Zorgen voor ouder?

21-11-2019 06:28 142 berichten
Een vraag, in hoeverre kan een ouder op leeftijd van een volwassen kind verlangen dat het voor de ouder zorgt 'omdat de ouder vroeger ook alles voor het kind heeft gedaan'. In mijn omgeving zijn de meningen hierover verdeeld dus ik was eens benieuwd hoe er hier over gedacht wordt.
Peponi schreef:
21-11-2019 09:17
Voor schoonmoeder doe ik het met liefde, Alleen gaat die nu zo achteruit dat ik er bijna dagelijks ben om te koken. Ze is dementerend en nu dus ook nog eens gruwelijk gevallen. Dus uit mijn werk daarheen, koken, schoonmaken, dan nog een half uur naar huis rijden en ik merk dat het me nu gaat opbreken na jaren. Het wordt tijd dat de kinderen in overleg gaan om te zien of ze ergens een thuis kan vinden waar de juiste zorg is. Maar zelf 'mag' ik me daar niet mee bemoeien van ze. Oftewel, goed genoeg om er dagelijks mee bezig te zijn maar ik mag er niks van vinden. Dat heeft gisteren wel even wat woorden gegeven tussen mij en mijn vriend. Ik ben gewoon op nu even.

Dit bedoel ik. Wat erg voor je. Het is ontzettend zwaar om voor een dementerende te zorgen. Alleen al een middag thee drinken met iemand met dementie kost veel energie.

Je moet er echt mee ophouden en laten weten aan de familie dat het niet gaat. De wachtlijsten zijn heel lang! Nu inschrijven betekent dat je nog rustig eerst een half jaar door mag mantelzorgen voor er plek is. Neem dat dus mee in de inschatting van wat jij wel en niet nog aankan. Veel sterkte :redrose:
Alle reacties Link kopieren
In overleg heb ik veel geregeld. Verpleegster in de ochtend, huishoudelijke hulp, poetshulp, (lekker)eten. Financiële zaken regelen wij en vervoer naar ziekenhuis doe ik zelf. Weet ik meteen ook hoe het zit. Wij (man of ik) gaan 3 keer per week langs. En dat is het. Mijn moeder durfde wel eens zeggen dat het mijn "plicht" was maar dat vind ik NIET. (ik woon op 10 minuten lopen van flat vader)
not all who wander are lost
2019 schreef:
21-11-2019 09:22
Hoezo op de lijst zetten? Hier hebben ze weken lang zitten zoeken voor onderdak voor een persoon die geen familie heeft in deze stad.
De buren hebben de man met liefde verzorgd alle verzorgingshuizen zaten nok vol in de omgeving.
Je kan alleen met hoog urgentie terecht in een verzorgingshuis. Lees; HOOG urgentie.

Je toon komt over alsof je me niet geloofd? Ik heb zelf in die k*situatie gezeten niet lang geleden!

Als je een WLZ indicatie hebt kan je je inschrijven en op de wachtlijst laten zetten bij het tehuis van voorkeur. En ja, dat kan dan érg lang duren, dus beter te vroeg dan te laat als de mogelijkheid voor indicatie er is. Die urgentie komt helaas meestal vanzelf wel terwijl je zit te wachten op een plek.
Alle reacties Link kopieren
Solomio schreef:
21-11-2019 07:41
Ik heb vooral gezorgd dat mijn moeder de hulp en zorg kreeg die ze nodig had.
Precies. Zus en ik werken beiden 4 dagen dus beperkt tijd om alles zelf te doen.
Huishoudelijke hulp krijgt mijn moeder van de gemeente. Maaltijdservice via dezelfde instantie. De overige boodschappen doet iemand van de kerk iedere vrijdag. Als hij niet kan doen mijn zus of ik dat.
De administratie (bankzaken, toeslagen, belastingen, verzekeringen etc.) doe ik.
Meegaan met ziekenhuisbezoek wisselen zus en ik af. Extra huishoudelijke klusjes waar de thuishulp niet aan toe komt ook.
Alle reacties Link kopieren
Peponi schreef:
21-11-2019 09:17
Voor schoonmoeder doe ik het met liefde, Alleen gaat die nu zo achteruit dat ik er bijna dagelijks ben om te koken. Ze is dementerend en nu dus ook nog eens gruwelijk gevallen. Dus uit mijn werk daarheen, koken, schoonmaken, dan nog een half uur naar huis rijden en ik merk dat het me nu gaat opbreken na jaren. Het wordt tijd dat de kinderen in overleg gaan om te zien of ze ergens een thuis kan vinden waar de juiste zorg is. Maar zelf 'mag' ik me daar niet mee bemoeien van ze. Oftewel, goed genoeg om er dagelijks mee bezig te zijn maar ik mag er niks van vinden. Dat heeft gisteren wel even wat woorden gegeven tussen mij en mijn vriend. Ik ben gewoon op nu even.
Waarom doe jij dit allemaal, al jaren, en niet haar eigen kinderen?
Ik vind het te gek om los te lopen!


Toen mijn schoonmoeder jaren geleden langdurig in het ziekenhuis lag, hebben schoondochters voor schoonvader gezorgd. Boodschappen doen, koken, wassen, huishouden. Hij kon zelf nog geen ei koken. Als het nu nodig zou zijn, zou mijn man en zijn broers dat mogen doen.
Echt niet dat ik dat zou doen alleen omdat ik vrouw ben! Met ook nog eens een baan met net zo veel uren als de zoons.
Fitcross schreef:
21-11-2019 08:59
Ik heb door ervaring geleerd dat je bij bepaalde ziektes zoals dementie, terminale kanker ed helemaal niet moet willen mantelzorgen.
Je bent dan altijd te laat met een plek in het verpleeghuis zolang het thuis ‘gaat’. Beter gelijk aangeven dat je niet gaat mantelzorgen en de persoon op de wachtlijst laten zetten, anders ga je er zeker met dementie zelf aan onderdoor. En bij terminale kanker kan je de tijd beter gebruiken om afscheid te nemen en niet aan boodschappen doen en het huis poetsen. Zo zonde allemaal, daar zijn professionals voor.

Gewoon ouderdom, slecht ter been. Daar is de AH bezorgdervice voor, tafeltje dekje, thuiszorg voor het schoonmaken. Dat zou ik alleen doen als je het zelf prettig vindt en tijd over hebt.
Bij terminale kanker kan je toch én boodschappen doen én afscheid nemen. Een boodschapje doen, een pyjama kopen, schoonmaken ipv een vreemde in huis. Lijken mij juist goede manieren om een ziek persoon te helpen. Ik denk dat mijn moeder een vreemde schoonmaker in huis helemaal niet fijn had gevonden de laatste drie maanden. Dus deed mijn oma dat. Buren kwamen ons met van alles helpen, brachten onder andere mijn zusje naar school. Ik denk dat mijn moeder dat hartstikke fijn vond.

En ik denk dat mijn oma zich nóg rotter had gevoeld, als ze zich niet nuttig had kunnen voelen. Afscheid nemen kan op verschillende manieren. En ik denk dat het per persoon verschilt, wat iemand fijn vind.
Hier is het wel een punt van zorg.

Mijn schoonzus heeft het liefst dat zij en broertje de regie in handen hebben en ik al het werk doe. Zo wilden ze het ook toen mijn moeder een botbreuk had en zes weken uitgeschakeld was. Even voor het verhaal, schoonzus was werkeloos en ik werkte en deed daarnaast nog een hbo studie.

Mijn schoonouders wonen op anderhalf uur rijden en man heeft geen broers en zussen. Ik wil ze met liefde helpen maar de afstand is wel een dingetje.
Ik snap nooit zo goed waarom ouderen geen schoonmaakster nemen, als ze het zelf niet meer willen of kunnen. Als je geen geld hebt oke, maar er zijn zat die wel geld hebben en verwachten dat de kinderen het doen.

Ik zou mijn (denkbeeldige) kinderen helemaal niet lastig willen vallen met zoiets.
Ik heb wel voor mijn vader gezorgd toen mijn moeder overleden was. Hij was zelf ook ziek. Ik hield het huis schoon , deed boodschappen , koken en de was en de strijk. Ook was ik degene die mee ging als hij een afspraak had in het ziekenhuis. Ik heb 2 oudere broers en heb wel eens aangegeven dat het mij wel eens te veel werd en ik wel wat hulp kon gebruiken. Daar trokken ze zich niks van aan want ik had veel meer tijd want ik werkte niet en zij wel. Zelfs aan de tuin die best groot was deden ze niks want dat deed mijn man. Ik was toen best wel boos en teleurgesteld in mijn broers. Later toen mijn vader in het ziekenhuis lag bleek dat hij uitbehandeld was en het ging toen zo slecht dat hij niet meer terug naar huis kon. Mijn vader vond het verschrikkelijk dat hij naar een tehuis moest. Toen hebben mijn man en ik besloten dat hij dan bij ons mocht komen wonen. er zou dan een bed in de huiskamer komen en ik zou wel hulp aan huis krijgen voor het wassen en zo. Dat was een grote opluchting voor mijn vader. Voordat we alles geregeld hadden overleed hij in het ziekenhuis. Het klinkt misschien hard maar we waren toch opgelucht dat we hem niet meer in huis hoefden te nemen.

Toen mijn schoonvader ziek werd deed ik ook de was en strijk en ik kookte voor hem. Schoonmaken hoefde niet want mijn schoonouders hadden al zo lang ik ze ken een werkster. Toen hij niet meer terug naar huis kon toen hij in het ziekenhuis lag is hij naar een hospice gegaan. h
Alle reacties Link kopieren
Solomio schreef:
21-11-2019 07:21
Maar zelfs als die band goed is: als je zelf een gezin hebt en een baan en een sociaal leven, dan kan de zorg voor die ouder er mss helemaal niet meer bij.
Als anderen dan op je schuldgevoel gaan werken vind ik dat een slechte zaak.
Dit. En wat is zorgen? Is dat zorgen dat iemand de juiste zorg krijgt of de fysieke zorg doen? Voor dat laatste geldt: kun je de zorg aan en zit het in je aard.

Mijn moeder werd toen ze begin 50 was dement (Alzheimer) en heeft uiteindelijk nog 15 jaar geleefd. In het begin ging ik elk weekend (ik woonde aan de andere kant van NL) en doordeweeks had ze thuiszorg. Toen het thuis niet meer ging hebben we een goed plekje voor haar gevonden in een verpleegtehuis. Toen ik zelf een zorgintensief kind kreeg kon ik het echt niet meer opbrengen om elk weekend te gaan en ging ik voor mijn gevoel echt niet vaak genoeg. Heb ik me wel erg schuldig over gevoeld. Uiteraard ben ik wel altijd haar zaken blijven regelen tot haar overlijden.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
amarna schreef:
21-11-2019 09:39
Waarom doe jij dit allemaal, al jaren, en niet haar eigen kinderen?
Ik vind het te gek om los te lopen!


Toen mijn schoonmoeder jaren geleden langdurig in het ziekenhuis lag, hebben schoondochters voor schoonvader gezorgd. Boodschappen doen, koken, wassen, huishouden. Hij kon zelf nog geen ei koken. Als het nu nodig zou zijn, zou mijn man en zijn broers dat mogen doen.
Echt niet dat ik dat zou doen alleen omdat ik vrouw ben! Met ook nog eens een baan met net zo veel uren als de zoons.
het is zo gegroeid. Mijn schoonzusje is er de hele zaterdag en haar vakanties. maar die is niet echt van het 'schoonmaken'. Er komt nu wel een schoonmaakster vanuit de gemeente en twee keer per week twee uurtjes iemand die met haar gaat wandelen want de dagbesteding vond ze verschrikkelijk. Maar ze krijgt het voor elkaar om binnen een dag alles al weer smerig te krijgen . En juist hygiene is belangrijk bij mensen met deze ziekte. Het ergste is dat beide kinderen zeggen 'dat het allemaal' wel meevalt. Maar ik heb dus een enorme lijst met dingen die ze doet. Die wordt daar echt niet opgelezen. De kinderen willen haar zo lang mogelijk thuis houden.

Ze is dus enorm gevallen buiten en verkondigd tegen iedereen dat dat tijdens het hardlopen is gebeurt e.d. Haalt alle tuinmeubels binnen (hele oude meuk) anders wordt het gejat. Dus is ze dat de volgende dag weer vergeten en is dus alles 'gejat' volgens haar. Ze doucht niet (weet ik want daar ligt de was en die kan ze niet zelf weghalen). Ze weet om 14:00 al echt niet meer wat ze om 12:00 heeft gegeten. Het gaat dus gewoon echt ruk. Maar mijn schoonzus is nogal een haai en die 'regelt' alles wel... not. Ik mag niet meepraten als de casemanager er is oid. Daar mag ik niet bij zijn. Dus zeg ik nu dat ik even klaar ben. Ben ik niet uiteindelijk maar ik ben goed genoeg voor de poets en eten (overigens betalen wij dat want schoonzus zegt 'of je nou voor 1 of 3 personen kookt). En ik baal daar van als een stekker. Dingen worden verzwegen voor de casemanager. Een keer het in mijn harses gehaald de casemanager te bellen. De hel brak los. Die wil nu een 'familie gesprek' prima. Maar daar mag IK dus niet bijzijn van vriend en schoonzus. Dus zal er weer niks gebeuren. Ik voel me echt een veredelde huishoudster. Het is elke avond en elke zondagmiddag. Zaterdag mag ik dan mijn eigen huis doen en de week is weer voorbij. Dat IK er verdrietig van wordt zal vriend weer aan zijn reet roesten. het was immers mijn idee om af en toe te koken. JA, zondag en woensdag. NIET elke avond en NIET de boodschappen en NIET het huis schoonmaken en NIET haar zondag vermaken de hele dag. Dat is een ander verhaal. Sorry zit nog in mijn 'ik ben pislink modus even'. Vriend zit heel veel in het buitenland door de weeks dus kan hij niet zo veel doen daar .
Blijenvrij schreef:
21-11-2019 10:02
Ik snap nooit zo goed waarom ouderen geen schoonmaakster nemen, als ze het zelf niet meer willen of kunnen. Als je geen geld hebt oke, maar er zijn zat die wel geld hebben en verwachten dat de kinderen het doen.

Ik zou mijn (denkbeeldige) kinderen helemaal niet lastig willen vallen met zoiets.
In ons geval vanwege de dementie. Er is er nu eentje. Maar dat wilde ma al niet want 'die jatten alles wat los en vast zit'. Dat IS niet zo, maar dat is haar waarheid en die komt vanuit de dementie. Ze WIL geen hulp. En dan kun je op je kop gaan staan. Ze laat ze soms niet eens binnen.
Alle reacties Link kopieren
Zowel ouders als schoonouders wonen op een behoorlijke afstand, dus van dagelijks zorgen zal geen sprake kunnen zijn. Ik zou echt niet weten hoe ik dat praktisch aan zou moeten pakken i.c.m. gezin en werk.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
amarna schreef:
21-11-2019 09:39
Waarom doe jij dit allemaal, al jaren, en niet haar eigen kinderen?
Ik vind het te gek om los te lopen!


Toen mijn schoonmoeder jaren geleden langdurig in het ziekenhuis lag, hebben schoondochters voor schoonvader gezorgd. Boodschappen doen, koken, wassen, huishouden. Hij kon zelf nog geen ei koken. Als het nu nodig zou zijn, zou mijn man en zijn broers dat mogen doen.
Echt niet dat ik dat zou doen alleen omdat ik vrouw ben! Met ook nog eens een baan met net zo veel uren als de zoons.

En toch verwachten een heleboel mensen het alleen omdat je vrouw bent. Raar is dat. Tijden zijn veranderd. En waarom zou een man niet kunnen koken en verzorgen?
Het zou voor mij wel uitmaken of het 'zorgen voor' meer is in de trant van af en toe eens boodschappen meenemen, meegaan naar ziekenhuis- of doktersafspraken, een wasje draaien, waar nodig hulp (huishoudelijk of anderszins) regelen of echt structureel een extra huishouden erbij runnen. Voor dat laatste zou ik passen. Daarbij komt dat mijn man en ik beide geen broers of zussen hebben, dus dan zou je op een gegeven moment drie huishoudens moeten runnen.
Alle reacties Link kopieren
Daar heb ik totaal geen behoefte aan, zie ouders een paar keer per jaar en dat is wat mij betreft genoeg. Nu nog niet aan de orde maar als ze slechter van gezondheid worden ben ik niet van plan te gaan lopen zorgen.
Alle reacties Link kopieren
Ligt heel erg aan de band met je ouders en het soort zorg dat ze nodig hebben.
Voor mijn vader zou ik het wel, voor zover mogelijk, gedaan hebben. Nu woont hij op een gesloten afdeling, die zorg zou ik dus nooit kunnen geven.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Peponi schreef:
21-11-2019 10:16
het is zo gegroeid. Mijn schoonzusje is er de hele zaterdag en haar vakanties. maar die is niet echt van het 'schoonmaken'. Er komt nu wel een schoonmaakster vanuit de gemeente en twee keer per week twee uurtjes iemand die met haar gaat wandelen want de dagbesteding vond ze verschrikkelijk. Maar ze krijgt het voor elkaar om binnen een dag alles al weer smerig te krijgen . En juist hygiene is belangrijk bij mensen met deze ziekte. Het ergste is dat beide kinderen zeggen 'dat het allemaal' wel meevalt. Maar ik heb dus een enorme lijst met dingen die ze doet. Die wordt daar echt niet opgelezen. De kinderen willen haar zo lang mogelijk thuis houden.

Ze is dus enorm gevallen buiten en verkondigd tegen iedereen dat dat tijdens het hardlopen is gebeurt e.d. Haalt alle tuinmeubels binnen (hele oude meuk) anders wordt het gejat. Dus is ze dat de volgende dag weer vergeten en is dus alles 'gejat' volgens haar. Ze doucht niet (weet ik want daar ligt de was en die kan ze niet zelf weghalen). Ze weet om 14:00 al echt niet meer wat ze om 12:00 heeft gegeten. Het gaat dus gewoon echt ruk. Maar mijn schoonzus is nogal een haai en die 'regelt' alles wel... not. Ik mag niet meepraten als de casemanager er is oid. Daar mag ik niet bij zijn. Dus zeg ik nu dat ik even klaar ben. Ben ik niet uiteindelijk maar ik ben goed genoeg voor de poets en eten (overigens betalen wij dat want schoonzus zegt 'of je nou voor 1 of 3 personen kookt). En ik baal daar van als een stekker. Dingen worden verzwegen voor de casemanager. Een keer het in mijn harses gehaald de casemanager te bellen. De hel brak los. Die wil nu een 'familie gesprek' prima. Maar daar mag IK dus niet bijzijn van vriend en schoonzus. Dus zal er weer niks gebeuren. Ik voel me echt een veredelde huishoudster. Het is elke avond en elke zondagmiddag. Zaterdag mag ik dan mijn eigen huis doen en de week is weer voorbij. Dat IK er verdrietig van wordt zal vriend weer aan zijn reet roesten. het was immers mijn idee om af en toe te koken. JA, zondag en woensdag. NIET elke avond en NIET de boodschappen en NIET het huis schoonmaken en NIET haar zondag vermaken de hele dag. Dat is een ander verhaal. Sorry zit nog in mijn 'ik ben pislink modus even'. Vriend zit heel veel in het buitenland door de weeks dus kan hij niet zo veel doen daar .
jee zeg, ik ben er stil van. Dit heeft nog niet eens meer te maken met wel of niet voor je schoonmoeder zorgen, maar vooral met de manier waarop schoonzus en vooral je vriend jou buitensluiten. Ongelooflijk hoe respectloos! Wat denk je dat er zou gebeuren als jij eens een maand niks doet? Ik vraag me af hoe ze dan met jou omgaan. Denk dat je dat best eens mag laten gebeuren, om te onderzoeken ook of je daar nog komt omdat je partner jóú graag wil of omdat hij het makkelijk vindt dat je voor zijn moeder zorgt. Want hij klinkt heel liefdeloos naar jou toe. Wil je dat wel? Wat voegt een relatie toe als er zo met jou omgegaan wordt? Ik gun je beter! Sterkte....
Alle reacties Link kopieren
Blijenvrij schreef:
21-11-2019 10:29
En toch verwachten een heleboel mensen het alleen omdat je vrouw bent. Raar is dat. Tijden zijn veranderd. En waarom zou een man niet kunnen koken en verzorgen?
Precies. Mijn man en zwagers kunnen dat prima. Maar destijds waren we nog niet zo "bevrijd".
Schoondochters kookten om beurten voor schoonvader of hij kwam bij ons/hen thuis eten. En dan had schoonmoeder nog commentaar ook vanuit haar ziekenhuisbed: "hij lúst helemaal geen witlof !" Hij had er heerlijk van gegeten, maar dat terzijde
Alle reacties Link kopieren
Peponi schreef:
21-11-2019 10:16
het is zo gegroeid. Mijn schoonzusje is er de hele zaterdag en haar vakanties. maar die is niet echt van het 'schoonmaken'. Er komt nu wel een schoonmaakster vanuit de gemeente en twee keer per week twee uurtjes iemand die met haar gaat wandelen want de dagbesteding vond ze verschrikkelijk. Maar ze krijgt het voor elkaar om binnen een dag alles al weer smerig te krijgen . En juist hygiene is belangrijk bij mensen met deze ziekte. Het ergste is dat beide kinderen zeggen 'dat het allemaal' wel meevalt. Maar ik heb dus een enorme lijst met dingen die ze doet. Die wordt daar echt niet opgelezen. De kinderen willen haar zo lang mogelijk thuis houden.

Ze is dus enorm gevallen buiten en verkondigd tegen iedereen dat dat tijdens het hardlopen is gebeurt e.d. Haalt alle tuinmeubels binnen (hele oude meuk) anders wordt het gejat. Dus is ze dat de volgende dag weer vergeten en is dus alles 'gejat' volgens haar. Ze doucht niet (weet ik want daar ligt de was en die kan ze niet zelf weghalen). Ze weet om 14:00 al echt niet meer wat ze om 12:00 heeft gegeten. Het gaat dus gewoon echt ruk. Maar mijn schoonzus is nogal een haai en die 'regelt' alles wel... not. Ik mag niet meepraten als de casemanager er is oid.
Daar mag ik niet bij zijn. Dus zeg ik nu dat ik even klaar ben. Ben ik niet uiteindelijk maar ik ben goed genoeg voor de poets en eten (overigens betalen wij dat want schoonzus zegt 'of je nou voor 1 of 3 personen kookt). En ik baal daar van als een stekker. Dingen worden verzwegen voor de casemanager. Een keer het in mijn harses gehaald de casemanager te bellen. De hel brak los. Die wil nu een 'familie gesprek' prima. Maar daar mag IK dus niet bijzijn van vriend en schoonzus. Dus zal er weer niks gebeuren. Ik voel me echt een veredelde huishoudster. Het is elke avond en elke zondagmiddag. Zaterdag mag ik dan mijn eigen huis doen en de week is weer voorbij. Dat IK er verdrietig van wordt zal vriend weer aan zijn reet roesten. het was immers mijn idee om af en toe te koken. JA, zondag en woensdag. NIET elke avond en NIET de boodschappen en NIET het huis schoonmaken en NIET haar zondag vermaken de hele dag. Dat is een ander verhaal. Sorry zit nog in mijn 'ik ben pislink modus even'. Vriend zit heel veel in het buitenland door de weeks dus kan hij niet zo veel doen daar .


uhm????
jouw vriend sluit jouw buiten wat de zorg voor zijn moeder betreft??

roept bij mij de vraag op bij jij zijn vriendin? of ben jij de verzorger van zijn moeder??
Zoals het nu gaat klopt toch voor geen meter??
Alle reacties Link kopieren
Ik ga echt niet voor mijn moeder zorgen, kan ook niet ze woont 1,5 auto uren verderop.
Ik heb wel destijds bijna alles geregeld wat betreft de verhuizong, ze woont nu in een aanleun woning en als ze straks veel meer hulp nodig heeft verhuist ze naar de flat van het complex waar ze dan de hulp krijgt die nodig is.
Peponi.

Nee, ik ga dat vanaf nu niet meer doen is ook een antwoord. Ik zou niet eens bij dat gesprek met de casemanager willen zijn. Ik zou mijn partner zeggen dat ik stop met zorg voor zijn moeder.

Kan hij met een casemanager bespreken wie die zorg gaat opvangen.
Ik ga niet voor mijn ouders zorgen, ik woon te ver. Hun eigen keus om te verhuizen en ik heb geen beste band/jeugd gehad en was met 17 jaar aan mijn lot over gelaten.
Eigenlijk al eerder. Heel misschien wil ik wel met mijn zus kijken naar zorg regelen. Mits ze die zelf betalen.

Ik voel ook geen enkele verplichting ten opzichte van mijn schoonouders.
Dat mag mijn man met zijn broer gaan regelen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zorg ook voor mijn moeder, uit liefde. We hebben een hoop voor haar geregeld, thuiszorg komt 2 keer per dag, huishoudelijke hulp via de wmo, 2 dagen dagbesteding, 1 keer in de week maatjes project, eten komt via tafeltje dekje en ze kan met de deeltaxi overal naartoe. In het begin was het veel geregel en ben ik er veel mee bezig geweest maar nu kan ik inmiddels weer geniet momenten met haar hebben.

Mijn vriend staat hier verder buiten en ik merk dat zijn moeder van mijn verwacht dat ik dat straks ook voor haar regel. Mijn reactie dat zoonlief dat zou gaan doen viel dan ook niet in goede aarde. Dat is wel een issue wanneer het onderwerp weer aan bod komt.
Alle reacties Link kopieren
belgali schreef:
21-11-2019 09:03
Mijn moeder heeft me zelfs al herhaaldelijk gezegd dat ze dat absoluut niet zou willen. Is ze veel te trots en te koppig voor. Nu woon ik ook veraf, dus praktisch zou het ook niet haalbaar zijn.
Mijn moeder was niet zozeer te trots, alswel wilde ze dat ik vooral mijn eigen leven kon leiden en niet voor haar hoefde te zorgen.
Try something new today. For example: make a good decision.
Week 13 van de Extremely Demotivational Calendar

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven