes in handen genomen en dat is voor hem een nieuwe ervaring.
Hoe het verder zal gaan, geen idee. Ik weet in ieder geval dat dit de juiste weg is. Waar dit naar toe gaat, geen idee, dat zal de tijd leren
Hij gaat trouwens niet uitvinden in dat jaar of hij iets met ander wil maar of onze relatie nog een kans heeft van beide kanten.
Sinds donderdagavond hebben we veel gepraat, nog beter dan voorheen. We zijn nu op dit moment van alles aan het uitzoeken om voor het komende jaar goede afspraken te maken. We zijn echt bezig met onze relatie en zij staat echt nu buitenspel.
Hij gaat trouwens maar een paar dagen weg. Ik heb het idee dat hij daar nu al spijt van heeft en twijfelt of hij wel wil gaan. Hij is nu al bang dat hij mij kwijtraakt en ik niet meer de vrouw zal zijn waar hij nu van houd. Hij voelt angst en verdriet, die ik in de afgelopen jaren ook heb gevoeld. Ik heb nu de touwtjes in handen genomen en dat is voor hem een nieuwe ervaring.
Hoe het verder zal gaan, geen idee. Ik weet in ieder geval dat dit de juiste weg is. Waar dit naar toe gaat, geen idee, dat zal de tijd leren