Minnaar deel 43

Elegantic schreef: ↑

26-06-2026 16:36

Ik denk niet dat hij bewust met mijn gevoelens speelt, al doet hij het wel een beetje door alles heel berekenend te zeggen. Hij zegt alles op een manier waardoor de deur wel op een kier blijft (hij weet nu hoe goed het kan voelen met iemand, hoe gelukkig hij zou kunnen zijn met mij etc). Hij weet natuurlijk ook wel heel goed dat als hij maar een paar lieve dingen zegt dat hij mij zo weer binnen heeft. Dat hij die macht heeft vind ik ook maar irritant maar het is wel nog steeds zo.

Net alles weer eruit gehuild, dat luchtte wel op. Het klopt ook wel dat dit gedrag juist iets fijner is qua verder gaan. Die lieve kant heb ik al een hele tijd niet meer gezien.

Elegantic schreef: ↑

26-06-2026 09:47

Ik ben best wel verward gebleven hierna.. Wat was nou het doel hiervan?

Elegantic schreef: ↑

26-06-2026 17:51

GeweldigWeer ik noem het berekenend omdat ik ondertussen wel weet hoe hij is, dit deed hij ook als we een ruzie of iets hadden. Hij zegt het dan op zo’n manier dat het enige wat ‘ons’ tegenhoudt de weg ernaartoe is en zelf geen verantwoording neemt, alsof het ons allemaal maar overkomt.
Maar natuurlijk over analyseer ik het nu wel nog, het heeft me wel flink van mijn apropos geraakt.
Ik hoop dat het over een paar dagen weer gezakt is en ik er wat luchtiger mee om kan gaan.

S-groot, ik had geen doel, ik had niet eens gedacht dat we überhaupt ooit nog zo’n soort gesprek zouden hebben, het overviel me nogal.
Ik had natuurlijk ook wel kunnen zeggen dat ik geen behoefte had aan een gesprek maar op dat moment wilde ik wel weten wat hij te zeggen had..

S-Groot schreef: ↑

26-06-2026 18:11

Dit bedoel ik dus inderdaad: wat was toen jouw doel? Je wilde dus weten wat hij te zeggen had. Ik zou echt wat dieper gaan graven in jezelf (over waarom je dat wilde, wat je wilde dat hij zou zeggen, wat het je op zou leveren, waarom je daar nu nog steeds zo'n behoefte aan hebt etc). Weet je zelf waarom je zo bang bent om naar binnen te kijken (ipv hem te analyseren)?

Elegantic schreef: ↑

26-06-2026 20:17

Ik denk ook wel dat dit nu een vrij logische reactie op de dag na zo’n gesprek (voor mij dan). Ik vermoed, en ik hoop, dat ik over een paar dagen weer verder kan gaan waar ik gebleven was.

Elegantic schreef: ↑

26-06-2026 20:17

Ik denk dat ik alsnog niet echt een doel had, misschien iets van afsluiting?

Sebedeüs schreef: ↑

26-06-2026 10:59

Nou, dat geeft helemaal niks, het is ondertussen ook meer dan 15(!!!) jaar geleden! Nee, hij is allang geen zwakke plek meer, gelukkig niet. Maar dat heeft tijd gekost!
In deze minnaarrelatie deed ik alles "fout". We waren wekelijks een nacht (en dus ook een namiddag, avond, ochtend en middag) samen en dat heeft bijna een jaar geduurd. Ik verloor mijn hart enorm en kon dat maar niet toegeven aan mezelf. Toen ik dat wel kon was het natuurlijk hopeloos te laat en er leek geen weg terug.
Hij nam afstand van mij en ging daten met alles dat los en vast zat en dat deed héél erg auw aan mijn hartje. Ik heb toen de stekker eruit getrokken maar dat was niet omdat de liefde weg was, het was puur zelfbehoud. Ik kon er niet om huilen, ik heb in die tijd emotionele roofbouw gepleegd op mezelf, ik was het helemaal kwijt. Natuurlijk vond ik een weg om hiermee om te gaan, dat moest ook want vlak na de breuk met hem ging ik scheiden en met drie gebruiksaanwijzing-kinderen moest ik de kop er toch een beetje bijhouden. Het begrip girlpower kreeg in die tijd een compleet andere betekenis.

Jaren na de breuk kon ik er eindelijk om huilen. Een diep verdriet dat zich vanuit mijn tenen meester maakte van mijn hele lijf, in goed gezelschap, onder een boom met mijn voeten in het gras. Toen dat goede gezelschap vroeg: "en.... hoe voel je je nu?" was het antwoord dat ik me 100 kilo lichter voelde. Ik wilde mijn kleren uittrekken en dansen, op blote voeten. Ik was het universum zo dankbaar ofzo, ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen. De minnaarenergie stroomde uit mijn systeem en ik was vrij, echt vrij.
Vanaf dat moment is hij compeet ladingloos. Ik kan met een glimlach terugdenken aan dat idiote jaar waarin hij onder mijn huid kroop en mijn hart in dook. Het was nodig, dat minnaarjaar, om me los te kunnen maken van mijn man, om mezelf terug te vinden in de turbulentie van een jong en aandachtslurpend gezin. Ik ben er, walgelijk cliché, sterker uitgekomen, echt sterker, ik weet dat ik heftige liefdesverdriet kan overwinnen en mezelf kan terugvinden. Ik weet dus ook dat het eventuele einde met Vent me niet klein krijgt, ik heb in die tijd een hele sterke basis gelegd met mezelf.

In die tijd was het bijna te heftig voor een mensenhoofd, paniek lag op de loer en dat was best eng, ik schrok er een beetje van dat je in je volwassen leven jezelf zo kunt verliezen. Ik heb even gedacht dat ik dat nooooooit mee zou doen, waarom zou je al die pijn op gaan zoeken als het leven in je up ook best oké is.
Maar gelukkig leeft het leven zich terwijl je plannen maakt en ben ik gewoon lekker happy met mijn Vent.

Best tof trouwens, om het weer eens even terug te halen. Meestal zit dit gewoon in de krochten van mijn herinnering......

Sebedeüs schreef: ↑

27-06-2026 12:56

Hoe onaardig wellicht ook, ik geloof dit niet zo, je had het namelijk voor jouw gevoel al aardig afgesloten, daar had je hem niet voor nodig.
Ik denk dat je een ander doel had, een heel logisch, diepgeworteld en destructief doel, ingegeven door een diep verlangen en wellicht ook een stukje verlatingsangst....

Bethemanineed2026 schreef: ↑

28-06-2026 15:19

Jammer dat er veel kommer en kwel is... eigenlijk zou het genieten en leuke spannende verhalen moeten zijn.
Maar ik heb ze zelf helaas ook niet...

Bethemanineed2026 schreef: ↑

28-06-2026 17:49

Nah ja je hebt een minnaar omdat het je iets brengt, iets positiefs opleverd.
Een meerwaarde in je leven, tuurlijk met nodig risico en miss ellende.

Maar neem aan dat je geen minnaar hebt als het alleen maar kommer en kwel en liefdes verdriet is. Dat lijkt me totaal niet de bedoeling.

Daika schreef: ↑

27-06-2026 16:28

Indrukwekkend verhaal, dank voor het delen. Ik dacht dat jij (Rooss) uiteindelijk samen was gekomen met je minnaar, of haal ik nu verhalen door elkaar? Anyway, mooie inzichten

Elegantic schreef: ↑

27-06-2026 17:21

Ik heb er ook nog wel meer over nagedacht, het seksuele aspect weegt ook wel heel erg mee in mijn verliefdheid. Ik deel niet snel het bed met iemand en heb ook niet heeel veel ervaring op dit gebied. Hij wist precies hoe hij me moest aanraken, likken, zoenen en alles eromheen. Zo lief en afwachtend of ik het goed zou vinden. Ook de after care was geweldig, me strelen, zeggen dat hij van me houdt. We waren helemaal in sinc.

Sebedeüs schreef: ↑

28-06-2026 18:09

Ben je op zoek naar succesverhaaltjes? Voor als je ooit zelf overstag gaat? Ik geloof dat jou al heel vaak verteld is dat het bepaald niet allemaal leuk en fantastisch is.
Hoeveel zin heeft het precies, denk jij, om de schrijfsters hier te vertellen dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft? Dat het enkel voor de leuk en de neuk moet zijn?

Jij koos ook voor een man in je leven omdat die iets positiefs zou brengen in jouw leven neem ik aan. En.... heeft die keuze jou tot nu toe alleen maar lol en geluk gebracht?

Bethemanineed2026 schreef: ↑

28-06-2026 19:19

Oprechte vraag

Bethemanineed2026 schreef: ↑

28-06-2026 19:19

Oprechte vraag; wat maakt dat je zo negatief tegenover een minaar staat als ik je zelf hieronder lees over hele bijzondere ervaringen? Mannen die een grote indruk op jou gemaakt hebben en jou lichaam als een muziekinstrument bespeelde.

GeweldigWeer schreef: ↑

28-06-2026 20:13

Huh? Negatief tov een minnaar? Dan lees jij haar toch heel anders dan ik haar lees en al jaren heb gelezen. Zij omschrijft juist in hele realistische zin de voordelen, maar ook de vele nadelen van het hebben van een minnaar. Net zoals er binnen een monogame relatie ook voordelen én nadelen zijn. Als je enkel op zoek bent naar positieve jubelverhalen bij het hebben van een minnaar, dan wens ik je heel veel succes

S-Groot schreef: ↑

28-06-2026 20:15

Bouquetromannetjes

Ik weet dus ook dat het eventuele einde met Vent me niet klein krijgt, ik heb in die tijd een hele sterke basis gelegd met mezelf.

Best tof trouwens, om het weer eens even terug te halen. Meestal zit dit gewoon in de krochten van mijn herinnering......