Minnaar deel 43

Siep schreef: ↑

11-01-2026 21:34

Hoe weet je als iemand opzoek is naar iemand erbij?

Mijn collega, geeft mij steeds complimenten. Ik merk dat hij mij bekijkt als we in een gezamenlijke ruimte zijn, ik voel het gewoon. Hij stuurt mij dan soms ook een berichtje dat ik er goed uit zie.

Als hij mij wat geeft, is er lichamelijk contact.
Of hij houd het langer vast, en kijkt mij dan aan.

Ook wil hij afspreken, hij heeft al meerdere voorstellen gedaan.

Ik hou de boot af, want aan de ene kant kan ik mij niet voorstellen dat hij het meent. Dat hij met mij uit wil.

Want hij is al jaren getrouwd.

Een andere collega gaf opeens ook aan, wat speelt er tussen jullie. Daar schrok ik wel van.
Oké ik geniet van de aandacht, maar dat is het voor mij.

Jullie zijn ervaren in minnaars..
Ik ben gewoon benieuwd wat zijn plan is.

Eidde schreef: ↑

12-01-2026 08:52

Oh ja, even geloept, je hebt die relatie in Nederland nog Siep?

Siep schreef: ↑

12-01-2026 11:47

Ja ook nog, vandaar dat ik er niet op in ga. Hij weet ook dat ik een relatie heb.

Soms voel ik mij ook wel eens schuldig. Want dan denk ik, als mijn vriend dit leest wat hij stuurt is hij niet blij.
Ik reageer daar ook niet op.

Siep schreef: ↑

12-01-2026 11:47

Ja ook nog, vandaar dat ik er niet op in ga. Hij weet ook dat ik een relatie heb.

Soms voel ik mij ook wel eens schuldig. Want dan denk ik, als mijn vriend dit leest wat hij stuurt is hij niet blij.
Ik reageer daar ook niet op.

Lalaloepsie schreef: ↑

12-01-2026 10:56

Wat het waarschijnlijk voor jou (en de andere dames hier met een werkvloer-affaire) moeilijk maakt om los van hem, van hem af te komen is doordat je hem op het werk blijft tegenkomen. Dan is het net alsof je aan het afkicken bent van de alcohol terwijl je nog in de kroeg zit.

Wees gerust: mettertijd zal jullie contact naar verschraald bier gaan ruiken, zal hij steeds minder uitwerking op je hebben en zul je je op een gegeven moment afvragen wat je ooit in hem gezien hebt. De verliefdheid zal namelijk over gaan, de roze bril zal afglijden. Hij word vanzelf weer Elbert van de (andere) afdeling.

Althans, dat is mijn ervaring.

Lalaloepsie schreef: ↑

12-01-2026 22:42

Ok, dus jij heet nu Loodgieter (of iets dergelijks) in zijn mobiel en zijn jullie gesprekken op zijn app verborgen achter een vergrendeling. Interessant experiment, dat wel, de kruimels.

-Nienke2323- schreef: ↑

12-01-2026 21:27

Aurora, niet te streng zijn voor jezelf joh! Zolang je er wat relaxter in kunt staan: hoe erg is het dan dat je gewoon nog een beetje geniet van je minnaar?

Lalaloepsie, dat heb ik mezelf ook lang voorgehouden: dat die roze bril vanzelf zou afvallen. Maar dat is ook na een jaar nog niet gebeurd, terwijl ik zeker niet blind ben voor z’n tekortkomingen… Zelfs nu merk ik dat ik geneigd ben hem te vergeven - ik hou echt met heel m’n hart van deze man en geloof dat dat voor hem net zo geldt. Maar wie weet wordt het in de toekomst wel ‘verschraald hier’

BTMIN, het gaat eigenlijk wel. We hebben (via de app) uitgesproken dat we het beide in ieder geval niet zómaar zo willen laten eindigen. Komende week gaan we eens rustig praten. Ik had dit weekend ook allerlei gezelligs op de planning dus even goede afleiding van het gepieker.

Eidde schreef: ↑

13-01-2026 10:32

Als je met heel je hart van iemand houdt en die kan alleen maar kruimels geven, dan zou het voor mij ook einde verhaal zijn. Dat zou ik mezelf toch niet willen aandoen.

Ik hou wel van minnaar maar niet met heel mijn hart en met het volle verstand dat dit is wat het is en niet meer wordt. Dat is soms lastig maar ergens ook fijn. Het klinkt stom maar voor mij is dit qua relatie op dit moment genoeg.

We delen ook meer dan alleen sex en die ‘vriendschap plus’ voelt heel warm en veilig. Hij is toch altijd bij mij en onderdeel van mijn dagelijks leven. Al is dat meest per app of in mijn hoofd.

VGM1980 schreef: ↑

13-01-2026 14:28

ik denk zodra een minnaar voor jou meer gaat worden dan alleen af en toe genieten van seks en aandacht het je op den duur een gebroken hart gaat opleveren

ik heb in de verpleging gezeten en er was 1 dame van 75, ze had al 30 jaar een stiekeme relatie met een getrouwde man. 4 jaar terug was zijn vrouw overleden maar nog altijd moest ze geheim blijven want als zijn kinderen er achter zouden komen dan zou de hel los breken. Ik vond het zo sneu voor haar. Hij kwam haar dus af en toe nog opzoeken en dat moest allemaal in het geniep.