Kinderen
alle pijlers
Mutsen in de mist
maandag 4 januari 2010 om 20:14
Hoe is het nu Sok? En wat moet je doen als het nu weer begint, weer naar de hap?
Ik vond naar school gaan altijd geweldig. Zowel basis- als middelbare school.
Er was geen land te bezeilen met Mannie, hij huilde overal om. Tot er wat eten in zat, toen werd hij weer gezellig. In bad liep hij ook enorm te stieren. Water uit bad gooien met scheppen tegelijk. Pamman heeft tegen hem gezegd dat hij alles moest opruimen en de deur dichtgedaan. Na 10 minuten had Mannie inderdaad alles gedweild én zijn pyjama aangedaan.
Hij is trouwens weer op zijn kin geknald, net achter het litteken zit nu een enorme blauwe plek...
Ik vond naar school gaan altijd geweldig. Zowel basis- als middelbare school.
Er was geen land te bezeilen met Mannie, hij huilde overal om. Tot er wat eten in zat, toen werd hij weer gezellig. In bad liep hij ook enorm te stieren. Water uit bad gooien met scheppen tegelijk. Pamman heeft tegen hem gezegd dat hij alles moest opruimen en de deur dichtgedaan. Na 10 minuten had Mannie inderdaad alles gedweild én zijn pyjama aangedaan.
Hij is trouwens weer op zijn kin geknald, net achter het litteken zit nu een enorme blauwe plek...
maandag 4 januari 2010 om 20:33
Mannie moest zeker ook weer wennen aan school?
Mannetje slaapt gelukkig nu weer. Hij ademt nog wel zwaar, maar hoest niet meer. Hij had ook 38,5, dus zeker nog niet helemaal fit
Gelukkig lijkt het dit keer wel een korte aanval te zijn. Mocht het nu weer erger worden, dan mag ik weer dexamethason geven. zit alleen nog wel te dubben over de dosering. kinderarts gaf aan dat de dosering die aangegeven wordt in de handboeken te laag is. Maar ik kom, ook in handboeken/protocollen die in het ziekenhuis gehanteerd worden, geen hogere doseringen tegen. Ga, denk ik, zo maar eens vriendinnetje(s) bellen; misschien weten die wat meer.
Mannetje slaapt gelukkig nu weer. Hij ademt nog wel zwaar, maar hoest niet meer. Hij had ook 38,5, dus zeker nog niet helemaal fit
Gelukkig lijkt het dit keer wel een korte aanval te zijn. Mocht het nu weer erger worden, dan mag ik weer dexamethason geven. zit alleen nog wel te dubben over de dosering. kinderarts gaf aan dat de dosering die aangegeven wordt in de handboeken te laag is. Maar ik kom, ook in handboeken/protocollen die in het ziekenhuis gehanteerd worden, geen hogere doseringen tegen. Ga, denk ik, zo maar eens vriendinnetje(s) bellen; misschien weten die wat meer.
maandag 4 januari 2010 om 20:42
Ach gos, arm mannetje.
Leuk trouwens, weekendje weg met zijn vieren voor je verjaardag.
Limoen moest ook duidelijk weer wennen aan school, was geen land mee te bezeilen vanavond (en ben ook een paar keer tegen haar uitgevallen). Tot en met het eten ging het allemaal prima, ze at zelfs haar bord leeg zonder zeuren en nog redelijk snel ook. Daarna begon het gestier.
Op het werk is de sfeer ook verre van optimaal, nog steeds gedoe met 2 bazen, de 1 is kapitein en de ander wil ook kapitein zijn zeg maar. Vermoeiend. En lastig ook, want ik kan op zich, op het kinderachtige gedoe van de ene na, met allebei goed opschieten. Mijn andere collega's hebben allemaal inmiddels de pest aan de ene dus ik sta een beetje tussen de kampen in
Anky, succes (of sterkte) met je drukke week.
Leuk trouwens, weekendje weg met zijn vieren voor je verjaardag.
Limoen moest ook duidelijk weer wennen aan school, was geen land mee te bezeilen vanavond (en ben ook een paar keer tegen haar uitgevallen). Tot en met het eten ging het allemaal prima, ze at zelfs haar bord leeg zonder zeuren en nog redelijk snel ook. Daarna begon het gestier.
Op het werk is de sfeer ook verre van optimaal, nog steeds gedoe met 2 bazen, de 1 is kapitein en de ander wil ook kapitein zijn zeg maar. Vermoeiend. En lastig ook, want ik kan op zich, op het kinderachtige gedoe van de ene na, met allebei goed opschieten. Mijn andere collega's hebben allemaal inmiddels de pest aan de ene dus ik sta een beetje tussen de kampen in
Anky, succes (of sterkte) met je drukke week.
maandag 4 januari 2010 om 20:51
Oef Citro dat is geen sfeervolle situatie op werk. Dat de ander kapitein wil zijn, kan ik begrijpen na wat je eerder vertelde. Handig is anders, dat snap ik ook we.
Hoop dat Slof lekker blijft slapen en snel weer opknapt. Het is wel weer klaar met dat gedoe, toch?
Wat een heerlijk plan om er even met z'n 4-en tussenuit te gaan! Helemaal leuk.
Hier ook een Mannie die aan school moest wennen. Op de BSO was hij erg brutaal. Thuis snel huilen, dus vroeg naar bed.
Hoop dat Slof lekker blijft slapen en snel weer opknapt. Het is wel weer klaar met dat gedoe, toch?
Wat een heerlijk plan om er even met z'n 4-en tussenuit te gaan! Helemaal leuk.
Hier ook een Mannie die aan school moest wennen. Op de BSO was hij erg brutaal. Thuis snel huilen, dus vroeg naar bed.
maandag 4 januari 2010 om 20:55
Toen ik zwanger was van Pluis, liet ik alsmaar overal dingen liggen. Dat viel nu wel mee, tot ik een uur geleden bij het zwembad stond zonder lenzendoosje. Kon ik op mijn fietsje door de kou weer naar huis...
Pluis sliep vanmiddag weer niet, en kennelijk had hij het in zijn bed na een tijdje wel gezien. Ik hoorde een harde boenk, en sprintte de trap op in de verwachting hem naast zijn bed te vinden, maar toen ik zijn kamer binnenkwam, zag ik niks. Na nog eens goed kijken (of eigenlijk vooral luisteren waar het gehuil vandaan kwam) bleek hij tussen zijn bed en de commode te liggen. Hij is vanuit zijn bed op de commode, die een centimeter of 30 van zijn bed staat, geklommen, heeft daar zijn neus gesnoten en is toen een boekje gaan lezen, en uiteindelijk van de commode gekukeld. We hebben zijn kamer maar heringericht zodat dat niet meer kan gebeuren....
Sok, hoe is het met je zeehond?
Pluis sliep vanmiddag weer niet, en kennelijk had hij het in zijn bed na een tijdje wel gezien. Ik hoorde een harde boenk, en sprintte de trap op in de verwachting hem naast zijn bed te vinden, maar toen ik zijn kamer binnenkwam, zag ik niks. Na nog eens goed kijken (of eigenlijk vooral luisteren waar het gehuil vandaan kwam) bleek hij tussen zijn bed en de commode te liggen. Hij is vanuit zijn bed op de commode, die een centimeter of 30 van zijn bed staat, geklommen, heeft daar zijn neus gesnoten en is toen een boekje gaan lezen, en uiteindelijk van de commode gekukeld. We hebben zijn kamer maar heringericht zodat dat niet meer kan gebeuren....
Sok, hoe is het met je zeehond?
maandag 4 januari 2010 om 21:03
Op school was een mama van 2 kinderen overleden. Mini was er helemaal van onder de indruk. We hadden het erover dat die kinderen niet meer konden knuffelen met hun mama en toen kwam Mini me heel stil een hele dikke knuffel geven
Toen ik haar dat kaartje voorlas van de moeder-van-vriendje-wat-dood-is, kwam ze naast me zitten, keek me aan, haar armpjes om mijn nek en gaf me een dikke kus. Ze zei verder niets maar ik zag dat ze het snapte.
Wat wordt ze groot, mijn kleine meisje....
Toen ik haar dat kaartje voorlas van de moeder-van-vriendje-wat-dood-is, kwam ze naast me zitten, keek me aan, haar armpjes om mijn nek en gaf me een dikke kus. Ze zei verder niets maar ik zag dat ze het snapte.
Wat wordt ze groot, mijn kleine meisje....
maandag 4 januari 2010 om 21:14
vond het al dapper dat je überhaupt ging, Miffy! en wat een halsbrekende toeren haalt dat mannetje van jullie uit, zeg!
Heftig, van die overleden mama, Pammie. Kan me voorstellen dat mini er wel van onder de indruk is. Ben je niet bang dat mini nu angsten krijgt dat jij ook dood kunt gaan enz? Poek zou dat geheid krijgen en ik vind dat lastig handelen.
Slof slaapt gelukkig nu rustig. Vriendinnetje had wat slimme ideeen en ik zal, als er weer een aanval optreedt, gewoon hoog doseren, maar nu met een gerust hart, zeg maar.
Heftig, van die overleden mama, Pammie. Kan me voorstellen dat mini er wel van onder de indruk is. Ben je niet bang dat mini nu angsten krijgt dat jij ook dood kunt gaan enz? Poek zou dat geheid krijgen en ik vind dat lastig handelen.
Slof slaapt gelukkig nu rustig. Vriendinnetje had wat slimme ideeen en ik zal, als er weer een aanval optreedt, gewoon hoog doseren, maar nu met een gerust hart, zeg maar.
maandag 4 januari 2010 om 21:23
Ach jee, wat een verhaal van overleden moeder, krijg er de tranen van in mijn ogen.
De situatie zal nog wel even zo blijven, gezien de koppigheid van mijn ene baas/nu collega, ze hebben ooit al een keer mot gehad en toen moest er een mediator aan te pas komen, toen waren ze nog allebei baas. Ik vrees dat dit niet meer goed gaat komen, nu er ook nog bij komt dat hij het officieel niet meer voor het zeggen heeft.
Fijn dat je ook weer gerustgesteld bent wat betreft de dosering. Hopelijk is het niet nodig.
Miffy, tjee, wat een klimgeit ie Pluis. Misschien tijd voor een gewoon bed? daar kan ie niet zo ver uit vallen. Alhoewel, met zijn niet slaapgedrag... moet je hem waarschijnlijk in een gewoon bed vastbinden wil ie blijven liggen.
De situatie zal nog wel even zo blijven, gezien de koppigheid van mijn ene baas/nu collega, ze hebben ooit al een keer mot gehad en toen moest er een mediator aan te pas komen, toen waren ze nog allebei baas. Ik vrees dat dit niet meer goed gaat komen, nu er ook nog bij komt dat hij het officieel niet meer voor het zeggen heeft.
Fijn dat je ook weer gerustgesteld bent wat betreft de dosering. Hopelijk is het niet nodig.
Miffy, tjee, wat een klimgeit ie Pluis. Misschien tijd voor een gewoon bed? daar kan ie niet zo ver uit vallen. Alhoewel, met zijn niet slaapgedrag... moet je hem waarschijnlijk in een gewoon bed vastbinden wil ie blijven liggen.
maandag 4 januari 2010 om 21:24
Mini wilde er net niet meer over praten, ze vond het te verdrietig. Ik weet niet of ze bang is dat ik ook doodga. Ze kende die moeder of de betreffende kindertjes verder niet, dat scheelt misschien. Die mama was ook al een tijd ziek.
Mini heeft de laatste maanden (sinds de herfstvakantie zeg maar) een enorme sprong gemaakt qua empatisch vermogen. Ze is zoveel invoelender ineens. Of eigenlijk niet ineens; toen ze heel klein was (2 - 3 jaar) heeft ze ook al laten zien maar in haar kleutertijd is het even weggeweest.
Mini heeft de laatste maanden (sinds de herfstvakantie zeg maar) een enorme sprong gemaakt qua empatisch vermogen. Ze is zoveel invoelender ineens. Of eigenlijk niet ineens; toen ze heel klein was (2 - 3 jaar) heeft ze ook al laten zien maar in haar kleutertijd is het even weggeweest.
maandag 4 januari 2010 om 22:02