Relaties
alle pijlers
Zwanger van ex
woensdag 3 april 2019 om 15:28
Hallo,
Kort maar krachtig: ik ben zwanger van mijn ex. Ik gebruik overigens WEL de pil, maar ik galsteentjes, dus daardoor periodes dat ik veel op het toilet zit. En NEE, spiraaltjes heb ik al gehad, en die stoot ik uit, dus dat is geen optie helaasch.
Situatieschets: wij hadden ongeveer tweeënhalf jaar en relatie, ik heb deze in januari 2018 beëindigd. Officieus zijn we elkaar echter blijven zien. Ik sliep nog vaak bij hem. Dat ging door, ook toen hij zijn huidige vriendin leren kennen zo'n half jaar geleden. M.a.w.: we hebben gewoon doorgeneukt toen hij z'n nieuwe vriendin kreeg, godzijdank weet zij dat niet en ik ga het haar niet zeggen. Tegen mij zei hij altijd dat hij polyamoureus is aangelegd en dat vind ik persoonlijk prima (toen wij samen waren had hij ook een tijdje iemand erbij), dus ik keek niet raar op dat hij mij erbij hield... Onderhand wonen zij een aantal maanden samen in zijn woning. Ik vind haar erg aardig. Een paar keer per maand kom ik daar dan ook, en dan hebben we het ''gezellig'' met zijn drie, om het maar zo uit te drukken. Hint hint.
Hij houdt ook van mij, zo heeft hij dat naar haar gecommuniceerd, maar zij heeft het er wel moeilijk mee dat hij mij ook nog met mij vrijt (lees: huilbuien). Dat vind ik natuurlijk vreselijk en zij mag daar geen verdriet van ondervinden, heb ik de ex ook gezegd. Ik had al meermaals aangegeven dat we moesten stoppen als de vriendin het emotioneel niet meer aankon, maar dat wil ze dan ook weer niet. Met mij kan ze haar lesbische kant exploreren. Ex heeft al een paar keer geopperd dat ik wel bij hen kon komen wonen, maar ik pieker er niet over, ik woon ook ver bij hen uit de buurt en ik voel me thuis waar ik nu woon.
Dus deze reeds complexe driehoeksverhouding is nu ontaard in een nog grotere mess, een k*tsituatie. In een vorige relatie met een andere partner heb ik een miskraam gehad, en ik wil het eigenlijk niet weg laten halen. Ex en z'n vriendin weten nog van niks en ik heb geen idee hoe en OF ik dit moet laten weten. Ik wil haar niet breken en ik wil ook geen bom onder hun relatie leggen. Anderzijds sta ik ook niet te springen mijn eigen kind weg te halen, want ik heb zelf ook een kinderwens. De ''easy way out'' door het contact te verbreken en het kind stiekem alleen te krijgen heb ik overwogen, maar praktisch niet haalbaar, want men komt daar toch achter.
Eerlijk en ongezouten advies welkom.
Kort maar krachtig: ik ben zwanger van mijn ex. Ik gebruik overigens WEL de pil, maar ik galsteentjes, dus daardoor periodes dat ik veel op het toilet zit. En NEE, spiraaltjes heb ik al gehad, en die stoot ik uit, dus dat is geen optie helaasch.
Situatieschets: wij hadden ongeveer tweeënhalf jaar en relatie, ik heb deze in januari 2018 beëindigd. Officieus zijn we elkaar echter blijven zien. Ik sliep nog vaak bij hem. Dat ging door, ook toen hij zijn huidige vriendin leren kennen zo'n half jaar geleden. M.a.w.: we hebben gewoon doorgeneukt toen hij z'n nieuwe vriendin kreeg, godzijdank weet zij dat niet en ik ga het haar niet zeggen. Tegen mij zei hij altijd dat hij polyamoureus is aangelegd en dat vind ik persoonlijk prima (toen wij samen waren had hij ook een tijdje iemand erbij), dus ik keek niet raar op dat hij mij erbij hield... Onderhand wonen zij een aantal maanden samen in zijn woning. Ik vind haar erg aardig. Een paar keer per maand kom ik daar dan ook, en dan hebben we het ''gezellig'' met zijn drie, om het maar zo uit te drukken. Hint hint.
Hij houdt ook van mij, zo heeft hij dat naar haar gecommuniceerd, maar zij heeft het er wel moeilijk mee dat hij mij ook nog met mij vrijt (lees: huilbuien). Dat vind ik natuurlijk vreselijk en zij mag daar geen verdriet van ondervinden, heb ik de ex ook gezegd. Ik had al meermaals aangegeven dat we moesten stoppen als de vriendin het emotioneel niet meer aankon, maar dat wil ze dan ook weer niet. Met mij kan ze haar lesbische kant exploreren. Ex heeft al een paar keer geopperd dat ik wel bij hen kon komen wonen, maar ik pieker er niet over, ik woon ook ver bij hen uit de buurt en ik voel me thuis waar ik nu woon.
Dus deze reeds complexe driehoeksverhouding is nu ontaard in een nog grotere mess, een k*tsituatie. In een vorige relatie met een andere partner heb ik een miskraam gehad, en ik wil het eigenlijk niet weg laten halen. Ex en z'n vriendin weten nog van niks en ik heb geen idee hoe en OF ik dit moet laten weten. Ik wil haar niet breken en ik wil ook geen bom onder hun relatie leggen. Anderzijds sta ik ook niet te springen mijn eigen kind weg te halen, want ik heb zelf ook een kinderwens. De ''easy way out'' door het contact te verbreken en het kind stiekem alleen te krijgen heb ik overwogen, maar praktisch niet haalbaar, want men komt daar toch achter.
Eerlijk en ongezouten advies welkom.
anoniem_638f8c827878c wijzigde dit bericht op 03-04-2019 15:42
3.60% gewijzigd
dinsdag 18 februari 2020 om 18:52
Dat heb je toch écht aan jezelf te danken. Jij laat hem continue in je leven want je houdt van hem en bent hedonist enzo met z’n geweldige sex. Je kan wel afgeven op zijn vriendin maar voorlopig wilde hij haar graag op dat moment in het ziekenhuis zien en boeide het hem niet wat jij wilde.Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 18:45Sorry, maar als jij in het ziekenhuis ligt, helemaal dood van je bevalling met complicaties, meer dan twee literbloedverlies, en hij laat zijn vriendin
als eerste langskomen (mijn ouders of wie dan ook was nog geweest, ik was net een uur geleden bevallen), terwijl
ik had gezegd dat ik haar niet in het ziekenhuis wilde hebben, en hij drukt het er gewoon door .... zit zij daar te sniffelen
boven mijn kind, en ik lig halfdood in een ziekenhuisbed. Nee, dan ben ik heel erg gelukkig en blij. Zegt hij doodleuk daar ter plekke: je tweede mama. Jezus, er is maar een mama!
Ik wil niks met hem eigenlijk, maar ben wel kwaad over de gang van zaken, hoe het gaat en hoe ik eigenlijk steeds niks te zeggen lijk te hebben.
dinsdag 18 februari 2020 om 18:55
Hij wilde dat niet, maar ZIJ wou dat graag. Daar heeft ze de godganse tijd om lopen zeuren, waar ik bij was. Hebben ze ruzie over lopen maken waar ik bij zat.stellar schreef: ↑18-02-2020 18:52Dat heb je toch écht aan jezelf te danken. Jij laat hem continue in je leven want je houdt van hem en bent hedonist enzo met z’n geweldige sex. Je kan wel afgeven op zijn vriendin maar voorlopig wilde hij haar graag op dat moment in het ziekenhuis zien en boeide het hem niet wat jij wilde.
dinsdag 18 februari 2020 om 18:57
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 18:45Ik wil niks met hem eigenlijk, maar ben wel kwaad over de gang van zaken, hoe het gaat en hoe ik eigenlijk steeds niks te zeggen lijk te hebben.
Makkelijk om die kwaadheid op haar te richten. Je kunt beter naar jezelf kijken want jij bent degene die niets zegt en niets doet. Of wel zegt maar zich er niet aan houdt. Jij.
Kom op hé, je hebt nu een kind wat van jou afhankelijk is, grow a pair. Stop met je zo afhankelijk op te stellen en ga voor je kind en jezelf zorgen op een volwassen manier. Daar hoort ook therapie bij denk ik zo.
dinsdag 18 februari 2020 om 18:59
Dat doe je toch allemaal zelf. Zolang jij je mond niet opentrekt, verandert er niets en hij heeft mooi een neukertje die alles toestaat. Als je er niets aan wil doen moet je ook niet gaan zeuren dat hij straks gezinnetje gaat spelen met zijn huidige vriendin. Waarom maak je je daar zo druk over als je hem toch niet terug wil? Wees eens een keer eerlijk, niet alleen naar jezelf, maar ook naar haar en je kind. Ik vind het niet zo gek dat die vriendin niets van jou moet hebben, je denkt echt alleen maar aan jezelf.Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 18:45Sorry, maar als jij in het ziekenhuis ligt, helemaal dood van je bevalling met complicaties, meer dan twee literbloedverlies, en hij laat zijn vriendin
als eerste langskomen (mijn ouders of wie dan ook was nog geweest, ik was net een uur geleden bevallen), terwijl
ik had gezegd dat ik haar niet in het ziekenhuis wilde hebben, en hij drukt het er gewoon door .... zit zij daar te sniffelen
boven mijn kind, en ik lig halfdood in een ziekenhuisbed. Nee, dan ben ik heel erg gelukkig en blij. Zegt hij doodleuk daar ter plekke: je tweede mama. Jezus, er is maar een mama!
Ik wil niks met hem eigenlijk, maar ben wel kwaad over de gang van zaken, hoe het gaat en hoe ik eigenlijk steeds niks te zeggen lijk te hebben.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:01
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 18:55Hij wilde dat niet, maar ZIJ wou dat graag. Daar heeft ze de godganse tijd om lopen zeuren, waar ik bij was. Hebben ze ruzie over lopen maken waar ik bij zat.
En arme jij die toen niets en alle andere keren ook niets te zeggen had.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:03
Ik heb hem gezegd, wat ik wel en niet wou. Kom met voorstellen, probeer redelijk te zijn. Niks lijkt te beklijven.Suzan_1991 schreef: ↑18-02-2020 18:59Dat doe je toch allemaal zelf. Zolang jij je mond niet opentrekt, verandert er niets en hij heeft mooi een neukertje die alles toestaat. Als je er niets aan wil doen moet je ook niet gaan zeuren dat hij straks gezinnetje gaat spelen met zijn huidige vriendin. Waarom maak je je daar zo druk over als je hem toch niet terug wil? Wees eens een keer eerlijk, niet alleen naar jezelf, maar ook naar haar en je kind. Ik vind het niet zo gek dat die vriendin niets van jou moet hebben, je denkt echt alleen maar aan jezelf.
Heb al voorgesteld dat hij een vaste avond per week hier komt om zijn kind in bad te doen en op bed te brengen,
maar dat wil hij ook niet. Moet hij te ver voor autorijden.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:05
Waarom blijf je dan met hem aanpappen???Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 18:45Sorry, maar als jij in het ziekenhuis ligt, helemaal dood van je bevalling met complicaties, meer dan twee literbloedverlies, en hij laat zijn vriendin
als eerste langskomen (mijn ouders of wie dan ook was nog geweest, ik was net een uur geleden bevallen), terwijl
ik had gezegd dat ik haar niet in het ziekenhuis wilde hebben, en hij drukt het er gewoon door .... zit zij daar te sniffelen
boven mijn kind, en ik lig halfdood in een ziekenhuisbed. Nee, dan ben ik heel erg gelukkig en blij. Zegt hij doodleuk daar ter plekke: je tweede mama. Jezus, er is maar een mama!
Ik wil niks met hem eigenlijk, maar ben wel kwaad over de gang van zaken, hoe het gaat en hoe ik eigenlijk steeds niks te zeggen lijk te hebben.
Wat wil je nou? Je wil niks met hem maar brengt je kind van twee maanden oud naar hem en ligt nog steeds met hem te krikken. Nee dat is echt heel duidelijk.
Hij wil zijn kind erkennen maar jij wil dan dat hij alimentatie gaat betalen. Dit wil hij niet. Maar eigenlijk wil je ook niet dat hij jullie kind erkent.
Wat wil je dan wel? Jullie kunnen geen normaal gesprek voeren over hoe jullie de dingen gaan regelen voor jullie kind maar je kan wel met hem het bed delen. Word eens volwassen, je hebt potverdorie een kind op de wereld gezet!
anoniem_382756 wijzigde dit bericht op 18-02-2020 19:09
0.04% gewijzigd
dinsdag 18 februari 2020 om 19:08
En dus loop jij hem maar achterna en gaat met kind daarheen? Waarom in hemelsnaam?Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:03Heb al voorgesteld dat hij een vaste avond per week hier komt om zijn kind in bad te doen en op bed te brengen,
maar dat wil hij ook niet. Moet hij te ver voor autorijden.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:12
Ja, ik kom met het kind daar. Terwijl ik dat in mijn conditie (nog steeds te laag HB),
nog niet echt goed kan. Zijn vriendin mag niet weten dat ik daar kom met kind, want
dat kan ze niet aan.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:15
Waarom?????Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:12Ja, ik kom met het kind daar. Terwijl ik dat in mijn conditie (nog steeds te laag HB),
nog niet echt goed kan. Zijn vriendin mag niet weten dat ik daar kom met kind, want
dat kan ze niet aan.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:30
En daar heb je zeker ook geen keuze in?Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:12Ja, ik kom met het kind daar. Terwijl ik dat in mijn conditie (nog steeds te laag HB),
nog niet echt goed kan. Zijn vriendin mag niet weten dat ik daar kom met kind, want
dat kan ze niet aan.
dinsdag 18 februari 2020 om 19:56
Op veel empathie had ik hier niet gerekend, verdien ik ook niet. Maar sommige mensen denken van afstand álles te weten.
dinsdag 18 februari 2020 om 20:00
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:56Op veel empathie had ik hier niet gerekend, verdien ik ook niet. Maar sommige mensen denken van afstand álles te weten.
Minds are Like Parachutes, they Only Function when open #.
dinsdag 18 februari 2020 om 20:15
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:12Ja, ik kom met het kind daar. Terwijl ik dat in mijn conditie (nog steeds te laag HB),
nog niet echt goed kan. Zijn vriendin mag niet weten dat ik daar kom met kind, want
dat kan ze niet aan.
Je hebt echt nergens iets over te zeggen inderdaad, dat moet heel zwaar zijn.
Ga je nog naar de huisarts om dit te bespreken? Om te bespreken hoe jij hier niet alleen uitkomt en hoe machteloos je je voelt?
dinsdag 18 februari 2020 om 20:41
Ja, ik ga nog naar de HA, moet ik sowieso naartoe voor mijn HB en dergelijke.
dinsdag 18 februari 2020 om 20:42
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 20:41Ja, ik ga nog naar de HA, moet ik sowieso naartoe voor mijn HB en dergelijke.
Ja leuk hoor, je Hb. Maar bespreek dit. Bespreek dat je niet zelfstandig los kunt komen van je ex, dat je er toxische relaties op na houdt en je hulp nodig hebt om goed voor jezelf en je kind te kunnen gaan zorgen.
dinsdag 18 februari 2020 om 20:52
Dubbele afspraak, dus extra tijd. Of mijn relaties allemaal toxisch zijn durf ik niet te zeggen, want ex was mijn tweede relatie. Heel anders dan de eerste, daar was ik zo vanaf, een paar weken kut van gevoeld, en weer verder.
dinsdag 18 februari 2020 om 20:54
Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 20:52Dubbele afspraak, dus extra tijd. Of mijn relaties allemaal toxisch zijn durf ik niet te zeggen, want ex was mijn tweede relatie. Heel anders dan de eerste, daar was ik zo vanaf, een paar weken kut van gevoeld, en weer verder.
Je vergeet voor het gemak even de vriendin van je ex.
woensdag 19 februari 2020 om 00:13
Wat ben jij toch ook de goedheid zelve. En dat voor een man die jij niet eens wil.Vlinderbril12 schreef: ↑18-02-2020 19:12Ja, ik kom met het kind daar. Terwijl ik dat in mijn conditie (nog steeds te laag HB),
nog niet echt goed kan. Zijn vriendin mag niet weten dat ik daar kom met kind, want
dat kan ze niet aan.
Ik zou je willen adviseren om eerlijk te zijn naar jezelf. Misschien kom je dan achter je ware drijfveren en lukt het je ooit om dit giftige patroon te doorbreken.
